Apocalipse 18

North Tanna New Testament (TNN_WBT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Uarisɨg e natɨmnat mɨn u, eməplan nagelo kit mɨn təmɨsɨ-pər e neai. In tatos nepətən asol, kən in tətasiəgəpɨn rafin nətueintən e rəhan nəhag-əhagən.
1 Depois destas coisas, vi descer do céu outro anjo, que tinha grande autoridade, e a terra se iluminou com a sua glória.
2 Təməmərɨt əfəməh e nəwian kit itəm iahgin, məmə,
2 Então exclamou com potente voz, dizendo: — Caiu! Caiu a grande Babilônia! Ela se tornou morada de demônios, refúgio de toda espécie de espírito imundo e esconderijo de todo tipo de ave imunda e detestável,
3 — ausente —
3 pois todas as nações beberam do vinho do furor da sua prostituição. Com ela se prostituíram os reis da terra. Também os mercadores da terra se enriqueceram à custa da sua luxúria.
4 Kən əmun eməto nəwian kit mɨn e nego e neai təmə,
4 Ouvi outra voz do céu, dizendo: “Saiam dela, povo meu, para que vocês não sejam cúmplices em seus pecados e para que os seus flagelos não caiam sobre vocês.
5 — ausente —
5 Porque os pecados dela se acumularam até o céu, e Deus se lembrou das injustiças que ela praticou.
6 — ausente —
6 Retribuam-lhe como também ela retribuiu, paguem-lhe em dobro segundo as suas obras e, no cálice em que ela misturou bebidas, misturem dobrado para ela.
7 — ausente —
7 O quanto a si mesma glorificou e viveu em luxúria, deem a ela em igual medida tormento e pranto. Porque ela pensa assim: ‘Estou sentada como rainha. Não sou viúva. Nunca saberei o que é pranto!’
8 — ausente —
8 Por isso, em um só dia sobrevirão os seus flagelos: morte, pranto e fome; e será queimada no fogo, porque poderoso é o Senhor Deus, que a julga.”
9 “Kən nian kig mɨn rəha nətueintən itəm kəmoatit kən moatos kələh nautə mɨn rəhan, kotəplan nəhaniəm e nɨgəm itəm tatus, kən ilat okotasək, motəto tərat ron.
9 Os reis da terra, que com ela se prostituíram e viveram em luxúria, vão chorar e se lamentar por causa dela, quando virem a fumaça do seu incêndio.
10 Rəhan nahməən otol ilat kotəgɨn, kən motətul-pən əm isəu moatən məmə,
10 E, conservando-se de longe, com medo do seu tormento, dizem: “Ai! Ai de você, grande cidade, Babilônia, cidade poderosa! Pois em uma só hora chegou o seu juízo.”
11 “Netəmim koatol-salɨm-in natɨmnat e nətueintən, ilat mɨn okotasək motasək o pətan u, məto-inu etəmim kit mɨn tɨkə o nosən nəmtɨn rəhalat natɨmnat.
11 E, por causa dela, choram e pranteiam os mercadores da terra, porque ninguém mais compra a sua mercadoria,
12 Suah kit mɨn otəsos-nəmtɨnən iaen u kol tatɨpɨt-ɨpɨt, ne silpa, ne kəpiel wɨr mɨn ne perelrəhalat, kən suah kit otəsos-nəmtɨn mɨnən napən wɨr u linen, ne napən u itəm tol nəguɨ-naris ne napən wɨr u silik, ne napən u itəm tasiə tasiə, itəm nəmtɨlat tiəkɨs agɨn. Etəmim otɨkə o nos-nəmtɨnən nɨg pɨsɨn pɨsɨn mɨn itəm koatəpien wɨr, ne natɨmnat mɨn itəm katol e nəluɨ eləfen, ne nɨg mɨn itəm nəmtətin tiəkɨs agɨn, ne pɨrons,ne iaen, ne kəpiel wɨr kit u, mapɨl.
12 mercadoria de ouro, de prata, de pedras preciosas, de pérolas, de linho finíssimo, de púrpura, de seda, de escarlate; e toda espécie de madeira odorífera, todo gênero de objeto de marfim, toda qualidade de móvel de madeira cara, de bronze, de ferro e de mármore;
13 Etəmim otɨkə o nos-nəmtɨnən nat nəmiəwɨlat tatəpien wɨr mɨn, inu sinamon, ne senta, ne insens, ne frankinsens, ne fomat u mɨr. Netəmim otɨkə o nos-nəmtɨnən wain ne oel ne flaoa ne wit rəhalat. Kən etəmim otɨkə mɨn o nos-nəmtɨnən kau mɨn ne sipsip ne hos ne kat, ne slef mɨn rəhalat, inu netəmim.
13 e canela de cheiro, especiarias, incenso, perfume, mirra, vinho, azeite, boa farinha, trigo, gado e ovelhas; e de cavalos, de carruagens, de escravos e até almas humanas.
14 “Kən netəm rəha nol-salɨm-inən natɨmnat mɨn, ilat okotasək pɨk, nɨkilat tahmə. Ilat okotən məmə, ‘Noa wək asol mɨn rəham itəm ik rəham nətəlɨgən təmuwɨn pɨk lan, kən nəmatol, ilat kɨnotagɨm kapəs ik. Rəham nautə mɨn ne malə-malə mɨn rəham kɨnotagɨm, okol nəsos mɨnən ilat.’
14 Eles dizem: “O fruto que tanto lhe apeteceu se afastou de você, e para você se extinguiu tudo o que é delicado e esplêndido, e nunca mais serão achados.”
15 Netəm koatol-salɨm-in natɨmnat mɨn rəhalat kəm pətan u, moatos nautə asol mɨn lan, ilat kotətul-pən isəu ron, motasiəp o rəhan nahməən. Ilat nɨkilat otahmə kən kotasək motasək əfəməh,
15 Os mercadores destas coisas, que, por meio dela, se enriqueceram, ficarão de longe, com medo do seu tormento, chorando e pranteando,
16 motəmə,
16 dizendo: “Ai! Ai da grande cidade, que estava vestida de linho finíssimo, de púrpura e de escarlate, enfeitada com ouro, pedras preciosas e pérolas,
17 “Kən əmun netəm koatɨləs nego mɨn rafin, netəm koataliwək e nego, ne kɨru mɨn rəha nego, ne netəmim rafin itəm koatos məni rəhalat o natɨgən e nərpɨ nɨtəhəi, ilat okotətul-pən isəu ron.
17 porque em uma só hora ficou devastada tamanha riqueza!” E todos os pilotos, e todos aqueles que viajam pelo mar, e marinheiros, e os que ganham a vida no mar ficaram de longe.
18 Nian kotəplan nəhaniəm lan tatuəp, kən ilat okotəmə, ‘!Kəsehmən taon kit təsanən tahmen e taon asol u!’
18 Então, vendo a fumaça do seu incêndio, gritavam: — Que cidade se compara à grande cidade?
19 Kən ilat okotatip rəhalat-kapə e nɨmoulul, tatəpsen-pən məmə nɨkilat tɨtahmə, kən motasək pɨk məmə,
19 Lançaram pó sobre a cabeça e, chorando e pranteando, gritavam: “Ai! Ai da grande cidade, na qual se enriqueceram todos os que possuíam navios no mar, à custa da sua riqueza, porque em uma só hora foi devastada!
20 — ausente —
20 Alegrem-se por causa dela, ó céus, e também vocês, santos, apóstolos e profetas, porque Deus julgou a causa de vocês contra ela.”
21 Kən əmun, nagelo əsanən kit təmɨləs kəpiel asol kit, matɨpin-pən e nahgin rafin əpəh itəhəi, kən məmə,
21 Então um anjo forte levantou uma pedra do tamanho de uma grande pedra de moinho e lançou-a no mar, dizendo: “Assim, com ímpeto, será lançada Babilônia, a grande cidade, e nunca mais será achada.
22 — ausente —
22 Em você nunca mais será ouvido o som de harpistas, de músicos, de tocadores de flauta e de trombeta. Em você nunca mais se achará artífice nenhum de qualquer arte que seja, e nunca jamais se ouvirá em você o ruído de pedra de moinho.
23 — ausente —
23 Também nunca mais brilhará em você a luz de uma lamparina, e nunca mais se ouvirá em você uma voz de noivo ou de noiva, pois os seus mercadores foram os grandes da terra, porque com a sua feitiçaria você seduziu todas as nações.
24 — ausente —
24 E nela foi encontrado sangue de profetas, de santos e de todos os que foram mortos sobre a terra.”

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.