Apocalipse 16
North Tanna New Testament (TNN_WBT) vs NTLH
1 Kən əmun, eməto nəwian kit təmagət əfəməh əpəh e Ikɨn Uhgɨn Tətatɨg Ikɨn, matən-ipən kəm nagelo mɨn u sepɨn məmə, “Otuwɨn, motəhtəg-iarəp e nətueintən pesɨn ilat sepɨn itəm kəmotərioah e neməha rəha Uhgɨn.”
1 Depois ouvi uma voz forte falando de dentro do templo, dizendo aos sete anjos: — Vão e derramem sobre a terra as sete taças da
2 Nagelo itəm tətaupən, təmuwɨn məhtəg-iarəp pesɨn rəhan e nəptən. Kən əmun, netəmim itəm koatos mak rəha nat megəh rəhn-kapə ilat sepɨn, kən moatəfak kəm narmɨn itəm kəmasgəwɨn e nɨg, nɨməgəm təmɨrəfin nɨpətɨlat.
2 O primeiro anjo foi e derramou a sua taça sobre a terra. Feridas abertas, terríveis e dolorosas, apareceram naqueles que tinham o sinal do monstro e que haviam adorado a sua imagem.
3 Kən nagelo nampa tu, təməhtəg-iarəp rəhan pesɨn əpəh itəhəi. Kən nɨtəhəi təmol nɨta lan, tahmen e nɨta etəm təmɨmɨs. Kən nat itəhəi mɨn rafin kəmotɨmɨs.
3 Aí o segundo anjo derramou a sua taça sobre o mar. A água ficou como o sangue de uma pessoa morta, e morreram todos os seres vivos do mar.
4 Kən nagelo nampa tri, təməhtəg-iarəpən rəhan pesɨn e nəmtɨ nəhau mɨn ne nəlugɨ nəhau mɨn, kən ilau kueia mioal nɨta elau.
4 Então o terceiro anjo derramou a sua taça sobre os rios e nas fontes de água, e eles viraram sangue.
5 Kən əmun eməto nagelo itəm tərəmərə e nəhau mɨn təmə,
5 Eu ouvi o anjo que tinha autoridade sobre as águas dizer: — Tu és justo nos teus julgamentos, ó Deus santo, que és e que eras!
6 — ausente —
6 Os maus derramaram o sangue do povo de Deus e dos profetas , e por isso tu lhes deste sangue para beber. Eles estão recebendo o que merecem.
7 Kən ekəto mɨn olta tətagət əfəməh məmə,
7 Aí ouvi uma voz que vinha do altar. A voz dizia: — Ó Senhor Deus, Todo-Poderoso! Os teus julgamentos são, de fato, verdadeiros e justos!
8 Kən əmun, nagelo nampa fo, təhtəg-iarəpən rəhan pesɨn e mɨtgar, kən kəmos-ipən nəsanənən kəm mɨt məmə otəhg netəmim tahmen e nɨgəm.
8 Depois o quarto anjo derramou a sua taça sobre o sol, e ele recebeu licença para queimar as pessoas com fogo.
9 Kən nəgəpanən təmus ilat, kən kotau-iərmɨs-in nərgɨ Uhgɨn, itəm in tatərəmərə e nalpɨnən mɨn u, məto ilat kotapəs nəuhlinən nətəlɨgən rəhalat, kən motɨsiai-in rəhan nepətən.
9 Elas sofreram queimaduras dolorosas causadas por esse fogo e amaldiçoaram o nome de Deus, que tem autoridade sobre essas pragas. Mas não se arrependeram dos seus pecados, nem louvaram a glória de Deus.
10 Kən nagelo nampa faif təhtəg-iarəpən rəhan pesɨn əpəh nat megəh tatərəmərə ikɨn, kən əmun, ikɨn mɨn rafin in tatərəmərə ikɨn in təmapinəp. Kən netəmim koatəto nahməən, moatus namɨlat motoatɨp-oatɨp.
10 Então o quinto anjo derramou a sua taça sobre o trono do monstro, cujo reino ficou na escuridão, e as pessoas mordiam a língua de dor
11 Kən ilat motau-iərmɨs-in Uhgɨn əpəh e nego e neai o nahməən mɨn ne nɨməgəm mɨn rəhalat, məto ilat kəməsotəuhlinən nətəlɨgən rəhalat o nat itəm kəmotol.
11 e, por causa das suas dores e feridas, amaldiçoavam o Deus do céu. Porém não abandonaram as coisas más que faziam.
12 Kən nagelo nampa sikis, təməhtəg-rəkɨs rəhan pesɨn əpəh e nəhau asol, nərgɨn u, Iufretes, kən əmun nəhau təmamɨr mol suatɨp rəha kig mɨn kotaliwək lan moatɨsɨ-pah.
12 Em seguida o sexto anjo derramou a sua taça no grande rio Eufrates . O rio secou a fim de se abrir um caminho para os reis que vêm do Oriente.
13 Kən əmun, ekəplan mɨn narmɨn rat kɨsɨl kəhalahmen e pɨrok. Kit təmiet e nɨpəgnoa ialkita, kit tiet e nɨpəgnoa nat megəh rəhn-kapə ilat sepɨn, kən kit tiet e nɨpəgnoa ien eiueiuə.
13 Então vi três espíritos imundos que pareciam rãs, que saíam da boca do dragão, da boca do monstro e da boca do falso profeta .
14 Iləhal narmɨ iərmɨs mɨn, itəm koatol nəmtətin mɨn, kən iləhal kəhaliet mətəhaluwɨn o kig mɨn e nətueintən rafin, məhaluəfɨmɨn ilat məmə okotəluagɨn e Nian Asol rəha Uhgɨn Nahgin Tepət Pɨk Agɨn.
14 Eles são os espíritos maus que fazem milagres. Esses três espíritos vão aos reis do mundo inteiro a fim de os ajuntar para a batalha do grande Dia de Deus, o Todo-Poderoso.
15 Kən Iesu təmən məmə, “!Ətag-pa-tu! !Iatuwa tahmen e iakləh! Etəmim itəm təsapɨlən mətaiir, məsapegən rəhan natɨmnat o napɨlən məmə in otəsaipiəpiəən kən maulɨs ron, in otatɨg e nəwɨrən pahrien.”
15 “Escutem! Eu venho como um ladrão. Feliz aquele que vigia e toma conta da sua roupa, a fim de não andar nu e não ficar envergonhado em público!”
16 Kən ilat kəmotargətain rafin kig mɨn əpəh ikɨn kit, katən e nəghatən rəha netəm Isrel, məmə, “Amaketon.”
16 Depois os espíritos ajuntaram os reis no lugar que em hebraico é chamado de “Armagedom ”.
17 Kən namnun nagelo itəm in nampa sepɨn, təməhtəg-rəkɨs-pən rəhan pesɨn əpəh e nɨmagoagəp, kən əmun əpəh e Ikɨn Uhgɨn Tətatɨg Ikɨn, nəwian asol kit tɨsɨ-pən əpəh e jea rəha kig məmə, “!Tɨnol namnun!”
17 E por último o sétimo anjo derramou a sua taça no ar. Então uma voz forte veio do trono, no templo, dizendo: — Está feito!
18 Kən əmun təmatɨpɨt, kəməto nagətən asol, kən kaluəluə təmatɨperəh-atɨperəh, kən namig asol təməloal e nəptən. Namig u, in iahgin iahgin, kəsəplanən namig kit iahgin tol nəhlan nian kit.
18 Houve relâmpagos, estrondos, trovões e um violento terremoto, tão violento como nunca houve igual desde a criação dos seres humanos. Foi o pior de todos!
19 Kən taon asol təməhap məsɨn kɨsɨl, kən taon mɨn e kantri mɨn rafin kəmotɨsas motol nat tɨkə elat. Uhgɨn, nɨkin təməht nolən rat mɨn rəha Papilon Asol, kən tos-ipən panɨkɨn itəm tərioah e wain e neməha rəhan, təməkəike kəm in məmə otənɨm rafin agɨn.
19 A grande cidade se quebrou em três partes, e as cidades de todos os países foram destruídas. Deus lembrou da grande Babilônia e lhe deu o vinho da sua taça — o vinho do furor da sua ira .
20 Nəptən əlkələh mɨn rafin kəmahin rəkɨs ilat, kotɨkə, ne nɨtot mɨn, kɨsəplan mɨnən kit.
20 Todas as ilhas desapareceram, e todos os montes sumiram.
21 Ais u itəm tahmen e kəpiel asol koatɨsɨ-pən e malnapuə, kəmotɨsas-pən e netəmim. Ais u, kitiəh əm tahmen e fifte kilo, kən netəmim kəmotau-iərmɨs-in Uhgɨn o nahl-ipa-mən ais itəm təmatɨsas-pən elat, məto-inu nalpɨnən u in tərat tərat agɨn.
21 Chuvas de pedra caíram do céu sobre as pessoas. Eram grandes pedras, que pesavam mais de trinta quilos. E as pessoas amaldiçoaram a Deus por causa da praga de chuvas de pedra, pois ela era terrível.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.