Apocalipse 11
North Tanna New Testament (TNN_WBT) vs ARA
1 Kən əmun kəmos-ipa nuwig kit rəha nosən mak e nat, kən kən-ipa kəm io, məmə, “Uwɨn, mos mak e Nimə Rəha Uhgɨn, ne olta, kənu mafin rafin netəm koatəfak əh imə.
1 Foi-me dado um caniço semelhante a uma vara, e também me foi dito: Dispõe-te e mede o santuário de Deus, o seu altar e os que naquele adoram;
2 Sosən mak e iat, məto natos əm mak e nimə. Sosən mak lan məto-inun kɨnos-ipən rəkɨs iat əh kəm Iaihluə mɨn. Ilat okoteguafəl-eguafəl rəhak taon asim motuwɨn motuwɨn motos məwɨg ilat foti-tu.
2 mas deixa de parte o átrio exterior do santuário e não o meças, porque foi ele dado aos gentios; estes, por quarenta e dois meses, calcarão aos pés a cidade santa.
3 Kən io ekos-ipən nəsanənən kəm rəhak etəmim mil itəm katuətul-arəp ron io. Kən okətios əm nəmkapɨn, muatətul-arəp o nən-iarəpən rəhak nəghatən mɨn o nian wan-taosen tu hanrɨt sikɨste.”
3 Darei às minhas duas testemunhas que profetizem por mil duzentos e sessenta dias, vestidas de pano de saco.
4 Ilau u, nokət nɨg olɨf mil, ne nat katəhtu-pər lait lan mil, itəm katuətul aupən e Iərəmərə rəha nətueintən.
4 São estas as duas oliveiras e os dois candeeiros que se acham em pé diante do Senhor da terra.
5 Okəmə suah kit tətalkut o nərəkɨnən ilau, kən nəmnamɨn nɨgəm otɨsɨ-pən e nohlɨlau, kən mus rəhalau tɨkɨmɨr mɨn. Etəmim itəm tolkeike nərəkɨnən ilau, in otəkəike mɨmɨs nəhlan.
5 Se alguém pretende causar-lhes dano, sai fogo da sua boca e devora os inimigos; sim, se alguém pretender causar-lhes dano, certamente, deve morrer.
6 Suah mil u, ilau katios nəsanənən o nahtosɨg-inən napuə məmə nuhuən otəsəfɨkən nian ilau okatuəghat matuən-iarəp nəghatən mɨn rəha Uhgɨn. Kən ilau matios mɨn nəsanənən məmə okuəuhlin nəhau mɨn kotuwa nɨta, kənu miatun mɨn nərəkɨnən netəmim rəha nətueintən e nəratən pɨsɨn pɨsɨn mɨn itəm ilau kioalkeike məmə okioal.
6 Elas têm autoridade para fechar o céu, para que não chova durante os dias em que profetizarem. Têm autoridade também sobre as águas, para convertê-las em sangue, bem como para ferir a terra com toda sorte de flagelos, tantas vezes quantas quiserem.
7 Kənu nian ilau kɨnuatətul-arəp rəkɨs, kɨnuən rəkɨs natɨmnat rafin, kən nat megəhitəm otər e nɨpəg teiuaiu agɨn, mərioah moh ilau, mol win elau mohamnu ilau.
7 Quando tiverem, então, concluído o testemunho que devem dar, a besta que surge do abismo pelejará contra elas, e as vencerá, e matará,
8 Nɨpətɨlau otatəməhl əpəh e suatɨp rəha taon asol əh, ikɨn əh kəməht-ipən mɨn rəhalau Iərəmərə e nɨg kəməluauikɨn, kəməuhlin nərgɨn, məmə Sotom o Ijip, tatəpsen-pən nolən rat ikɨn əh.
8 e o seu cadáver ficará estirado na praça da grande cidade que, espiritualmente, se chama Sodoma e Egito, onde também o seu Senhor foi crucificado.
9 Kən netəmim nuwigɨlat pɨsɨn pɨsɨn mɨn, netəmim e noanol rafin, ne netəmim e nəghatən mɨn rafin, ne kantri mɨn rafin, okoatarəp e nɨpətɨlau, motos nian apiəpiə kɨsɨl, kən haf, kən kəməsotegəhan-inən nɨtənɨmən ilau.
9 Então, muitos dentre os povos, tribos, línguas e nações contemplam os cadáveres das duas testemunhas, por três dias e meio, e não permitem que esses cadáveres sejam sepultados.
10 Kən netəmim rafin rəha nətueintən okotol lafet, motagien, kən moatos-ipən natɨmnat kəm ilat mɨn, motagien məto-inun ien mil itəm kəmatioal pɨk nəratən kəm ilat, kɨniamɨs.
10 Os que habitam sobre a terra se alegram por causa deles, realizarão festas e enviarão presentes uns aos outros, porquanto esses dois profetas atormentaram os que moram sobre a terra.
11 Məto uarisɨg e nian apiəpiə kɨsɨl ne haf tɨnuwɨn rəkɨs, kən Uhgɨn təmos-ipən nehagən e nɨpətɨlau kən ilau kəmuətul e nelkɨlau. Kən netəmim rafin itəm kəmotəplan ilau, nɨganməpɨlat təmasiəp, narmɨlat tɨkə.
11 Mas, depois dos três dias e meio, um espírito de vida, vindo da parte de Deus, neles penetrou, e eles se ergueram sobre os pés, e àqueles que os viram sobreveio grande medo;
12 Kən ilat kəmotəto nəwian asol kit təmɨsɨ-pər e nego e neai, matən-ipən kəm ilau məmə, “Uər mueia ikɨn-u.” Kən malnapuə təmɨləs ilau mər muwɨn e neai. Kən rəhalau tɨkɨmɨr mɨn kəmotətul motalkəlɨk olau.
12 e as duas testemunhas ouviram grande voz vinda do céu, dizendo-lhes: Subi para aqui. E subiram ao céu numa nuvem, e os seus inimigos as contemplaram.
13 Kən e nian ətuatɨp əh, namig asol kit təmərəkɨn rum kitiəh e taon əh, mapəs əm rum nain. Namig təmohamnu netəmim ilat rafin sepɨn-taosen, kən netəmim rafin itəm kəməsotɨmɨsən, kəmotəgɨn motasiəp, kən motən nɨpahrienən məmə Uhgɨn e nego e neai, tatos nepətən.
13 Naquela hora, houve grande terremoto, e ruiu a décima parte da cidade, e morreram, nesse terremoto, sete mil pessoas, ao passo que as outras ficaram sobremodo aterrorizadas e deram glória ao Deus do céu.
14 !Awe! Nəratən asol itəm tatol nampa tu lan, tɨnol namnun. Məto, nəratən itəm tatol kɨsɨl lan otəsuwəhən tuwa.
14 Passou o segundo ai. Eis que, sem demora, vem o terceiro ai.
15 Nagelo itəm tatol sepɨn lan təmahl rəhan təwi, kən əmun nəwian asol mɨn kəmotɨsɨ-pən e nego e neai motən məmə,
15 O sétimo anjo tocou a trombeta, e houve no céu grandes vozes, dizendo: O reino do mundo se tornou de nosso Senhor e do seu Cristo, e ele reinará pelos séculos dos séculos.
16 Kən netəm-iasol itəm kəmotos nəwiətən mɨn ilat tuente-fo, itəm koatəpələh-pər e rəhalat jea mɨn aupən e nɨganəmtɨ Uhgɨn, ilat kəmotɨsin nulɨlat, moteiuaiu, nɨpɨnəgɨlat taru nɨsɨp, kən moatəfak kəm Uhgɨn,
16 E os vinte e quatro anciãos que se encontram sentados no seu trono, diante de Deus, prostraram-se sobre o seu rosto e adoraram a Deus,
17 motəmə,
17 dizendo: Graças te damos, Senhor Deus, Todo-Poderoso, que és e que eras, porque assumiste o teu grande poder e passaste a reinar.
18 — ausente —
18 Na verdade, as nações se enfureceram; chegou, porém, a tua ira, e o tempo determinado para serem julgados os mortos, para se dar o galardão aos teus servos, os profetas, aos santos e aos que temem o teu nome, tanto aos pequenos como aos grandes, e para destruíres os que destroem a terra.
19 Nian kəmerəh e Nimə Rəha Uhgɨn əpəh ilɨs e neai, kən kəməplan Bokɨs rəha Nəniəkɨsən Rəha Nasituəntatəpələh əpəh imə. Kən təmatɨpɨt mɨtasiə, kən kaluəluə təmatatɨperəh, kən eməto nagətən asol mɨn, kən təmatamig, kən ais təmɨsas-pa.
19 Abriu-se, então, o santuário de Deus, que se acha no céu, e foi vista a arca da Aliança no seu santuário, e sobrevieram relâmpagos, vozes, trovões, terremoto e grande saraivada.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.