2 Coríntios 7
North Tanna New Testament (TNN_WBT) vs VC
1 Iolɨk mɨn. Nəniəkɨsən mɨn u rəhatat. Kən tol nəhlan, pəs kotafəl nɨkitat, motos-irəkɨs natɨmnat rafin itəm koatol nɨpətɨtat ne narmɨtat kotamkɨmɨk. Kən pəs kotələhəu kalɨn kitat məmə rəha Uhgɨn əm motətəu-pən rafin suatɨp itəm nɨkin otagien lan.
1 Depositários de tais promessas, caríssimos, purifiquemo-nos de toda imundície da carne e do espírito, realizando plenamente nossa santificação no temor de Deus.
2 Oterəh e nɨkitəmat kəm itɨmat. Esotolən tərat kəm suah kit, esotiuw-pənən suah kit tərat ikɨn, esotalkutən məmə ekotos nat kit rəhatəmat e nolən eko-eko.
2 Acolhei-nos dentro do vosso coração. A ninguém temos ofendido, a ninguém temos arruinado, a ninguém temos enganado.
3 Esənən nəghatən u məto-inu nəmotol nolən rat. Emən rəkɨs kəm itəmat məmə ekotolkeike pɨk itəmat nian rafin, kən nat əpnapɨn nɨmɨsən o nəwɨrən otuwa e nəmegəhən rəhatɨmat, məto itəmat əpəh imə e nɨkitɨmat.
3 Não vos digo isto por vos condenar, pois já vos declaramos que estais em nosso coração, conosco unidos na morte e unidos na vida.
4 Io etahatətə əskasɨk etəmat. Iatausit otəmat. Itəmat nəmotɨləs-ipər pɨk rəhak nətəlɨgən. Emos nəratən tepət təmuwa e rəhak nəmegəhən, məto nɨkik tagien maprəkɨs otəmat.
4 Tenho grande confiança em vós. Grande é o motivo de me gloriar de vós. Estou cheio de consolação, transbordo de gozo em todas as nossas tribulações.
5 Tol nəhlan məto-inu, nian emotuwa Masetonia, esotamegən, məto nian rafin, nəratən tatɨləs itɨmat təmɨsɨ-pən ikɨn pɨsɨn pɨsɨn mɨn. E nəmegəhən rəhatɨmat, netəmim kəmotəmou motol nəratən kəm itɨmat, kən itɨmat ekoatəgɨn.
5 De fato, à nossa chegada em Macedônia, nenhum repouso teve o nosso corpo. Eram aflições de todos os lados, combates por fora, temores por dentro.
6 Məto Uhgɨn tatol kepɨn netəmim itəm nətəlɨgən rəhalat təpou, kən təmol kepɨn itɨmat e nuwamən rəha Taetas.
6 Deus, porém, que consola os humildes, confortou-nos com a chegada de Tito;
7 Kən sənəmə e nuwamən əm rəhan itəm təmol nɨkitɨmat tagien, məto e nəghatən wɨr rəha nol kepɨnən itəm nəmotən-ipən kəm in. In təmən-ipa kəm itɨmat məmə itəmat nakotolkeike pɨk məmə nəkotəplan io, kən təmən məmə nɨkitəmat tatəto tərat o nəghatən rəhak, kən təmən məmə nakolkeike pɨk io moatətul əskasɨk o nərgək. Nian eməto, nagienən e nɨkik təmər mərioah.
7 e não somente com a sua chegada, mas também com a consolação que ele recebeu de vós. Ele nos contou o vosso ardor, as vossas lágrimas, a vossa solicitude por mim, de modo que ainda mais me regozijei.
8 Nat əpnapɨn okəmə rəhak naoa aupən təmol itəmat nakotəto tərat, məto esətoən tərat ron. Məto aupən, eməto tərat ron, məto-inu eməplan məmə naoa u təmol itəmat nakotəto tərat, məto rəha nian əkuəkɨr əm.
8 Se minha carta vos penalizou, não me arrependo. Se a princípio o senti {porque vejo que, ao menos por um momento, essa carta vos penalizou},
9 Məto roiu, nɨkik tagien, kən sənəmə məmə nəmotəto tərat, kəp. Nɨkik tagien məmə nian nəmotəto tərat, nəmotəuhlin itəmat e rəhatəmat nolən rat mɨn. Nɨpahrienən, Uhgɨn tolkeike məmə kitat okotəto tərat o nolən tol min-nulan. Kən məto-inu nəmotəuhlin itəmat, kən natɨmnat itəm emotən aupən kəm itɨmat təməsolən məmə nəmotakiəh e rəhatɨmat nahatətəən.
9 agora me alegro, não porque fostes entristecidos, mas porque esta tristeza vos levou à penitência. Pois fostes entristecidos segundo Deus, de modo que nenhum dano sofrestes de nossa parte.
10 Kən nian koatəto tərat e nolən itəm Uhgɨn tolkeike, kən kotəuhlin kitat e rəhatat nolən rat, kən Uhgɨn tatosmegəh kitat. Kən nɨkitat otəsəpouən o nolən əh. Məto nian koatəto tərat e nolən rəha nətueintən, tatiuw-pən kitat e nɨmɨsən.
10 De fato, a tristeza segundo Deus produz um arrependimento salutar de que ninguém se arrepende, enquanto a tristeza do mundo produz a morte.
11 Otəplan-tu nəmegəhən rəhatəmat nian nəmotəto tərat e nolən itəm Uhgɨn tolkeike. Nolən əh, noan tepət: nakotolkeike motalkut əskasɨk məmə nəkotol nolən ətuatɨp, kən motoalkut əskasɨk məmə nokotəg-ətuatɨp-in rəhatəmat nolən rat mɨn, kən motetəhau nolən rat mɨn, kən narmɨtəmat təmiwɨg nəmotaut motəgɨn nolən rat mɨn. Nəmotolkeike məmə nəkotəplan mɨn io, kən nakotolkeike pɨk məmə nakotətul əskasɨk o nərgək. Kən nəmoatətul matɨp məmə nəkotol nalpɨnən kəm netəm kotol nolən rat. E nolən mɨn rafin rəhatəmat, nəmotəgətun məmə nəsotolən nat kit tərat e natɨmnat u.
11 Vede, pois, que solicitude operou em vós a tristeza segundo Deus! Muito mais: que excusas! Que indignação! Que temor! Que ardor! Que zelo! Que severidade! Mostrastes em tudo que não tínheis culpa neste assunto.
12 Kən eməte naoa u kəm itəmat, məto esəteən o suah u itəm təmol nolən rat, kən esəteən o suah u itəm in təmərəkɨn. Kəp. Eməte ilə məmə itəmat onəkotəplan əsas e nɨganəmtɨ Uhgɨn məmə nəkoatətul əskasɨk o nərgɨtɨmat.
12 Portanto, se vos escrevi, não o fiz por causa daquele que cometeu a ofensa, nem por causa do ofendido; foi para que se manifestasse a vossa dedicação por mim diante de Deus.
13 Natɨmnat rafin mɨn əh koatɨləs-ipər nətəlɨgən rəhatɨmat. Sənəmə itɨmat əm itəm nəmoatɨləs-ipər nətəlɨgən, məto nɨkitɨmat tagien pɨk o Taetas, məto-inu nɨkin tagien məmə nəmoatɨləs-ipər mɨn nətəlɨgən rəhan.
13 Eis o que nos tem consolado. Mas, acima desta consolação, o que nos deixou sobremaneira contentes foi a alegria de Tito, cujo coração tranqüilizastes.
14 Emən-ipən kəm in məmə etausit pɨk otəmat, kən itəmat nəməsotolən io ekaulɨs. Natɨmnat rafin itəm emotən kəm itəmat, ilat nɨpahrienən. Kən e nolən kitiəh əm, natɨmnat rafin itəm emotən kəm Taetas etəmat, kən motausit ron, ilat mɨn nɨpahrienən.
14 Se me gloriei de vós em presença dele, não fui envergonhado. Pois, assim como tudo o que vos temos dito foi conforme a verdade, assim também o louvor que de vós fizemos a Tito demonstrou-se verdadeiro.
15 Taetas, nɨkin tatəht əh məmə itəmat rafin agɨn-əh nəmotol nəwian, kən moatəgɨn moatasiəp nian nəmotegəhan-in məmə otuwa məplan itəmat. Kən nian nɨkin tatəht natɨmnat mɨn əh, nolkeikeən rəhan otəmat tatər təhmɨn mɨn.
15 A sua afeição por vós é cada vez maior, quando se lembra da obediência que todos vós lhe testemunhastes, de como o recebestes com respeito e deferência.
16 Nɨkik tagien pɨk məto-inu etahatətə əskasɨk etəmat məmə nəkoatol naka itəm tətuatɨp.
16 Alegro-me por poder contar convosco em tudo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.