2 Coríntios 5
North Tanna New Testament (TNN_WBT) vs VC
1 Tol nəhlan, kotɨtun məmə nɨpətɨtat in tahmen e nimə tapolən itəm kitat kotatɨg lan ikɨn-u e nətueintən, kən nian kit otəmnəmɨt mərat. Kən nian nimə tapolən əh tɨkə e nətueintən, məto əpəh e nego e neai, rəhatat nimə wi əh-ikɨn itəm sənəmə etəmim təmol, məto Uhgɨn əm təmol, nɨpətɨtat wi itəm otatɨg lilɨn.
1 Sabemos, com efeito, que ao se desfazer a tenda que habitamos neste mundo, recebemos uma casa preparada por Deus e não por mãos humanas, uma habitação eterna no céu.
2 Məto roiu e nɨpətɨtat rəha nətueintən, koatəhg nɨkitat, kən kotolkeike pɨk məmə nian otatuwa itəm kitat okotuwɨn e nɨpətɨtat wi rəha nego e neai, tahmen e kitat koatuwɨn e natɨmnat wi.
2 E por isto suspiramos e anelamos ser sobrevestidos da nossa habitação celeste,
3 Tol nəhlan məto-inu sənəmə kitat okotuwa narmɨn əm nɨpətɨn tɨkə, məto okotos nɨpətɨn wi rəha nego e neai.
3 contanto que sejamos achados vestidos e não despidos.
4 Nɨpətɨtat itəm otɨmɨs tol kitat koatekɨmɨs moatehag rəha nəpouən, məto sənəmə koatolkeike məmə okotɨmɨs kən nɨpətɨtat otɨkə, kəp. Məto kitat kotolkeike məmə okotuwɨn e nɨpətɨtat wi məmə nəmegəhən lilɨn otəwiək nɨpətɨtat rəha nətueintən itəm otɨmɨs.
4 Pois, enquanto permanecemos nesta tenda, gememos oprimidos: desejamos ser não despojados, mas revestidos com uma veste nova por cima da outra, de modo que o que há de mortal em nós seja absorvido pela vida.
5 Kən Uhgɨn pɨsɨn əm təmol kitat o natɨmnat mɨn əh, kən təmos-ipa Narmɨn Rəhan məmə otəgətun wɨr kəm kitat məmə rəhan nəniəkɨsən mɨn otuwa pahrien.
5 Aquele que nos formou para este destino é Deus mesmo, que nos deu por penhor o seu Espírito.
6 Kən tol nəhlan, nətəlɨgən rəhatat təskasɨk, kən kitat kotɨtun wɨr məmə nian koatos əm nɨpətɨn rəha nətueintən u, kitat koatətul əh ihluə imə Iərəmərə ikɨn rəhatat.
6 Por isso, estamos sempre cheios de confiança. Sabemos que todo o tempo que passamos no corpo é um exílio longe do Senhor.
7 Kitat kotatɨg e nətueintən e nahatətəən e Uhgɨn, sənəmə e natɨmnat itəm koatəplan.
7 Andamos na fé e não na visão.
8 Iatən məmə nətəlɨgən rəhatat təskasɨk, kən kotolkeike məmə kotapəs nɨpətɨtat motuwɨn e nimə wi rəhatat kitat Iərəmərə.
8 Estamos, repito, cheios de confiança, preferindo ausentar-nos deste corpo para ir habitar junto do Senhor.
9 Tol nəhlan, okəmə kotatɨg e nɨpətɨtat, o okəmə kotapəs nɨpətɨtat rəha nətueintən, kitat kotalkut pɨk məmə kotol natɨmnat itəm koatol nɨki Iərəmərə tagien.
9 É também por isso que, vivos ou mortos, nos esforçamos por agradar-lhe.
10 Kotol nəhlan məto-inu kitat rafin okotəkəike motətul aupən e Kristo məmə in otakil rəhatat nolən mɨn, kən kitat kitiəh kitiəh okotos nətouən tətəu-pən natɨmnat itəm kəmotol e nətueintən, okəmə nat təwɨr o nat tərat.
10 Porque teremos de comparecer diante do tribunal de Cristo. Ali cada um receberá o que mereceu, conforme o bem ou o mal que tiver feito enquanto estava no corpo.
11 Kən roiu əh, məto-inu ekotɨsiai-in Iərəmərə, kən motalkut məmə ekotiuw-pa netəmim. Uhgɨn tɨtun itɨmat ne wək rəhatɨmat, kən ekotolkeike məmə itəmat mɨn onəkotɨtun wɨr itɨmat.
11 Compenetrados do temor do Senhor, procuramos persuadir os homens. Estamos a descoberto aos olhos de Deus, e espero que o estejamos também ante as vossas consciências.
12 Esotolkeikeən məmə ekotɨləs-ipər itɨmat e nɨganəmtɨtəmat, məto ekotos-ipɨnə rəhatɨmat nətəlɨgən məmə okəm-naka nɨkitəmat otagien otɨmat. Kən roiu, nəkotɨtun nuhalpɨnən nəghatən rəha netəmim itəm kotausit o nolən itəm netəmim koatəplan, məto nɨkilat təsəhtən nat itəm tətatɨg e nɨki etəmim.
12 Não estamos a gabar-nos ante os vossos olhos, mas damo-vos ocasião de vos gloriardes por nossa causa. Tereis assim o que responder àqueles que se prevalecem das aparências e não do que há no coração.
13 Okəmə itɨmat ialməl mɨn, məto o nərgɨ Uhgɨn. Kən okəmə rəhatɨmat nətəlɨgən tətuatɨp əm, in nat kit itəm otasitu etəmat.
13 De fato, se ficamos arrebatados fora dos sentidos, é por Deus; e se raciocinamos sobriamente, é por vós.
14 Tol nəhlan məto-inu, nolkeikeən rəha Kristo tatərəmərə etɨmat, məto-inu itɨmat ekotɨtun wɨr məmə suah kitiəh əm təmɨmɨs o netəmim rafin, kən tol nəhlan, netəmim rafin kɨnotɨmɨs.
14 O amor de Cristo nos constrange, considerando que, se um só morreu por todos, logo todos morreram.
15 Kən təmɨmɨs o netəmim rafin məmə ilat itəm koatəmegəh, okotapəs nolən natɨmnat itəm ilat əm kotolkeike, məto ilat kotəkəike motol nolən mɨn itəm Iesu tolkeike, u etəm təmɨmɨs olat kən məmegəh mɨn e nɨmɨsən.
15 Sim, ele morreu por todos, a fim de que os que vivem já não vivam para si, mas para aquele que por eles morreu e ressurgiu.
16 Tol nəhlan, roiu ne, itɨmat esotakilən netəmim e nolən itəm netəmim rəha nətueintən kotakil netəmim lan. Nat əpnapɨn nian kit emotakil Kristo e nolən əh, məto roiu esotolən.
16 Por isso, nós daqui em diante a ninguém conhecemos de um modo humano. Muito embora tenhamos considerado Cristo dessa maneira, agora já não o julgamos assim.
17 Tol nəhlan, okəmə suah kit təmuwa kitiəh ilau Kristo, in təmuwa etəmim wi. !Nat oas təmɨkə, kən nat wi tɨnuwa!
17 Todo aquele que está em Cristo é uma nova criatura. Passou o que era velho; eis que tudo se fez novo!
18 Natɨmnat rafin mɨn əh tatɨsɨ-pən e Uhgɨn. Aupən kitat tɨkɨmɨr mɨn kitat Uhgɨn, məto e Kristo, in təməmɨk kitat kotuwa iuəhkɨr ron, mol kitat iolɨn mɨn. Kən təmos-ipa kəm itɨmat wək u rəha niuw-pamən tɨkɨmɨr mɨn rəha Uhgɨn okotuwa iolɨn mɨn.
18 Tudo isso vem de Deus, que nos reconciliou consigo, por Cristo, e nos confiou o ministério desta reconciliação.
19 Inu tatən məmə Uhgɨn təmiuw-pa rəhan tɨkɨmɨr mɨn e nətueintən məmə okotuwa iolɨn mɨn e Kristo, kən məsafin mɨnən rəhalat nolən rat mɨn. Kən təmos-ipa kəm itɨmat nəghatən u rəha niuw-pamən tɨkɨmɨr mɨn rəhan okotuwa iolɨn mɨn.
19 Porque é Deus que, em Cristo, reconciliava consigo o mundo, não levando mais em conta os pecados dos homens, e pôs em nossos lábios a mensagem da reconciliação.
20 Tol nəhlan, itɨmat ien əhruin mɨn rəha Kristo, kən tahmen məmə Uhgɨn tətaun-in netəmim e nəwiatɨmat. Kən ioatətapəh əskasɨk otəmat e nərgɨ Kristo məmə: nakotapəs nolə tɨkɨmɨr, kən motuwa iolɨ Uhgɨn mɨn.
20 Portanto, desempenhamos o encargo de embaixadores em nome de Cristo, e é Deus mesmo que exorta por nosso intermédio. Em nome de Cristo vos rogamos: reconciliai-vos com Deus!
21 Uhgɨn təmol suah u itəm rəhan nolən rat tɨkə, məmə in sakrifais rəha nolən rat mɨn rəhatat, məmə e in, kitat okotətuatɨp e nɨganəmtɨ Uhgɨn.
21 Aquele que não conheceu o pecado, Deus o fez pecado por nós, para que nele nós nos tornássemos justiça de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.