2 Coríntios 12
North Tanna New Testament (TNN_WBT) vs VC
1 Ekəike matəghat ausit, nat əpnapɨn təsolən win e nat kit ikɨn, məto ekəkəike matən natɨmnat mɨn tahmen e napɨlaiirən ne nəghatən wi mɨn itəm Iərəmərə təmol əp kəm io.
1 Importa que me glorie? Na verdade, não convém! Passarei, entretanto, às visões e revelações do Senhor.
2 Ekɨtun iəfak kit itəm tətahatətə e Kristo.E nup fotin tɨnuwɨn rəkɨs, Uhgɨn təmɨləs muwɨn əpəh ilɨs e nego e neai.Iəkəruru okəmə nɨpətɨn tɨnatuwɨn, o narmɨn əm, Uhgɨn əm tɨtun.
2 Conheço um homem em Cristo que há catorze anos foi arrebatado até o terceiro céu. Se foi no corpo, não sei. Se fora do corpo, também não sei; Deus o sabe.
3 Kən ekən mɨn məmə iəkəruru okəmə nɨpətɨn tɨnatuwɨn, o narmɨn əm, Uhgɨn əm tɨtun. Məto ekɨtun məmə suah əh,
3 E sei que esse homem - se no corpo ou se fora do corpo, não sei; Deus o sabe -
4 Uhgɨn təmɨləs muwɨn əpəh iman ikɨn.Kən in təməto nat anion mɨn itəm təsətuatɨpən məmə etəmim rəha nətueintən otən.
4 foi arrebatado ao paraíso e lá ouviu palavras inefáveis, que não é permitido a um homem repetir.
5 Ekəghat ausit o etəm tol nəhlan, məto esəghat ausit atɨpən ron io, məto ekəghat ausit əm o rəhak nolən mɨn itəm nəsanənən tɨkə elat.
5 Desse homem eu me gloriarei, mas de mim mesmo não me gloriarei, a não ser das minhas fraquezas.
6 Məto okəmə ekən məmə ekəghat ausit, okol esalmələn, məto-inu ekəghat-in nɨpahrienən. Məto esəghat ausitən nəhlan, kən tol nəhlan, suah kit tɨkə itəm otɨləs-ipər io ilɨs taprəkɨs nat itəm tətuatɨp. Iakolkeike məmə otəplan ahmen io e nat naka itəm ekən, o ekol.
6 Pois, ainda que me quisesse gloriar, não seria insensato, porque diria a verdade. Mas abstenho-me, para que ninguém me tenha em conta de mais do que vê em mim ou ouve dizer de mim.
7 Uhgɨn təsolkeikeən məmə etausit o nəghatən wi mɨn itəm in təmol əp kəm io, kən nəghatən mɨn əh kotəwɨr maprəkɨs. Kən tol nəhlan təmahl-ipa nəratən kəm io tahmen e nihlɨn kit tətaru nɨpətɨk. Nəratən əh in iahləpis rəha Setan məmə tol nahməən e nɨpətɨk, kən tol nəhlan esausitən.
7 Demais, para que a grandeza das revelações não me levasse ao orgulho, foi-me dado um espinho na carne, um anjo de Satanás para me esbofetear e me livrar do perigo da vaidade.
8 Emuəh nɨki Iərəmərə mau kɨsɨl məmə otɨləs-irəkɨs ron io.
8 Três vezes roguei ao Senhor que o apartasse de mim.
9 Məto tən kəm io məmə, “Rəhak nəwɨrən asol tɨtun naskəlɨmən ik, məto-inu nian rəham nəsanənən tɨkə, nəsanənən rəhak tɨtun nuwamən mol iahgin e rəham nəmegəhən.” Tol nəhlan, etagien pɨk məmə ekəghat ausit e rəhak nəmegəhən itəm nəsanənən tɨkə, məmə nəsanənən rəha Kristo otatɨg e nəmegəhən rəhak.
9 Mas ele me disse: Basta-te minha graça, porque é na fraqueza que se revela totalmente a minha força. Portanto, prefiro gloriar-me das minhas fraquezas, para que habite em mim a força de Cristo.
10 O nat əh, etagien nian nəsanənən tɨkə e nɨpətɨk, kən etagien nian katən rat io, kən etagien e nian iəkɨs mɨn, kən etagien nian katol nəratən kəm io, kən etagien e nian itəm tiəkɨs ron io. Etagien elat rafin o nərgɨ Kristo, məto-inu nian rəhak nəsanənən tɨkə, kən iatəsanən.
10 Eis por que sinto alegria nas fraquezas, nas afrontas, nas necessidades, nas perseguições, no profundo desgosto sofrido por amor de Cristo. Porque quando me sinto fraco, então é que sou forte.
11 Emol nolən rəha ialməl, məto itəmat əm nəmoatəkəike kəm io məmə ekol. Nəməsotɨləs-ipərən nərgək, məto təpəwɨr pɨk okəmə nəmotol mihin, məto-inu io sənəmə ləhau e “aposol mɨn ilɨs pɨk” e nat kit əkəku əm, nat əpnapɨn io etəm əpnapɨn əm.
11 Tenho-me tornado insensato! Vós a isso me obrigastes. Vós é que deveríeis fazer o meu elogio, visto que em nada fui inferior a esses eminentes apóstolos, se bem que nada sou.
12 Nian emətan kitat min itəmat, ematol natɨmnat itəm tatəgətun io məmə io aposol pahrien kit. Ematol nəmtətin mɨn, ne nat asol mɨn itəm tol narmɨ netəmim tatiwɨg, ne nat pɨspɨs mɨn e nɨkitəmat, kən emol e nətəlɨgən rəhak kaifəməh.
12 Os sinais distintivos do verdadeiro apóstolo se realizaram em vosso meio através de uma paciência a toda prova, de sinais, prodígios e milagres.
13 Nat kitiəh əm eməsolən e nɨkitəmat, eməsətapəh-inən məni kit otəmat. !Otaluin o təfagə rat u rəhak!
13 Em que fostes inferiores às outras igrejas, senão no fato de que a vós não vos fui pesado? Relevai-me esta injúria!...
14 Roiu iatətul matɨp məmə ekɨmnə muag itəmat itəm otol kɨsɨl lan. Kən ekəsətapəh-inən məni kit otəmat, məto-inu esotolkeikeən rəhatəmat nautə, məto iakolkeike əm itəmat. Otətəlɨg-in-tu. Sənəmə wək rəha suakəku məmə otehm wɨr rəhan tata ne mama. Məto in wək rəha tata ne mama məmə okuehm wɨr rəhalau suakəku.
14 Eis que estou pronto a ir ter convosco pela terceira vez. Não vos serei oneroso, porque não busco os vossos bens, mas sim a vós mesmos. Com efeito, não são os filhos que devem entesourar para os pais, mas os pais para os filhos.
15 Tol nəhlan, nɨkik tagien məmə ekos-ipɨnə rafin rəhak natɨmnat otəmat, kən mos-ipən mɨn rəhak nəmegəhən otəmat. Rəhak nolkeikeən otəmat in tepət, məto rəhatəmat ron io in təkəku əm. !Inu təsətuatɨpən!
15 De mui boa vontade darei o que é meu, e me darei a mim mesmo pelas vossas almas, ainda que, amando-vos mais, seja menos amado por vós.
16 Pəs kotən məmə esətapəh-inən məni kit otəmat. Məto itəmat neen koatən məmə emos natɨmnat otəmat e nolən eko-eko.
16 Mas seja! Não vos fui pesado. Como, porém, sou esperto, apanhei-vos pela astúcia...
17 ?Tahro? ?Io emos natɨmnat e nolən eko-eko nian emahl-ipən netəmim kəm itəmat, o kəp? !Kəp!
17 Acaso tirei proveito de vós por meio de algum daqueles que vos enviei?
18 Emuəh nɨki Taetas məmə otuwɨn otəmat, kən mahl-ipən piətat kit ilau min. ?Taetas təsosən natɨmnat otəmat e nolən eko-eko, o kəp? ?Nəkotɨtun o kəp məmə, rəhatɨmlau nətəlɨgən kitiəh əm, kən matioal nolən kitiəh əm?
18 Roguei a Tito, e com ele enviei um irmão que conheceis. Por acaso tirou Tito de vós alguma coisa? Não andamos nós com o mesmo espírito, sobre as mesmas pegadas?
19 Kəm-naka nɨkitəmat təht məmə e nəghatən mɨn rafin əh, emotuhalpɨn nəghatən kəm itəmat itəm suah kit təmən otɨmat. Kəp. E nɨganəmtɨ Uhgɨn, emoatəghat tahmen e netəm rəha Kristo. Kən iolɨk mɨn, natɨmnat rafin itəm koatol, koatol məmə itəmat nakotəsanən.
19 Já há muito pensais que nos justificamos diante de vós. Perante Deus, em Cristo, é que nós falamos; mas tudo isto, meus caríssimos, para vossa edificação.
20 Iatən nəhlan məto-inu iatəgɨn məmə nian ekɨmnə, kəm-naka ekəplan məmə nəsotolən məmə inu iakolkeike mihin. Kən itəmat mɨn nəkotəplan məmə io esolən məmə inu nakotolkeike mihin. Iatəgɨn məmə ekəplan itəmat neen kotərgəhəu, neen koatetet, neen koatəmərɨt e neməha, neen kotəhap-əhap ilat mɨn, neen koatən rat netəmim, neen koatən nɨkalɨn netəmim, neen koatausit, neen koatol əpnapɨn nat.
20 Temo que, quando for, não vos ache quais eu quisera, e que vós me acheis qual não quereríeis. Receio encontrar entre vós contendas, invejas, rixas, dissensões, calúnias, murmurações, arrogâncias e desordens.
21 Iatəgɨn məmə nian ekɨmnə mɨn, rəhak Uhgɨn otɨləs-iəhau io e nɨganəmtɨtəmat, kən nɨkik otɨtəgɨt kən ekasək otəmat neen itəm nəmotol nolən rat aupən, kən məsotəuhlinən ilat o nolən rat mɨn rəhalat itəm koatol nian rafin, inu koatol nolən rat itəm tol naulɨsən o nənən, kən nəman ne nɨpɨtan koatan anion, kən koatol nəhlan əpnapɨn əm.
21 Receio que à minha chegada entre vós Deus me humilhe ainda a vosso respeito; e tenha de chorar por muitos daqueles que pecaram e não fizeram penitência da impureza, fornicação e dissolução que cometeram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.