2 Coríntios 10
North Tanna New Testament (TNN_WBT) vs NTLH
1 Io Pol, io atɨp, iatəkəike e nat kit kəm itəmat. Netəmim neen koatən məmə nian kitat min itəmat, rəhak nətəlɨgən in ləhau əm, məto nian ekiet rəkɨs etəmat, rəhak nolən təskasɨk pɨk. Kristo, in rəhan nətəlɨgən ləhau, kən in etəm mətɨg. Kən e nolən kitiəh əm,
1 Dizem que eu sou humilde quando estou com vocês, mas duro quando estou longe. Pois eu, Paulo, faço este apelo a vocês em nome de Cristo, que foi carinhoso e bondoso.
2 iatətapəh otəmat məmə, onəkotol nolən rəhatəmat tətuatɨp məmə nian ekɨmnə, məsəhai pɨkən itəmat. Məto ekɨtun məmə ekəhai netəmim neen u koatən məmə ekoatətəu-pən nolən rəha nətueintən u,
2 Quando eu for aí, não me obriguem a ser duro. Pois eu tenho certeza de que posso agir com dureza contra os que afirmam que fazemos as coisas por motivos humanos.
3 məto-inu nat əpnapɨn ekotatɨg e nətueintən u, itɨmat esotəluagɨnən e nolən rəha nətueintən u.
3 É claro que somos humanos, mas não lutamos por motivos humanos.
4 Natɨmnat rəha nəluagɨnən itəm itɨmat ekoatəluagɨn lan, sənəmə nat itəm nətueintən koatəluagɨn lan. Kəp, natɨmnat rəhatɨmat, ilat koatos nəsanənən rəha Uhgɨn o nərəkɨnən ikɨn tiəkɨs o nuwɨnən ikɨn ima tɨkɨmɨr mɨn.
4 As armas que usamos na nossa luta não são do mundo; são armas poderosas de Deus, capazes de destruir fortalezas. E assim destruímos ideias falsas
5 Itɨmat ekoatərəkɨn nəghatən eiueiuə mɨn ne nətəlɨgən ausit mɨn, ilat rafin itəm koatən-iəhau netəmim o nɨtunən Uhgɨn. Nətəlɨgən mɨn rafin itəm tɨkɨmɨr mɨn rəha Uhgɨn, itɨmat ekoatəluagɨn elat, motol win elat, motol məmə ilat rafin okotol nəwia Kristo.
5 e também todo orgulho humano que não deixa que as pessoas conheçam a Deus. Dominamos todo pensamento humano e fazemos com que ele obedeça a Cristo.
6 Kən nian itəmat nakotətəu-pən wɨr nəwia Kristo, itɨmat ekoatətul matɨp o nolən nalpɨnən kəm netəmim rafin itəm koatəht nəwian.
6 E, quando vocês provarem que são obedientes, estaremos prontos para castigar qualquer desobediência.
7 Itəmat nakoatəplan nat itəm ihluə, məto nəkotəruru nɨpətɨn. Okəmə suah kit tɨtun pahrien məmə in etəmim rəha Kristo, kən in otətəlɨg-in wɨr mɨn məmə itɨmat mɨn rəha Kristo tahmen lan.
7 Vocês julgam as coisas pela aparência. Se uma pessoa tem certeza de que pertence a Cristo, deve pensar de novo a respeito disso, pois nós também pertencemos a Cristo, tanto quanto essa pessoa.
8 Nat əpnapɨn iatəghat ausit məsɨn o nepətən itəm Iərəmərə təmos-ipa, okol esaulɨsən ron. Təmos-ipa o niləkɨnən itəmat, sənəmə o nɨləs-iəhauən itəmat.
8 O Senhor Jesus me deu autoridade sobre vocês, não para destruí-los, mas para fazê-los crescer espiritualmente. E, embora eu tenha me orgulhado um pouco demais da minha autoridade, não tenho nada de que me envergonhar.
9 Esolkeikeən məmə nɨkitəmat təht məmə ekəte naoa mɨn kəm itəmat e nolən itəm netəmim neen koatən, məmə otol itəmat nakotəgɨn.
9 Não quero que pareça que estou tentando assustar vocês com as minhas cartas.
10 Ilat kotən rat io məmə, “Rəhan naoa təfɨgəm kən masɨlə, məto nian tətan kitat min, in sənəmə etəm əskasɨk kit, kən rəhan nəghatən in nat əpnapɨn əm.”
10 Alguém vai dizer: “As cartas de Paulo são severas e duras; mas, quando ele está conosco, é tímido e, quando fala, é um fracasso.”
11 Netəm tol nəhlan kotəkəike motɨtun məmə, nolən rəhatɨmat itəm koatəplan e naoa mɨn emotahl-ipən nian itɨmat isəu, məto nian ekotɨmnə, ekotol rafin nolən mɨn əh.
11 Porém essa pessoa deve saber que não existe diferença entre o que escrevemos nas cartas, quando estamos longe, e o que fazemos, quando estamos aí com vocês.
12 Esotolkeikeən məmə ekotəplan ahmen itɨmat ne netəm pɨsɨn neen itəm koatɨləs-ipər atɨp ilat. !Kəsi, itɨmat esotahmenən! !Kəp, iatəsan əm! Nian ilat atɨp əm koatəplan ahmen ilat mɨn, kən koatakil atɨp əm ilat mɨn, tol rəhalat nɨtunən talməl.
12 É claro que não nos atrevemos a nos igualar ou a nos comparar com aqueles que pensam que são tão importantes. Como são ignorantes! Primeiro eles resolvem quais as medidas que irão usar para se medir e depois eles se julgam de acordo com essas mesmas medidas.
13 Məto itɨmat, esotəghat ausitən taprəkɨs e nepətən rəhatɨmat, məto ekotəghat ausit e wək itəm Uhgɨn təmələhəu-pən məmə rəhatɨmat, kən wək u, itəmat mɨn əpəh ikɨn.
13 Nós não vamos nos orgulhar além de certos limites. Deus é quem põe os limites no nosso campo de trabalho, e ele nos deixou chegar até vocês em Corinto.
14 Kən nəghat ausitən e nepətən rəhatɨmat otəmat in ətuatɨp əm, in təsepət pɨkən. Okəmə esotuwamən otəmat, okol esotəghatən nəhlan. Məto nɨpahrienən, emotaupən motuwa mətoarus-pa itəmat nian emotan moatən-iarəp namnusən təwɨr rəha Kristo.
14 Desde que vocês estão dentro desses limites, não fomos além deles quando chegamos até aí levando o evangelho de Cristo.
15 Netəmim neen koatəghat ausit o wək itəm suah pɨsɨn təmol. Məto itɨmat ekoatəghat ausit əm e wək itəm Uhgɨn təmələhəu-pən kəm itɨmat. Itɨmat emotələhəu-pən əskasɨk nətəlɨgən rəhatɨmat məmə nahatətəən rəhatəmat otəwiə təhmɨn mɨn, kən tol nəhlan, rəhatɨmat wək e nɨkitəmat otol iahgin mepət,
15 Assim não nos orgulhamos do trabalho que outros têm feito em lugares que vão além dos limites que Deus nos deu. Pelo contrário, esperamos que a fé que vocês têm possa crescer e que nós possamos fazer um trabalho ainda maior entre vocês, sempre dentro dos limites que Deus tem posto para nós.
16 kən tol nəhlan, ekotɨtun nuwɨnən motən-iarəp namnusən təwɨr e ikɨn mɨn e nɨkalɨ imatəmat ikɨn muwɨn təhmɨn mɨn. Kən e nolən əh, itɨmat esotolən wək e ikɨn kit itəm suah kit tɨnol wək rəkɨs ikɨn, kən məsotəghat ausitən o wək rəha etəm pɨsɨn.
16 Então poderemos anunciar o evangelho em outras regiões além daquela onde vocês moram. Isso sem entrar em campos de outras pessoas, para não nos orgulharmos do trabalho feito por elas.
17 Məto Naoa Rəha Uhgɨn tatən məmə, “Pəs etəm tatəghat ausit, in otəghat ausit əm e natɨmnat itəm Iərəmərə təmol.”
17 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Quem quiser se orgulhar, que se orgulhe daquilo que o Senhor faz.”
18 Iatən nəhlan məto-inu, kəsɨsiai-inən etəmim itəm tatɨləs-ipər atɨp in, məto katɨsiai-in əm etəmim itəm Iərəmərə tatɨləs-ipər.
18 Pois a pessoa só é aprovada quando o Senhor a aprova e não quando é aprovada por si mesma.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.