Marcos 4
Nafe NT (TNK_WBT) vs NVT
1 Iesu rɨnamahatən mwi nərmama ia nɨkare nui asori. Nərmama me həpɨk həuvehe mhousəsɨmwɨn pen irəha me tukwe. Ro pen Iesu rəputə ia nɨtətə ouihi riti fwe peraha, məkure irə. Nərmama me pam kamhərer parei ia nɨkare nui asori.
1 Mais uma vez, Jesus começou a ensinar à beira-mar. Em pouco tempo, uma grande multidão se juntou ao seu redor. Então ele entrou num barco e sentou-se, enquanto o povo ficou na praia.
2 Iesu ramahatən irəha narimnari me rɨpɨk ia nusipekɨnien me. Nəpɨn ramahatən irəha, rani mə,
2 Ele os ensinou contando várias histórias na forma de parábolas, como esta:
3 “Tihəreɡi ro! Iərmama riti revən mə truini nuni nari ia nəmhien səvənhi.
3 “Ouçam! Um lavrador saiu para semear.
4 Nəpɨn rauini pen nuni nari me, nuni nari me nepwɨn həsas pen ia suatuk. Menu me həuvehe mhani pam.
4 Enquanto espalhava as sementes pelo campo, algumas caíram à beira do caminho, e as aves vieram e as comeram.
5 Nuni nari me nepwɨn həsas pen ia təkure kəpwier sə tɨprənə rouihi ikɨn. Həutə akwauakw tɨ nəri nə mə nuanraha rɨpkeiwaiu amasan mhə ia tɨprənə.
5 Outras sementes caíram em solo rochoso e, não havendo muita terra, germinaram rapidamente,
6 Nuanraha rouihi. Ro pen nəpɨn meri rəkwiri, mənhi, haukei pam.
6 mas as plantas logo murcharam sob o calor do sol e secaram, pois não tinham raízes profundas.
7 Nuni nari me nepwɨn həsas pen ia tɨprənə sə nəkwus ərəha rautə irə. Nəkwus ərəha me nəha həuvirɨs mhəuvehe mhousəman pam. Ro pen nuni nari me həpkukuə mhə.
7 Outras sementes caíram entre espinhos, que cresceram e sufocaram os brotos, sem nada produzirem.
8 Nuni nari me nepwɨn həsas pen ia tɨprənə amasan, mhəutə amasan, mhəukuə. Nepwɨn kwənkwan toti, nepwɨn kwənkwan sikisti, nepwɨn kwənkwan hantret.”
8 Ainda outras caíram em solo fértil e germinaram, cresceram e produziram uma colheita trinta, sessenta e até cem vezes maior que a quantidade semeada”.
9 Iesu rɨni mə, “Iərmama sə nəkwəreɡɨn rarə tɨ nɨreɡiien nari traməkeikei mətərɨɡ amasan.”
9 Então ele disse: “Quem tem ouvidos para ouvir, ouça com atenção!”.
10 Nəpɨn Iesu əpa, nərmama səvənhi twelef həuvehe irəha nərmama me nepwɨn mwi səməme kamharə ipaka tɨ Iesu, mhəres pen mə rəfo in ramahatən nərmama ia nusipekɨnien me.
10 Mais tarde, quando Jesus estava sozinho com os Doze e os outros que estavam reunidos ao seu redor, perguntaram-lhe qual era o significado das parábolas.
11 Iesu rɨni pen tɨ nirəha i mə, “Kɨmiaha nərmama me səiou kɨnəsevər ia suatuk tukumiaha hiəukurən nɨtətə sə Kumwesən ramərɨmənu irə mə in rəfo irə. Mətə nərmama iruə me, iakamahatən irəha ia nusipekɨnien me a,
11 Ele respondeu: “A vocês é permitido entender o segredo do reino de Deus, mas uso parábolas para falar aos de fora,
12 mə irəha tuhətə, mətə tuhəpwəh nətəien mhəukurən. Irəha tuhəreɡi, mətə tuhəpwəh nɨreɡiien mhəukurən. Ro iamɨnhi irə ko irəha həpwəh nɨrərɨɡien mhəuvehe tɨ Kumwesən mɨnuə in trenouenou noien ərəha me səvənraha.”
12 de modo que: ‘Mesmo que vejam o que faço, não perceberão, e ainda que ouçam o que digo, não compreenderão. Do contrário, poderiam voltar-se para mim, e ser perdoados’”.
13 Iesu rəres pen nərmama me səvənhi mə, “Rəfo? Kɨmiaha hiəreirei nɨpwrai nusipekɨnien səvəi iərmama sə rauini nuni nari? Ro iamɨnhi irə tihəfo mhəukurən mwi nusipekɨnien me nepwɨn mwi?
13 Então Jesus disse: “Se vocês não entendem o significado desta parábola, como entenderão as demais?
14 Iərmama sə rauini nuni nari rəmwhen ia iərmama sə raməvisau irapw nəɡkiariien amasan.
14 O lavrador lança sementes ao anunciar a mensagem.
15 Nərmama nepwɨn həmwhen ia nuni nari sə həsas pen ia suatuk. Nəpɨn hamətərɨɡ iərmama raməvisau irapw nəɡkiariien amasan, təkwtəkwuni a mwi Setan ruvehe muvehi raka nəɡkiariien nəha hamreɡi.
15 As sementes que caíram à beira do caminho representam os que ouvem a mensagem, mas Satanás logo vem e a toma deles.
16 Nərmama nepwɨn həmwhen ia nuni nari sə həsas pen ia təkure kəpwier. Nəpɨn hamreɡi nəɡkiariien amasan, həuvehi, mhaɡien tukwe.
16 As que caíram no solo rochoso representam aqueles que ouvem a mensagem e, sem demora, a recebem com alegria.
17 Mətə nəɡkiariien nəha rɨpkeiwaiu amasan mhə ia rerɨnraha rəmwhen ia nuai nei me. Irəha tuhəuvehi nəɡkiariien nəha səvəi nəpɨn ouihi a. Nəpɨn nərmama tuho nəmisəien mɨnraha, uə tuhometə irəha tɨ nəɡkiariien amasan, tuharaka akwauakw a irə.
17 Contudo, uma vez que não têm raízes profundas, não duram muito. Assim que enfrentam problemas ou são perseguidos por causa da mensagem, cedo desanimam.
18 Nərmama nepwɨn həmwhen ia nuni nari sə həsas pen ia tɨprənə nəkwus ərəha rautə irə. Həreɡi nəɡkiariien amasan,
18 As que caíram entre os espinhos representam outros que ouvem a mensagem,
19 mətə hamətərɨɡ pɨk ia narimnari me səvəi tɨprənə i. Mane rameikuə ia nirəha, mavi raka nətərɨɡien səvənraha. Hokeikei mə tuhəuvehi nautə me nepwɨn mwi. Nətərɨɡien me nəha həuvnimwə ia rerɨnraha mhousəman nəɡkiariien amasan rəpwəh nukuəien.
19 mas logo ela é sufocada pelas preocupações desta vida, pela sedução da riqueza e pelo desejo por outras coisas, não produzindo fruto.
20 Mətə nərmama nepwɨn mwi həmwhen ia nuni nari sə həsas pen ia tɨprənə amasan. Irəha həreɡi nəɡkiariien amasan, mhəuvehi, mhəukuə. Riti nukwan toti, riti nukwan sikisti, riti nukwan hantret.”
20 E as que caíram em solo fértil representam os que ouvem e aceitam a mensagem e produzem uma colheita trinta, sessenta ou até cem vezes maior que a quantidade semeada”.
21 Iesu rɨni pen tɨ nirəha i mə, “Trɨni mɨnuə iərmama riti ruvehi laet, muvnimwə pehe, ko rəuiui ia nari riti uə rukurei pen ia kwopun afafa ikɨn? Rekəm! Traməkeikei mukurei pen ia nəri kakurei pen laet irə.
21 Em seguida, Jesus lhes perguntou: “Alguém acenderia uma lâmpada e a colocaria sob um cesto ou uma cama? Claro que não! A lâmpada é colocada num pedestal, de onde sua luz brilhará.
22 Narimnari me pam səməme hamərkwafə tuhaməkeikei mhəier irapw. Narimnari me pam səməme haməmak afafa tuhaməkeikei mhəuvehe ia nukuraanien.
22 Da mesma forma, tudo que está escondido será revelado, e tudo que está oculto virá à luz.
23 Kɨmiaha nərmama nəkwəreɡɨmiaha rarə tɨ nɨreɡiien nari, tihətərɨɡ amasan.”
23 Quem tem ouvidos para ouvir, ouça com atenção!”.
24 Iesu rarə mɨni pen mwi tɨ nirəha i mə, “Tihətərɨɡ amasan ia nəfe hiamreɡi. Nəfe nari hiəuvehi pen tukuvehi pehe rəmwhen rɨrərɨɡ mwi tukumiaha nənə kuvehi pehe sə rəkwaku.
24 Então acrescentou: “Prestem muita atenção ao que vão ouvir. Com o mesmo padrão de medida que adotarem, vocês serão medidos, e mais ainda lhes será acrescentado.
25 Ro iamɨnhi irə tɨ nəri nə mə iərmama sə kuvei pen nari riti min, ro wok irə, tukuvei pen sə rəkwaku min. Mətə iərmama sə kuvei pen nari riti min, ro nəri auər a irə, tukuvehi raka pam tukwe.”
25 Pois ao que tem, mais lhe será dado; mas do que não tem, até o que tem lhe será tirado”.
26 Iesu rɨni mə, “Nɨtətə sə Kumwesən ramərɨmənu irə rəmwhen ia iərmama riti sə ruini nuni nari rəsas pen ia tɨprənə.
26 Jesus também disse: “O reino de Deus é como um lavrador que lança sementes sobre a terra.
27 Ruini pam nuni nari, mevən mapri. Mapri ia nəpɨn meste rɨran. Revən mamavən. Nənə nuni nari rɨruəruə mutə. Mətə iərmama nəha rɨreirei mə rəfo mo iamɨnhi irə.
27 Noite e dia, esteja ele dormindo ou acordado, as sementes germinam e crescem, mas ele não sabe como isso acontece.
28 Tɨprənə a ro nuni nari rutə, merɨp tukun, mɨfi tihin, mo kwənkwan.
28 A terra produz as colheitas por si própria. Primeiro aparece uma folha, depois se formam as espigas de trigo e, por fim, o cereal amadurece.
29 Mətə nəpɨn kwənkwan rɨmruə, iərmama nəha revən mesi, tɨ nəri nə mə nəpɨn atukwatukw nəha səvənhi.”
29 E, assim que o cereal está maduro, o lavrador vem e o corta com a foice, pois chegou o tempo da colheita”.
30 Iesu rɨni mə, “Tsəfni ia nɨtətə sə Kumwesən ramərɨmənu irə? Rəfo irə? Nəfe nəha nəɡkiariien tsəni mhəusipekɨn irə?
30 Jesus disse ainda: “Como posso descrever o reino de Deus? Que comparação devo usar para ilustrá-lo?
31 Nɨtətə sə Kumwesən ramərɨmənu irə rəmwhen ia kwənuni nei nəha mastat. Nəpɨn kɨnɨmwi pen ia tɨprənə, nuni mastat rouihi anan ia nuni nei me.
31 É como uma semente de mostarda plantada na terra. É a menor das sementes,
32 Mətə nəpɨn kɨnɨmwi pen pam, rutə masori məpi raka nəpɨɡɨn me pam. Rəɡrəɡɨn rasori. Menu me ia nɨmaɡouaɡou ho pen kwətəpaɡ me səvənraha irə, mhəkure afafa irə.”
32 mas se torna a maior de todas as hortaliças, com ramos tão grandes que as aves fazem ninhos à sua sombra”.
33 Iesu rɨni irapw nusipekɨnien me rɨpɨk mwi həmwhen ia səməme i, mamahatən nərmama me ia nəɡkiariien amasan, mɨni pen atukwatukw rəmwhen mə irəha tuhəreɡi mhəukurən.
33 Jesus usou muitas histórias e ilustrações semelhantes para ensinar o povo, conforme tinham condições de entender.
34 Iesu rəpwəh nɨniien nəɡkiariien əpə iti mwi tɨ nirəha, nusipekɨnien me a. Mətə kurirə ikɨn, nəpɨn Iesu mɨne nərmama me səvənhi irəha əpa, rɨni irapw pam nɨpwrai nəɡkiariien.
34 Na verdade, só usava parábolas para ensinar em público. Depois, quando estava sozinho com seus discípulos, explicava tudo para eles.
35 Ia nəpɨn nəha rɨnaməruarəv, Iesu rɨni pen tɨ nərmama me səvənhi mə, “Pwəh səpi sɨmwɨn pen fwe ia nɨkare nui.”
35 Ao anoitecer, Jesus disse a seus discípulos: “Vamos atravessar para o outro lado do mar”.
36 Nənə irəha həpwəh nərmama me, mhəputə ia nəkwai nɨtətə ouihi sə Iesu raməkure irə, mamhəuvən. Nɨtətə ouihi me nepwɨn mwi kamhəkurirə irəha.
36 Com ele a bordo, partiram e deixaram a multidão para trás, embora outros barcos os seguissem.
37 Ia nəpɨn nəha nɨmətaɡi asori riti rɨskəmter. Peiau peiau raməpwi nɨtətə ouihi mamati pen mɨnakuər.
37 Logo uma forte tempestade se levantou. As ondas arrebentavam sobre o barco, que começou a encher-se de água.
38 Iesu raməsauə mamapri fwe ia kurirə ia nɨtətə ouihi. Nərmama me səvənhi həsuəpwiri in mhəni pen tukwe in mə, “Iahatən, ətə ro! Na tsəmwhenɨmw! Iko nəri auər a ia kɨtaha mik uə?”
38 Jesus dormia na parte de trás do barco, com a cabeça numa almofada. Os discípulos o acordaram, clamando: “Mestre, vamos morrer! O senhor não se importa?”.
39 Iesu rərer mɨnise nɨmətaɡi, məɡkiari m nui mə, “Tikeiwaiu, məmərinu.” Nɨmətaɡi reiwaiu. Nui rəmərinu. Narimnari me pam həuvehe mhəmərinu.
39 Jesus despertou, repreendeu o vento e disse ao mar: “Silêncio! Aquiete-se!”. De repente, o vento parou, e houve grande calmaria.
40 Nənə Iesu rɨni pen tɨ nərmama me səvənhi mə, “Rəfo hiamhekɨr iamɨnhi irə? Kɨmiaha hiəpkahatətə mhə ihi ia nirak uə?”
40 Então Jesus lhes perguntou: “Por que estão com medo? Ainda não têm fé?”.
41 Mətə irəha həhekɨr pɨk, mhəres pen irəha me i mə, “Nəfe nəha iərmama? Nɨmətaɡi mɨne nui krauo nəkwan!”
41 Apavorados, os discípulos diziam uns aos outros: “Quem é este homem? Até o vento e o mar lhe obedecem!”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.