Romanos 7
Nǝkukuǝ Ikinan (TNK) vs NVT
1 Piak me, iakaməɡkiari m kɨmiaha səməme hiəukurən noien səvəi loa. Kɨmiaha hiəukurən uə rekəm? Loa rərkwi tərini iərmama riti nəpɨn in ramɨru ihi.
1 Agora, irmãos, vocês que conhecem a lei, não sabem que ela se aplica apenas enquanto a pessoa vive?
2 Rəmwhen ia nəri i. Pran riti sə rɨnerə raka loa rərkwi tərini irau səvənhi iərman nəpɨn iərman səvənhi ramɨru, mətə trɨni mɨnuə iərman səvənhi remhə, nənə kɨfi raka loa nəha irə sə rɨnərkwi tərini irau səvənhi iərman.
2 Por exemplo, quando uma mulher se casa, a lei a une a seu marido enquanto ele estiver vivo. No entanto, se ele morrer, as leis do casamento já não se aplicarão à mulher.
3 Mətə trɨni mɨnuə in ramesi pen iərman əpə riti nəpɨn səvənhi iərman ramɨru ihi, kani in mə pran sə rɨnerə raka kamakres i. Mətə trɨni mɨnuə iərman səvənhi remhə, kɨfi raka loa nəha ia prən nəha. Nənə trɨni mɨnuə in ramesi pen iərman əpə, kəpwəh nɨniien in mə pran sə rɨnerə raka kamakres i.
3 Portanto, enquanto o marido estiver vivo, se ela se casar com outro homem, cometerá adultério. Mas, se o marido morrer, ela ficará livre dessa lei e não cometerá adultério ao se casar novamente.
4 Piak me, kɨmiaha mwi hiəmwhen ia prən nəha nemhəien rɨfi nari irə. Fwe kupwən iərman səkɨmiaha in nə Loa səvəi Moses, mətə tɨ nəri nə mə kɨmiaha hiəuvamhə raka ia nɨpwrai Kristo, təkwtəkwuni kɨmiaha hiəukurən nesi penien iərman əpə, iərman əpə nə in nə Kristo sə Kumwesən rɨno rətui mwi ia nemhəien səvənhi. Kɨtaha samesi pen in mə rəmwhen ia nei rukuə kwənkwan kɨtaha mwi səukurən nukuəien noien amasan me səvəi Kumwesən.
4 Assim, meus irmãos, vocês morreram para o poder da lei quando morreram com Cristo, e agora estão unidos com aquele que foi ressuscitado dos mortos. Como resultado, podemos produzir uma colheita de boas obras para Deus.
5 Fwe kupwən nəpɨn kɨtaha samarə, mamhesi pen a noien ərəha səvəi nɨpwrataha, noien ərəha me nəha kɨtaha sokeikei pɨk Loa nəha raməsuəpwiri irəha kamhərɨmənu ia nɨpwrataha, mamhəukuə kwənkwan nə nemhəien.
5 Quando éramos controlados pela natureza humana, desejos pecaminosos atuavam dentro de nós, e a lei despertava esses desejos maus, que produziam uma colheita de obras pecaminosas cujo resultado era a morte.
6 Ia nəpɨn nəha, Loa nəha raməkwtəmhiri kɨtaha rəmwhen samarə ia kalapus, mətə ipwet mɨne nəpwəh nəkwtəmhiriien kɨtaha, tɨ nəri nə mə rəmwhen mə kɨtaha səuvamhə raka. Təkwtəkwuni kɨtaha samo tukwini nari m Kumwesən, mhəpwəh nesi penien suatuk akuas səvəi Loa nəha kɨmərai, mətə kɨtaha samesi pen suatuk vi səvəi Nənɨmwɨn Ikinan.
6 Agora, porém, fomos libertos da lei, pois morremos para ela e já não estamos presos a seu poder. Podemos servir a Deus não da maneira antiga, obedecendo à letra da lei, mas da maneira nova, vivendo no Espírito.
7 Ro pen kɨtaha tsəfni irə? Tsəni mə Loa səvəi Moses rərəha? Rekəm! Kwa Loa nəha ramahatən iou mə noien ərəha rəfo irə. Mə Loa nəha riwən ko iapkukurən mhə. Trɨni mɨnuə Loa nəha rɨpkɨni mhə mə, “Rerɨm trəpwəh nakresien narimnari me səvəi iərməpə,” nənə ko iapkukurən mhə mə noien nəha rəfo irə.
7 Por acaso estou dizendo que a lei de Deus é pecaminosa? Claro que não! Na verdade, foi a lei que me mostrou meu pecado. Eu jamais saberia que cobiçar é errado se a lei não dissesse: “Não cobice”.
8 Mətə noien ərəha rɨnətoni suatuk ia nəɡkiariien nəha səvəi Loa, mo rerɨk fwe imwə ramakres narimnari me səpəmsəpə səvəi iərməpə. Mətə trɨni mɨnuə Loa riwən, noien ərəha ro nəri emhə irə.
8 Mas o pecado usou esse mandamento para despertar dentro de mim todo tipo de desejo cobiçoso. Se não houvesse lei, o pecado não teria esse poder.
9 Fwe kupwən, iakamreirei ihi Loa nəha, iakamɨru a. Mətə nəpɨn nəɡkiariien səvəi Loa nəha ruvehe, noien ərəha ruvehe mɨmɨru nənə iou iakemhə.
9 Houve um tempo em que eu vivia sem a lei. No entanto, quando tomei conhecimento do mandamento, o pecado ganhou vida,
10 Nəɡkiariien nəha səvəi Loa rɨməuvehe mə tro iərmama rɨmɨru, mətə iou iakətoni mə ro iou iakemhə.
10 e eu morri. Assim, descobri que os mandamentos da lei, que deveriam trazer vida, trouxeram, em vez disso, morte.
11 Noien ərəha rɨnətoni suatuk ia nəɡkiariien nəha səvəi Loa reikuə ia nirak, nənə ia noien nəha rousi əpune iou.
11 O pecado se aproveitou desses mandamentos e me enganou, e fez uso deles para me matar.
12 Ro pen Loa in ro ikinan, nənə, nəɡkiariien səvənhi ro ikinan, matukwatukw, mamasan.
12 Isso, porém, só demonstra que a lei em si é santa, e santos, justos e bons são seus mandamentos.
13 Nənə rəfo iərmama riti rɨni mə, “Rəfo mə Loa in nəri amasan riti, mətə ro iou iakemhə?” Mətə rekəm, nəɡkiariien nəha rɨpkatukwatukw mhə! Nəpɨn iakukurən nəɡkiariien səvəi Loa sə ramasan, noien ərəha sə rerɨk rokeikei ro iou iakemhə. Nənə təkwtəkwuni iakukurən mə noien ərəha me səiou irəha noien ərəha pərhien. Nənə nəpɨn iakətoni nəɡkiariien səvəi Loa, iakukurən mə noien ərəha rərəha anan.
13 Mas, então, a lei, que é boa, foi responsável por minha morte? Claro que não! O pecado usou o que era bom para me condenar à morte. Vemos, com isso, como o pecado é terrível, usando os bons mandamentos de Deus para seus próprios fins perversos.
14 Kɨtaha səukurən mə Loa rɨməuku pen tɨ Kumwesən, mətə iou iərmama a, nɨskaiien səiou riwən. Iou iakəmwhen a ia iərmama riti sə noien ərəha rɨnərki tərini mamərɨmənu ia nirak.
14 O problema não está na lei, pois ela é espiritual e boa. O problema está em mim, pois sou humano, escravo do pecado.
15 Iou iapkukurən mhə narimnari me səməme iakamo. Nəri amasan me səməme iakokeikei mə tako ipko mhə, mətə iakamo a nəri sə iapkokeikei mhə.
15 Não entendo a mim mesmo, pois quero fazer o que é certo, mas não o faço. Em vez disso, faço aquilo que odeio.
16 Nənə mə iakamo nəfe iapkokeikei mhə, iakaməseni a mə Loa nəha ramasan.
16 Mas, se eu sei que o que faço é errado, isso mostra que concordo que a lei é boa.
17 Ro iamɨnhi irə rɨpko mhə iou pərhien i sə iakamo noien ərəha, mətə noien ərəha sə ramarə ia nirak ramo.
17 Portanto, não sou eu quem faz o que é errado, mas o pecado que habita em mim.
18 Iakukurən mə iou iərmama a, nəri amasan riti riwən ramarə ia nirak. Nəri auər a mə nəpɨn nepwɨn iakokeikei mə tako nəri amasan riti, mətə ko iapko mhə.
18 E eu sei que em mim, isto é, em minha natureza humana, não há nada de bom, pois quero fazer o que é certo, mas não consigo.
19 Nəfe nəɡhɨn iakamo rɨpko mhə nəri amasan sə iakokeikei mə tako, mətə iakamo a noien ərəha sə iapkokeikei mhə mə tako.
19 Quero fazer o bem, mas não o faço. Não quero fazer o que é errado, mas, ainda assim, o faço.
20 Nənə trɨni mɨnuə iako nəfe nəɡhɨn sə iapkokeikei mhə mə tako, rɨpko mhə iou pərhien i iakamo, mətə noien ərəha sə ramarə ia nirak ramo.
20 Então, se faço o que não quero, na verdade não sou eu quem o faz, mas o pecado que habita em mim.
21 Ro pen iakamətoni mə ramo iamɨnhi irə ia nəpɨn me pam. Nəpɨn iakokeikei mə tako nəri amasan, mətə iakamo a noien ərəha.
21 Assim, descobri esta lei em minha vida: quando quero fazer o que é certo, percebo que o mal está presente em mim.
22 Iou iakokeikei pɨk Loa səvəi Kumwesən fwe imwə ia rerɨk.
22 Amo a lei de Deus de todo o coração.
23 Mətə iakamətoni ia nɨpwrak noien riti mwi sə ramaruaɡən irau noien səvəi nətərɨɡien səiou. Nənə noien nəha rərkwi iou, mamo iou iakamo a nəfe noien ərəha səvəi nɨpwrak rokeikei.
23 Contudo, há outra lei dentro de mim que está em guerra com minha mente e me torna escravo do pecado que permanece dentro de mim.
24 Eh, iou iəmə iapkreɡi mhə ramasan! Sin trasitu ia nirak mə nɨpwrak i sə tro iou iakemhə trɨpkərɨmənu mhə ia nirak?
24 Como sou miserável! Quem me libertará deste corpo mortal dominado pelo pecado?
25 Iakɨni tanak tɨ Kumwesən. Iesu Kristo Iərɨmənu səkɨtaha in tro!
25 Graças a Deus, a resposta está em Jesus Cristo, nosso Senhor. Na mente, quero, de fato, obedecer à lei de Deus, mas, por causa de minha natureza humana, sou escravo do pecado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.