Romanos 10
Nǝkukuǝ Ikinan (TNK) vs VC
1 Piak me, ia rerɨk iakokeikei pɨk mə Kumwesən truvehimɨru nəkur Isrel, nənə ia nəpɨn me pam iakaməfwaki tukwe.
1 Irmãos, o desejo do meu coração e a súplica que dirijo a Deus por eles são para que se salvem.
2 Iakəseni mə pərhien irəha kamhaɡien pɨk tɨ Kumwesən, mətə noien səvənraha rɨpkesi pen mhə nukurənien.
2 Pois lhes dou testemunho de que têm zelo por Deus, mas um zelo sem discernimento.
3 Iakani iamɨnhi irə tɨ nəri nə mə irəha həpkukurən amasan mhə mə tuhəfo mhəuvehe mhatukwatukw ia nəmri Kumwesən. Nənə suatuk səvəi natukwatukwien Kumwesən rɨnəmri, in i nahatətəien ia Iesu Kristo, irəha həpkɨsiai mhə irə, mətə irəha kamhousari mə tuhəmri atukw səvənraha riti, in i nesi penien Loa.
3 Desconhecendo a justiça de Deus e procurando estabelecer a sua própria justiça, não se sujeitaram à justiça de Deus.
4 Mətə Kristo in rɨno sampam ia noien səvəi nesi penien Loa mə nərmama me pam səməme kamhəni nɨpərhienien irə həukurən nuveheien mhatukwatukw ia nəmri Kumwesən.
4 Porque Cristo é o fim da lei, para justificar todo aquele que crê.
5 Moses raməɡkiari ia natukwatukwien sə raku pen tɨ Loa ia nəɡkiariien i sə in rɨmərai mə, “Iərmama sə ramo nəɡkiariien me səvəi Loa, in truvehi nɨmɨruien ia nəɡkiariien me nəha.”
5 Ora, Moisés escreve da justiça que vem da lei: O homem que a praticar viverá por ela {Lv 18,5}.
6 Mətə natukwatukwien sə raku pen tɨ nahatətəien rani mə, “Rerɨmiaha trəpwəh nɨrhiien nəɡkiariien i mə, ‘Sin trevən fwe irənhə ia neiai’” muvehi Kristo meiwaiu pehe?
6 Mas a justiça que vem da fé diz assim: Não digas em teu coração: Quem subirá ao céu? Isto é, para trazer do alto o Cristo;
7 “uə ‘Sin trevən fwe inhərɨpw ia nɨpəɡ sə rameiwaiu nukunen riwən’” muvehi raka Kristo ia reri nəkur həuvamhə muvehi mutə pehe?
7 ou: Quem descerá ao abismo? Isto é, para fazer voltar Cristo dentre os mortos.
8 Natukwatukwien sə raku pen tɨ nahatətəien rɨpkɨni mhə iamɨnha irə, mətə rani mə, “Nəɡkiariien nəha ipaka tukw ik. In fwe ia tərhum mɨne ia rerɨm.” In i nəɡkiariien i səvəi nahatətəien kɨmaha iahaməvisau irapw i.
8 Que diz ela, afinal? A palavra está perto de ti, na tua boca e no teu coração {Dt 30,14}. Essa é a palavra da fé, que pregamos.
9 Trɨni mɨnuə ikɨni irapw ia tərhum mə “Iesu in Iərɨmənu,” nənə mɨni nɨpərhienien irə fwe imwə ia rerɨm mə Kumwesən rɨno in rətui mwi ia nemhəien səvənhi, nənə Kumwesən truvehimɨru ik.
9 Portanto, se com tua boca confessares que Jesus é o Senhor, e se em teu coração creres que Deus o ressuscitou dentre os mortos, serás salvo.
10 Nəpɨn iərmama riti ruvehi Iesu ia rerɨn mɨni nɨpərhienien irə, Kumwesən trɨni irapw in mə in ratukwatukw ia nənimen. Nənə in truvehimɨru mwi iərmama sə rani irapw ia tərhun mə Iesu in Iərɨmənu səvənhi.
10 É crendo de coração que se obtém a justiça, e é professando com palavras que se chega à salvação.
11 Rəmwhen ia Nəkukuə Ikinan rani mə, “Nərmama me pam səməme kamhəni nɨpərhienien ia iərmama nəha, irəha tuhəpkaurɨs mhə.”
11 A Escritura diz: Todo o que nele crer não será confundido {Is 28,16}.
12 Nəɡkiariien nəha səvəi nərmama pam nəri auər a mə ik iəmə Isrel uə rɨpko mhə ik iəmə Isrel. Iakani iamɨnhi irə tɨ nəri nə mə Iərɨmənu kuatia a i ramərɨmənu ia nərmama me pam, maməriari pen ia namasanien səvənhi m nərmama səməme kamhəkwein in.
12 Pois não há distinção entre judeu e grego, porque todos têm um mesmo Senhor, rico para com todos os que o invocam,
13 Rəmwhen ia nəɡkiariien i Nəkukuə Ikinan rani mə,
13 porque todo aquele que invocar o nome do Senhor será salvo {Jl 3,5}.
14 Mətə nərmama tuhəfo mhəkwein ia Iərɨmənu trɨni mɨnuə həpkɨni mhə nɨpərhienien irə? Nənə tuhəfo mhəni nɨpərhienien irə trɨni mɨnuə həpwəh nɨreɡiien nəvisauien sə raməɡkiari irə? Nənə tuhəfo mhəreɡi trɨni mɨnuə iərmama riti səvəi nəvisauien riwən?
14 Porém, como invocarão aquele em quem não têm fé? E como crerão naquele de quem não ouviram falar? E como ouvirão falar, se não houver quem pregue?
15 Nənə nərmama tuhəfo mhəvisau trɨni mɨnuə Kumwesən rəpwəh nərhi penien irəha? Rəmwhen ia nəɡkiariien i kɨmərai pen ia Nəkukuə Ikinan rani mə,
15 E como pregarão, se não forem enviados, como está escrito: Quão formosos são os pés daqueles que anunciam as boas novas {Is 52,7}?
16 Mətə rɨpko mhə nəkur Isrel me pam həməni nɨpərhienien ia nəɡkiariien amasan nəha. Rəmwhen ia nəɡkiariien səvəi Profet Aesea rani mə, “Iərɨmənu, nərmama houihi a həni nɨpərhienien ia nəɡkiariien səkɨmaha.”
16 Mas não são todos que prestaram ouvido à boa nova. É o que exclama Isaías: Senhor, quem acreditou na nossa pregação {Is 53,1}?
17 Ro pen nahatətəien raku pen ia nəri kamreɡi, nənə nəri kamreɡi raku pen ia nəɡkiariien sə kaməvisau ia Kristo.
17 Logo, a fé provém da pregação e a pregação se exerce em razão da palavra de Cristo.
18 Mətə iakaməres mə nəkur Isrel həuvəreɡi raka nəɡkiariien nəha uə rekəm? Ouəh, həuvəreɡi. Rəmwhen ia Nəkukuə Ikinan rani mə,
18 Pergunto, agora: Acaso não ouviram? Claro que sim! Por toda a terra correu a sua voz, e até os confins do mundo foram as suas palavras {Sl 18,5}.
19 Nənə iakaməres nəresien riti mwi mə nəkur Isrel həuvəukurən raka uə rekəm? Ouəh, həuvəukurən. Moses rɨməkupwən mɨni irapw nəɡkiariien i səvəi Kumwesən mə,
19 E pergunto ainda: Acaso Israel não o compreendeu? Já Moisés lhes havia dito: Eu vos despertarei ciúmes com um povo que não merece este nome; provocar-vos-ei a ira contra uma nação insensata {Dt 32,21}.
20 Nənə Profet Aesea rɨni amasan mwi nəɡkiariien səvəi Kumwesən mə,
20 E Isaías se abalança a dizer: Fui achado pelos que não me buscavam; manifestei-me aos que não perguntavam por mim {Is 65,1}.
21 Mətə ia nəkur Isrel Kumwesən rani mə,
21 Ao passo que a respeito de Israel ele diz: Todo o dia estendi as minhas mãos a um povo desobediente e teimoso {Is 65,2}.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.