Mateus 9
Nǝkukuǝ Ikinan (TNK) vs ARA
1 Nənə Iesu rəputə ia nɨtətə ouihi, məpi sɨmwɨn mwi ia nui asori, muvehe ia taon səvənhi.
1 Entrando Jesus num barco, passou para o outro lado e foi para a sua própria cidade.
2 Ia kwopun nəha nərmama nepwɨn həuvehi iərmama riti mhəuvehi mhəuvehe tukwe. Iərmama nəha ramapri ia nɨməhan səvənhi nɨsun mi krouemhə. Nəpɨn Iesu rətoni nahatətəien səvənraha, rɨni pen tɨ iərmama sə nɨsun mi krouemhə mə, “Nərɨk. Tikəpwəh nehekɨrien. Iakɨnenouenou raka noien ərəha me səim.”
2 E eis que lhe trouxeram um paralítico deitado num leito. Vendo-lhes a fé, Jesus disse ao paralítico: Tem bom ânimo, filho; estão perdoados os teus pecados.
3 Nəpɨn Iesu rɨni nəɡkiariien nəha nahatən me nepwɨn səvəi Loa həɡkiari mɨnraha me, mhəni mə, “Iəmə i rani ərəha Kumwesən.”
3 Mas alguns escribas diziam consigo: Este blasfema.
4 Mətə Iesu ruvəukurən raka nətərɨɡien səvənraha, mɨni mə, “Rəfo rerɨmiaha ramrhi ərəha iou iamɨnhi irə?
4 Jesus, porém, conhecendo-lhes os pensamentos, disse: Por que cogitais o mal no vosso coração?
5 Nəɡkiariien mi sə pəku nəha rɨməru tukw iou tɨ nɨniien: nəɡkiariien i mə, ‘Iakɨnenouenou raka noien ərəha me səim,’ uə nəɡkiariien i mə, ‘Ərer mavən’?
5 Pois qual é mais fácil? Dizer: Estão perdoados os teus pecados, ou dizer: Levanta-te e anda?
6 Mətə iakokeikei mə kɨmiaha tihəukurən mə iou, Iəməti Iərmama, iakauvehi nasoriien ia tɨprənə i. Iakukurən nenouenouien noien ərəha me.” Nənə Iesu rɨni pen tɨ iərmama sə nɨsun mi krouemhə mə, “Ərer, muvehi nɨməhan səim, mavən mamevən fwe imwam.”
6 Ora, para que saibais que o Filho do Homem tem sobre a terra autoridade para perdoar pecados — disse, então, ao paralítico: Levanta-te, toma o teu leito e vai para tua casa.
7 Iəmə nəha rərer, mavən, mevən fwe imwəni.
7 E, levantando-se, partiu para sua casa.
8 Nəpɨn nərmama hətoni nəri nəha, həhekɨr, nənə həuvehi utə nəɡhi Kumwesən tɨ nəri nə mə in ruvei pen nasoriien m nərmama mə tuho iamɨnhi irə.
8 Vendo isto, as multidões, possuídas de temor, glorificaram a Deus, que dera tal autoridade aos homens.
9 Nəpɨn Iesu rəpwəh kwopun nəha mamevən, rətoni iərmama riti nəɡhɨn nə Matiu raməkure ia nimwə kamərəku pen takis ikɨn. Iesu rɨni pen tukwe in mə, “Kurirə iou.” Nənə Matiu rɨskəmter mukurirə in.
9 Partindo Jesus dali, viu um homem chamado Mateus sentado na coletoria e disse-lhe: Segue-me! Ele se levantou e o seguiu.
10 Kurirə irə Iesu revən maməni nari ia nəkwai nimwə səvəi Matiu. Nərmama kamərəku pen takis mɨnraha mɨne nərmama ərəha me nepwɨn mwi həpɨk həuvehe mamhani pəri nari irəha min mɨne nərmama me səvənhi.
10 E sucedeu que, estando ele em casa, à mesa, muitos publicanos e pecadores vieram e tomaram lugares com Jesus e seus discípulos.
11 Nəpɨn Farisi me hətoni, həni pen tɨ nərmama me səvənhi mə, “Rəfo iahatən səkɨmiaha raməni pəri nari irəha nərmama kamərəku pen takis mɨnraha mɨne nərmama ərəha me nepwɨn mwi?”
11 Ora, vendo isto, os fariseus perguntavam aos discípulos: Por que come o vosso Mestre com os publicanos e pecadores?
12 Mətə nəpɨn Iesu rɨreɡi, rɨni mə, “Nərmama həsanɨn tuhətui tokta tɨ nəfe? Mətə nərmama kamhemhə kamhətui tokta.
12 Mas Jesus, ouvindo, disse: Os sãos não precisam de médico, e sim os doentes.
13 Ramasan mə kɨmiaha tihəuvən kahatən kɨmiaha ia nɨpwrai nəɡkiariien i Kumwesən rɨməni ia Nəkukuə Ikinan mə, ‘Iakəpwəh nokeikeiien mə nərmama tuhousi əpune nərimɨru me mhəuvehi pehe miou, mətə iakokeikei mə irəha tuhapi tɨ nirəha me.’” Nənə Iesu rarə mɨni mwi mə, “Iakani iamɨnhi irə tɨ nəri nə mə iapkuvehe mhə mə takəkwein nərmama atukwatukw me, mətə iakuvehe mə takəkwein nərmama ərəha me.”
13 Ide, porém, e aprendei o que significa:
14 Ia nəpɨn nəha nərmama me səvəi Jon Paptaes həuvehe tɨ Iesu, mamhəni mə, “Rəfo kɨmaha mɨne Farisi me iahaməpwəh naniien nari tɨ nəfwakiien, mətə nərmama me səim həpwəh noien iamɨnhi irə?”
14 Vieram, depois, os discípulos de João e lhe perguntaram: Por que jejuamos nós, e os fariseus [muitas vezes], e teus discípulos não jejuam?
15 Mɨreɡi Iesu rɨni pen tɨ nirəha i mə, “Nərmama ia nəveɡɨnien i kamo tɨ narə viien səvəi iərman mɨne pran tuhaməkeikei mhani nari, mamhaɡien, tɨ nəri nə mə iərman sə rɨpkarə vi a irau pran səvənhi ramarə irəha mɨnraha. Rɨpkatukwatukw mhə mə rerɨnraha trəpou ia nəpɨn nəha. Mətə trɨpkuvehe ia nəpɨn sə tukuvehi raka iərman sə rɨpkarə vi a irau səvənhi pran trɨpkarə mhə mwi irəha mɨnraha. Ia nəpɨn nəha irəha tuhəpwəh naniien nari tɨ nəfwakiien.
15 Respondeu-lhes Jesus: Podem, acaso, estar tristes os convidados para o casamento, enquanto o noivo está com eles? Dias virão, contudo, em que lhes será tirado o noivo, e nesses dias hão de jejuar.
16 Iərmama riti riwən ko ruvehi nɨpəri tɨnari vi mɨtiri tukuahaɡ ia ruei tɨnari ivɨs. Trɨni mɨnuə ro iamɨnhi irə, tɨnari vi truvi tərini nənə meitehi asori mwi.
16 Ninguém põe remendo de pano novo em veste velha; porque o remendo tira parte da veste, e fica maior a rotura.
17 Iərmama riti riwən ko rətəɡi pen waen vi ia tɨki waen tui me sə kɨno ia teki nəni. Trɨni mɨnuə ro iamɨnhi irə, tɨki waen tui me tuhəsisi mhəpəruə tɨ nəri nə mə həuvəskai raka. Waen trarɨs pam, nənə tɨki waen me tuhərəha. Mətə waen vi tukətəɡi pen ia tɨki waen vi me sə hamərməru ihi mə waen vi mɨne tɨki waen vi me irau pəri trouəmak amasan.”
17 Nem se põe vinho novo em odres velhos; do contrário, rompem-se os odres, derrama-se o vinho, e os odres se perdem. Mas põe-se vinho novo em odres novos, e ambos se conservam.
18 Nəpɨn Iesu rani narimnari me nəha tɨ nirəha i, təkwtəkwuni a mwi iəmə asori riti səvəi nimwəfwaki səvəi nəkur Isrel ruvehe tukwe in, mɨnɨmwi nukurhun mi ia nənimen, mɨni mə, “Prənouihi səiou rɨpkemhə a i, mətə tiko muvehe, məmrutə rəɡɨm irə, nənə in trɨmɨru mwi.”
18 Enquanto estas coisas lhes dizia, eis que um chefe, aproximando-se, o adorou e disse: Minha filha faleceu agora mesmo; mas vem, impõe a mão sobre ela, e viverá.
19 Ro pen Iesu rɨskəmter irəha nərmama me səvənhi, mhəkurirə iəmə nəha.
19 E Jesus, levantando-se, o seguia, e também os seus discípulos.
20 Pran riti fwe ikɨn ramemhə ia nemhəien səvəi nɨpran. Nemhəien nəha rɨnarə rerɨn irə muvehi nuk twelef. Təkwtəkwuni nəha rukurirə Iesu, muvehe, mɨrapi nusvenhi tɨnari səvənhi.
20 E eis que uma mulher, que durante doze anos vinha padecendo de uma hemorragia, veio por trás dele e lhe tocou na orla da veste;
21 In ro iamɨnhi irə mɨne tɨ nəri nə mə rerɨn ramrhi mə, “Rosi ko iakrapi tɨnari səvənhi, ko iakuvehe məsanɨn.”
21 porque dizia consigo mesma: Se eu apenas lhe tocar a veste, ficarei curada.
22 Nəpɨn rɨrapi tɨnari səvəi Iesu, Iesu ruvsini, mətoni prən nəha, mɨni mə, “Prən i. Tikəpwəh nehekɨrien. Nahatətəien səim rɨno raka ik ikuvehe məsanɨn.” Təkwtəkwuni a prən nəha ruvehe məsanɨn.
22 E Jesus, voltando-se e vendo-a, disse: Tem bom ânimo, filha, a tua fé te salvou. E, desde aquele instante, a mulher ficou sã.
23 Kurirə irə Iesu revən mapirapw ia nimwə səvəi Jaeras, mətoni nərmama səməme kamhani nɨpu səvəi nemhəien mɨne nərmama həpɨk kamho nurɨɡrɨɡien asori.
23 Tendo Jesus chegado à casa do chefe e vendo os tocadores de flauta e o povo em alvoroço, disse:
24 In rɨni mə, “Həier. Prənouihi nəha rɨpkemhə mhə, mətə ramapri a.” Irəha həreɡi harɨs ia Iesu.
24 Retirai-vos, porque não está morta a menina, mas dorme. E riam-se dele.
25 Mətə nəpɨn həməier irapw irə, in ruvnimwə, muvehi rəɡi prən ouihi nəha, nənə in rɨmɨru mərer.
25 Mas, afastado o povo, entrou Jesus, tomou a menina pela mão, e ela se levantou.
26 Nənə nəvisauien səvəi nəri i revən ia kwopun me pam ia tənə nəha.
26 E a fama deste acontecimento correu por toda aquela terra.
27 Nəpɨn Iesu rəpwəh kwopun nəha mamevən, iərmama kəru nənimenrau rɨfwə kroukurirə in, rouəkwein əpwəmwɨs, rouni mə, “Kwənəkwus səvəi Kiɡ Tevɨt! Api tukumrau!”
27 Partindo Jesus dali, seguiram-no dois cegos, clamando: Tem compaixão de nós, Filho de Davi!
28 Nəpɨn Iesu ruvnimwə ia nəkwai nimwə, iərmama mi nəha nəmrɨnrau rɨfwə krouvehe tukwe in. Nənə Iesu rɨni pen tɨ nirau i mə, “Kɨmirau irouni nɨpərhienien mə iakukurən noien nəri i uə rekəm?”
28 Tendo ele entrado em casa, aproximaram-se os cegos, e Jesus lhes perguntou: Credes que eu posso fazer isso? Responderam-lhe: Sim, Senhor!
29 Ro pen in rɨrapi nəmrɨnrau, mɨni mə, “Itə. Pwəh iakomasan nənimemirau rukurirə pen a nahatətəien səkɨmirau.”
29 Então, lhes tocou os olhos, dizendo: Faça-se-vos conforme a vossa fé.
30 Nənə nənimenrau rətui, irau krouətə nari. Nənə Iesu rɨnise pen əknekɨn tɨ nirau i mə, “Kɨmirau tirouətui amasan tukwe, rouəpwəh nɨniien nəfe iakɨno m kɨmirau tɨ iərmama riti.”
30 E abriram-se-lhes os olhos. Jesus, porém, os advertiu severamente, dizendo: Acautelai-vos de que ninguém o saiba.
31 Mətə irau krouəpwəh in, rouevən rouəvisau nəfe Iesu rɨno mɨnrau nəɡkiariien səvənrau ruvirɨs mevən ia kwopun me pam ia tənə nəha.
31 Saindo eles, porém, divulgaram-lhe a fama por toda aquela terra.
32 Nəpɨn iərmama mi nəha krouərari rauevən, təkwtəkwuni nəha nərmama nepwɨn həiri iərmama riti, mhəiri mhəuvehe tɨ Iesu. Iərmama nəha ko rɨpkəɡkiari mhə tɨ nəri nə mə iəremhə rarə irə.
32 Ao retirarem-se eles, foi-lhe trazido um mudo endemoninhado.
33 Nəpɨn Iesu rəkoui irapw raka iəremhə nəha, iərmama nəha rɨnaməɡkiari. Nənə nərmama me hətoni hərkərinari irə, mamhəni mə, “Kɨtaha səpkətə raka mhə nari riti iamɨnhi ia tənə Isrel.”
33 E, expelido o demônio, falou o mudo; e as multidões se admiravam, dizendo: Jamais se viu tal coisa em Israel!
34 Mətə Farisi me həni mə, “In rauvehi nɨskaiien səvəi iəremhə sə in rasori ia nəremhə me, maməkoui irapw nəremhə me irə.”
34 Mas os fariseus murmuravam: Pelo maioral dos demônios é que expele os demônios.
35 Ia nəpɨn nəha Iesu revən ia taon me mɨne rukwənu me pam, mamahatən nərmama ia nəkwai nimwəfwaki me səvəi nəkur Isrel, maməvisau nəɡkiariien amasan ia nɨtətə sə Kumwesən ramərɨmənu irə, mamomasan nərmama me pam səməme kamhemhə ia nemhəien me səpəmsəpə mɨne səməme nemhəien rouraha nɨpəri nɨpwranraha.
35 E percorria Jesus todas as cidades e povoados, ensinando nas sinagogas, pregando o evangelho do reino e curando toda sorte de doenças e enfermidades.
36 Nəpɨn in rətoni nərmama həpɨk anan, rerɨn rərkwəpɨr tɨ nirəha, tɨ nəri nə mə haməmwur pɨk, mhənəpou. Irəha həmwhen ia sipsip me nepwɨn iərmama riwən trətə amasan irəha.
36 Vendo ele as multidões, compadeceu-se delas, porque estavam aflitas e exaustas como ovelhas que não têm pastor.
37 Ro iamɨnhi irə Iesu rɨni pen tɨ nərmama me səvənhi mə, “Nəveɡɨnien sə ruvəmruə raka fwe ia nəmhien rasori pɨk, mətə nərmama səməme kamhəpeki pehe houihi a.
37 E, então, se dirigiu a seus discípulos: A seara, na verdade, é grande, mas os trabalhadores são poucos.
38 Ro iamɨnhi irə kɨmiaha tihaməkeikei mhəfwaki m Kumwesən sə ramərɨmənu ia nəmhien, mhəres in mə trərhi pen nərmama nepwɨn mwi həuvən fwe ia nəmhien səvənhi mhəpeki nəveɡɨnien sə ruvəmruə, mhəpeki mhəuvehe.”
38 Rogai, pois, ao Senhor da seara que mande trabalhadores para a sua seara.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.