Mateus 25
Nǝkukuǝ Ikinan (TNK) vs NAA
1 “Nəpɨn nəha nɨtətə ia neiai truvehe irə trəmwhen ia nɨprən ouihi me irəha pam ten. Həuvehi laet me səvənraha mhəuvən mə tuhətoni iərman sə triri vi a pran səvənhi. Iərman nəha triri prən nəha krouevən fwe imwəni rouarə pəri.
1 — Então o Reino dos Céus será semelhante a dez virgens que, pegando as suas lamparinas, saíram a encontrar-se com o noivo.
2 Prən ouihi me nəha krirum həreirei nari. Krirum həukurən nari.
2 Cinco delas eram imprudentes, e cinco, prudentes.
3 Nəpɨn səməme həreirei nari həuvehi laet me səvənraha, həpwəh nuvehiien oel laet rauək irə irəha mɨnraha.
3 As imprudentes, ao pegar as suas lamparinas, não levaram óleo consigo,
4 Mətə səməme həukurən nari həuvehi laet me səvənraha, mhəuvehi mwi tɨkinari me nepwɨn həukuər ia oel laet rauək irə.
4 mas as prudentes, além das lamparinas, levaram óleo nas vasilhas.
5 Nənə tɨ nəri nə mə iərman sə rɨpkiri a pran səvənhi ramo tɨpwə irəha həreɡi napriien ruvehi irəha hapri.
5 E, como o noivo estava demorando, todas ficaram sonolentas e adormeceram.
6 Mətə ia kurkwai nəpɨn iərmama riti rəkwein, mɨni mə, ‘Iərman sə rɨpkiri a pran səvənhi rauvehe! Həuvehe mhətoni!’
6 Mas, à meia-noite, ouviu-se um grito: “Eis o noivo! Saiam ao encontro dele!”
7 Ia nəpɨn nəha nɨprən ouihi me nəha ten hətui, mhəpərhi laet me səvənraha.
7 — Então todas aquelas virgens se levantaram e prepararam as suas lamparinas.
8 Nənə səməme həreirei nari həni pen tɨ səməme həukurən nari mə, ‘Həuvei pehe səkɨmiaha riti oel laet rauək irə. Laet me səkɨmaha hənaməfwə.’
8 E as imprudentes disseram às prudentes: “Deem a nós um pouco do óleo que vocês trouxeram, porque as nossas lamparinas estão se apagando.”
9 Mətə səməme həukurən nari həni mə, ‘Rekəm. Oel i laet rauək irə trɨpkəmwhen mhə tukutaha pam. Həuvən fwe ia stoa me mhəuvehi nəmri səkɨmiaha me nepwɨn.’
9 Mas as prudentes responderam: “Não! Porque então vai faltar tanto para nós como para vocês! Vão aos que o vendem e comprem óleo para vocês.”
10 Nəpɨn irəha kamhəuvən mə tuhəuvehi nəmri oel laet rauək irə, iərman sə rɨpkiri a pran səvənhi rapirapw. Nɨprən ouihi me nəha krirum səməme hənəpnəpenə, həuvnimwə irəha min ia nəkwai nimwə sə tukəni nəveɡɨnien asori ikɨn. Nənə nərmama həsisəɡ ia təpinhə.
10 E, saindo elas para comprar, chegou o noivo, e as que estavam preparadas entraram com ele para a festa do casamento. E fechou-se a porta.
11 Kurirə irə nɨprən ouihi me nəha səməme həpkəpnəpenə mhə hərərɨɡ mwi, mhəuvehe, mamhəkwein mə, ‘Iərɨmənu, Iərɨmənu, əsevər ia təpinhə tukumaha.’
11 Mais tarde, chegaram as virgens imprudentes, dizendo: “Senhor, senhor, abra a porta para nós!”
12 Mətə iərman sə rɨpkiri a pran səvənhi rɨni mə, ‘Iakamɨni nɨpərhienien tukumiaha i iakreirei kɨmiaha.’”
12 Mas o noivo respondeu: “Em verdade lhes digo que não as conheço.”
13 Nənə Iesu rɨni mə, “Ro iamɨnhi irə kɨmiaha tihaməkeikei mhətui amasan, mhəpwəh napriien, tɨ nəri nə mə hiəreirei nəfe nəpɨn uə aoa Iərɨmənu səkɨmiaha truvehe irə.”
13 Portanto, vigiem, porque vocês não sabem o dia nem a hora.
14 “Nuveheien səvənhi trəmwhen iərmama riti sə rauvehi navənien əpwəmwɨs səvənhi. Kurirə rier imwəni rəkwein nərmama səməme kamho tukwini nari min həuvehe. Nənə rəmri pen mane səvənhi ia rəɡɨnraha mə tuhətui amasan tukwe.
14 — Pois será como um homem que, ausentando-se do país, chamou os seus servos e lhes confiou os seus bens.
15 Ia riti ruvei pen tənərɨpw me krirum mane rukuər irə, nənə tənərɨpw kəru m riti, nənə tənərɨpw kuatia m riti. Ruvei pen kuatia kuatia mɨnraha rəmwhen in rukurən mə trətui amasan tukwe. Kurirə irə in rier mamevən.
15 A um deu cinco talentos, a outro deu dois e a outro deu um, de acordo com a capacidade de cada um deles; e então partiu.
16 Iərmama sə ruvehi tənərɨpw krirum revən atukwatukw mowok irə, nənə muvehi mane asori rukuər ia tənərɨpw krirum mwi.
16 O servo que tinha recebido cinco talentos saiu imediatamente a negociar com eles e ganhou outros cinco.
17 Nənə iərmama sə ruvehi tənərɨpw kəru ro mwi iamɨnhi, nənə muvehi mane asori rukuər ia tənərɨpw kəru mwi.
17 Do mesmo modo, o que tinha recebido dois ganhou outros dois.
18 Mətə iərmama sə ruvehi tənərɨpw kuatia revən meri tɨprənə, mɨnɨmwi mane səvəi iəmə asori səvənhi.
18 Mas o servo que tinha recebido um talento, saindo, fez um buraco na terra e escondeu o dinheiro do seu senhor.
19 Nəpɨn əpwəmwɨs rukurau, iəmə asori səvəi nərmama me nəha rɨrərɨɡ muvehe, nənə mokeikei mə trəskun mane me nəha rɨməuvei pen mɨnraha.
19 — Depois de muito tempo, o senhor daqueles servos voltou e fez um ajuste de contas com eles.
20 Nənə iərmama sə rɨməuvehi tənərɨpw krirum ruvehe mərer ia nəmri iəmə asori səvənhi, mɨni mə, ‘Iəmə asori, fwe kupwən ikɨməuvei pehe tənərɨpw krirum miou mane rukuər ia nirəha. Ətə ro, iakɨnowok irə rəkwəhi mwi masori iakuvai pen ia tənərɨpw krirum mwi.’
20 Aproximando-se o que tinha recebido cinco talentos, entregou outros cinco, dizendo: “O senhor me confiou cinco talentos; eis aqui outros cinco que ganhei.”
21 Nənə iəmə asori səvənhi rɨni pen tukwe in mə, ‘Ik iəmə amasan. Ikamo tukwini amasan nari miou ia nəpɨn me. Ikɨnətui amasan tɨ nəri ouihi i iakɨnəmri pehe ia rəɡɨm, mo pen tako ik ikuvehe masori mətui tɨ narimnari me rɨpɨk. Uvnimwə pehe ia nəkwai nimwə səvəi iəmə asori səim. Pwəh krau krauaɡien pəri.’
21 O senhor disse: “Muito bem, servo bom e fiel; você foi fiel no pouco, sobre o muito o colocarei; venha participar da alegria do seu senhor.”
22 Nənə iərmama sə rɨməuvehi tənərɨpw kəru in mwi ruvehe mərer ia nəmri iəmə asori səvənhi, mɨni mə, ‘Iəmə asori, fwe kupwən ikɨməuvehi pehe tənərɨpw kəru miou mane rukuər ia nirau. Ətə ro, iakɨnowok irə rəkwəhi mwi masori iakuvai pen ia tənərɨpw kəru mwi.’
22 — E, aproximando-se também o que tinha recebido dois talentos, disse: “O senhor me confiou dois talentos; eis aqui outros dois que ganhei.”
23 Nənə iəmə asori səvənhi rɨni pen tukwe in mə, ‘Ik iəmə amasan. Ikamo tukwini amasan nari miou ia nəpɨn me. Ikɨnətui amasan tɨ nəri ouihi i iakɨnəmri pehe ia rəɡɨm, mo pen tako ik ikuvehe masori mətui tɨ narimnari me rɨpɨk. Uvnimwə pehe ia nəkwai nimwə səvəi iəmə asori səim. Pwəh krau krauaɡien pəri.’
23 Então o senhor disse: “Muito bem, servo bom e fiel; você foi fiel no pouco, sobre o muito o colocarei; venha participar da alegria do seu senhor.”
24 Nənə iərmama sə ruvehi tənərɨpw kuatia in mwi ruvehe mərer ia nəmri iəmə asori səvənhi, mɨni mə, ‘Iəmə asori. Iakukurən mə ik iərmama riti noien səim rɨskai. Ik ikapeki nəveɡɨnien ia nəmhien sə ipkəmhu mhə irə, nənə mamesi mwi nukwai nei me ia kwopun ipkəpwei mhə nuni nari ikɨn.
24 — Chegando, por fim, o que tinha recebido um talento, disse: “Sabendo que o senhor é um homem severo, que colhe onde não plantou e ajunta onde não espalhou,
25 Ro iamɨnhi irə, iakɨhekɨr, mevən, mɨnɨmwi tənərɨpw səim sə mane rukuər irə ia tɨprənə. Ətə ro in i mane səim.’
25 fiquei com medo e escondi o seu talento na terra; aqui está o que é seu.”
26 Mətə iəmə asori səvənhi rɨni pen tukwe in mə, ‘Ik iəmə ərəha. Ikamo tukwini ərəha nari miou, mamarpaha. Ikuvəukurən raka mə iakapeki nəveɡɨnien ia nəmhien sə iapkəmhu mhə irə, nənə mamesi mwi nukwai nei me ia kwopun iapkəpwei mhə nuni nari ikɨn.
26 Mas o senhor respondeu: “Servo mau e preguiçoso! Você sabia que eu colho onde não plantei e ajunto onde não espalhei?
27 Mətə rəfo ikəpwəh nəmri penien mane səiou fwe ia paɡ? Kamo ipkəmri pen ko iapkuvehe mɨpkuvehi ihi mane səiou mɨne sə rəkwaku paɡ rəkwəhi.’
27 Então você devia ter entregado o meu dinheiro aos banqueiros, e eu, ao voltar, receberia com juros o que é meu.”
28 Nənə iəmə asori rɨni pen tɨ nərmama səməme kamho tukwini nari min mə, ‘Həuvei raka tənərɨpw tukwe, mhəuvei pen m iərmama sə rɨməuvehi tənərɨpw ten.
28 — “Portanto, tirem dele o talento e deem ao que tem dez.
29 Iərmama sə kuvei pen nari riti min, ro wok irə, tukuvei pen mwi rasori mwi min, nənə in truvehi rəmwhen məpi raka. Mətə iərmama sə kuvei pen nari riti min, ro nəri auər a irə, tukuvehi raka pam tukwe.
29 Porque a todo o que tem, mais será dado, e terá em abundância; mas ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
30 Mətə iərmama i sə ramo tukwini ərəha nari miou hərarki irapw i iruə ia nəpitəvien. Ia kwopun nəha nərmama tuhasək, mhahi tərini revɨnraha.’”
30 Quanto ao servo inútil, lancem-no para fora, nas trevas. Ali haverá choro e ranger de dentes.”
31 “Nəpɨn nəha iou, Iəməti Iərmama, takuvehe irə ia nukuraanien asori kɨmaha naɡelo me, takəkure ia jea səiou mərɨmənu.
31 — Quando o Filho do Homem vier na sua majestade e todos os anjos com ele, então se assentará no trono da sua glória.
32 Nərmama ia tənəmtənə me pam tuhəuvehe mhousəsɨmwɨn pehe irəha me ia nənimek, nənə iou takuai irəha rəmwhen iərmama sə ramətui tɨ sipsip me muai sipsip me mɨne nəni me.
32 Todas as nações serão reunidas em sua presença, e ele separará uns dos outros, como o pastor separa as ovelhas dos cabritos:
33 Takuai pen sipsip me ia nɨkarek mwatuk, mətə nəni me ia nɨkarek mour.
33 porá as ovelhas à sua direita e os cabritos, à sua esquerda.
34 Nənə iou kiɡ səvənraha takɨni pen tɨ nərmama me nəha ia nɨkarek mwatuk mə, ‘Həuvehe kɨmiaha i səməme Tata səiou raməkwein amasan ia kɨmiaha. Nəpɨn tɨprənə namiwən ihi, in rɨnəpnəpenə raka kwopun səkɨmiaha ia nɨtətə sə in ramərɨmənu irə. Həuvehe mharə irə.
34 — Então o Rei dirá aos que estiverem à sua direita: “Venham, benditos de meu Pai! Venham herdar o Reino que está preparado para vocês desde a fundação do mundo.
35 Nəpɨn nukumhə rahi iou hiəuvei pehe nəveɡɨnien miou. Nənə nəpɨn iakakwakwa hiəuvei pehe nui miou. Nəpɨn iakamavən rəmwhen ia iərmama pwɨspwɨs, hiəuvehi puvnimwə iou ia nəkwai nimwə me səkɨmiaha me.
35 Porque tive fome, e vocês me deram de comer; tive sede, e vocês me deram de beber; eu era forasteiro, e vocês me hospedaram;
36 Nəpɨn tɨnari səiou riwən, hiarkahu pehe miou. Nəpɨn iakamemhə, hiəuvehe mhəti pehe iou. Nəpɨn iakamarə ia kalapus, hiəuvehe tukw iou.’
36 eu estava nu, e vocês me vestiram; enfermo, e me visitaram; preso, e foram me ver.”
37 Mɨreɡi nəkur atukwatukw me nəha tuhəni pehe tukw iou i mə, ‘Iərɨmənu. Mətə nəfe nəpɨn nəha kɨmaha iahənətoni nukumhə rahi ik, nənə iahəuvei pehe nəveɡɨnien mik, uə ikakwakwa nənə iahəuvei pehe nui mik?
37 — Então os justos perguntarão: “Quando foi que vimos o senhor com fome e lhe demos de comer? Ou com sede e lhe demos de beber?
38 Nəfe nəpɨn kɨmaha iahətoni ikamavən rəmwhen ia iərmama pwɨspwɨs riti, nənə iahəuvehi puvnimwə ik ia nimwə me səkɨmaha me, uə səim tɨnari riwən, nənə iaharkahu pehe mik?
38 E quando foi que vimos o senhor como forasteiro e o hospedamos? Ou nu e o vestimos?
39 Nəfe nəpɨn kɨmaha iahətoni ikamemhə, uə ikamarə ia kalapus, nənə iahəuvehe mhəti pehe ik?’
39 E quando foi que vimos o senhor enfermo ou preso e fomos visitá-lo?”
40 Mɨreɡi iou kiɡ səvənraha takɨni pen tɨ nirəha i mə, ‘Iakamɨni nɨpərhienien tukumiaha i nəpɨn kɨmiaha həno noien nəha ia piak riti sə in iəmə auər a ia piak me, hiəno noien nəha ia nirak.’
40 — O Rei, respondendo, lhes dirá: “Em verdade lhes digo que, sempre que o fizeram a um destes meus pequeninos irmãos, foi a mim que o fizeram.”
41 Kurirə irə iou takɨni pen tɨ nərmama me nəha ia nɨkarek mour mə, ‘Kɨmiaha i Kumwesən raməkwein ərəha ia kɨmiaha haraka ia nənimek mhəuvən ia napw sə rauək rerɨn. Kɨnəse napw nəha tɨ Setan mɨne naɡelo me səvənhi.
41 — Então o Rei dirá também aos que estiverem à sua esquerda: “Afastem-se de mim, malditos, para o fogo eterno, preparado para o diabo e seus anjos.
42 Nəpɨn nukumhə rahi iou kɨmiaha hiəpwəh nuvei peheien nəveɡɨnien miou. Nəpɨn iakakwakwa hiəpwəh nuvei peheien nui miou.
42 Porque tive fome, e vocês não me deram de comer; tive sede, e vocês não me deram de beber;
43 Nəpɨn iakamavən rəmwhen ia iərmama pwɨspwɨs riti, hiəpwəh nuvehi puvnimwəien iou ia nəkwai nimwə me səkɨmiaha me. Nəpɨn tɨnari səiou riwən, hiəpwəh narkahu peheien miou. Nəpɨn iakamemhə uə iakamarə ia kalapus, hiəpwəh nəti peheien iou.’
43 sendo forasteiro, vocês não me hospedaram; estando nu, vocês não me vestiram; achando-me enfermo e preso, vocês não foram me ver.”
44 Mɨreɡi irəha mwi tuhəni pehe tukw iou i mə, ‘Iərɨmənu, mətə nəfe nəpɨn nəha kɨmaha iahənətoni nukumhə rahi ik, uə ikakwakwa uə ikamavən rəmwhen ia iərmama pwɨspwɨs, uə tɨnari səim riwən, uə ikamemhə, uə ikamarə ia kalapus, nənə kɨmaha iahəpwəh nasituien ia niram?’
44 — E eles lhe perguntarão: “Quando foi que vimos o senhor com fome, com sede, forasteiro, nu, enfermo ou preso e não o socorremos?”
45 Mɨreɡi iou takɨni pen tɨ nirəha i mə, ‘Iakani nɨpərhienien tukumiaha i nəpɨn kɨmiaha hiəpwəh noien nəha ia piak riti sə in iəmə auər ia piak me, hiənəpwəh noien nəha ia nirak.’
45 — Então o Rei responderá: “Em verdade lhes digo que, sempre que o deixaram de fazer a um destes mais pequeninos, foi a mim que o deixaram de fazer.”
46 Nənə nərmama me nəha tuhəuvən ia kwopun Kumwesən trərpwɨn rerɨn noien ərəha me səvənraha ikɨn. Mətə nərmama atukwatukw tuhəuvən mhəuvehi nɨmɨruien rerɨn.”
46 E estes irão para o castigo eterno, porém os justos irão para a vida eterna.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.