Marcos 4
Nǝkukuǝ Ikinan (TNK) vs BKJ
1 Iesu rɨnamahatən mwi nərmama ia nɨkare nui asori. Nərmama me həpɨk həuvehe mhousəsɨmwɨn pen irəha me tukwe. Ro pen Iesu rəputə ia nɨtətə ouihi riti fwe peraha, məkure irə. Nərmama me pam kamhərer parei ia nɨkare nui asori.
1 E ele começou outra vez a ensinar à beira do mar; e havia se juntado a ele uma grande multidão, de modo que ele entrou num barco sobre o mar, e assentou-se; e toda a multidão estava em terra junto ao mar.
2 Iesu ramahatən irəha narimnari me rɨpɨk ia nusipekɨnien me. Nəpɨn ramahatən irəha, rani mə,
2 E ele ensinava-lhes muitas coisas por parábolas, e lhes dizia na sua doutrina:
3 “Tihəreɡi ro! Iərmama riti revən mə truini nuni nari ia nəmhien səvənhi.
3 Ouvi: Eis que saiu um semeador a semear;
4 Nəpɨn rauini pen nuni nari me, nuni nari me nepwɨn həsas pen ia suatuk. Menu me həuvehe mhani pam.
4 e aconteceu que, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho, e vieram as aves do céu e comeram-na.
5 Nuni nari me nepwɨn həsas pen ia təkure kəpwier sə tɨprənə rouihi ikɨn. Həutə akwauakw tɨ nəri nə mə nuanraha rɨpkeiwaiu amasan mhə ia tɨprənə.
5 E caiu uma parte em terreno pedregoso, onde não havia muita terra; e logo brotou, porque não havia terra profunda;
6 Nuanraha rouihi. Ro pen nəpɨn meri rəkwiri, mənhi, haukei pam.
6 mas, saindo o sol, foi queimada; e por não ter raiz, secou.
7 Nuni nari me nepwɨn həsas pen ia tɨprənə sə nəkwus ərəha rautə irə. Nəkwus ərəha me nəha həuvirɨs mhəuvehe mhousəman pam. Ro pen nuni nari me həpkukuə mhə.
7 E outra parte caiu entre espinhos, cresceram, sufocaram-na, e não deu fruto.
8 Nuni nari me nepwɨn həsas pen ia tɨprənə amasan, mhəutə amasan, mhəukuə. Nepwɨn kwənkwan toti, nepwɨn kwənkwan sikisti, nepwɨn kwənkwan hantret.”
8 E outra caiu em boa terra, e produziu fruto que cresceram e aumentaram; e produziu uns trinta, e uns sessenta e alguns cem.
9 Iesu rɨni mə, “Iərmama sə nəkwəreɡɨn rarə tɨ nɨreɡiien nari traməkeikei mətərɨɡ amasan.”
9 E ele disse-lhes: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
10 Nəpɨn Iesu əpa, nərmama səvənhi twelef həuvehe irəha nərmama me nepwɨn mwi səməme kamharə ipaka tɨ Iesu, mhəres pen mə rəfo in ramahatən nərmama ia nusipekɨnien me.
10 E, estando ele só, os que estavam junto dele com os doze perguntavam-lhe acerca da parábola.
11 Iesu rɨni pen tɨ nirəha i mə, “Kɨmiaha nərmama me səiou kɨnəsevər ia suatuk tukumiaha hiəukurən nɨtətə sə Kumwesən ramərɨmənu irə mə in rəfo irə. Mətə nərmama iruə me, iakamahatən irəha ia nusipekɨnien me a,
11 E ele disse-lhes: A vós é concedido conhecer o mistério do reino de Deus; mas aos de fora todas estas coisas são apresentadas por parábolas;
12 mə irəha tuhətə, mətə tuhəpwəh nətəien mhəukurən. Irəha tuhəreɡi, mətə tuhəpwəh nɨreɡiien mhəukurən. Ro iamɨnhi irə ko irəha həpwəh nɨrərɨɡien mhəuvehe tɨ Kumwesən mɨnuə in trenouenou noien ərəha me səvənraha.”
12 para que vendo, eles possam ver, e não percebam; e, ouvindo, eles possam ouvir, e não entendam; para que a qualquer momento, eles não se convertam, e seus pecados sejam perdoados.
13 Iesu rəres pen nərmama me səvənhi mə, “Rəfo? Kɨmiaha hiəreirei nɨpwrai nusipekɨnien səvəi iərmama sə rauini nuni nari? Ro iamɨnhi irə tihəfo mhəukurən mwi nusipekɨnien me nepwɨn mwi?
13 E ele disse-lhes: Não entendeis esta parábola? Como, pois, entendereis todas as parábolas?
14 Iərmama sə rauini nuni nari rəmwhen ia iərmama sə raməvisau irapw nəɡkiariien amasan.
14 O semeador semeia a palavra;
15 Nərmama nepwɨn həmwhen ia nuni nari sə həsas pen ia suatuk. Nəpɨn hamətərɨɡ iərmama raməvisau irapw nəɡkiariien amasan, təkwtəkwuni a mwi Setan ruvehe muvehi raka nəɡkiariien nəha hamreɡi.
15 estes são os que estão à beira do caminho, em quem a palavra é semeada; mas ouvindo-a, imediatamente vem Satanás e tira a palavra que foi semeada nos seus corações.
16 Nərmama nepwɨn həmwhen ia nuni nari sə həsas pen ia təkure kəpwier. Nəpɨn hamreɡi nəɡkiariien amasan, həuvehi, mhaɡien tukwe.
16 E da mesma forma são os semeados em lugares pedregosos; os quais, ouvindo a palavra, imediatamente a recebem com alegria;
17 Mətə nəɡkiariien nəha rɨpkeiwaiu amasan mhə ia rerɨnraha rəmwhen ia nuai nei me. Irəha tuhəuvehi nəɡkiariien nəha səvəi nəpɨn ouihi a. Nəpɨn nərmama tuho nəmisəien mɨnraha, uə tuhometə irəha tɨ nəɡkiariien amasan, tuharaka akwauakw a irə.
17 mas não têm raiz em si mesmos, e então duraram por algum tempo; depois, sobrevindo aflição ou perseguição por causa da palavra, imediatamente se escandalizaram.
18 Nərmama nepwɨn həmwhen ia nuni nari sə həsas pen ia tɨprənə nəkwus ərəha rautə irə. Həreɡi nəɡkiariien amasan,
18 E os que foram semeados entre os espinhos, esses ouvem a palavra;
19 mətə hamətərɨɡ pɨk ia narimnari me səvəi tɨprənə i. Mane rameikuə ia nirəha, mavi raka nətərɨɡien səvənraha. Hokeikei mə tuhəuvehi nautə me nepwɨn mwi. Nətərɨɡien me nəha həuvnimwə ia rerɨnraha mhousəman nəɡkiariien amasan rəpwəh nukuəien.
19 e os cuidados deste mundo, e os enganos das riquezas e as ambições das demais coisas, sufocam a palavra, e ela se torna infrutífera.
20 Mətə nərmama nepwɨn mwi həmwhen ia nuni nari sə həsas pen ia tɨprənə amasan. Irəha həreɡi nəɡkiariien amasan, mhəuvehi, mhəukuə. Riti nukwan toti, riti nukwan sikisti, riti nukwan hantret.”
20 Mas os que foram semeados em boa terra, os que ouvem a palavra e a recebem, e produzem fruto, alguns trinta vezes, alguns sessenta, e outros cem.
21 Iesu rɨni pen tɨ nirəha i mə, “Trɨni mɨnuə iərmama riti ruvehi laet, muvnimwə pehe, ko rəuiui ia nari riti uə rukurei pen ia kwopun afafa ikɨn? Rekəm! Traməkeikei mukurei pen ia nəri kakurei pen laet irə.
21 E ele lhes disse: Vem uma candeia para ser colocada sob um alqueire, ou debaixo da cama? E não para ser colocada sobre um castiçal?
22 Narimnari me pam səməme hamərkwafə tuhaməkeikei mhəier irapw. Narimnari me pam səməme haməmak afafa tuhaməkeikei mhəuvehe ia nukuraanien.
22 Porquanto não há nada escondido que não seja manifesto; nem coisa alguma mantida em segredo, que não se torne pública.
23 Kɨmiaha nərmama nəkwəreɡɨmiaha rarə tɨ nɨreɡiien nari, tihətərɨɡ amasan.”
23 Se algum homem tem ouvidos para ouvir, ouça.
24 Iesu rarə mɨni pen mwi tɨ nirəha i mə, “Tihətərɨɡ amasan ia nəfe hiamreɡi. Nəfe nari hiəuvehi pen tukuvehi pehe rəmwhen rɨrərɨɡ mwi tukumiaha nənə kuvehi pehe sə rəkwaku.
24 E disse-lhes: Fiquem atentos ao que ouvis. Com a medida com que medis isso vos será medido, e a vós que ouvis ainda mais será acrescentado.
25 Ro iamɨnhi irə tɨ nəri nə mə iərmama sə kuvei pen nari riti min, ro wok irə, tukuvei pen sə rəkwaku min. Mətə iərmama sə kuvei pen nari riti min, ro nəri auər a irə, tukuvehi raka pam tukwe.”
25 Porque aquele que tem, a ele será dado; e aquele que não tem, dele será tomado até aquilo que tem.
26 Iesu rɨni mə, “Nɨtətə sə Kumwesən ramərɨmənu irə rəmwhen ia iərmama riti sə ruini nuni nari rəsas pen ia tɨprənə.
26 E ele disse: Assim é o reino de Deus, como se um homem lançasse semente à terra;
27 Ruini pam nuni nari, mevən mapri. Mapri ia nəpɨn meste rɨran. Revən mamavən. Nənə nuni nari rɨruəruə mutə. Mətə iərmama nəha rɨreirei mə rəfo mo iamɨnhi irə.
27 e vai dormir e se levanta noite e de dia, e a semente brota e cresce, e ele nem sabe como.
28 Tɨprənə a ro nuni nari rutə, merɨp tukun, mɨfi tihin, mo kwənkwan.
28 Porque a terra por si mesma produz fruto, primeiro a folha, depois a espiga, e por último o grão na espiga.
29 Mətə nəpɨn kwənkwan rɨmruə, iərmama nəha revən mesi, tɨ nəri nə mə nəpɨn atukwatukw nəha səvənhi.”
29 Mas quando o fruto está maduro, imediatamente ele mete a foice, porque é chegada a colheita.
30 Iesu rɨni mə, “Tsəfni ia nɨtətə sə Kumwesən ramərɨmənu irə? Rəfo irə? Nəfe nəha nəɡkiariien tsəni mhəusipekɨn irə?
30 E ele disse: A que assemelharemos o reino de Deus? Ou com que comparação o compararemos?
31 Nɨtətə sə Kumwesən ramərɨmənu irə rəmwhen ia kwənuni nei nəha mastat. Nəpɨn kɨnɨmwi pen ia tɨprənə, nuni mastat rouihi anan ia nuni nei me.
31 É como um grão de mostarda, que, quando se semeia na terra, é a menor de todas as sementes que há na terra;
32 Mətə nəpɨn kɨnɨmwi pen pam, rutə masori məpi raka nəpɨɡɨn me pam. Rəɡrəɡɨn rasori. Menu me ia nɨmaɡouaɡou ho pen kwətəpaɡ me səvənraha irə, mhəkure afafa irə.”
32 mas, tendo sido semeado, cresce, e torna-se a maior de todas as hortaliças, e cria grandes ramos, de tal maneira que as aves do céu podem abrigar-se à sua sombra.
33 Iesu rɨni irapw nusipekɨnien me rɨpɨk mwi həmwhen ia səməme i, mamahatən nərmama me ia nəɡkiariien amasan, mɨni pen atukwatukw rəmwhen mə irəha tuhəreɡi mhəukurən.
33 E com muitas parábolas como estas, lhes falava a palavra, conforme podiam ouvi-la.
34 Iesu rəpwəh nɨniien nəɡkiariien əpə iti mwi tɨ nirəha, nusipekɨnien me a. Mətə kurirə ikɨn, nəpɨn Iesu mɨne nərmama me səvənhi irəha əpa, rɨni irapw pam nɨpwrai nəɡkiariien.
34 Mas sem parábolas ele não lhes falava; e quando eles estavam a sós, explicava todas as coisas a seus discípulos.
35 Ia nəpɨn nəha rɨnaməruarəv, Iesu rɨni pen tɨ nərmama me səvənhi mə, “Pwəh səpi sɨmwɨn pen fwe ia nɨkare nui.”
35 E, naquele dia, sendo já tarde, disse-lhes: Passemos para o outro lado.
36 Nənə irəha həpwəh nərmama me, mhəputə ia nəkwai nɨtətə ouihi sə Iesu raməkure irə, mamhəuvən. Nɨtətə ouihi me nepwɨn mwi kamhəkurirə irəha.
36 E, despedindo a multidão, levaram-no consigo, assim como estava, no barco; e havia também com ele outros pequenos barcos.
37 Ia nəpɨn nəha nɨmətaɡi asori riti rɨskəmter. Peiau peiau raməpwi nɨtətə ouihi mamati pen mɨnakuər.
37 E se levantou grande tempestade de vento, e as ondas batiam no barco, de modo que já se enchia.
38 Iesu raməsauə mamapri fwe ia kurirə ia nɨtətə ouihi. Nərmama me səvənhi həsuəpwiri in mhəni pen tukwe in mə, “Iahatən, ətə ro! Na tsəmwhenɨmw! Iko nəri auər a ia kɨtaha mik uə?”
38 E ele estava na parte de trás do barco, dormindo sobre uma almofada; e eles o acordaram, dizendo-lhe: Mestre, não te preocupa que pereçamos?
39 Iesu rərer mɨnise nɨmətaɡi, məɡkiari m nui mə, “Tikeiwaiu, məmərinu.” Nɨmətaɡi reiwaiu. Nui rəmərinu. Narimnari me pam həuvehe mhəmərinu.
39 E ele, levantando-se, repreendeu o vento e disse ao mar: Paz, aquieta-te. E o vento cessou, e houve grande calmaria.
40 Nənə Iesu rɨni pen tɨ nərmama me səvənhi mə, “Rəfo hiamhekɨr iamɨnhi irə? Kɨmiaha hiəpkahatətə mhə ihi ia nirak uə?”
40 E ele disse-lhes: Por que sois temerosos? Ainda não tendes fé?
41 Mətə irəha həhekɨr pɨk, mhəres pen irəha me i mə, “Nəfe nəha iərmama? Nɨmətaɡi mɨne nui krauo nəkwan!”
41 E eles temeram muito, e diziam uns aos outros: Que espécie de homem é este, que até o vento e o mar lhe obedecem?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.