Marcos 3
Nǝkukuǝ Ikinan (TNK) vs NVT
1 Iesu revən muvnimwə mwi ia nimwəfwaki səvəi nəkur Isrel. Iərmama riti ia nəkwai nimwəfwaki nəha rəɡɨn rərfe ko rɨpkuvi atukw mhə i.
1 Em outra ocasião, Jesus entrou na sinagoga e notou que havia ali um homem com uma das mãos deformada.
2 Nəmə asori me kamhətə Iesu mə trəfo irə mɨne. Trɨni mɨnuə romasan iərmama nəha ia Sapat, tuhəni ərəha in tukwe.
2 Os inimigos de Jesus o observavam atentamente. Se ele curasse a mão do homem, planejavam acusá-lo, pois era sábado.
3 Iesu rɨni pen tɨ iərmama sə rəɡɨn rərfe mə, “Ərer ia kurkwai nərmama.”
3 Jesus disse ao homem com a mão deformada: “Venha e fique diante de todos”.
4 Nənə Iesu rəres pen irəha i mə, “Ratukwatukw ia Loa səkɨtaha mə ia Sapat tuko noien amasan uə tuko noien ərəha? Ratukwatukw mwi mə tukuvehimɨru iərmama uə tukousi əpune?” Iesu rəres pen irəha i, mətə həpwəh nəɡkiariien.
4 Em seguida, voltou-se para seus críticos e perguntou: “O que a lei permite fazer no sábado? O bem ou o mal? Salvar uma vida ou destruí-la?”. Eles ficaram em silêncio.
5 In rəti ərari mamətə irəha. Niemaha rəpi. Rerɨn rəpou tɨ nəri nə mə kənkapwənraha rɨskai. Nənə in rɨni pen tɨ iərmama sə rəɡɨn rərfe mə, “Tiko muvi atukw rəɡɨm.” Iərmama nəha ruvi atukw rəɡɨn. Rəɡɨn ruvehe mamasan mwi.
5 Jesus olhou para os que estavam ao seu redor, irado e muito triste pelo coração endurecido deles. Então disse ao homem: “Estenda a mão”. O homem estendeu a mão, e ela foi restaurada.
6 Nənə Farisi me həier irapw, mhəuvən akwauakw tɨ nərmama me səvəi Kiɡ Herot. Irəha housəsɨmwɨn irəha me mhəni ərəha Iesu, mamhətui suatuk mə tuhousi əpune in.
6 No mesmo instante, os fariseus saíram e se reuniram com os membros do partido de Herodes para tramar um modo de matá-lo.
7 Iesu rier irəha nərmama me səvənhi, mevən fwe ia nui asori Kalili. Nəkur Kalili həpɨk həkurirə i.
7 Jesus saiu para o mar com seus discípulos, e uma grande multidão os seguiu. Vinham de todas as partes da Galileia, da Judeia,
8 Nərmama həpɨk mwi nəha ikɨn nəpɨn həreɡi narimnari me nəha Iesu ramo həuvehe mhətoni in. Nepwɨn həuku pen ia tənə Jutia mɨne Jerusalem, nepwɨn həuku pen ia tənə Itumia, nepwɨn həuku pen ia nui arɨs Joten pen, nepwɨn mwi həuku pen ia kwopun me nəha ipaka tɨ taon mi nəha Taea mɨne Saeton.
8 de Jerusalém, da Idumeia, do leste do rio Jordão e até de lugares distantes ao norte, como Tiro e Sidom. A notícia de seus milagres havia se espalhado para longe, e um grande número de pessoas vinha vê-lo.
9 Tɨ nəri nə mə nərmama me nəha həpɨk anan, Iesu rɨni pen tɨ nərmama me səvənhi mɨnuə tuhəpnəpenə ia nɨtətə ouihi riti pwəh in rəkure irə kamo nərmama həsɨɡəsɨɡi in.
9 Jesus instruiu seus discípulos a prepararem um barco para evitar que a multidão o esmagasse.
10 In rɨni iamɨnhi irə mɨne tɨ nəri nə mə in rɨnomasan raka nərmama həpɨk mo pen səməme kamhemhə kamhəuvehe ipaka tukwe mə tuhərapi in.
10 Havia curado muitos naquele dia, e os enfermos se empurravam para chegar até ele e tocá-lo.
11 Nənə ia nəpɨn me, nəpɨn nənɨmwɨn ərəha me səməme kamharə ia nərmama kamhətoni in, kamhənɨmwi nukurhunraha ia nənimen, mamhəkwein asori, mamhəni mə, “Ik Tɨni Kumwesən.”
11 E, sempre que o viam, os espíritos impuros se atiravam no chão na frente dele e gritavam: “Você é o Filho de Deus!”.
12 Mətə Iesu ranise pen əknekɨn tɨ nirəha i mə tuhəpwəh nəkwein əpwəmwɨsien nəɡhɨn iamɨnhi kamo nərmama həreɡi həukurən in.
12 Jesus, porém, lhes dava ordens severas para que não revelassem quem ele era.
13 Iesu rutə ia təkuər riti, məkwein nərmama me səvənhi səməme in rokeikei mə irəha tuhəuvehe tukwe, nənə irəha həuvehe.
13 Depois, Jesus subiu a um monte e chamou aqueles que ele desejava que o acompanhassem, e eles foram.
14 In rərpwi rəɡɨn ia nirəha pam twelef, mɨseɡi pen nəɡhɨnraha mə aposol me. Irəha tuhamarə pəri irəha Iesu. In trərhi pen irəha həuvən mhəvisau irapw nəɡkiariien amasan.
14 Escolheu doze e os chamou seus apóstolos, para que o seguissem e fossem enviados para anunciar sua mensagem,
15 In truvei pen nasoriien mɨnraha. Ia nasoriien nəha irəha tuhəkoui irapw nəremhə me ia nərmama.
15 e lhes deu autoridade para expulsar demônios.
16 Nəɡhi aposol me nəha ro iamɨnhi irə: Saemon (iəmə Iesu rɨseɡi pen nəɡhɨn sə vi mə Pita).
16 Estes foram os doze que ele escolheu: Simão, a quem ele chamou Pedro,
17 Nənə Jemes mɨne piəvni nəɡhɨn nə Jon (irau tɨni Sepeti mi. Iesu rɨseɡi pen nəɡhɨnrau sə vi mə Poanejes. Nɨpwrai nəɡkiariien nəha in nə mə tɨni karuəruə mi).
17 Tiago e João, filhos de Zebedeu, aos quais deu o nome de Boanerges, que significa “filhos do trovão”,
18 Nənə Antru, mɨne Filip, mɨne Patolomiu, mɨne Matiu, mɨne Tomas, mɨne Jemes tɨni Alfeas, mɨne Tateas, mɨne Saemon (iəmə sə kupwən rakurirə nəmə me nəha kamhəmwur mə tuhəkoui irapw nəkur Rom).
18 André, Filipe, Bartolomeu, Mateus, Tomé, Tiago, filho de Alfeu, Tadeu, Simão, o cananeu,
19 Nənə Jutas Iskariot (iəmə sə ruvehi pen Iesu ia rəɡi nərmama səməme kamhəmwəki in).
19 Judas Iscariotes, que depois o traiu.
20 Kurirə irə Iesu revən muvnimwə ia nimwə riti. Nərmama me həuvehe mwi tukwe. Irəha həpɨk. Ro pen Iesu mɨne nərmama me səvənhi nəpɨn səvənraha riwən tɨ nəniien nari.
20 Certo dia, Jesus entrou numa casa, e as multidões começaram a se juntar outra vez. Logo, ele e seus discípulos não tinham tempo nem para comer.
21 Nəpɨn nəkur imwəni me həreɡi nəfe Iesu ramo, həuvən mə tuhəuvehi raka in, mhəni mə, “In ramarməri.”
21 Quando os familiares de Jesus souberam o que estava acontecendo, tentaram impedi-lo de continuar. “Está fora de si”, diziam.
22 Ia nəpɨn nəha nahatən me nepwɨn səvəi Loa həuku pen fwe ia Jerusalem, mhəni ərəha Iesu, mhəni mə, “Pielsepul ramarə ia iəmə nəha. Iəmə nəha raməkoui irapw nəremhə me ia nɨskaiien səvəi iəremhə sə in rasori ia nəremhə me.”
22 Então os mestres da lei, que tinham vindo de Jerusalém, disseram: “Está possuído por Belzebu, príncipe dos demônios. É dele que recebe poder para expulsar demônios”.
23 Irəha həni ərəha Iesu iamɨnhi irə ro pen Iesu rəkwein pen irəha həuvehe. Rəɡkiari mɨnraha, mɨni nusipekɨnien riti tɨ nirəha i mə, “Rəfo irə? Ko Setan rəkoui irapw nəremhə me səvənhi ia nərmama uə rekəm?
23 Jesus os chamou e respondeu com uma comparação: “Como é possível Satanás expulsar Satanás?”, perguntou.
24 Trɨni mɨnuə ieni riti ruai narəien səvənhi ro kəru irə, nərmama me səvənhi kamhousi irəha me, nɨtətə sə ieni nəha ramərɨmənu irə ko rɨpkərer əpwəmwɨs mhə.
24 “Um reino dividido internamente será destruído.
25 Trɨni mɨnuə nərmama səməme kamharə ia nəkwai nimwə riti həuai narəien səvənraha ro kəru irə, kamhousi irəha me, irəha ko həpkarə amasan mhə.
25 Da mesma forma, uma família dividida contra si mesma se desintegrará.
26 Nənə trɨni mɨnuə Setan ruai narəien səvənhi ro kəru irə, raməkoui irapw nəremhə me səvənhi ia nərmama, noien səvəi Setan ko rɨpkərer əpwəmwɨs mhə. Trəsas miwən.
26 E, se Satanás está dividido e luta contra si mesmo, não pode se manter de pé; está acabado.
27 Iərmama riti riwən ko revən ia nəkwai nimwə səvəi iəmə skai riti, makres narimnari me səvənhi. In traməkeikei mukupwən məkwtəmhiri iəmə skai nəha, mərihi rəɡɨn mi mɨne nɨsun mi. Kurirə irə in rukurən nevənien makres narimnari me fwe ia nəkwai nimwə səvənhi.
27 Quem tem poder para entrar na casa de um homem forte e saquear seus bens? Somente alguém ainda mais forte, alguém capaz de amarrá-lo e saquear sua casa.
28 Iakani nɨpərhienien tukumiaha i. Kumwesən rukurən nenouenouien nərəhaien me pam səməme nɨpwnəti nərmama me tuho uə tuhəni irə, məpwəh nərpwɨnien.
28 “Eu lhes digo a verdade: todo pecado e toda blasfêmia podem ser perdoados,
29 Mətə iərmama sə trɨni ərəha Nənɨmwɨn Ikinan, Kumwesən trɨpkenouenou mhə nərəhaien səvənhi ia nəpɨn riti. Nərpwɨnien səvənhi trarə rerɨn.”
29 mas quem blasfemar contra o Espírito Santo jamais será perdoado. Esse é um pecado com consequências eternas.”
30 Iesu rɨni nəɡkiariien nəha tɨ nəri nə mə nahatən me səvəi Loa haməni mə, “Nənɨmwɨn ərəha ramarə irə.”
30 Ele disse isso porque afirmavam: “Está possuído por um espírito impuro”.
31 Ia nəpɨn nəha piəvi Iesu me mɨne mama səvənhi həuvehe mamhərer fwe iruə, mhərhi pen nəɡkiariien tɨ Iesu mə truvehe.
31 Então a mãe e os irmãos de Jesus foram vê-lo. Ficaram do lado de fora e mandaram alguém avisá-lo para sair e falar com eles.
32 Nərmama həpɨk kamhəkure kurkurau ia Iesu. Irəha həni pen tukwe in mə, “Ətə ro! Səim fwe mama mɨne piam me kamhərer fwe iruə mamhəres ik.”
32 Havia muitas pessoas sentadas ao seu redor, e alguém disse: “Sua mãe e seus irmãos estão lá fora e o procuram”.
33 Mɨreɡi Iesu rɨni mə, “Sin nəha səiou mama? Nɨsɨmə nəha piak me?”
33 Jesus respondeu: “Quem é minha mãe? Quem são meus irmãos?”.
34 In rəti ərari mamətə səməme kamhəkure kurkurau i, mɨni pen tɨ nirəha i mə, “Kɨmiaha i səiou mama me. Kɨmiaha i piak me.
34 Então olhou para aqueles que estavam ao seu redor e disse: “Vejam, estes são minha mãe e meus irmãos.
35 Nərmama səməme kamho nəkwai Kumwesən, irəha həmwhen ia mama me mɨne piak me səiou.”
35 Quem faz a vontade de Deus é meu irmão, minha irmã e minha mãe”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.