Marcos 2
Nǝkukuǝ Ikinan (TNK) vs NAA
1 Nəpɨn me nepwɨn rukurau, nənə Iesu rɨrərɨɡ pehe mwi ia Kapaneam. Nərmama me həreɡi kaməvisau mə in fwe ia nəkwai nimwə.
1 Dias depois, Jesus entrou de novo em Cafarnaum, e logo se ouviu dizer que ele estava em casa.
2 Ro iamɨnhi irə irəha həuvən mhousəsɨmwɨn pen irəha me tukwe. Nəkwai nimwə rukuər ia nərmama. Kwopun səvəi nəkureien riwən fwe imwə mɨne ia kwəruə. Iesu raməvisau irapw nəɡkiariien amasan mɨnraha.
2 Muitos se reuniram ali, a ponto de não haver lugar nem mesmo junto à porta. E Jesus anunciava-lhes a palavra.
3 Ia nəpɨn nəha nərmama kefə həuvehi iərmama riti mhəuvehe tɨ Iesu. Iərmama nəha nɨsun mi krouemhə. Ko rɨpkavən mhə.
3 Trouxeram-lhe, então, um paralítico, carregado por quatro homens.
4 Həuvehi pehe, mətə ko həpkəuvən mhə ipaka tɨ Iesu tɨ nəri nə mə nərmama həpɨk anan. Ro iamɨnhi irə irəha həputə ia təkure nimwə, mho ruei nimwə riti ratukwatukw ia kwopun nəha Iesu raməkure ikɨn. Ho pam ruə, həuvehi irapw nɨməhan sə iərmama nɨsun mi krouemhə ramapri irə reiwaiu.
4 E, não podendo aproximar-se de Jesus, por causa da multidão, removeram o telhado no ponto correspondente ao lugar onde Jesus se encontrava e, pela abertura, desceram o leito em que o paralítico estava deitado.
5 Nəpɨn Iesu rətoni nahatətəien səvənraha, rɨni pen tɨ iərmama sə nɨsun mi krouemhə mə, “Nərɨk, iakɨnenouenou raka noien ərəha me səim.”
5 Vendo-lhes a fé, Jesus disse ao paralítico:
6 Nahatən me nepwɨn səvəi Loa kamhəkure fwe ikɨn, rerɨnraha ramrhi mə,
6 Alguns escribas estavam sentados ali e pensavam em seu coração:
7 “Rəfo iəmə nəha raməɡkiari iamɨnha irə mɨne? Nəɡkiariien nəha rərəha. Kumwesən əpa rukurən nenouenouien noien ərəha me. Sin mwi rukurən noien?”
7 — Como ele se atreve a falar assim? Isto é blasfêmia! Quem pode perdoar pecados, a não ser um, que é Deus?
8 Təkwtəkwuni a Iesu rukurən nətərɨɡien səvənraha, mɨni pen tɨ nirəha i mə, “Rəfo rerɨmiaha ramrhi iamɨnhi?
8 E Jesus, percebendo imediatamente em seu espírito que eles assim pensavam, disse-lhes:
9 Nəɡkiariien mi sə pəku nəha rɨməru tukw iou tɨ nɨniien tɨ iərmama i nɨsun mi krouemhə: nəɡkiariien i mə, ‘Iakɨnenouenou raka noien ərəha me səim,’ uə nəɡkiariien i mə, ‘Ərer, muvehi nɨməhan səim, mavən mamevən’?
9 O que é mais fácil? Dizer ao paralítico: “Os seus pecados estão perdoados”, ou dizer: “Levante-se, tome o seu leito e ande”?
10 Mətə iakokeikei mə kɨmiaha tihəukurən mə iou, Iəməti Iərmama, iakauvehi nasoriien ia tɨprənə i. Iakukurən nenouenouien noien ərəha me.”
10 Mas isto é para que vocês saibam que o Filho do Homem tem autoridade sobre a terra para perdoar pecados. E disse ao paralítico:
11 Nənə Iesu rɨni pen tɨ iərmama sə nɨsun mi krouemhə mə, “Iakani pehe tukw ik i mə ərer, muvehi nɨməhan səim, mavən mamevən fwe imwam.”
11 — Eu digo a você: Levante-se, pegue o seu leito e vá para casa.
12 Təkwtəkwuni a rərer, muvehi nɨməhan səvənhi ia nəmri nərmama, mavən mamevən. Nənə irəha nənimenraha rier. Həɡnəɡɨni Kumwesən mə, “Səpkətə raka mhə nari riti iamɨnhi irə ia nəpɨn riti!”
12 Ele se levantou e, no mesmo instante, pegando o leito, retirou-se à vista de todos, a ponto de todos se admirarem e darem glória a Deus, dizendo: — Jamais vimos coisa assim!
13 Iesu revən mwi mamavən ia nɨkare nui asori Kalili. Nərmama həpɨk həuvehe tukwe, nənə in ramahatən irəha.
13 De novo, Jesus foi para junto do mar, e toda a multidão vinha ao encontro dele, e ele os ensinava.
14 Ia nəpɨn nəha ramavən mətoni Livae tɨni Alfeas raməkure ia nimwə kamərəku pen takis ikɨn. Iesu rɨni pen tukwe in mə, “Kurirə iou.” Nənə Levi rɨskəmter mukurirə in.
14 Quando ia passando, viu Levi, filho de Alfeu, sentado na coletoria e lhe disse: Ele se levantou e o seguiu.
15 Kurirə irə Iesu revən maməni nari ia nəkwai nimwə səvəi Livae. Nərmama kamərəku pen takis mɨnraha mɨne nərmama ərəha me nepwɨn mwi həpɨk kamhani pəri nari irəha min mɨne nərmama me səvənhi. (Ro iamɨnhi irə mɨne tɨ nəri nə mə nərmama kamərəku pen takis mɨnraha mɨne nərmama ərəha me nepwɨn mwi həpɨk kamhəkurirə ia Iesu.)
15 Achando-se Jesus à mesa, na casa de Levi, estavam junto com ele e com os seus discípulos muitos publicanos e pecadores; porque estes eram muitos e também o seguiam.
16 Nənə nahatən me səvəi Loa, irəha mwi Farisi me, həuvehe mhətoni Iesu raməni nari irəha nərmama kamərəku pen takis mɨnraha mɨne nərmama ərəha me nepwɨn mwi. Irəha həres nərmama me səvənhi mə, “Rəfo in raməni nari irəha nərmama kamərəku pen takis mɨnraha mɨne nərmama ərəha me nepwɨn mwi?”
16 Os escribas dos fariseus, vendo Jesus comer em companhia dos pecadores e publicanos, perguntavam aos discípulos dele: — Por que ele come e bebe com os publicanos e pecadores?
17 Nəpɨn Iesu rɨreɡi nəɡkiariien səvənraha, rɨni pen tɨ nirəha i mə, “Nərmama həsanɨn tuhətui tokta tɨ nəfe? Mətə nərmama kamhemhə kamhətui tokta. Iou iapkuvehe mhə mə takəkwein nərmama atukwatukw me, mətə iakuvehe mə takəkwein nərmama ərəha me.”
17 Tendo ouvido isto, Jesus lhes respondeu:
18 Nəpɨn riti nərmama me səvəi Jon Paptaes irəha Farisi me kamhəpwəh naniien nari tɨ nəfwakiien. Nərmama nepwɨn həuvehe mhəres Iesu i mə, “Rəfo nərmama me səvəi Jon mɨne Farisi me kamhəpwəh naniien nari tɨ nəfwakiien, mətə səim nərmama me həpko mhə?”
18 Ora, os discípulos de João e os fariseus estavam jejuando. Algumas pessoas foram perguntar a Jesus: — Por que os discípulos de João e os discípulos dos fariseus jejuam, mas os seus discípulos não jejuam?
19 Mɨreɡi Iesu rɨni pen tɨ nirəha i mə, “Nərmama ia nəveɡɨnien i kamo tɨ narə viien səvəi iərman mɨne pran tuhaməkeikei mhani nari, mamhaɡien, tɨ nəri nə mə iərman sə rɨpkarə vi a irau pran səvənhi ramarə irəha mɨnraha. Rɨpkatukwatukw mhə mə irəha tuhəpwəh naniien nari tɨ nəfwakiien ia nəpɨn nəha.
19 Jesus respondeu:
20 Mətə trɨpkuvehe ia nəpɨn sə tɨpkuvehi raka iərman sə rɨpkarə vi a irau pran səvənhi trɨpkarə mhə mwi irəha mɨnraha. Ia nəpɨn nəha irəha tuhəpwəh naniien nari tɨ nəfwakiien.
20 No entanto, virão dias em que o noivo lhes será tirado, e então, naquele dia, eles vão jejuar.
21 Iərmama riti riwən ko ruvehi nɨpəri tɨnari vi mɨtiri tukuahaɡ ia ruei tɨnari ivɨs. Trɨni mɨnuə ro iamɨnhi irə, nɨpəri tɨnari vi truvehe mɨkɨmkɨm, meitehi tɨnari ivɨs mo ruen rasori.
21 Ninguém costura um remendo de pano novo em roupa velha; porque o remendo novo tira um pedaço da roupa velha, e o buraco fica ainda maior.
22 Iərmama riti riwən ko rətəɡi pen waen vi ia tɨki waen tui sə kɨno ia teki nəni. Trɨni mɨnuə ro iamɨnhi irə, waen vi trəse tɨki waen tui rəsisi məpəruə. Nənə tɨki waen tui mɨne waen vi irau pəri krouərəha. Mətə waen vi tukətəɡi pen ia tɨki waen vi me.”
22 E ninguém põe vinho novo em odres velhos, porque, se fizer isso, o vinho romperá os odres e se perdem tanto o vinho como os odres. Mas põe-se vinho novo em odres novos.
23 Nəpɨn riti ia Sapat Iesu ramavən maməpi sɨmwɨn ia nɨmei wit me nepwɨn. Nərmama me səvənhi kamhəkurirə in, mamhesi kwənkwai wit, mamhani.
23 Aconteceu que, num sábado, Jesus atravessava as searas, e os seus discípulos, ao passar, começaram a colher espigas.
24 Ro iamɨnhi irə Farisi me həni pen tɨ Iesu i mə, “Ətə ro. Nərmama me səim kamho noien riti rɨpkatukwatukw mhə ia Loa səkɨtaha mə tuko ia sapat. Rəfo kamho iamɨnha irə?”
24 Então os fariseus disseram a Jesus: — Olhe! Por que eles estão fazendo o que não é lícito aos sábados?
25 — ausente —
25 Ele lhes respondeu:
26 — ausente —
26 Como entrou na Casa de Deus, no tempo do sumo sacerdote Abiatar, e comeu os pães da proposição, os quais só aos sacerdotes era lícito comer, e ainda deu esses pães aos seus companheiros?
27 Nənə Iesu rɨni pen tɨ nirəha i mə, “Kɨno Sapat tɨ iərmama. Kɨpko mhə iərmama tɨ Sapat.
27 E Jesus acrescentou:
28 Ro pen iou, Iəməti Iərmama, iakamərɨmənu ia Sapat.”
28 Assim, o Filho do Homem é senhor também do sábado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.