Marcos 11
Nǝkukuǝ Ikinan (TNK) vs NTLH
1 Irəha həuvən ipaka tɨ Jerusalem, mhəier pen ia Təkuər Olif ia kwopun nəha ipaka tɨ rukwənu mi nəha Petfas mɨne Petani. Ia nəpɨn nəha Iesu rərhi pen iərmama kəru səvənhi,
1 Quando Jesus e os discípulos estavam chegando a Jerusalém, foram até o monte das Oliveiras, que fica perto dos povoados de Betfagé e Betânia. Então Jesus enviou dois discípulos na frente,
2 mɨni pen tɨ nirau i mə, “Kɨmirau tirouevən fwe ia rukwənu nəha samarəti pen i. Nəpɨn tirouapirapw fwe ikɨn, tirouətə kwəti toɡki riti kɨnəkwi tərini, iərmama rɨpkəkure raka mhə irə. Tiroufi raka nari irə, rouəsɨɡi rouvehe.
2 com a seguinte ordem:
3 Trɨni mɨnuə iərmama riti rəres kɨmirau i mə, ‘Rəfo iroufi raka nari ia kwəti toɡki?’ tirouni pen mə, ‘Iərɨmənu səkɨtaha raməres kwəti toɡki i, mətə trɨpkəpwəmwɨs mhə trərhi pehe mwi i.’”Kwəti toɡki|alt="Donkey colt" src="HK00033B.TIF" size="col" loc="Top riɡht" copy="Horace Knowles" ref="Mak 11:2"
3 Se alguém perguntar por que vocês estão fazendo isso, digam que o Mestre precisa dele, mas o devolverá logo.
4 Ia nəpɨn nəha krauevən rouətoni kwəti toɡki nəha kɨnəkwi tərini pen ipaka tɨ kwəruə ia nimwə riti ramərer ia suatuk. Nəpɨn kroufi raka nari irə,
4 Eles foram e acharam o jumentinho na rua, amarrado perto da porta de uma casa. Quando estavam desamarrando o animal,
5 nərmama nepwɨn səməme kamhərer ipaka tɨ nirau ia kwopun nəha həni mə, “Rəfo iroufi raka nari ia kwəti toɡki?”
5 algumas pessoas que estavam ali perguntaram: — O que é que vocês estão fazendo? Por que estão desamarrando o jumentinho?
6 Mətə krouni pen nəfe Iesu rɨməni pen tɨ nirau i. Nəpɨn nərmama me nəha həreɡi, həseni irau krouevən.
6 Eles responderam como Jesus havia mandado, e então aquelas pessoas deixaram que os dois discípulos levassem o animal.
7 Irau krouəsɨɡi kwəti toɡki nəha rouvehe tɨ Iesu, rouəpənə pen karkahu əpwəmwɨs mi səvənrau ia təkuren. Nənə Iesu rəkure irə.
7 Eles levaram o jumentinho a Jesus e puseram as suas capas sobre o animal. Em seguida, Jesus o montou.
8 Nərmama həpɨk həpənə karkahu əpwəmwɨs me səvənraha ia suatuk. Nərmama nepwɨn mwi həpənə pen nɨmwai nei me sə hənərai ia nɨmei nari.
8 Muitas pessoas estenderam as suas capas no caminho, e outras espalharam no caminho ramos que tinham cortado nos campos.
9 Nərmama səməme kamhəkupwən mɨne səməme kamhəkurirə ia Iesu, kamhəkwein əpwəmwɨs, mamhəni mə,
9 Tanto os que iam na frente como os que vinham atrás começaram a gritar: — Que Deus abençoe aquele que vem em nome do Senhor!
10 Səkwein amasan ia kiɡ i rauvehe mə truvehi təmwheki kaha səkɨtaha Kiɡ Tevɨt mərɨmənu ia kɨtaha!
10 Que Deus abençoe o Reino de Davi, o nosso pai, o Reino que está vindo! Hosana a Deus nas alturas do céu!
11 Nənə Iesu ruvnimwə ia Jerusalem, mevən ia nimwə səvəi Kumwesən, maməspau narimnari me fwe ikɨn. Mətə raməruarəv ro pen Iesu rəpwəh mɨrərɨɡ mevən fwe ia Petani irəha twelef nərmama me səvənhi.
11 Jesus entrou em Jerusalém, foi até o Templo e olhou tudo em redor. Mas, como já era tarde, foi para o povoado de Betânia com os doze discípulos.
12 Rakwakwi irə irəha həier ia Petani. Iesu rɨreɡi nukumhə rɨnahi.
12 No dia seguinte, quando eles estavam voltando de Betânia, Jesus teve fome.
13 Rəti pen mətoni niemɨs riti ramərer. Nɨmwan rɨpɨk. Iesu revən mə trətə mə nukwan fwe ikɨn uə riwən. Revən ipaka tukwe, mətə nɨmwan me a. Nukwan riwən tɨ nəri nə mə rɨpko mhə nəpɨn atukwatukw sə nei nəha trukuə irə.
13 Viu de longe uma figueira cheia de folhas e foi até lá para ver se havia figos. Quando chegou perto, encontrou somente folhas porque não era tempo de figos.
14 Ro iamɨnhi irə Iesu rɨni pen tɨ nei nəha mə, “Iərmama riti trəpwəh mwi nəniien nukwam ia nəpɨn riti.” Nəpɨn Iesu rɨni nəɡkiariien nəha, nərmama me səvənhi həreɡi.
14 Então disse à figueira: E os seus discípulos ouviram isso.
15 Iesu mɨne nərmama me səvənhi həier pehe ia Jerusalem. Nənə Iesu revən ia nimwə səvəi Kumwesən, mɨnaməkoui irapw nərmama me səməme kamhəmri pen nəmri nari ia narimnari me mɨne səməme kamhəuvehi nəmri narimnari me. Rəvsini tepol me səvəi nərmama me kamhəvriwei mane me. Rəvsini jea me səvəi nərmama səməme kauvehi nəmri menu me tɨ nirəha,
15 Quando Jesus e os discípulos chegaram a Jerusalém, ele entrou no pátio do Templo e começou a expulsar todos os que compravam e vendiam naquele lugar. Derrubou as mesas dos que trocavam dinheiro e as cadeiras dos que vendiam pombas.
16 mɨnise pen tɨ nərmama mə tuhəpwəh nuvehiien narimnari me mhəpi sɨmwɨn ia kwopun nəha nimwə səvəi Kumwesən ramərer ikɨn.
16 E não deixava ninguém atravessar o pátio do Templo carregando coisas.
17 Nənə Iesu rɨnamahatən irəha mə, “Kɨmərai pen ia Nəkukuə Ikinan mə,
17 E ele ensinava a todos assim:
18 Nəpɨn pris asori me mɨne nahatən me səvəi Loa həreɡi nəɡkiariien səvəi Iesu, kənamhətui suatuk mə tuhousi əpune. Irəha kamhəhekɨr Iesu tɨ nəri nə mə nərmama me pam nənimenraha rier tɨ nahatənien səvənhi.
18 Os chefes dos sacerdotes e os mestres da Lei ouviram isso e começaram a procurar um jeito de matar Jesus. Mas tinham medo dele porque o povo admirava os seus ensinamentos.
19 Nənə nəruarəv irə Iesu mɨne nərmama me səvənhi haraka ia Jerusalem, mamhəuvən.
19 De tardinha, Jesus e os discípulos saíram da cidade.
20 Rakwakwi irə ia nəpnəpɨn irəha həukurau ia kwopun niemɨs ramərer ikɨn, mhətə mə nei nəha ruvəmhiə fwe irənhə meste nuan me inhərɨpw.
20 No dia seguinte, de manhã cedo, Jesus e os discípulos passaram perto da figueira e viram que ela estava seca desde a raiz.
21 Nənə Pita rerɨn rɨrhi nəɡkiariien səvəi Iesu. Rɨni pen tukwe in mə, “Iahatən, ətə ro nei nəha ikɨnəkwein ərəha irə, ruvehe muvɨmhiə pam.”
21 Então Pedro lembrou do que havia acontecido e disse a Jesus: — Olhe, Mestre! A figueira que o senhor amaldiçoou ficou seca.
22 Mɨreɡi Iesu rɨni pen tɨ nirəha i mə, “Tihahatətə ia Kumwesən.
22 Jesus respondeu:
23 Iakani nɨpərhienien tukumiaha i trɨni mɨnuə iərmama riti rɨni pen tɨ təkuər i mə, ‘Təkuər i, tiko mier mivə pen fwe ia təsi,’ mə nətərɨɡien səvəi iərmama nəha rəpwəh nəmkiəmkiien, mətə rahatətə əknekɨn ia nəfe rɨməni mə tro, Kumwesən tro nəkwan.
23 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: vocês poderão dizer a este monte: “Levante-se e jogue-se no mar.” Se não duvidarem no seu coração, mas crerem que vai acontecer o que disseram, então isso será feito.
24 Ro iamɨnhi irə iakani nɨpərhienien tukumiaha i mə nəpɨn tihəfwaki, nəfe nəɡhɨn tihəres i, tihahatətə mə hiəuvəuvehi raka, nənə Kumwesən truvei pehe m kɨmiaha.
24 Por isso eu afirmo a vocês: quando vocês orarem e pedirem alguma coisa, creiam que já a receberam, e assim tudo lhes será dado.
25 — ausente —
25 E, quando estiverem orando, perdoem os que os ofenderam, para que o Pai de vocês, que está no céu, perdoe as ofensas de vocês.
26 — ausente —
26 [Se não perdoarem os outros, o Pai de vocês, que está no céu, também não perdoará as ofensas de vocês.]
27 Irəha həuvehe mwi ia Jerusalem. Nəpɨn Iesu ramavən ia kwopun nimwə səvəi Kumwesən ramərer ikɨn, pris asori me mɨne nahatən me səvəi Loa mɨne nəmə asori me səvəi nəkur Isrel həuvehe tukwe,
27 Depois voltaram para Jerusalém. Quando Jesus estava andando pelo pátio do Templo, chegaram perto dele os chefes dos sacerdotes, os mestres da Lei e os líderes dos judeus que estavam ali
28 mhəres pen in mə, “Ikamo narimnari me i ia nəkwai sin, uə sin rəseni ik mə tiko narimnari me i?”
28 e perguntaram: — Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu autoridade para fazer isso?
29 Mɨreɡi Iesu rɨni pen tɨ nirəha i mə, “Iou mwi takəres kɨmiaha nəresien riti. Trɨni mɨnuə hiəni atukwatukw tukw iou i, takɨni pehe tukumiaha i mə iakamo narimnari me i ia nəkwai sin.
29 Jesus respondeu:
30 Tiho mhəni ro tukw iou i mə fwe kupwən, sin rərhi pehe Jon mə tro paptaes ia nərmama, Kumwesən uə iərmama riti?”
30 Respondam: quem deu autoridade a João para batizar? Foi Deus ou foram pessoas?
31 Nənə irəha həɡkiari pəri, mamhəni mə, “Tsəfni irə i? Tuko səni mə Kumwesən rərhi pehe Jon mə tro paptaes ia nərmama, Iesu trɨni pehe mə, ‘Ro iamɨnhi irə rəfo hiəpwəh nɨniien nɨpərhienien ia nəɡkiariien səvəi Jon?’
31 Aí eles começaram a dizer uns aos outros: — Se dissermos que foi Deus, ele vai perguntar: “Então por que vocês não creram em João?”
32 Mətə ko səni mə iərmama riti rərhi pehe Jon uə?” Mətə irəha həhekɨr tɨ nɨniien iamɨnha irə tɨ nəri nə mə nərmama me hahatətə ia Jon mə in profet pərhien riti.
32 Mas, se dissermos que foram pessoas, ai de nós! Eles estavam com medo do povo, pois todos achavam que, de fato, João era
33 Ro pen həni pen tɨ Iesu i mə, “Kɨmaha iahəreirei.”
33 Por isso responderam: — Não sabemos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.