Lucas 5
Nǝkukuǝ Ikinan (TNK) vs VC
1 Nəpɨn riti, nəpɨn Iesu ramərer ia nɨkare nui asori nəha Kenesaret, nərmama həpɨk housəsɨmwɨn pen irəha ipaka tukwe mə tuhətərɨɡ nəɡkiariien səvəi Kumwesən.
1 Estando Jesus um dia à margem do lago de Genesaré, o povo se comprimia em redor dele para ouvir a palavra de Deus.
2 Nənə Iesu rətoni nɨtətə ouihi kəru krouəmak ia nɨkare nui. Nərmama səvəi nɨviien nəmu me hənəpwəh irau, mamhaikuas ia net me səvənraha.
2 Vendo duas barcas estacionadas à beira do lago, - pois os pescadores haviam descido delas para consertar as redes -,
3 Nɨtətə ouihi mi nəha riti səvəi Saemon. Iesu rəputə irə, məres pen Saemon mə trarhɨr i pwəh ruveraha ouihi kwopti. Nənə Iesu rəkure ia nəkwai nɨtətə ouihi nəha, mɨnamahatən nərmama.
3 subiu a uma das barcas que era de Simão e pediu-lhe que a afastasse um pouco da terra; e sentado, ensinava da barca o povo.
4 Nəpɨn rəɡkiari pam, mɨni pen tɨ Saemon i mə, “Kɨmiaha tihəsuə mhəuvən ia kwopun əmwhenɨmw, merukw irapw net me səkɨmiaha, mhəvi nəmu me nepwɨn.”
4 Quando acabou de falar, disse a Simão: Faze-te ao largo, e lançai as vossas redes para pescar.
5 Mɨreɡi Saemon rɨni mə, “Iərɨmənu. Kɨmaha iahəmwur meste rɨran mhəpkuvi mhə nəmu riti. Mətə tɨ nəri nə mə ikani pwəh iakevən mwi mherukw irapw net me səkɨmaha.”
5 Simão respondeu-lhe: Mestre, trabalhamos a noite inteira e nada apanhamos; mas por causa de tua palavra, lançarei a rede.
6 Nəpɨn irəha həuvən mho iamɨnha irə, nəmu me həuvən pɨk ia net me səvənraha. Tɨ nəri nə mə nəmu me həpɨk anan net me səvənraha hənaməkw əmsəmwerɨs.
6 Feito isto, apanharam peixes em tanta quantidade, que a rede se lhes rompia.
7 Irəha həkwein nərmama səməme kamhəvi pəri nəmu me irəha mɨnraha fwe ia nɨtətə ouihi əpə mə tuhəuvehe mhasitu. Irəha həuvehe, hərki pen nəmu me ia nɨtətə ouihi mi səvənraha rukuər. Ipaka nɨtətə ouihi mi krouəmwhenɨmw.
7 Acenaram aos companheiros, que estavam na outra barca, para que viessem ajudar. Eles vieram e encheram ambas as barcas, de modo que quase iam ao fundo.
8 Nəpɨn Saemon Pita rətoni, rɨnɨmwi nukurhun mi ia nəmri Iesu, mɨni mə, “Iərɨmənu. Evən isipwɨn tukw iou. Iou iəmə ərəha i.”
8 Vendo isso, Simão Pedro caiu aos pés de Jesus e exclamou: Retira-te de mim, Senhor, porque sou um homem pecador.
9 Pita rəɡkiari iamɨnhi irə tɨ nəri nə mə in mɨne nərmama me ia nəkwai nɨtətə ouihi səvənhi hətə nəmu me nəha həvi, mhətoni həpɨk anan. Nənimenraha rier.
9 É que tanto ele como seus companheiros estavam assombrados por causa da pesca que haviam feito.
10 Nənə Jemes mɨne Jon, tɨni Sepeti mi sə kamharəvi pəri nəmu irəhar Saemon, nəmrɨnrau mwi rier.
10 O mesmo acontecera a Tiago e João, filhos de Zebedeu, que eram seus companheiros. Então Jesus disse a Simão: Não temas; doravante serás pescador de homens.
11 Nənə irəha həvi parei nɨtətə ouihi mi nəha, mhəpwəh pam narimnari me səvənraha, mhəkurirə Iesu.
11 E atracando as barcas à terra, deixaram tudo e o seguiram.
12 Nəpɨn riti Iesu revən ia taon riti. Iərmama riti ruvehe nemhəien skai ramo tekɨn mamouraha nɨpwran me pam. Nəpɨn rətoni Iesu, rɨmwei mɨnɨmwi irapw nənimen ia tɨprənə, mamase in mə, “Iərɨmənu. Mə rerɨm raɡien, ko iko iou ikəmher?”
12 Estando ele numa cidade, apareceu um homem cheio de lepra. Vendo Jesus, lançou-se com o rosto por terra e lhe suplicou: Senhor, se queres, podes limpar-me.
13 Nənə Iesu rosə pen rəɡɨn, mɨrapi in, mɨni mə, “Rerɨk raɡien. Tiko məmher.” Təkwtəkwuni a nəmhien raraka ia iərmama nəha.
13 Jesus estendeu a mão, tocou-o e disse: Eu quero; sê purificado! No mesmo instante desapareceu dele a lepra.
14 Nənə Iesu rɨnise in, mɨni mə, “Tikəpwəh nɨniien nəfe iakɨno mik tɨ iərmama riti, mətə tikevən atukwatukw tɨ pris pwəh in rətoni nɨpwram mə rəmher. Tikuvei pen nəfe m Kumwesən sə Moses rɨməni. Nərmama me tuhətoni həukurən mə nemhəien i ruvəiwən ia nɨpwram.”
14 Ordenou-lhe Jesus que o não contasse a ninguém, dizendo-lhe, porém: Vai e mostra-te ao sacerdote, e oferece pela tua purificação o que Moisés prescreveu, para lhes servir de testemunho.
15 Mətə nəɡkiariien sə raməvisau Iesu rier mevən mwi ia kwopun me. Nənə nərmama həpɨk anan həuvehe ia kwopun kuatia mə tuhətərɨɡ in, mhəuvehe mwi mə truvehi raka nemhəien me səvənraha, mo irəha həuvehe mhəsanɨn.
15 Entretanto, espalhava-se mais e mais a sua fama e concorriam grandes multidões para o ouvir e ser curadas das suas enfermidades.
16 Mətə ia nəpɨn me Iesu ramier mamevən ia kwopun me nərmama həiwən ikɨn maməfwaki.
16 Mas ele costumava retirar-se a lugares solitários para orar.
17 Nəpɨn riti Iesu ramahatən nərmama me. Farisi me mɨne nahatən me səvəi Loa kamhəkure mamhətərɨɡ in. Irəha həməier ia Jerusalem mɨne rukwənu me ia tənə Kalili mɨne tənə Jutia mhəuvehe. Nɨskaiien səvəi Kumwesən ramarə ia Iesu, nənə in ramo nərmama səməme nemhəien ramarə ia nirəha həuvehe mhəsanɨn.
17 Um dia estava ele ensinando. Ao seu derredor estavam sentados fariseus e doutores da lei, vindos de todas as localidades da Galiléia, da Judéia e de Jerusalém. E o poder do Senhor fazia-o realizar várias curas.
18 Ia nəpɨn nəha nərmama nepwɨn həuvehi iərmama riti ramapri ia nɨməhan səvənhi nɨsun mi krouemhə. Hokeikei mə tuhəuvehi, mhəuvnimwə, mhəmri pen in ia nəmri Iesu,
18 Apareceram algumas pessoas trazendo num leito um homem paralítico; e procuravam introduzi-lo na casa e pô-lo diante dele.
19 mətə həpkətə mhə suatuk riti tɨ nəri nə mə nərmama həpɨk anan. Ro pen irəha həputə ia təkure nimwə, mho ruei nimwə riti, mhəuvehi irapw iərmama nəha irau nɨməhan sə in ramapri irə, kroueiwaiu rouəmak ia nəmri Iesu ia kurkwanraha.
19 Mas não achando por onde o introduzir, por causa da multidão, subiram ao telhado e por entre as telhas o arriaram com o leito ao meio da assembléia, diante de Jesus.
20 Nəpɨn Iesu rətə nahatətəien səvənraha, in rɨni mə, “Iərman. Iakɨnenouenou raka noien ərəha me səim.”
20 Vendo a fé que tinham, disse Jesus: Meu amigo, os teus pecados te são perdoados.
21 Nəpɨn nahatən me səvəi Loa mɨne Farisi me həreɡi nəɡkiariien nəha, hənaməres irəha me i mə, “Sin i iərmama i rani ərəha Kumwesən iamɨnhi? Kumwesən əpa rukurən nenouenouien noien ərəha me. Sin mwi rukurən noien?”
21 Então os escribas e os fariseus começaram a pensar e a dizer consigo mesmos: Quem é este homem que profere blasfêmias? Quem pode perdoar pecados senão unicamente Deus?
22 Mətə Iesu ruvəukurən raka nətərɨɡien səvənraha, mɨni pen tɨ nirəha i mə, “Rəfo rerɨmiaha ramrhi iamɨnhi?
22 Jesus, porém, penetrando nos seus pensamentos, replicou-lhes: Que pensais nos vossos corações?
23 Nəɡkiariien mi sə pəku nəha rɨməru tukw iou tɨ nɨniien tɨ iərmama i nɨsun mi krouemhə: nəɡkiariien i mə, ‘Iakɨnenouenou raka noien ərəha me səim,’ uə nəɡkiariien i mə, ‘Ərer mavən’?
23 Que é mais fácil dizer: Perdoados te são os pecados; ou dizer: Levanta-te e anda?
24 Mətə iakokeikei mə kɨmiaha tihəukurən mə iou, Iəməti Iərmama, iakauvehi nasoriien ia tɨprənə i. Iakukurən nenouenouien noien ərəha me.” Nənə Iesu rɨni pen tɨ iərmama sə nɨsun mi krouemhə mə, “Iakani pehe tukw ik i mə ərer, muvehi nɨməhan səim, mavən mamevən fwe imwam.”
24 Ora, para que saibais que o Filho do Homem tem na terra poder de perdoar pecados {disse ele ao paralítico}, eu te ordeno: levanta-te, toma o teu leito e vai para tua casa.
25 Təkwtəkwuni a iərmama nəha rərer ia nəmrɨnraha, muvehi nɨməhan səvənhi, mamevən fwe imwəni, maməɡnəɡɨni Kumwesən.
25 No mesmo instante, levantou-se ele à vista deles, tomou o leito e partiu para casa, glorificando a Deus.
26 Nərmama me pam hətoni, həhekɨr. Nənimenraha rier. Həuvehi utə nəɡhi Kumwesən, mamhəni mə, “Kwa kɨtaha i sənətoni narimnari me nepwɨn ipwet rusəpə.”
26 Todos ficaram transportados de entusiasmo e glorificavam a Deus; e tomados de temor, diziam: Hoje vimos coisas maravilhosas.
27 Kurirə irə Iesu rier mətoni iərmama riti sə kamərəku pen takis min. Nəɡhɨn nə Livae. Raməkure ia nimwə kamərəku pen takis ikɨn. Iesu rɨni pen tukwe in mə, “Kurirə iou.”
27 Depois disso, ele saiu e viu sentado ao balcão um coletor de impostos, por nome Levi, e disse-lhe: Segue-me.
28 Nənə in rəpwəh narimnari me pam səvənhi, mɨskəmter, mukurirə in.
28 Deixando ele tudo, levantou-se e o seguiu.
29 Kurirə irə Livae ro nəveɡɨnien asori ia nəkwai nimwə səvənhi sənəi Iesu. Nərmama kamərəku pen takis mɨnraha mɨne nərmama nepwɨn mwi həpɨk kamhani pəri nari irəha mɨnrau.
29 Levi deu-lhe um grande banquete em sua casa; vários desses fiscais e outras pessoas estavam sentados à mesa com eles.
30 Nənə Farisi me mɨne nepwɨn mwi ia nirəha nahatən me səvəi Loa rerɨnraha rɨpkaɡien mhə. Həni pen tɨ nərmama me səvəi Iesu i mə, “Rəfo kɨmiaha hiamani nari kɨmiaha nərmama kamərəku pen takis mɨnraha mɨne nərmama ərəha me nepwɨn mwi?”
30 Os fariseus e os seus escribas puseram-se a criticar e a perguntar aos discípulos: Por que comeis e bebeis com os publicanos e pessoas de má vida?
31 Mɨreɡi Iesu rɨni pen tɨ nirəha i mə, “Nərmama həsanɨn tuhətui tokta tɨ nəfe? Mətə nərmama kamhemhə kamhətui tokta.
31 Respondeu-lhes Jesus: Não são os homens de boa saúde que necessitam de médico, mas sim os enfermos.
32 Iou iapkuvehe mhə mə takəkwein nərmama atukwatukw me, mətə iakuvehe mə takəkwein nərmama ərəha me, mə irəha tuhərərɨɡ ia noien ərəha me səvənraha.”
32 Não vim chamar à conversão os justos, mas sim os pecadores.
33 Nənə irəha həni pen tɨ Iesu i mə, “Nəpɨn rɨpɨk nərmama me səvəi Jon Paptaes həpwəh naniien nari tɨ nəfwakiien. Nərmama me səvəi Farisi me irəha mwi kamho iamɨnhi. Mətə rəfo səim me nərmama me kamhəveɡɨn mamhənɨmwi?”
33 Eles então lhe disseram: Os discípulos de João e os discípulos dos fariseus jejuam com freqüência e fazem longas orações, mas os teus comem e bebem...
34 Mɨreɡi Iesu rɨni pen tɨ nirəha i mə, “Nərmama ia nəveɡɨnien kamo tɨ narə viien səvəi iərman mɨne pran tuhaməkeikei mhani nari, mamhaɡien, tɨ nəri nə mə iərman sə rɨpkarə vi a irau pran səvənhi ramarə irəha mɨnraha. Rɨpkatukwatukw mhə mə tihəkeikei mɨnraha mə tuhəpwəh naniien nari ia nəpɨn nəha.
34 Jesus respondeu-lhes: Porventura podeis vós obrigar a jejuar os amigos do esposo, enquanto o esposo está com eles?
35 Mətə trɨpkuvehe ia nəpɨn sə tukuvehi raka iərman sə rɨpkarə vi a irau pran səvənhi trɨpkarə mhə mwi irəha mɨnraha. Ia nəpɨn nəha irəha tuhəpwəh naniien nari.”
35 Virão dias em que o esposo lhes será tirado; então jejuarão.
36 Iesu rɨni mwi nusipekɨnien riti tɨ nirəha i mə, “Iərmama riti riwən ko reitehi raka nɨpəri tɨnari vi mɨtiri tukuahaɡ ia ruei tɨnari ivɨs. Trɨni mɨnuə ro iamɨnhi irə, trouraha tɨnari vi səvənhi, nənə nɨpəri tɨnari vi ko rɨpkrɨpɨn amasan mhə ia tɨnari ivɨs səvənhi.
36 Propôs-lhes também esta comparação: Ninguém rasga um pedaço de roupa nova para remendar uma roupa velha, porque assim estragaria uma roupa nova. Além disso, o remendo novo não assentaria bem na roupa velha.
37 Iərmama riti riwən ko rətəɡi pen waen vi ia tɨki waen tui me sə kɨno ia teki nəni. Trɨni mɨnuə ro iamɨnhi irə, waen vi trəse tɨki waen tui me həsisi mhəpəruə. Nənə tɨki waen tui me mɨne waen vi irau pəri trouərəha.
37 Também ninguém põe vinho novo em odres velhos; do contrário, o vinho novo arrebentará os odres e entornar-se-á, e perder-se-ão os odres;
38 Mətə waen vi tukətəɡi pen ia tɨki waen vi me.
38 mas o vinho novo deve-se pôr em odres novos, e assim ambos se conservam.
39 Nənə iərmama riti mwi riwən nəpɨn rɨnənɨmwi raka waen tui rokeikei mə trənɨmwi waen vi, tɨ nəri nə mə in rɨni mə, ‘Sə tui ramasan pɨk.’”
39 Demais, ninguém que bebeu do vinho velho quer já do novo, porque diz: O vinho velho é melhor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.