Lucas 2
Nǝkukuǝ Ikinan (TNK) vs BKJ
1 Nəpɨn Jon rɨnətui raka, Kiɡ Sisa Okastas, iəmə Rom sə ramərɨmənu ia tənəmtənə me, rɨni nəkwan mɨnuə nərmama me ia kwopun me tuhaməkeikei mhərərɨɡ pen fwe imwənraha atukwatukw mɨnuə tukəvsini irəha.
1 E aconteceu que, naqueles dias saiu um decreto de César Augusto, para que todo o mundo fosse tributado.
2 Noien nəha kɨməkupwən ko ia nəpɨn nəha Kwaerinias ramərɨmənu ia tənə Siria.
2 (E esta tributação foi realizada pela primeira vez quando Quirino era governador da Síria).
3 Nərmama me pam hərərɨɡ mamhəuvən imwənraha me mɨnuə tuhəuvehi pen nəɡhɨnraha.
3 E todos passaram a ser tributados, cada um à sua própria cidade.
4 Josef rier ia taon nəha Nasaret ia tənə Kalili, mevən ia tənə Jutia ia taon səvəi Kiɡ Tevɨt fwe kupwən kani mə Petlehem, mamevən fwe ikɨn tɨ nəri nə mə ruku pen ia kwənəkwus səvəi Kiɡ Tevɨt.
4 E José também subiu da Galileia, da cidade de Nazaré, à Judeia, até a cidade de Davi, que é chamada Belém, (porque ele era da casa e da linhagem de Davi);
5 Krauevən irau Meri mɨnuə tukuvehi nəɡhɨnrau. Josef rɨnəsisəɡ raka Meri. Meri rɨno tɨpwɨn.
5 para ser tributado com Maria, sua esposa, que estava grávida.
6 Nəpɨn irau krouarə ikɨn, Meri rɨneste nəpɨn atukwatukw səvənhi mə trərəhi iəkunouihi irə.
6 E aconteceu que, estando eles ali, cumpriram-se os dias para o parto.
7 Rərəhi tɨni iərman, nəmritaik. Rərəhi, muveɡi ia tɨnari, məmri pen ia nɨtətə kaməkwməni nərimɨru me irə. In ro iamɨnhi irə tɨ nəri nə mə nimwə nəha nərmama kamhərəku pen mamhapri ikɨn ruvəukuər.
7 E deu à luz ao seu filho primogênito, e envolveu-o em faixas de pano, e deitou-o em uma manjedoura, porque não havia quarto para eles na estalagem.
8 Ia kwopun nəha nərmama nepwɨn sə kamhətui tɨ sipsip kamhəmak ia nɨkare taon nəha iruə, mamhətui tɨ sipsip me səvənraha ia nəpɨn.
8 E havia naquela mesma região pastores que estavam no campo, vigiando durante a noite o seu rebanho.
9 Aɡelo riti səvəi Iərɨmənu reiwaiu pehe mərer ia nɨkarenraha. Nukuraanien səvəi Iərɨmənu rəhiəpwɨn irəha. Nənə irəha həhekɨr pɨk.
9 E, eis que o anjo do Senhor veio sobre eles, e a glória do Senhor brilhou ao seu redor; e eles ficaram com medo.
10 Mətə aɡelo nəha rɨni pen tɨ nirəha i mə, “Kɨmiaha tihəpwəh nehekɨrien. Həreɡi ro! Iou takəvisau nəɡkiariien amasan anan m kɨmiaha. Nərmama pam tuhaɡien asori tukwe.
10 E o anjo lhes disse: Não temais; porque eis que vos trago boa nova de grande alegria, que será para todo o povo.
11 Ipwet ia taon səvəi Kiɡ Tevɨt kupwən kwəti iəkunouihi riti rɨnətui. In Kristo, Iərɨmənu səkɨtaha. Kumwesən ruvərfi raka in mə truvehe tukumiaha muvehimɨru kɨmiaha.
11 Porque vos nasceu neste dia, na cidade de Davi, um Salvador, que é Cristo, o Senhor.
12 Nəri tro nɨmtətien m kɨmiaha. Tihəuvən mhətoni kwəti iəkunouihi kuveɡi ia tɨnari raməmak ia nɨtətə kaməkwməni nərimɨru me irə.”
12 E isto vos será por sinal: Achareis o bebê envolto em faixas de pano, deitado em uma manjedoura.
13 Aɡelo nəha rəɡkiari pam, nənə təkwtəkwuni a mwi irə naɡelo me həpɨk həuku pen fwe ia neiai mhərer irəha min, mamhəɡnəɡɨni Kumwesən mamhani nɨpu mə,
13 E, de repente, estava ali com o anjo uma multidão dos exércitos celestes, louvando a Deus, e dizendo:
14 “Kaməɡnəɡɨni Kumwesən fwe irənhə anan.
14 Glória a Deus nas alturas, e paz na terra, boa vontade para com os homens.
15 Nəpɨn naɡelo me həpwəh irəha mhərərɨɡ pen fwe ia neiai, nərmama me nəha səməme kamhətui tɨ sipsip me həni pen tɨ nirəha me i mə, “Pwəh səuvən fwe Petlehem mhətə ro nəri Iərɨmənu rɨməni pehe tukutaha i.”
15 E aconteceu que, quando os anjos foram embora para o céu, disseram os pastores uns aos outros: Vamos agora até Belém, e vejamos estas coisas que aconteceram, e que o Senhor nos fez saber.
16 Nənə irəha havən akwauakw mhəuvən mhətoni Meri mɨne Josef mɨne kwəti iəkunouihi sə ramapri ia nɨtətə kaməkwməni nərimɨru me irə.
16 E eles foram apressadamente, e acharam Maria, e José, e o bebê deitado na manjedoura.
17 Nəpɨn hətoni iəkunouihi nəha, həni irapw nəfe aɡelo rɨməni pen tɨ nirəha i.
17 E, vendo-o, divulgaram a palavra que lhes fora contada sobre esta criança.
18 Nənə nərmama me pam səməme hamreɡi hərkərinari ia nəɡkiariien səvənraha.
18 E todos os que ouviram se maravilharam das coisas que foram contadas pelos pastores.
19 Mətə Meri rəkwtəmhiri pam narimnari me nəha ia rerɨn mamətərɨɡ tukwe.
19 Mas Maria guardava todas estas coisas, ponderando-as em seu coração.
20 Nənə nərmama me nəha səməme kamhətui tɨ sipsip hamərərɨɡ mamhəɡnəɡɨni Kumwesən mamhəuvehi utə nəɡhɨn tɨ narimnari me nəha hənətoni mhəreɡi rosi kɨməni pen tɨ nirəha i.
20 E os pastores voltaram, glorificando e louvando a Deus por todas as coisas que eles tinham ouvido e visto, como lhes fora contado.
21 Nəpɨn sə ro eit irə kuvehi ninhum m iəkunouihi nəha, kseɡi pen nəɡhɨn nə mə Iesu, nəhaɡ sə aɡelo rɨməkupwən muvei pen m Meri nəpɨn rɨpko mhə ihi tɨpwɨn.
21 E, ao completarem-se os oito dias para circuncidar o menino, seu nome foi chamado de Jesus, que pelo anjo lhe fora nomeado antes de ser concebido no ventre.
22 Nənə rɨno nəpɨn sə Josef mɨne Meri tro narimnari me nəha Loa səvəi Moses rɨni mə tro irau krouvehe rouəmher mwi tɨ nəfwakiien. Ia nəpɨn nəha krouərəhi Iesu, rouevən fwe ia Jerusalem mə trouvei pen m Iərɨmənu.
22 E, cumprindo-se os dias da purificação dela, segundo a lei de Moisés, eles o levaram para Jerusalém, para apresentá-lo ao Senhor,
23 Noien nəha ramesi pen nəɡkiariien i kɨmərai pen ia Loa səvəi Iərɨmənu. Rɨni mə, “Nəmritaik me pam nərman me tukəkwein irəha mə nəkwərhakwərha ikinan me səvəi Iərɨmənu.”
23 (conforme está escrito na lei do Senhor: Todo homem que abrir o ventre será chamado de santo ao Senhor);
24 Irau krouevən mwi mə trouvei pen nərimɨru riti tukousi əpune kuvei pen m Iərɨmənu. Noien nəha ramesi pen nəɡkiariien i sə raməmak ia Loa səvənhi. Rɨni mə, “Nərmama me iamɨnhi tuhəuvei pen mak kəru uə kwəti menu kəru.”
24 e para oferecerem um sacrifício de acordo com o que foi dito na lei do Senhor: Um par de rolinhas ou dois pombinhos.
25 Iərmama riti ia Jerusalem nəɡhɨn nə Simeon. In iəməfwaki riti. Noien səvənhi ratukwatukw. In rameitenhi nəpɨn nəha iəmə nəha kani mə Kristo truvehe irə, nənə muvehimɨru nəkur Isrel. Nənɨmwɨn Ikinan rarə ia Simeon.
25 E, eis que havia em Jerusalém um homem cujo nome era Simeão; e este homem era justo e piedoso, esperando a consolação de Israel; e o Espírito Santo estava sobre ele.
26 Nənɨmwɨn Ikinan nəha rɨnahatən raka in mə ko in rɨpkemhə mhə meste trətoni Kristo nəha Kumwesən rɨməni mə trərhi pehe i.
26 E lhe fora revelado pelo Espírito Santo, que ele não morreria antes de ter visto o Cristo do Senhor.
27 Nənɨmwɨn Ikinan riri pen Simeon revən ia nəkwai nimwə səvəi Kumwesən. Nəpɨn Josef mɨne Meri krouərəhi iəkunouihi nəha Iesu, rouuvnimwə pehe mə tro narimnari me nəha Loa səvəi Iərɨmənu rɨni,
27 E pelo Espírito ele foi ao templo, e quando os pais trouxeram o menino Jesus para fazerem com ele segundo o costume da lei,
28 Simeon rərəhi pehe Iesu ia rəɡɨn mi, məɡnəɡɨni Kumwesən tukwe, mɨni mə,
28 então tomou-o em seus braços, e bendisse a Deus, e disse:
29 “Iərɨmənu. Ikɨno nəɡkiariien səim ruvəuvehe muvəukuə.
29 Senhor, agora despedes o teu servo em paz, de acordo com a tua palavra;
30 Nənimek rɨnətoni suatuk səim sə tikuvehimɨru nərmama me irə.
30 porque os meus olhos têm visto a tua salvação,
31 Ikɨnəpnəpenə raka suatuk i ia nəmri nərmama ia kwopun me pam.
31 a qual tu preparaste perante a face de todos os povos;
32 Iəkunouihi i truvei pen nukuraanien mɨne nərmama rɨpko mhə irəha nəkur Isrel.
32 Uma luz para iluminar os gentios, e a glória de teu povo Israel.
33 Nəpɨn Josef mɨne Meri kroureɡi nəɡkiariien nəha Simeon rani ia iəkunouihi səvənrau, krouərkərinari irə.
33 E José, e sua mãe, se maravilharam das coisas que eram faladas sobre ele.
34 Nənə Simeon rəkwein amasan mwi ia nirau, mɨni pen tɨ Meri mama səvəi iəkunouihi nəha mə, “Reɡi ro! Kumwesən ruvərfi raka iəkunouihi i mə tro nəkur Isrel həpɨk həmwei, nənə marə mo mwi həpɨk hərer. In trəmwhen ia nɨmtətien riti. Nərmama həpɨk tuhəni ərəha in,
34 E Simeão os abençoou, e disse a Maria, sua mãe: Eis que este menino é posto para a queda e o levantamento de muitos em Israel, e para um sinal que será contraditado
35 nənə mho nərmama hətoni nətərɨɡien me səvənraha sə kamhərkwafə ia rerɨnraha. Nənə ik mwi tikreɡi nəmisəien fwe ia rerɨm rəmwhen kəpi ik ia nau.”
35 (sim, e uma espada traspassará também a tua própria alma), para que os pensamentos de muitos corações possam ser revelados.
36 — ausente —
36 E estava ali Ana, a profetisa, filha de Fanuel, da tribo de Aser; ela era de idade avançada, e tinha vivido com o marido sete anos, desde a sua virgindade;
37 — ausente —
37 e era viúva, de quase oitenta e quatro anos, e não se afastava do templo, servindo dia e noite a Deus, com jejuns e orações.
38 Nəpɨn Simeon raməɡkiari ia iəkunouihi nəha, təkwtəkwuni a mwi Ana rier pehe, mɨnani tanak tɨ Kumwesən, mɨnaməɡkiari ia iəkunouihi nəha m nərmama səməme kamheitenhi Kristo mə truvehe meivinari ia Jerusalem.
38 E, vindo ela naquele momento, também deu graças ao Senhor, e falava dele a todos os que aguardavam a redenção em Jerusalém.
39 Nəpɨn Josef mɨne Meri krɨno pam narimnari me nəha Loa səvəi Iərɨmənu rɨni, krourərɨɡ rouevən fwe tənə Kalili ia taon səvənrau Nasaret.
39 E, havendo concluído todas as coisas segundo a lei do Senhor, eles voltaram à Galileia, para a sua própria cidade, Nazaré.
40 Nənə iəkunouihi nəha rapwinari. Nɨpwran ruvehe mamskai. Nukurənien səvənhi rautə pehe. Ia nəpɨn me Kumwesən raməkwein amasan irə.
40 E o menino crescia, e se fortalecia no espírito, cheio de sabedoria; e a graça de Deus estava sobre ele.
41 Ia nuk me pam tata mɨne mama səvəi Iesu krauesi pen narəien səvəi nəkur Isrel, rauevən fwe Jerusalem nəpɨn kamho nəveɡɨnien asori nəha Pasova.
41 Ora, seus pais iam todos os anos para Jerusalém à festa da páscoa.
42 Nəpɨn Iesu səvənhi nuk twelef, həutə pen fwe ikɨn rəmwhen kamho ia nuk me pam.
42 E quando ele tinha doze anos, eles subiram para Jerusalém segundo o costume da festa.
43 Nəpɨn həno pam nəveɡɨnien asori nəha, nərmama me kamhərərɨɡ mamhəuvən fwe imwənraha me, mətə təmaruə nəha Iesu ramo a fwe Jerusalem. Səvənhi tata mɨne mama kroureirei.
43 E quando haviam cumprido os dias, enquanto eles retornavam, o menino Jesus ficou para trás em Jerusalém, e José e sua mãe não souberam.
44 Rerɨnrau ramrhi mə ramavən irəha nərmama səməme kamhərərɨɡ mamhəuvən fwe imwənraha. Ia nəpɨn pekɨn kamhəuvən iamɨnhi, nənə irau krɨnauətui in ia kwənəkwus səvənrau mɨne nərmama səməme krouukurən amasan irəha.
44 Mas, supondo que ele estivesse na companhia, andaram uma jornada de um dia, e procuravam-no entre os seus parentes e conhecidos.
45 Nəpɨn krouəpwəh nətəien Iesu, krourərɨɡ, rouevən fwe Jerusalem, rouətui in.
45 E não tendo-o encontrado, eles retornaram para Jerusalém em busca dele.
46 Nəpɨn kahar rukurau, nənə krouətə in fwe ia nəkwai nimwə səvəi Kumwesən. Raməkure ia kurkwai nahatən me səvəi nəkur Isrel, mamətərɨɡ irəha, maməres irəha nəresien me nepwɨn.
46 E aconteceu que, após três dias, eles o acharam no templo, assentado no meio dos doutores, ouvindo-os, e dirigindo-lhes perguntas.
47 Nərmama me pam səməme kamhətərɨɡ in, nənimenraha rier tɨ nəri nə mə Iesu ramərai pen amasan nɨpwrai nəɡkiariien mɨnraha, mukurən amasan nari.
47 E todos os que o ouviam admiravam-se com o seu entendimento e com as suas respostas.
48 Nəpɨn tata mɨne mama səvənhi krouətə in, irau mwi nənimenrau rier. Nənə mama səvənhi rɨni pen tukwe in mə, “Nərɨk, rəfo iko iamɨnhi irə ia kɨmrau? Ətə ro! Kɨmrau tata səim iarouətui əmisə ik, rouhekɨr pɨk.”
48 E quando eles o viram, ficaram perplexos; e disse-lhe sua mãe: Filho, por que tu fizeste assim para conosco? Eis que teu pai e eu te procuramos angustiados.
49 Mɨreɡi Iesu rɨni pen tɨ nirau i mə, “Rəfo kɨmirau irouətui iou? Rosi iroureirei mə takaməkeikei marə ia nəkwai nimwə səvəi Tata səiou?”
49 E ele lhes disse: Por que procurastes por mim? Não sabeis que eu devo estar sobre os negócios de meu Pai?
50 Mətə irau kroureirei nɨpwrai nəɡkiariien nəha Iesu rani pen tɨ nirau i.
50 E eles não entenderam as palavras que lhes dissera.
51 Kurirə irə Iesu reiwaiu mevən fwe ia Nasaret irəhar mɨnrau, mamsiai irau. Ia nəpɨn me mama səvənhi rerɨn ramrhi narimnari me nəha, mamətərɨɡ tukwe.
51 E desceu com eles, e foi para Nazaré, e era-lhes sujeito; mas sua mãe guardava todos esses dizeres no seu coração.
52 Nənə Iesu nɨpwran mɨne nukurənien səvənhi krouvehe rouasori. Kumwesən mɨne nərmama kamhəkwein amasan irə.
52 E Jesus crescia em sabedoria e estatura, e no favor para com Deus e os homens.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.