Lucas 15
Nǝkukuǝ Ikinan (TNK) vs ACF
1 Ia nəpɨn nəha nərmama səməme kamərəku pen takis mɨnraha mɨne nərmama ərəha me nepwɨn mwi həuvehe mə tuhətərɨɡ ia Iesu.
1 E Chegavam-se a ele todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Nəpɨn Farisi me mɨne nahatən me səvəi Loa hətoni, həni ərəha Iesu, mhəni mə, “Iəmə i raməseni nəkur ərəha me həuvehe tukwe in. Raməni pəri nari irəha mɨnraha.”
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este recebe pecadores, e come com eles.
3 Ro pen Iesu rɨni nusipekɨnien riti tɨ nirəha i mə,
3 E ele lhes propôs esta parábola, dizendo:
4 “Trɨni mɨnuə kɨmiaha riti səvənhi sipsip me irəha pam hantret, mətə rətə wau ia riti, trəfo pen irə? In trəpwəh naenti-naen fwe ia kwopun kamhani nurhi ikɨn, mevən mətui sipsip sə rɨnəruei meste trətoni.
4 Que homem dentre vós, tendo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove, e vai após a perdida até que venha a achá-la?
5 Nənə nəpɨn rətoni, truvehi utə məmri pen ia nuran mi, mamaɡien,
5 E achando-a, a põe sobre os seus ombros, jubiloso;
6 mevən fwe imwəni, moeite in me nepwɨn mɨne nərmama səməme kamharə ipaka tukwe, mɨni pen tɨ nirəha i mə, ‘Pwəh saɡien pəri tɨ nəri nə mə iakɨnətoni sipsip səiou sə rɨnəruei.’
6 E, chegando a casa, convoca os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque já achei a minha ovelha perdida.
7 Rəmwhen ia noien nəha iakani pehe tukumiaha i trɨni mɨnuə iərmama ərəha riti rɨrərɨɡ ia nətərɨɡien səvənhi, məpwəh noien ərəha me səvənhi, naɡienien fwe ia neiai trasori məpi raka naɡienien sə kamreɡi tɨ nərmama atukwatukw me nəha irəha pam neanti-naen səməme tuhəpkrərɨɡ mhə ia nətərɨɡien səvənraha tɨ nəri nə mə noien ərəha me səvənraha riwən.”
7 Digo-vos que assim haverá alegria no céu por um pecador que se arrepende, mais do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 Nənə Iesu rɨni mə, “Uə trɨni mɨnuə pran səvənhi silin irəha pam ten, rətə wau ia riti, trəfo pen irə? Trɨhiai pen napw ia laet, maies ia nəkwai nimwə, mamətui silin nəha meste trətoni.
8 Ou qual a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma dracma, não acende a candeia, e varre a casa, e busca com diligência até a achar?
9 Nənə nəpɨn rətoni, trəkwein in me nepwɨn mɨne nərmama səməme kamharə ipaka tukwe, mɨni mə, ‘Pwəh saɡien pəri tɨ nəri nə mə iakɨnətoni silin sə iakɨnətə wau irə.’
9 E achando-a, convoca as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque já achei a dracma perdida.
10 Rəmwhen ia noien nəha iakani pehe tukumiaha i naɡelo me səvəi Kumwesən kamhaɡien nəpɨn iərmama ərəha riti rɨrərɨɡ ia nətərɨɡien səvənhi, məpwəh noien ərəha me səvənhi.”
10 Assim vos digo que há alegria diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Nənə Iesu rɨni mə, “Iərmama riti tɨni kəru iərman mi.
11 E disse: Um certo homem tinha dois filhos;
12 Nəpɨn riti tɨni sə rouihi rɨni pen tɨ səvənhi tata i mə, ‘Tata. Uai narimnari me səim muvei pehe səiou nəha təkwtəkwuni.’ Nənə tata səvənhi ruai narimnari me səvənhi ia nənimen kəru riti səvəi tɨni sə rasori riti səvəi tɨni sə rouihi.
12 E o mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me pertence. E ele repartiu por eles a fazenda.
13 Rɨpko mhə tui tɨni sə rouihi roueite səvənhi narimnari me, ruvehi mane irə, mier, məpwəh imwəni, mevən marə ia tənə riti isipwɨn. Nənə ia kwopun nəha in rouraha mane səvənhi ia noien ərəha me
13 E, poucos dias depois, o filho mais novo, ajuntando tudo, partiu para uma terra longínqua, e ali desperdiçou os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 meste mane səvənhi riwən. Nəpɨn səvənhi mane ruvəiwən pam, nukumhə rɨnamavən ia tənə nəha. Nukumhə rɨnamahi. Sənəni nəveɡɨnien riwən.
14 E, havendo ele gastado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e começou a padecer necessidades.
15 Ro pen in revən mamowok səvəi iərmama riti ia tənə nəha. Nənə iərmama nəha rərhi pen in revən mə trəkwməni pɨkə me səvənhi.
15 E foi, e chegou-se a um dos cidadãos daquela terra, o qual o mandou para os seus campos, a apascentar porcos.
16 Nəpɨn in raməkwməni pɨkə me nəha, nukumhə rahi pɨk anan, mətə iərmama riti rɨpkuvei pen mhə nari riti min. Nənə rerɨn rɨrhi mə, ‘Rosi ko iakəni nɨpəri nəveɡɨnien riti sənəi pɨkə me i takreɡi ramasan.’
16 E desejava encher o seu estômago com as bolotas que os porcos comiam, e ninguém lhe dava nada.
17 Mətə nəpɨn nətərɨɡien amasan səvənhi rɨrərɨɡ muvehe, in rɨni mə, ‘Nərmama me nəha tata səiou ramərəku pen mɨnraha tɨ no tukwiniien nari min irəha pam nəveɡɨnien sənənraha rasori məpi raka irəha, mətə iou iakamarə ia kwopun i nukumhə ramahi iou na takemhə.
17 E, tornando em si, disse: Quantos jornaleiros de meu pai têm abundância de pão, e eu aqui pereço de fome!
18 Takier ia kwopun i, mɨrərɨɡ, mevən tɨ səiou tata, mɨni pen tukwe in mɨnuə, Tata. Iakɨno nari riti rərəha rəpwəh nəmwhenien ia nəmri Kumwesən mɨne ia nənimem.
18 Levantar-me-ei, e irei ter com meu pai, e dir-lhe-ei: Pai, pequei contra o céu e perante ti;
19 Təkwtəkwuni nəha iapkəmwhen mhə mə tikəkwein nərɨm ia nirak. Tiko iou iakəmwhen iərmama riti sə ikamərəku pen min tɨ no tukwiniien nari mik.’
19 Já não sou digno de ser chamado teu filho; faze-me como um dos teus jornaleiros.
20 Ro iamɨnhi irə təmaruə nəha rɨskəmter, mɨrərɨɡ, mɨnamevən tɨ tata səvənhi. Mətə nəpɨn rauvehe ihi fwe isipwɨn, tata səvənhi rətoni, nənə rerɨn rərkwəpɨr tukwe. Raiu, mevən, mərəhi pehe, makei min.
20 E, levantando-se, foi para seu pai; e, quando ainda estava longe, viu-o seu pai, e se moveu de íntima compaixão e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço e o beijou.
21 Nənə tɨni rɨni pen tukwe in mə, ‘Tata. Iakɨno nari riti rərəha rəpwəh nəmwhenien ia nəmri Kumwesən mɨne ia nənimem. Təkwtəkwuni nəha iapkəmwhen mhə mə tikəkwein nərɨm ia nirak.’
21 E o filho lhe disse: Pai, pequei contra o céu e perante ti, e já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Mətə tata səvənhi rəkwein nərmama səməme kamho tukwini nari min mɨni mə, ‘Həuvən akwauakw, mhəuvehi karkahu əpwəmwɨs riti sə ramasan pɨk məpi raka karkahu əpwəmwɨs me nepwɨn, nənə mharkahu pen i min, mhəuvei pen riɡ ia nukwai rəɡɨn, mhəuvei pen put ia nɨsun mi,
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa; e vesti-lho, e ponde-lhe um anel na mão, e alparcas nos pés;
23 nənə mhəuvən mhəuvehi kau nəha nɨpwran rəsisi amasan mhəuvehe, mhousi əpune. Pwəh sani mhaɡien pəri
23 E trazei o bezerro cevado, e matai-o; e comamos, e alegremo-nos;
24 tɨ nəri nə mə iəkunouihi i səiou rəmwhen mə ruvamhə raka, mətə təkwtəkwuni ruvəmɨru mwi. In rɨnəruei, mətə təkwtəkwuni nəha iakɨnətoni mwi.’ Nənə irəha kənamhaɡien pəri.
24 Porque este meu filho estava morto, e reviveu, tinha-se perdido, e foi achado. E começaram a alegrar-se.
25 Ia nəpɨn nəha tɨni sə rasori in fwe ia nəmhien. Nəpɨn rɨrərɨɡ mauvehe ia rukwənu, muvehe ipaka tɨ nimwə, rɨreɡi nərmama kamhani nɨpu, mamho tanis.
25 E o seu filho mais velho estava no campo; e quando veio, e chegou perto de casa, ouviu a música e as danças.
26 Nənə rəkwein iərmama riti sə ramo tukwini nari m tata səvənhi, məres mə, ‘Nəfe i hiamo?’
26 E, chamando um dos servos, perguntou-lhe que era aquilo.
27 Mɨreɡi iərmama nəha rɨni pen tukwe in mə, ‘Piam ruvəuvehe. Nənə tata səim ruəsi kau nəha nɨpwran rəsisi amasan tɨ nəri nə mə piam rɨrərɨɡ muvehe məsanɨn a.’
27 E ele lhe disse: Veio teu irmão; e teu pai matou o bezerro cevado, porque o recebeu são e salvo.
28 Ro iamɨnhi irə tɨni sə rasori niemaha rəpi, rəpwəh nuvnimwəien ia nəkwai nimwə. Tata səvənhi rier, məres in mə truvnimwə,
28 Mas ele se indignou, e não queria entrar.
29 mətə in rɨni pen tɨ səvənhi tata i mə, ‘Ətə ro! Nuk me rɨpɨk iakamo tukwini pehe nari mik ia kwopun i, mɨpkərui mhə nəkwam. Mətə ipkuvei pehe mhə nari riti miou rəmwhen ia kwəti nəni mə tako nəveɡɨnien irə mhaɡien pəri kɨmaha iou me nepwɨn.
29 E saindo o pai, instava com ele. Mas, respondendo ele, disse ao pai: Eis que te sirvo há tantos anos, sem nunca transgredir o teu mandamento, e nunca me deste um cabrito para alegrar-me com os meus amigos;
30 Mətə nəpɨn nərɨm nəha sə rɨnouraha narimnari me səim tɨ nərəkuien nɨpran ia suatuk rɨrərɨɡ muvehe ia rukwənu, ikousi əpune kau nəha nɨpwran rəsisi amasan mamo nəveɡɨnien irə səvənhi.’
30 Vindo, porém, este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as meretrizes, mataste-lhe o bezerro cevado.
31 Mɨreɡi tata səvənhi rɨni pen tukwe in mə, ‘Nərɨk. Nəpɨn me pam krau mik krauarə. Narimnari me pam səiou səim.
31 E ele lhe disse: Filho, tu sempre estás comigo, e todas as minhas coisas são tuas;
32 Mətə ratukwatukw mə tso nəveɡɨnien i, mhaɡien, tɨ nəri nə mə piam in rəmwhen mə ruvamhə raka, mətə təkwtəkwuni ruvəmɨru mwi. Rɨnəruei, mətə təkwtəkwuni nəha sənətoni mwi.’”
32 Mas era justo alegrarmo-nos e folgarmos, porque este teu irmão estava morto, e reviveu; e tinha-se perdido, e achou-se.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.