João 8
Nǝkukuǝ Ikinan (TNK) vs VC
1 Mətə Iesu revən ia Təkuər Olif.
1 Dirigiu-se Jesus para o monte das Oliveiras.
2 Kɨni rakwakwi irə, ia nəpnəpɨn in rɨrərɨɡ mevən ia nimwə səvəi Kumwesən. Nərmama me pam həuvehe tukwe, nənə in rəkure, mɨnamahatən irəha.
2 Ao romper da manhã, voltou ao templo e todo o povo veio a ele. Assentou-se e começou a ensinar.
3 Ia nəpɨn nəha nahatən me səvəi Loa mɨne Farisi me həuvehi pran riti sə kətə pui in ramo əpnapen nari irau iərman riti rɨpko mhə səvənhi. Irəha həuvehi mhəuvehe mhərpwi irapw in ia nəmri nərmama me pam,
3 Os escribas e os fariseus trouxeram-lhe uma mulher que fora apanhada em adultério.
4 nənə mhəni pen tɨ Iesu i mə, “Iahatən. Kətə pui prən i ramo əpnapen nari irau iərman riti rɨpko mhə səvənhi.
4 Puseram-na no meio da multidão e disseram a Jesus: Mestre, agora mesmo esta mulher foi apanhada em adultério.
5 Ia Loa səkɨtaha Moses rɨməni mɨnuə kɨtaha tsaməkeikei mhəkwi əpune nɨpran me səməme kamho iamɨnhi irə. Mətə ik mə tso nəfe ia pran i?”
5 Moisés mandou-nos na lei que apedrejássemos tais mulheres. Que dizes tu a isso?
6 Irəha həni nəɡkiariien nəha mə tuhəreɡi mə Iesu trəfni irə. Hokeikei mə in trəfwəkour ia nəɡkiariien səvənhi, nənə irəha həukurən nɨni ərəhaien in tukwe.
6 Perguntavam-lhe isso, a fim de pô-lo à prova e poderem acusá-lo. Jesus, porém, se inclinou para a frente e escrevia com o dedo na terra.
7 Mətə irəha kamhəmwur a mamhəres in. Ro iamɨnhi irə in rɨskəmter, mɨni pen tɨ nirəha i mə, “Sin ia kɨmiaha nərəhaien səvənhi riwən? Pwəh in rukupwən mərarki pen kəruəterei ia prən i.”
7 Como eles insistissem, ergueu-se e disse-lhes: Quem de vós estiver sem pecado, seja o primeiro a lhe atirar uma pedra.
8 Nənə in rərpəsuk mwi mɨnamrai nəkukuə ia tɨprənə ia nəkwai rəɡɨn.
8 Inclinando-se novamente, escrevia na terra.
9 Nənə nəpɨn irəha həreɡi nəɡkiariien nəha, havən mamhəuvən kuatia kuatia. Nərɡharə me həkupwən ntəmaruə me həkurirə, mhəpwəh Iesu əpa mɨne prən nəha ramərer.
9 A essas palavras, sentindo-se acusados pela sua própria consciência, eles se foram retirando um por um, até o último, a começar pelos mais idosos, de sorte que Jesus ficou sozinho, com a mulher diante dele.
10 Iesu rɨskəmter, mɨni pen tɨ prən i mə, “Prən i. Irəha isə? Riti rɨpkɨni mhə mə tikemhə?”
10 Então ele se ergueu e vendo ali apenas a mulher, perguntou-lhe: Mulher, onde estão os que te acusavam? Ninguém te condenou?
11 Mɨreɡi prən i rɨni mə, “Rekəm, iəmə asori. Riti rɨpkɨni mhə.”
11 Respondeu ela: Ninguém, Senhor. Disse-lhe então Jesus: Nem eu te condeno. Vai e não tornes a pecar.
12 Iesu rəɡkiari mwi m Farisi me mɨni mə, “Iou nukuraanien sə raməhiəpwɨn nərmama ia tɨprənə i. Iərmama sə rakurirə iou trəpwəh navənien ia nəpitəvien, mətə trətoni nukuraanien sə kauvehi nɨmɨruien irə.”
12 Falou-lhes outra vez Jesus: Eu sou a luz do mundo; aquele que me segue não andará em trevas, mas terá a luz da vida.
13 Mɨreɡi Farisi me həni pen tɨ Iesu i mə, “Ikamərer irapw maməɡkiari atukw ia niram iamɨnhi irə, mətə nɨpəri nəɡkiariien səim riwən tukw ik, ro pen nəɡkiariien səim ko kɨpkɨni mhə nɨpərhienien irə!”
13 A isso, os fariseus lhe disseram: Tu dás testemunho de ti mesmo; teu testemunho não é digno de fé.
14 Mɨreɡi Iesu rɨni pen tɨ nirəha i mə, “Pərhien iakamərer irapw maməɡkiari atukw ia nirak, mətə nəɡkiariien səiou ko kɨni nɨpərhienien irə, tɨ nəri nə mə iakukurən kwopun iakuku pen ikɨn mɨne kwopun iakamevən ikɨn. Mətə kɨmiaha hiəreirei kwopun iakuku pen ikɨn uə kwopun iakamevən ikɨn.
14 Respondeu-lhes Jesus: Embora eu dê testemunho de mim mesmo, o meu testemunho é digno de fé, porque sei de onde vim e para onde vou; mas vós não sabeis de onde venho nem para onde vou.
15 Kɨmiaha hiaməkiri nari ia nətərɨɡien səvəi iərmama a, mətə iou iapkəkiri mhə iərmama riti.
15 Vós julgais segundo a aparência; eu não julgo ninguém.
16 Mətə trɨni mɨnuə iakəkiri iərmama riti, nəkiriien səiou ro nɨpərhienien tɨ nəri nə mə rɨpko mhə iou əpa iakaməkiri in, mətə iou mɨne Tata sə rɨnərhi pehe iou iakuvehe.
16 E, se julgo, o meu julgamento é conforme a verdade, porque não estou sozinho, mas comigo está o Pai que me enviou.
17 Hiəukurən nəɡkiariien i kɨmərai pen ia Loa səkɨmiaha rɨni iamɨnhi irə mə, ‘Iərmama kəru krouərer irapw rouni nəɡkiariien kuatia tukɨni nɨpərhienien irə.’
17 Ora, na vossa lei está escrito: O testemunho de duas pessoas é digno de fé {Dt 19,15}.
18 Təkwtəkwuni nəha iou mɨne Tata Kumwesən sə rɨnərhi pehe iou iakuvehe kɨmrau iarouərer irapw rouəɡkiari ia nirak rouni nəɡkiariien kuatia.”
18 Eu dou testemunho de mim mesmo; e meu Pai, que me enviou, o dá também.
19 Mɨreɡi irəha həni pen tɨ Iesu i mə, “Səim isə Tata?”
19 Perguntaram-lhe: Onde está teu Pai? Respondeu Jesus: Não conheceis nem a mim nem a meu Pai; se me conhecêsseis, certamente conheceríeis também a meu Pai.
20 Iesu rɨməni nəɡkiariien me i nəpɨn in ramahatən nərmama fwe ia nimwə səvəi Kumwesən ia kwopun kamerukw pen mane səvəi nəfwakiien ikɨn, mətə iərmama riti rəpwəh nəkwtəmhiriien in tɨ nəri nə mə nəpɨn səvənhi tukəkwtəmhiri in irə rɨpkuvehe mhə ihi.
20 Estas palavras proferiu Jesus ensinando no templo, junto aos cofres de esmola. Mas ninguém o prendeu, porque ainda não era chegada a sua hora.
21 Ro iamɨnhi irə Iesu rɨni pen mwi tɨ nirəha i mə, “Iou takəpwəh kɨmiaha mamevən. Kɨmiaha tihətui iou mhemhə kɨmiaha noien ərəha me səkɨmiaha. Kɨmiaha tihəpkəuvən mhə ia kwopun nəha iakamevən ikɨn.”
21 Jesus disse-lhes: Eu me vou, e procurar-me-eis e morrereis no vosso pecado. Para onde eu vou, vós não podeis ir.
22 Ro iamɨnhi irə nəmə asori me səvəi nəkur Isrel həni mə, “Nəɡkiariien nəha in rani mə kwopun nəha ramevən ikɨn, kɨtaha tsəpkəuvən mhə ikɨn, nɨpwran rəfo irə? Rosi in trousi əpune atukw a in uə?”
22 Perguntavam os judeus: Será que ele se vai matar, pois diz: Para onde eu vou, vós não podeis ir?
23 Mɨreɡi Iesu rɨni pen tɨ nirəha i mə, “Kɨmiaha imwəmiaha inhərɨpw. Iou imwak irənhə. Kɨmiaha nərmama səvəi tɨprənə i. Iou rɨpko mhə iou iərmama səvəi tɨprənə i.
23 Ele lhes disse: Vós sois cá de baixo, eu sou lá de cima. Vós sois deste mundo, eu não sou deste mundo.
24 Iakuvəni raka tukumiaha i mə kɨmiaha tihemhə kɨmiaha noien ərəha me səkɨmiaha. Iakɨməni iamɨnha irə tɨ nəri nə kɨmiaha tihaməkeikei mhəni nɨpərhienien ia nirak mə iou i in i. Mə hiəpwəh tihemhə kɨmiaha noien ərəha me səkɨmiaha.”
24 Por isso vos disse: morrereis no vosso pecado; porque, se não crerdes o que eu sou, morrereis no vosso pecado.
25 Mɨreɡi irəha həres pen in mə, “Ik sin nə?”
25 Quem és tu?, perguntaram-lhe eles então. Jesus respondeu: Exatamente o que eu vos declaro.
26 Səiou me nəɡkiariien me rɨpɨk iakukurən nɨniien ia kɨmiaha. Narimnari me rɨpɨk hiəno iakukurən nəkiriien mə hərəha. Mətə Iəmə sə rɨnərhi pehe iou iakuvehe nəɡkiariien səvənhi ro nɨpərhienien, nənə iou iakani irapw tɨ nərmama ia tɨprənə i nəfe nəɡkiariien iakreɡi in rɨməni pehe tukw iou i.”
26 Tenho muitas coisas a dizer e a julgar a vosso respeito, mas o que me enviou é verdadeiro e o que dele ouvi eu o digo ao mundo.
27 Mətə irəha həreirei mə Iesu raməɡkiari ia Tata Kumwesən.
27 Eles, porém, não compreenderam que ele lhes falava do Pai.
28 Ro iamɨnhi irə Iesu rɨni pen tɨ nirəha i mə, “Nəpɨn kɨmiaha tihəuvehi utə raka iou, Iəməti Iərmama, tihəukurən mə iou i in i. Kɨmiaha tihəukurən mwi mə iapko əpa raka mhə nari riti, mətə iakəɡkiari mamesi pen a nəfe Tata Kumwesən rahatən iou irə.
28 Jesus então lhes disse: Quando tiverdes levantado o Filho do Homem, então conhecereis quem sou e que nada faço de mim mesmo, mas falo do modo como o Pai me ensinou.
29 Iəmə sə rɨnərhi pehe iou iakuvehe in ramarə kɨmrau min. In rɨpkəpwəh mhə iou iakamavən əpa, tɨ nəri nə mə nəpɨn me pam iakamo narimnari me səməme rerɨn ramaɡien tukwe.”
29 Aquele que me enviou está comigo; ele não me deixou sozinho, porque faço sempre o que é do seu agrado.
30 Nəpɨn Iesu rani nəɡkiariien me nəha nərmama həpɨk həni nɨpərhienien irə.
30 Tendo proferido essas palavras, muitos creram nele.
31 Ro iamɨnhi irə Iesu rɨni pen tɨ nəkur Isrel me i səməme həni nɨpərhienien irə mə, “Trɨni mɨnuə kɨmiaha hiamrɨpɨn mamho nəɡkiariien səiou, kɨmiaha atukwatukw nə nərmama me səiou.
31 E Jesus dizia aos judeus que nele creram: Se permanecerdes na minha palavra, sereis meus verdadeiros discípulos;
32 Nənə kɨmiaha tihəukurən nəɡkiariien sə ro nɨpərhienien, nəɡkiariien pərhien i trɨfi nari ia kɨmiaha.”
32 conhecereis a verdade e a verdade vos livrará.
33 Mɨreɡi irəha həni pen tɨ Iesu i mə, “Kɨmaha kwənəkwus me səvəi Epraham. Iərmama riti rɨpko raka mhə slef ia kɨmaha. Rəfo ikɨni nəɡkiariien i mə nəɡkiariien pərhien trɨfi nari ia kɨmaha?”
33 Replicaram-lhe: Somos descendentes de Abraão e jamais fomos escravos de alguém. Como dizes tu: Sereis livres?
34 Mɨreɡi Iesu rɨni pen tɨ nirəha i mə, “Iakani nɨpərhienien tukumiaha i iərmama sə ramo noien ərəha, noien ərəha səvənhi ramərɨmənu irə mamoslef irə.
34 Respondeu Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: todo homem que se entrega ao pecado é seu escravo.
35 Slef riti in ko rəpwəh narə rerɨnien ia nəkwai nimwə səvəi iəmə asori səvənhi, mətə tɨni əpa rukurən narə rerɨnien ikɨn.
35 Ora, o escravo não fica na casa para sempre, mas o filho sim, fica para sempre.
36 Ro iamɨnhi irə trɨni mɨnuə Tɨni Kumwesən rɨfi nari ia kɨmiaha, in trɨfi pərhien nari ia kɨmiaha.
36 Se, portanto, o Filho vos libertar, sereis verdadeiramente livres.
37 Iakukurən mə kɨmiaha kwənəkwus me səvəi Epraham, mətə hiaməmwur mə tihousi əpune iou tɨ nəri nə mə kɨmiaha hiəpwəh nokeikeiien mə tihəreɡi nəɡkiariien səiou.
37 Bem sei que sois a raça de Abraão; mas quereis matar-me, porque a minha palavra não penetra em vós.
38 Iou iakaməɡkiari ia nəfe iakɨnətoni kɨmrau Tata səiou, mətə kɨmiaha hiamo nəfe hiamreɡi tata səkɨmiaha rɨməni pehe tukumiaha.”
38 Eu falo o que vi junto de meu Pai; e vós fazeis o que aprendestes de vosso pai.
39 Mɨreɡi irəha həni pen tɨ Iesu i mə, “Səkɨmaha tata Epraham.”
39 Nosso pai, replicaram eles, é Abraão. Disse-lhes Jesus: Se fôsseis filhos de Abraão, faríeis as obras de Abraão.
40 Iou i iəmə sə iakani irapw tukumiaha nəɡkiariien pərhien sə iakreɡi ruku pen tɨ Kumwesən. Mətə təkwtəkwuni kɨmiaha hiaməmwur mə tihousi əpune iou. Epraham rɨpko mhə noien i.
40 Mas, agora, procurais tirar-me a vida, a mim que vos falei a verdade que ouvi de Deus! Isso Abraão não o fez.
41 Kɨmiaha hiamo a nəfe noien tata səkɨmiaha rɨno.”
41 Vós fazeis as obras de vosso pai. Retrucaram-lhe eles: Nós não somos filhos da fornicação; temos um só pai: Deus.
42 Mɨreɡi Iesu rɨni pen tɨ nirəha i mə, “Trɨni mɨnuə Kumwesən in tata pərhien səkɨmiaha, kɨmiaha tihokeikei iou tɨ nəri nə mə iou iakuku pen irə muvehe ia kwopun i. Iapkuvehe mhə ia nətərɨɡien atukw səiou, mətə in rɨnərhi pehe iou iakuvehe.
42 Jesus replicou: Se Deus fosse vosso pai, vós me amaríeis, porque eu saí de Deus. É dele que eu provenho, porque não vim de mim mesmo, mas foi ele quem me enviou.
43 Rəfo kɨmiaha hiəreirei nɨpwrai nəɡkiariien i iakani? Hiəreirei tɨ nəri nə mə kɨmiaha hiəpkokeikei anan mhə mə tihətərɨɡ ia nəɡkiariien səiou.
43 Por que não compreendeis a minha linguagem? É porque não podeis ouvir a minha palavra.
44 Kɨmiaha nɨpwnəti Setan me. Hiokeikei mə tihamo a nəkwai tata səkɨmiaha. Fwe kupwən muvehe meste pehe ipwet mɨne in iərmama sə ramousi əpune nərmama. In raməmwəki nɨpərhienien tɨ nəri nə mə nɨpərhienien riwən irə. Nəpɨn in rameikuə, in ramesi pen a noien səvənhi, tɨ nəri nə mə in iərmama səvəi neikuəien, in nukune neikuəien me pam.
44 Vós tendes como pai o demônio e quereis fazer os desejos de vosso pai. Ele era homicida desde o princípio e não permaneceu na verdade, porque a verdade não está nele. Quando diz a mentira, fala do que lhe é próprio, porque é mentiroso e pai da mentira.
45 Mətə iou iakani a nəɡkiariien pərhien ro pen kɨmiaha hiəpkɨni mhə nɨpərhienien ia nirak.
45 Mas eu, porque vos digo a verdade, não me credes.
46 Sin ia kɨmiaha rukurən no puiien noien ərəha riti iakɨno? Trɨni mɨnuə iakani a nəɡkiariien pərhien me rəfo kɨmiaha hiəpkɨni mhə nɨpərhienien ia nirak?
46 Quem de vós me acusará de pecado? Se vos falo a verdade, por que me não credes?
47 Iərmama sə ruku pen ia Kumwesən, in ramətərɨɡ ia nəɡkiariien səvəi Kumwesən. Mətə kɨmiaha hiəpkuku pen mhə ia Kumwesən ro pen hiəpkətərɨɡ mhə nəɡkiariien səvənhi.”
47 Quem é de Deus ouve as palavras de Deus, e se vós não as ouvis é porque não sois de Deus.
48 Mɨreɡi nəkur Isrel həni pen tukwe in mə, “Kɨmaha iahaməni atukwatukw ik iəmə Sameria iəremhə ramarə ia niram uə rekəm?”
48 Responderam então os judeus: Não dizemos com razão que és samaritano, e que estás possesso de um demônio?
49 Mɨreɡi Iesu rɨni mə, “Iəremhə riwən ia nirak. Iou iakamsiai tata səiou, mətə kɨmiaha hiəpkɨsiai mhə iou.
49 Respondeu-lhes Jesus: Eu não estou possesso de demônio, mas honro a meu Pai. Vós, porém, me ultrajais!
50 Iou iapkəmwur mhə mə nərmama tuhəuvehi utə nəɡhɨk. Riti nəha ikɨn in raməmwur tukwe. In Iəmə sə raməkiri nərmama.
50 Não busco a minha glória. Há quem a busque e ele fará justiça.
51 Iakani nɨpərhienien tukumiaha i. Iərmama sə ramo nəɡkiariien səiou trɨpkemhə mhə ia nəpɨn riti.”
51 Em verdade, em verdade vos digo: se alguém guardar a minha palavra, não verá jamais a morte.
52 Mɨreɡi nəkur Isrel həni pen tukwe in mə, “Təkwtəkwuni nəha kɨmaha iahəukurən mə iəremhə riti ramarə ia niram! Epraham ruvamhə, profet me həuvamhə mwi, mətə ik ikani mə iərmama sə ramo nəɡkiariien səim trɨpkemhə mhə ia nəpɨn riti.
52 Disseram-lhe os judeus: Agora vemos que és possuído de um demônio. Abraão morreu, e também os profetas. E tu dizes que, se alguém guardar a tua palavra, jamais provará a morte...
53 Rəfo? Ik ikasori məpi raka tata səkɨtaha Epraham fwe ruvamhə raka? Profet kupwən me irəha mwi həuvamhə raka! Ikuə ik nəfe iərmama?”
53 És acaso maior do que nosso pai Abraão? E, entretanto, ele morreu... e os profetas também. Quem pretendes ser?
54 Mɨreɡi Iesu rɨni pen tɨ nirəha i mə, “Trɨni mɨnuə iakuvehi utə atukw a iou nɨsiaiien sə kuvei pehe miou ro nəri auər a i. Mətə Tata səiou in nə Iəmə sə rauvehi utə iou. Kɨmiaha hiaməkwein in mə Kumwesən səkɨmiaha,
54 Respondeu Jesus: Se me glorifico a mim mesmo, a minha glória não é nada; meu Pai é quem me glorifica, aquele que vós dizeis ser o vosso Deus
55 mətə kɨmiaha hiəuvəreirei in. Iou iakukurən in. Trɨni mɨnuə iakɨni mə iakreirei in, iou iəmə iakameikuə rəmwhen ia kɨmiaha. Mətə iou iakukurən in, mamo nəɡkiariien səvənhi.
55 e, contudo, não o conheceis. Eu, porém, o conheço e, se dissesse que não o conheço, seria mentiroso como vós. Mas conheço-o e guardo a sua palavra.
56 Tata səkɨmiaha Epraham rɨnaɡien pɨk nəpɨn rɨməreɡi mə trətoni nəpɨn sə takuvehe irə. In rətoni nənə rerɨn raɡien.”
56 Abraão, vosso pai, exultou com o pensamento de ver o meu dia. Viu-o e ficou cheio de alegria.
57 Mɨreɡi nəmə asori me səvəi nəkur Isrel həni pen tukwe in mə, “Nuk səim rɨpkeste mhə ihi fifti! Ikəfo mətoni Epraham?”
57 Os judeus lhe disseram: Não tens ainda cinqüenta anos e viste Abraão!...
58 Mɨreɡi Iesu rɨni pen tɨ nirəha i mə, “Iakani nɨpərhienien tukumiaha i nəpɨn Epraham rɨpkətui pehe mhə ihi, iou iakɨnarə raka.”
58 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: antes que Abraão fosse, eu sou.
59 Iesu rɨni nəɡkiariien nəha ro pen irəha həpeki kəruəterei me mə tuhəkwi in irə, mətə Iesu rərkwafə mier ia nimwə səvəi Kumwesən mamevən.
59 A essas palavras, pegaram então em pedras para lhas atirar. Jesus, porém, se ocultou e saiu do templo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.