João 20
Nǝkukuǝ Ikinan (TNK) vs BKJ
1 Jon raməti puvnimwə ia nɨpəɡ|alt="Jesus rose aɡain" src="LB00329B.TIF" size="col" copy="Urs Weɡmann" ref="Jon 20:5" Sante ia nəpnəpɨn anan rapitpitəv ihi, Meri Maktala revən ia nɨpəɡi kəruəterei kɨnərkwafə nɨpwrai Iesu ikɨn, mətoni mə kəruəterei sə ramərer tukuahaɡ tərhui nɨpəɡ nəha kɨnəpəkɨr raka raka i.
1 E, no primeiro dia da semana, Maria Madalena foi ao sepulcro cedo, sendo ainda escuro, e viu que a pedra fora retirada do sepulcro.
2 Ro pen Meri raiu mevən tɨ Saemon Pita mɨne iərmama riti mwi səvəi Iesu, sə Iesu rokeikei pɨk in, nənə mɨni pen tɨ nirau i mə, “Irəha həuvehi raka nɨpwrai Iərɨmənu səkɨtaha ia nɨpəɡi kəruəterei, nənə kɨmaha iahəreirei mə həmri pen in pəku.”
2 Então, ela correu e foi a Simão Pedro, e ao outro discípulo, a quem Jesus amava, e disse-lhes: Eles levaram o Senhor do sepulcro, e nós não sabemos onde eles o puseram.
3 Ro iamɨnhi irə Pita rier irau in riti nəha in mwi iərmama riti səvəi Iesu, krauaiu rauevən fwe ia nɨpəɡ.
3 Então, Pedro saiu com o outro discípulo, e foram ao sepulcro.
4 Irau krauaiu pərpəri rauevən, mətə iəmə nəha in mwi iərmama riti səvəi Iesu rəvtənhi Pita, mukupwən mier pen fwe ia nɨpəɡ,
4 Assim os dois corriam juntos, mas o outro discípulo ultrapassou a Pedro, e chegou primeiro ao sepulcro.
5 mərpəsuk, məti puvnimwə, mətoni tɨnari me nəha linen kamhəmak, mətə in rɨpkuvnimwə mhə.
5 E, ele curvando-se, olhou para dentro, e viu os panos de linho postos ali; todavia, ele não entrou.
6 Nənə Saemon Pita rukurirə in muvehe, muvnimwə ia nɨpəɡ, mətoni tɨnari me nəha linen kamhəmak.
6 Então, chegou Simão Pedro, que o seguia, e entrou no sepulcro, e viu os panos de linho caídos,
7 In rətoni mwi tɨnari nəha kɨməveɡi kənkapwə Iesu irə rɨpkəmak pəri mhə irəha tɨnari me nəha linen, mətə kɨnərfe kəmri ia kwopun əpə.
7 e que o lenço, que estivera sobre a sua cabeça, não estava caído com os panos de linho, mas enrolado, em um lugar à parte.
8 Nənə iərmama nəha səvəi Iesu, sə rukupwən mier pen fwe ia nɨpəɡ, in mwi ruvnimwə mətoni narimnari me nəha, nənə mɨni nɨpərhienien irə.
8 Então, foi também o outro discípulo, que chegara primeiro ao sepulcro, e ele viu, e creu.
9 (Mətə meste pehe nəpɨn nəha irau kroureirei ihi nɨpwrai nəɡkiariien me nəha ia Nəkukuə Ikinan səməme kamhəni mə Iesu traməkeikei mətui mwi ia nemhəien səvənhi.)
9 Pois, como eles ainda não entendiam a escritura, que diz que ele deveria ressuscitar dos mortos.
10 Nənə iərmama mi nəha səvəi Iesu krourərɨɡ rauevən fwe imwənrau.
10 Então, os discípulos retornaram para a sua própria casa.
11 Mətə Meri ramərer iruə ia nɨpəɡi kəruəterei mamasək. In ramasək ihi, mərpwəsuk, məti puvnimwə ia nɨpəɡ,
11 Mas Maria ficou parada e chorando do lado de fora da sepultura, e, enquanto ela chorava, curvou-se, e olhou dentro do sepulcro,
12 mətoni aɡelo mi kəru tɨnari səvənrau rəpsan krauəkure ia kwopun nɨpwrai Iesu rɨnaməmak ikɨn, riti ia kənkapwə riti ia nɨsun.
12 e viu dois anjos de branco, assentados onde jazera o corpo de Jesus, um à cabeceira e outro aos pés.
13 Nənə irau krouni pen tukwe in mə, “Prən i. Ikamasək tɨ nəfe?”
13 E disseram-lhe eles: Mulher, por que tu choras? Ela lhes disse: eles levaram o meu Senhor, e eu não sei onde o puseram.
14 Meri rɨni pam nəɡkiariien i, muvsini in, mətoni Iesu ramərer ia kwopun nəha, mətə rɨreirei mə Iesu nəha.
14 E quando ela havia dito assim, ela voltou-se para trás, e viu Jesus em pé, e não sabia que era Jesus.
15 Mɨreɡi Iesu rɨni pen tukwe in mə, “Prən i. Ikamasək tɨ nəfe? Ikamətui sin?”
15 Disse-lhe Jesus: Mulher, por que tu choras? A quem procuras? Ela, supondo que fosse o jardineiro, disse-lhe: Senhor, se tu o levaste, dize-me onde tu o puseste, e eu o levarei.
16 Mɨreɡi Iesu rɨni pen tukwe in mə, “Meri.”
16 Disse-lhe Jesus: Maria. Ela, voltando-se, disse-lhe: Raboni, que quer dizer, Mestre.
17 Mɨreɡi Iesu rɨni pen tukwe in mə, “Tikəpwəh nəɡherien ia nirak. Iapkutə mhə ihi mevən tɨ Tata Kumwesən. Mətə tikevən mətə piak me, mɨni pen tɨ nirəha i mə iakani iamɨnhi irə mə, ‘Iakautə mamevən tɨ Tata səiou mɨne Tata səkɨmiaha. Iakamevən tɨ Kumwesən səiou mɨne Kumwesən səkɨmiaha.’”
17 Disse-lhe Jesus: Não me detenhas porque eu ainda não subi para meu Pai, mas vai ter com meus irmãos, e dize-lhes: Eu subo para meu Pai, e vosso Pai; e para meu Deus, e vosso Deus.
18 Ro pen Meri Maktala revən, mɨni irapw tɨ nərmama me səvəi Iesu mə, “Iakɨnətə Iərɨmənu səkɨtaha,” marə mɨni mwi narimnari me i Iesu rɨməni pen tukwe.
18 Maria Madalena foi e contou aos discípulos que ela vira o Senhor, e que ele lhe falara essas coisas.
19 Nəpɨn nəha Sante. Ia nəruarəv nərmama me səvəi Iesu housəsɨmwɨn irəha me ia nəkwai nimwə riti, mhərəpinhə əknekɨn ia təpinhə me tɨ nəri nə mə həhekɨr nəmə asori me səvəi nəkur Isrel. Ia nəpɨn nəha Iesu ruvehe mərer ia kurkwanraha, mɨni pen tɨ nirəha i mə, “Nəmərinuien tramarə tukumiaha.”
19 Então, naquele mesmo dia à tarde, sendo o primeiro dia da semana, estando fechadas as portas onde os discípulos, com medo dos judeus, estavam reunidos, chegou Jesus, e pôs-se no meio, e disse-lhes: Paz seja convosco.
20 In rɨni pam nəɡkiariien i, nənə mahatən təmwki nil ia rəɡɨn mi mɨne təmwki nitei ia nɨkau irə. Nəpɨn nərmama me səvənhi hətoni Iərɨmənu səvənraha, rerɨnraha raɡien.
20 E, dizendo isso, mostrou-lhes as suas mãos e o seu lado. Então, os discípulos se alegraram ao verem o Senhor.
21 Nənə Iesu rɨni pen mwi tɨ nirəha i mə, “Nəmərinuien tramarə tukumiaha. Tata Kumwesən rərhi pehe iou iakuvehe. Ia noien nəha iou mwi iakamərhi pen kɨmiaha tihəuvən.”
21 Então, disse Jesus novamente: Paz seja convosco; assim como meu Pai me enviou, também eu vos envio.
22 Nəpɨn in rɨni pam nəɡkiariien i, reiahaɡ pen ia nirəha, mɨni pen tɨ nirəha i mə, “Həuvehi Nənɨmwɨn Ikinan.
22 E, tendo dito isso, assoprou sobre eles, e disse-lhes: Recebei o Espírito Santo.
23 Trɨni mɨnuə kɨmiaha hiəni pen tɨ iərmama riti mə ‘Kumwesən trəpwəh nərpwɨnien noien ərəha me səim,’ nənə Kumwesən trəpwəh nərpwɨnien. Rəmwhen a mwi trɨni mɨnuə kɨmiaha hiəni pen tɨ iərmama riti mə, ‘Kumwesən trərpwɨn noien ərəha me səim,’ nənə Kumwesən trərpwɨn pen min.”
23 Àqueles a quem perdoardes os pecados, lhes são perdoados; e àqueles a quem os pecados retiverdes, lhes são retidos.
24 Ia nəpɨn nəha Tomas, riti ia nərmama me twelef səvəi Iesu, kani mwi in mə “Mwirmwir” riwən irəha mɨnraha nəpɨn Iesu rɨməuvehe irə.
24 Mas Tomé, um dos doze, chamado Dídimo, não estava com eles quando veio Jesus.
25 Ro pen nərmama me səvəi Iesu səməme hənətoni in həni pen tɨ Tomas i mə, “Kɨmaha iahənətə Iərɨmənu səkɨtaha.”
25 Portanto, os outros discípulos diziam-lhe: Nós vimos o Senhor. Mas ele disse-lhes: A não ser que eu veja em suas mãos a marca dos cravos, e não puser o meu dedo na marca dos cravos, e não puser a minha mão no seu lado, eu não crerei.
26 Nəfwakiien riti ruvehe mukurau, nərmama me səvəi Iesu həuvnimwə mwi ia nimwə nəha, Tomas irəha mɨnraha. Nəri auər a hərəpinhə əknekɨn ia təpinhə me, mətə Iesu ruvehe mərer ia kurkwanraha, mɨni mə, “Nəmərinuien tramarə tukumiaha.”
26 E, oito dias depois, estavam outra vez os seus discípulos dentro, e com eles Tomé; então chegou Jesus, estando as portas fechadas, e ficou no meio, e disse: Paz seja convosco.
27 Marə mɨni pen tɨ Tomas i mə, “Osə pehe nəkwai rəɡɨm, mɨrapi rəɡɨk mi. Osə pehe rəɡɨm, mɨrapi nɨkau ia nirak. Tikaməkeikei mɨni nɨpərhienien, məpwəh nɨniien mwi mə neikuəien.”
27 Então, ele disse para Tomé: Põe aqui o teu dedo, e vê as minhas mãos; põe aqui a tua mão e põe-na no meu lado; não sejas incrédulo, mas crente.
28 Mɨreɡi Tomas rɨni mə, “Iərɨmənu səiou mɨne Kumwesən səiou.”
28 E Tomé respondeu e disse-lhe: Meu Senhor e meu Deus.
29 Mɨreɡi Iesu rɨni pen tukwe in mə, “Ikani nɨpərhienien ia nirak tɨ nəri nə mə ikətə iou. Nərmama me nəha səməme həpkətə mhə iou, mətə kamhəni nɨpərhienien ia nirak, rerɨnraha traɡien.”
29 Disse-lhe Jesus: Tomé, porque me viste, tu creste; abençoados são os que não viram, e creram.
30 Iesu rɨno nɨmtətien me rɨpɨk mwi ia nəmri nərmama me səvənhi iapkrai pen mhə irəha ia nəkukuə i.
30 E muitos outros sinais, que não estão escritos neste livro, verdadeiramente Jesus fez na presença de seus discípulos.
31 Mətə səməme i iakɨmərai pen ia nəkukuə i iakrai pen mə kɨmiaha tihəni nɨpərhienien ia Iesu mə in nə Kristo, Tɨni Kumwesən. Iakuə kɨmiaha tihəni nɨpərhienien irə, nənə mhəuvehi nɨmɨruien ia nəɡhɨn.
31 Mas estes estão escritos, para que possam crer que Jesus é o Cristo, o Filho de Deus, e para que, crendo, tenhais vida através do seu nome.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.