João 13
Nǝkukuǝ Ikinan (TNK) vs NTLH
1 Trakwakwi tuko nəveɡɨnien asori nəha Pasova. Iesu rukurən mə nəpɨn səvənhi ruvəuvehe ipaka na trəpwəh tɨprənə i mevən tɨ Tata Kumwesən. Nəpɨn me in ramokeikei nərmama me səvənhi səməme kamharə ia tɨprənə i, mamokeikei irəha nəpɨn me meste pehe nəpɨn in tremhə irə.
1 Faltava somente um dia para a Festa da Páscoa . Jesus sabia que tinha chegado a hora de deixar este mundo e ir para o Pai. Ele sempre havia amado os seus que estavam neste mundo e os amou até o fim.
2 Ia nəruarəv Iesu mɨne nərmama me səvənhi kamhani pəri nari. Setan rɨnəmri pen raka nətərɨɡien riti ia reri Jutas Iskariot, tɨni Saemon, mə truvei pen Iesu ia rəɡi nərmama səməme haməmwəki in.
2 Jesus e os seus discípulos estavam jantando. O Diabo já havia posto na cabeça de Judas, filho de Simão Iscariotes, a ideia de trair Jesus.
3 Iesu rukurən mə Tata Kumwesən ruvəuvei pen raka narimnari me pam ia rəɡɨn. In rukurən mwi mə fwe kupwən in rəpwəh Kumwesən muvehe, nənə təkwtəkwuni in trɨrərɨɡ mevən mwi tɨ Kumwesən.
3 Jesus sabia que o Pai lhe tinha dado todo o poder. E sabia também que tinha vindo de Deus e ia para Deus.
4 Ro iamɨnhi irə in rɨskəmter ia kwopun nəha kamhani pəri nari ikɨn, muvehi raka karkahu səvənhi, nənə muvehi tɨnari riti mwi kamərai raka nəpwtɨɡien irə, mətoti.
4 Então se levantou, tirou a sua capa , pegou uma toalha e amarrou na cintura.
5 Mətoti pam, mɨvi pen nui ia nari kamaikuas ia nɨsui iərmama irə, nənə mɨnamaikuas ia nɨsui nərmama me səvənhi, nənə mamrai raka nəpwtɨɡien ia tɨnari sə in rɨnətoti irə.
5 Em seguida pôs água numa bacia e começou a lavar os pés dos discípulos e a enxugá-los com a toalha.
6 Nəpɨn in ruvehe tɨ Saemon Pita, Pita rɨni pen tukwe in mə, “Iərɨmənu. Ikuə tikaikuas mwi ia nɨsuk mi?”
6 Quando chegou perto de Simão Pedro, este lhe perguntou: — Vai lavar os meus pés, Senhor?
7 Mɨreɡi Iesu rɨni pen tukwe in mə, “Nəri i iakamo ikreirei təkwtəkwuni, mətə kurirə ikɨn tikukurən.”
7 Jesus respondeu:
8 Mɨreɡi Pita rɨni pen tukwe in mə, “Rekəm. Ko iakəpwəh nəseniien ik ikaikuas ia nɨsuk mi ia nəpɨn riti.”
8 — O senhor nunca lavará os meus pés! — disse Pedro.
9 Mɨreɡi Saemon Pita rɨni pen tukwe in mə, “Iərɨmənu. Mə ro iamɨnhi irə, tikəpwəh naikuas əpaien ia nɨsuk mi, mətə tikaikuas mwi ia tɨpaɡe rəɡɨk mi mɨne nukwənek.”
9 — Então, Senhor, não lave somente os meus pés; lave também as minhas mãos e a minha cabeça! — pediu Simão Pedro.
10 Mɨreɡi Iesu rɨni pen tukwe in mə, “Iərmama sə rɨnaru raka traru mwi tɨ nəfe? Nɨpwran rɨnəmher pam raka, mətə nɨsun mi əpa traməkeikei maikuas mwi ia nirau. Kɨmiaha hiənəmher raka, mətə rɨpko mhə kɨmiaha pam.”
10 Aí Jesus disse:
11 Iesu ruvəukurən raka sin ia nirəha truvei pen in ia rəɡi nərmama səməme haməmwəki in. Ro pen in rɨni ianhi mə, “Rɨpko mhə kɨmiaha pam hiəmher.”
11 Jesus sabia quem era o traidor. Foi por isso que disse: “Todos menos um.”
12 Nəpɨn Iesu raikuas pam ia nɨsunraha, rarkahu mwi karkahu səvənhi, mevən mwi məkure ia təmwhekɨn, nənə mɨni pen tɨ nirəha i mə, “Kɨmiaha hiəukurən nɨpwrai nəri i iako m kɨmiaha?
12 Depois de lavar os pés dos seus discípulos, Jesus vestiu de novo a capa, sentou-se outra vez à mesa e perguntou:
13 Kɨmiaha hiaməkwein iou mə ‘Iahatən’ mɨne ‘Iərɨmənu.’ Nənə hiaməni atukwatukw a, tɨ nəri nə mə nɨpərhienien iou Iahatən səkɨmiaha mɨne Iərɨmənu səkɨmiaha.
13 Vocês me chamam de “Mestre” e de “Senhor” e têm razão, pois eu sou mesmo.
14 Ro iamɨnhi irə mə iou iakɨnaikuas ia nɨsumiaha iamɨnhi, ramasan mə kɨmiaha mwi tihaikuas ia nɨsumiaha me.
14 Se eu, o Senhor e o Mestre, lavei os pés de vocês, então vocês devem lavar os pés uns dos outros.
15 Iou iako noien i mahatən kɨmiaha irə mə kɨmiaha tiho rəmwhen iou iakɨno m kɨmiaha.
15 Pois eu dei o exemplo para que vocês façam o que eu fiz.
16 Iakani nɨpərhienien tukumiaha i. Iərmama sə ramo tukwini nari rɨpkasori mhə ia iəmə asori səvənhi. Iərmama sə kamərhi in tɨ nuvehiien nəɡkiariien in rɨpkasori mhə ia iərmama sə ramərhi in.
16 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: o empregado não é mais importante do que o patrão, e o mensageiro não é mais importante do que aquele que o enviou.
17 Təkwtəkwuni nəha kɨmiaha hiəukurən amasan narimnari me i, ro iamɨnhi irə trɨni mɨnuə hio iamɨnha irə, kɨmiaha rerɨmiaha traɡien.”
17 Já que vocês conhecem esta verdade, serão felizes se a praticarem.
18 “Iou iapkəɡkiari mhə ia kɨmiaha pam. Iakukurən amasan səməme iakɨnərpwi rəɡɨk ia nirəha. Mətə nəɡkiariien i ia Nəkukuə Ikinan traməkeikei muvehe mukuə. Rɨni mə, ‘Iərmama sə kupwən iarouəni nari kɨmrau min, mətə təkwtəkwuni nəha in ruvəuvehe mɨnəmwəki iou.’
18 — Não estou falando de vocês todos; eu conheço aqueles que escolhi. Pois tem de se cumprir o que as
19 Iou iakani irapw nəri i tukumiaha təkwtəkwuni, nəpɨn rəpwəh ihi nier peheien. Mətə nəpɨn trier pehe irə, nənə kɨmiaha tihəni nɨpərhienien ia nirak mə iou i in i.
19 Digo isso a vocês agora, antes que aconteça, para que, quando acontecer, vocês creiam que “
20 Iakani nɨpərhienien tukumiaha i. Iərmama sə raməsevər ia rerɨn tɨ iərmama riti səiou sə takərhi pen i rəmwhen mə raməsevər mwi ia rerɨn tukw iou. Nənə iərmama sə raməsevər ia rerɨn tukw iou rəmwhen mə raməsevər mwi ia rerɨn tɨ Kumwesən sə rɨnərhi pehe iou iakuvehe.”
20 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quem receber aquele que eu enviar estará também me recebendo; e quem me recebe recebe aquele que me enviou.
21 Nəpɨn Iesu rɨni pam nəɡkiariien me nəha, rɨreɡi rərəha fwe ia rerɨn, mɨni irapw mə, “Iakani nɨpərhienien tukumiaha i mə kɨmiaha riti truvei pen iou ia rəɡi nərmama səməme kamhəmwəki iou.”
21 Depois de dizer isso, Jesus ficou muito aflito e declarou abertamente aos discípulos:
22 Nənə nərmama me səvənhi həti pen mhətoni irəha me, mhəreirei mə Iesu rani sin.
22 Então eles olharam uns para os outros, sem saber de quem ele estava falando.
23 Irəha riti Iesu rokeikei pɨk, in raməkure ipaka tɨ Iesu.
23 Ao lado de Jesus estava sentado um deles, a quem Jesus amava.
24 Ro pen Saemon Pita ruini pen kənkapwə min mə trəres ro Iesu mə iərmama sin nəha in rani.
24 Simão Pedro fez um sinal para ele e disse: — Pergunte de quem o Mestre está falando.
25 Ro iamɨnhi irə iərmama nəha rəkure pəpən ipaka tɨ Iesu, məres in mə, “Iərɨmənu, sin nəha ikani?”
25 Então aquele discípulo chegou mais perto de Jesus e perguntou: — Senhor, quem é ele?
26 Mɨreɡi Iesu rɨni mə, “Iərmama sə takəkwsen bred meitesi ia nɨse nari muvei pen min, iərmama nəha i nəha.” Nənə in ruvehi nɨpəri bred riti, meitesi ia nɨse nari, muvei pen m Jutas tɨni Saemon Iskariot.
26 — É aquele a quem vou dar um pedaço de pão passado no molho! — respondeu Jesus. Em seguida pegou um pedaço de pão, passou no molho e deu a Judas, filho de Simão Iscariotes.
27 Nənə Jutas ruvehi bred, təkwtəkwuni a mwi Setan ruvnimwə ia rerɨn.
27 E assim que Judas recebeu o pão, Satanás entrou nele. Então Jesus disse a Judas:
28 Iesu rɨni nəɡkiariien nəha tɨ Jutas, mətə nərmama me nəha kamhani pəri nari irəha min həreirei mə rɨni pen tɨ nəfe.
28 Nenhum dos que estavam à mesa entendeu por que Jesus disse isso.
29 Nepwɨn rerɨnraha rɨrhi mə rosi Iesu rɨməni pen tukwe in mə trevən muvehi nəmri nəveɡɨnien riti uə trevən muvei pen mane nepwɨn m nərmama nautə səvənraha riwən. Rerɨnraha rɨrhi iamɨnhi tɨ nəri nə mə Jutas ramətui tɨ tənərɨpw sə irəha kamhəvai pen mane me səvənraha irə.
29 Como era Judas que tomava conta da bolsa do dinheiro, alguns pensaram que Jesus tinha mandado que ele comprasse alguma coisa para a festa ou desse alguma ajuda aos pobres.
30 Ro iamɨnhi irə nəpɨn Jutas ruvehi raka bred, rərer, mier akwauakw a. Ia nəpɨn nəha ruvəpitəv.
30 Judas recebeu o pão e saiu logo. E era noite.
31 Nəpɨn Jutas ruvəier raka, Iesu rɨni mə, “Təkwtəkwuni nəha rɨno nəpɨn sə tukuvehi utə nəɡhi Iəməti Iərmama irə, nənə na in truvehi utə nəɡhi Kumwesən.
31 Quando Judas saiu, Jesus disse:
32 Trɨni mɨnuə in ruvehi utə nəɡhi Kumwesən, Kumwesən in mwi truvehi utə in revən marə irau min. In tro təkwtəkwuni a mwi.
32 E, se por meio dele a natureza gloriosa de Deus for revelada, então Deus revelará em si mesmo a natureza divina do Filho do Homem. E Deus fará isso agora mesmo.
33 Nɨpwnətɨk me. Ko iapkarə əpwəmwɨs mhə kɨtaha m kɨmiaha. Kɨmiaha tihəpkətui iou, mətə takɨni pehe mwi nəɡkiariien kuatia a m kɨmiaha nəha təkwtəkwuni sə iakɨməni pen m nəmə asori me səvəi nəkur Isrel fwe kupwən. Iakɨməni pen tɨ nirəha i mə, ‘Kɨmiaha ko hiəpkəuvən mhə nəha kwopun iakamevən ikɨn.’
33 Meus filhos, não vou ficar com vocês por muito tempo. Vocês vão me procurar, mas eu digo agora o que já disse aos líderes judeus: vocês não podem ir para onde eu vou.
34 Nəɡkiariien vi riti takuvei pehe m kɨmiaha təkwtəkwuni mə tiho. Kɨmiaha tihaməkeikei mhokeikei kɨmiaha me. Rəmwhen iou iakokeikei kɨmiaha ia noien a mwi nəha kɨmiaha tihaməkeikei mhokeikei kɨmiaha me.
34 Eu lhes dou este novo mandamento: amem uns aos outros. Assim como eu os amei, amem também uns aos outros.
35 Trɨni mɨnuə kɨmiaha hiokeikei kɨmiaha me iamɨnhi irə, nərmama me pam tuhəukurən mə kɨmiaha nərmama me səiou.”
35 Se tiverem amor uns pelos outros, todos saberão que vocês são meus discípulos.
36 Nənə Saemon Pita rəres pen in mə, “Iərɨmənu, tikevən pəku?”
36 Simão Pedro perguntou a Jesus: — Senhor, para onde é que o senhor vai? Jesus respondeu:
37 Mɨreɡi Pita rɨni mə, “Iərɨmənu takəpwəh nukurirəien ik nəha təkwtəkwuni tɨ nəfe? Iou rerɨk raɡien a mə takemhə tukw ik.”
37 Pedro tornou a perguntar: — Senhor, por que eu não posso segui-lo agora? Eu estou pronto para morrer pelo senhor!
38 Mɨreɡi Iesu rɨni pen tukwe in mə, “Ikɨni mə rerɨm raɡien a mə tikemhə tukw iou? Iakani nɨpərhienien tukw ik i kurirə rəiə rakaka tikɨni m kahar mə ikreirei iou.”
38 — Está mesmo? — perguntou Jesus. — Pois eu afirmo a você que isto é verdade: antes que o galo cante, você dirá três vezes que não me conhece.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.