João 10
Nǝkukuǝ Ikinan (TNK) vs ARIB
1 “Iakani nɨpərhienien tukumiaha i. Iərmama sə rɨpkukurau mhə ia kwəruə muvnimwə ia koupə səvəi sipsip me, mətə rəputə ia kwopun əpə iti mati pen ia nəkwai koupə nəha, iərmama nəha in iərmama sə ramakres, mamousi iərmama.
1 Em verdade, em verdade vos digo: quem não entra pela porta no aprisco das ovelhas, mas sobe por outra parte, esse é ladrão e salteador.
2 Mətə iərmama sə rukurau ia kwəruə muvnimwə ia koupə, in iərmama sə ramətui tɨ sipsip me.
2 Mas o que entra pela porta é o pastor das ovelhas.
3 Iərmama sə ramərer ia kwəruə raməsevər ia təpinhə tɨ iərmama nəha. Sipsip me kamhəreɡi rerɨn. In raməkwein nəɡhi sipsip me səvənhi kuatia kuatia, nənə miri irəha mhəier.
3 A este o porteiro abre; e as ovelhas ouvem a sua voz; e ele chama pelo nome as suas ovelhas, e as conduz para fora.
4 Nəpɨn in riri səvənhi sipsip me pam mhəier, makupwən ia nirəha, nənə sipsip me kamhəkurirə in, tɨ nəri nə mə həukurən rerɨn.
4 Depois de conduzir para fora todas as que lhe pertencem, vai adiante delas, e as ovelhas o seguem, porque conhecem a sua voz;
5 Iərməpə riti sipsip me tuhəpwəh nukurirəien in, mətə tuhap raka irə tɨ nəri nə mə həreirei rerɨn.”
5 mas de modo algum seguirão o estranho, antes fugirão dele, porque não conhecem a voz dos estranhos.
6 Iesu rɨni nusipekɨnien i tɨ nirəha, mətə irəha həreirei nəfe nəha rani.
6 Jesus propôs-lhes esta parábola, mas eles não entenderam o que era que lhes dizia.
7 Ro pen Iesu rɨni pen mwi tɨ nirəha i mə, “Iakani nɨpərhienien tukumiaha i. Iou kwəruə səvəi sipsip me.
7 Tornou, pois, Jesus a dizer-lhes: Em verdade, em verdade vos digo: eu sou a porta das ovelhas.
8 Irəha pam səməme haməkupwən ia nirak mhəuvehe irəha nərmama səməme kənamhakres, mamhousi iərmama, mətə sipsip me həpkətərɨɡ mhə irəha.
8 Todos quantos vieram antes de mim são ladrões e salteadores; mas as ovelhas não os ouviram.
9 Iou kwəruə. Trɨni mɨnuə iərmama riti ruvnimwə pehe ia nirak, in trarə amasan, mukurən nuvnimwə peheien, mɨtei irapw, mətui nəveɡɨnien sənəni.
9 Eu sou a porta; se alguém entrar a casa; o filho fica entrará e sairá, e achará pastagens.
10 Iərmama nəha ramakres rauvehe a mə trakres, mousi əpune sipsip me, mouraha irəha. Mətə iou iakuvehe mə irəha tuhəuvehi nɨmɨruien nənə mhəuvehi asori.
10 O ladrão não vem senão para roubar, matar e destruir; eu vim para que tenham vida e a tenham em abundância.
11 Iou iərmama sə iakamətui amasan tɨ sipsip me. Iərmama sə ramətui amasan tɨ sipsip me rerɨn raɡien a mə tremhə tɨ sipsip me səvənhi.Iərmama riti sə ramətui tɨ sipsip|alt="A Shepherd" src="LB00001B.TIF" size="col" loc="John 10:11" ref="Jon 10:11"
11 Eu sou o bom pastor; o bom pastor dá a sua vida pelas ovelhas.
12 Mətə iərmama sə kamərəku pen min mə trətui tɨ sipsip me rɨpko mhə in iərmama pərhien sə ramətui tɨ sipsip me tɨ nəri nə mə sipsip me nəha səvəi iərməpə. Nəpɨn iərmama nəha rətə kuri əprmɨn riti rauvehe, rəpwəh sipsip me maiu map. Nənə kuri əprmɨn nəha ruvehe muvehi nepwɨn, mɨrɨpwi kɨrkɨri nepwɨn.
12 Mas o que é mercenário, e não pastor, de quem não são as ovelhas, vendo vir o lobo, deixa as ovelhas e foge; e o lobo as arrebata e dispersa.
13 Iərmama nəha raiu map tɨ nəri nə mə in iərmama riti kamərəku a in. In ro nəri auər a ia sipsip me nəha.
13 Ora, o mercenário foge porque é mercenário, e não se importa com as ovelhas.
14 Iou iərmama sə ramətui amasan tɨ sipsip me. Iou iakukurən sipsip me səiou, sipsip me səiou həukurən mwi iou.
14 Eu sou o bom pastor; conheço as minhas ovelhas, e elas me conhecem,
15 Ia noien nəha rəmwhen a mwi Tata Kumwesən rukurən iou, iou mwi iakukurən Tata Kumwesən, nənə iou rerɨk raɡien a mə takemhə tɨ sipsip me səiou.
15 assim como o Pai me conhece e eu conheço o Pai; e dou a minha vida pelas ovelhas.
16 Səiou me nepwɨn sipsip me həiwən ia koupə i. Takaməkeikei mɨpeki pehe mwi irəha, nənə irəha tuhəreɡi rerɨk. Ro iamɨnhi irə sipsip me nəha tuhəuvehe mho touen kuatia. Iərmama kuatia tramətui tɨ nirəha.
16 Tenho ainda outras ovelhas que não são deste aprisco; a essas também me importa conduzir, e elas ouvirão a minha voz; e haverá um rebanho e um pastor.
17 Tata Kumwesən rokeikei pɨk iou tɨ nəri nə mə rerɨk raɡien a mə takemhə tɨ nirəha. Takemhə tɨ nirəha, nənə marə muvehi mwi nɨmɨruien səiou rɨrərɨɡ.
17 Por isto o Pai me ama, porque dou a minha vida para a retomar.
18 Rɨpko mhə iərmama riti truvehi raka nɨmɨruien səiou, mətə iou atukw takəseni pen nɨmɨruien səiou rəmwhen sə iakokeikei. Iakauvehi nasoriien tɨ nəseniien nɨmɨruien səiou, mauvehi mwi nasoriien tɨ nuvehiien mwi nɨmɨruien səiou rɨrərɨɡ. In i nəri Tata səiou rɨməni tukw iou i mə takaməkeikei mo.”
18 Ninguém ma tira de mim, mas eu de mim mesmo a dou; tenho autoridade para a dar, e tenho autoridade para retomá-la. Este mandamento recebi de meu Pai.
19 Iesu rɨni pam nəɡkiariien me nəha nənə nəmə asori me səvəi nəkur Isrel həuai mwi irəha me tukwe.
19 Por causa dessas palavras, houve outra dissensão entre os judeus.
20 Irəha həpɨk həni mə, “Iəmə nəha iəremhə ramarə irə. In ramarməri. Rəfo kɨmiaha hiamətərɨɡ in?”
20 E muitos deles diziam: Tem demônio, e perdeu o juízo; por que o escutais?
21 Mətə irəha nepwɨn həni mə, “Rekəm. Iərmama sə iəremhə riti ramarə irə ko rɨpkəɡkiari mhə iamɨnhi. Ko iəremhə riti ro iərmama nənimen rɨfwə rətui mətə nari?”
21 Diziam outros: Essas palavras não são de quem está endemoninhado; pode porventura um demônio abrir os olhos aos cegos?
22 Nəpɨn nəha ruvəuvehe nəkur Isrel kamho nəveɡɨnien asori nəha kani mə Nəveɡɨnien səvəi Tetekesen. Kamho nəveɡɨnien nəha fwe Jerusalem ia nəpɨn səvəi nəkwieiien.
22 Celebrava-se então em Jerusalém a festa da dedicação. E era inverno.
23 Iesu ramavən ia kwopun riti ia nimwə səvəi Kumwesən kani mə Vranda səvəi Solomon.
23 Andava Jesus passeando no templo, no pórtico de Salomão.
24 Nənə nəmə asori me səvəi nəkur Isrel həuvehe mheikurkurau irə, mhəni pen tukwe in mə, “Kɨmaha tahameitenhi ik mɨnesən? Trɨni mɨnuə ik Kristo sə Kumwesən rɨməni mə trərhi pehe i, ni pehe tukumaha i, məpwəh nərkwafəien.”
24 Rodearam-no, pois, os judeus e lhe perguntavam: Até quando nos deixarás perplexos? Se tu és o Cristo, dize-no-lo abertamente.
25 Mɨreɡi Iesu rɨni pen tɨ nirəha i mə, “Iakuvəni raka tukumiaha i, mətə kɨmiaha hiəpkɨni mhə nɨpərhienien ia nirak. Narimnari me nəha səməme iakamo ia nəɡhi Tata səiou kamhahatən pen mə iou sin.
25 Respondeu-lhes Jesus: Já vo-lo disse, e não credes. As obras que eu faço em nome de meu Pai, essas dão testemunho de mim.
26 Mətə kɨmiaha hiəpkɨni mhə nɨpərhienien ia nirak tɨ nəri nə mə rɨpko mhə kɨmiaha sipsip me səiou.
26 Mas vós não credes, porque não sois das minhas ovelhas.
27 Sipsip me səiou kamhəreɡi rerɨk. Iou iakukurən irəha, nənə irəha kamhəkurirə iou.
27 As minhas ovelhas ouvem a minha voz, e eu as conheço, e elas me seguem;
28 Iakauvei pen nɨmɨruien rerɨn mɨnraha. Irəha tuhəpkemhə mhə ia nəpɨn riti. Iərmama riti riwən truvehi raka irəha ia rəɡɨk.
28 eu lhes dou a vida eterna, e jamais perecerão; e ninguém as arrebatará da minha mão.
29 Tata səiou sə ruvei pehe irəha miou, nɨskaiien səvənhi rəpi raka nərmama me pam. Iərmama riti riwən ko ruvehi raka irəha ia rəɡɨn.
29 Meu Pai, que mas deu, é maior do que todos; e ninguém pode arrebatá-las da mão de meu Pai.
30 Iou mɨne Tata səiou kɨmrau kuatia.”
30 Eu e o Pai somos um.
31 Ia nəpɨn nəha nəmə asori me səvəi nəkur Isrel həpeki mwi kəruəterei me mə tuhəkwi əpune in.
31 Os judeus pegaram então outra vez em pedras para o apedrejar.
32 Mɨreɡi Iesu rɨni pen tɨ nirəha i mə, “Iakɨno raka noien amasan me rɨpɨk ia nəmrɨmiaha Tata Kumwesən ruvei pehe mə tako. Sə rəfo nəha mə tihəkwi əpune iou tukwe?”
32 Disse-lhes Jesus: Muitas obras boas da parte de meu Pai vos tenho mostrado; por qual destas obras ides apedrejar-me?
33 Mɨreɡi nəmə asori me səvəi nəkur Isrel həni pen tukwe in mə, “Kɨmaha tahəpkəkwi əpune mhə ik tɨ noien amasan riti sə ikɨno, mətə kɨmaha tahəkwi əpune ik tɨ nəri nə mə ikani ərəha Kumwesən. Ik iərmama a, mətə ikani mə ik Kumwesən.”
33 Responderam-lhe os judeus: Não é por nenhuma obra boa que vamos apedrejar-te, mas por blasfêmia; e porque, sendo tu homem, te fazes Deus.
34 Mɨreɡi Iesu rɨni pen tɨ nirəha i mə, “Rosi kɨmiaha hiəpkəvsini raka mhə nəɡkiariien i kɨmərai pen ia Loa səkɨmiaha uə? Rɨni iamɨnhi irə mɨnuə ‘Iakɨni mɨnuə kɨmiaha nə kumwesən me.’
34 Tornou-lhes Jesus: Não está escrito na vossa lei: Eu disse: Vós sois deuses?
35 — ausente —
35 Se a lei chamou deuses àqueles a quem a palavra de Deus foi dirigida {e a Escritura não pode ser anulada},
36 — ausente —
36 àquele a quem o Pai santificou, e enviou ao mundo, dizeis vós: Blasfemas; porque eu disse: Sou Filho de Deus?
37 Mə iou iapko mhə narimnari me səiou Tata rokeikei mə tako rərəha mə kɨmiaha hiəni nɨpərhienien ia nirak.
37 Se não faço as obras de meu Pai, não me acrediteis.
38 Mətə mə iakamo narimnari me nəha, pərhien hiəpkɨni mhə nɨpərhienien ia nirak, mətə tihaməkeikei mhəni nɨpərhienien ia narimnari me nəha sə iakamo. Ia noien i kɨmiaha tihəukurən, mhəukurən amasan mə Tata Kumwesən in i ia nirak iou nə irə.”
38 Mas se as faço, embora não me creiais a mim, crede nas obras; para que entendais e saibais que o Pai está em mim e eu no Pai.
39 Irəha haməmwur mwi mə tuhəkwtəmhiri Iesu, mətə in ramkeies raka ia rəɡɨnraha,
39 Outra vez, pois, procuravam prendê-lo; mas ele lhes escapou das mãos.
40 mavən məpi sɨmwɨn mwi ia nui arɨs Jotan, mevən ia kwopun nəha Jon ramo paptaes ikɨn fwe kupwən, mamarə ia kwopun nəha.
40 E retirou-se de novo para além do Jordão, para o lugar onde João batizava no princípio; e ali ficou.
41 Nərmama həpɨk həuvehe tukwe, mhəni mə, “Jon rɨpko nɨmtətien riti, mətə nəɡkiariien me pam səməme in rɨməni ia iəmə i ho nɨpərhienien.”
41 Muitos foram ter com ele, e diziam: João, na verdade, não fez sinal algum, mas tudo quanto disse deste homem era verdadeiro.
42 Ro pen nərmama həpɨk ia kwopun nəha həni nɨpərhienien ia Iesu.
42 E muitos ali creram nele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.