Hebreus 9
Nǝkukuǝ Ikinan (TNK) vs VC
1 Nəɡkiariien nəha Kumwesən rɨməkupwən mərihi tərini əknekɨn fwe kupwən səvənhi me fwe ikɨn loa kamhahatən mə tukəfwaki irə, nənə səvənhi riti nimwə tapolen kaməfwaki irə ia tɨprənə i.
1 A primeira aliança, na verdade, teve regulamentos rituais e seu santuário terrestre.
2 Nimwə tapolen nəha kɨməvi kərpɨfi nəkwan kəru. Nəkwan sə kukupwən kuvnimwə ikɨn kani mə Kwopun Ikinan. Ia kwopun nəha nəri kamhiai pen napw irə raməhiapw mɨne tepol kaməmri utə bred ikinan irə.
2 Consistia numa tenda: a parte anterior encerrava o candelabro e a mesa com os pães da proposição; chamava-se Santo.
3 Nəkwan sə ro kəru irə, kɨməvi tukuahaɡ tɨnari irə, kani mə Kwopun ikinan anan.
3 Atrás do segundo véu achava-se a parte chamada Santo dos Santos.
4 Pokis səvəi nəɡkiariien i Kumwesən rɨnərihi tərini əknekɨn|alt="Ark of the covenant" src="ArkOfCovenantZ_Heb9.tif" size="col" copy="2013 SIL - Gordon Thompson" ref="Hip 9:4" Kwopun nəha, nɨfatə riti fwe ikɨn kɨno ia kol, kauvani nɨmwəkmwəki nari nɨpekɨn rapein amasan ia təkuren. Pokis riti fwe ikɨn kɨməveɡi nɨkarkaren me ia kol. Ia nəkwai pokis nəha tɨkinari riti kɨno ia kol nəveɡɨnien nəha kani mə mana rukuər irə. Rɨɡi nei nəha rɨno tihin mahatən pen Eron mə in pris, in mwi ia nəkwai pokis nəha. Kəruəterei mi kəru nəha kɨmərai pen loa me ten ia nirau irau mwi fwe ikɨn.
4 Aí estava o altar de ouro para os perfumes, e a Arca da Aliança coberta de ouro por todos os lados; dentro dela, a urna de ouro contendo o maná, a vara de Aarão que floresceu e as tábuas da aliança;
5 Ia təkure pokis nəha nənɨmwi Jerupim kəru nəha ikɨn səməmi krouahatən pen mə Kumwesən raməmak fwe ikɨn. Tərəɡɨnrau krouvi atukw i rəuiui kwopun nəha Kumwesən rauvehi raka noien ərəha me səvəi nərmama ikɨn. Mətə təkwtəkwuni nəha nəpɨn riwən tɨ nɨniien narimnari me i mərai kwərhakwərha.
5 em cima da arca, os querubins da glória estendendo a sombra de suas asas sobre o propiciatório. Mas não é aqui o lugar de falarmos destas coisas pormenorizadamente.
6 Nəpɨn hənəmri amasan pam narimnari me nəha, ia nəpɨn me pam pris me kamhəuvnimwə mamhəier ia kwopun ikinan, mamho wok səvənraha.
6 Assim sendo, enquanto na primeira parte do tabernáculo entram continuamente os sacerdotes para desempenhar as funções,
7 Mətə kwopun ikinan anan, pris asori anan in əpa rauvnimwə ikɨn. Mətə ko rɨpkevən mhə ia nəpɨn me. In rauvnimwə ia kwopun nəha nəpɨn kuatia ia nuk me. Nənə nəpɨn in rauvnimwə traməkeikei muvehi netə, mevən muvei pen m Kumwesən tɨ noien ərəha səvənhi mɨne noien ərəha səvəi nərmama həno mhəreirei.
7 no segundo entra apenas o sumo sacerdote, somente uma vez ao ano, e ainda levando consigo o sangue para oferecer pelos seus próprios pecados e pelos do povo.
8 Ia narimnari me nəha, Nənɨmwɨn Ikinan ramahatən mə suatuk tɨ nuvnimwəien ia kwopun ikinan anan rɨpkəsevər mhə ihi nəpɨn nimwə tapolen rɨnamərer ihi fwe kupwən.
8 Com o que significava o Espírito Santo que o caminho do Santo dos Santos ainda não estava livre, enquanto subsistisse o primeiro tabernáculo.
9 In rəmwhen ia nənɨmwi nari riti sə ramahatən pen nəpɨn i samarə irə təkwtəkwuni. Nɨpwran mə narimnari me səməme pris me kamhəuvei pen m Kumwesən mɨne nərimɨru me səməme kamhousi əpune irəha kavi nɨtenraha tɨ noien ərəha həreirei nəmri atukwatukwien nətərɨɡien səvəi nərmama səməme kamhəuvehe tɨ nəfwakiien.
9 Isto é também uma figura que se refere ao tempo presente, sinal de que os dons e sacrifícios que se ofereciam eram incapazes de justificar a consciência daquele que praticava o culto.
10 Ro iamɨnhi irə tɨ nəri nə mə noien səvəi narimnari me nəha raməɡkiari a ia nəveɡɨnien mɨne nənɨmwien mɨne naikuasien me səpəmsəpə. Narimnari me nəha səvəi nɨpwrai iərmama a. Kɨnəmri narimnari me nəha mə tuharə mheste Kumwesən tro narimnari me pam həuvehe mhərməvi mwi.
10 Culto que consistia unicamente em comidas, bebidas e abluções diversas, ritos materiais que só podiam ter valor enquanto não fossem instituídos outros mais perfeitos.
11 Mətə təkwtəkwuni nəha Kristo ruvəuvehe raka. In pris asori anan sə rɨməpeki narimnari amasan me muvehe. In rɨməuvnimwə ia nimwə tapolen sə ramasan anan mwi məpi raka sə kupwən. Nimwə tapolen nəha rɨpko mhə nari riti sə nərmama həno ia rəɡɨnraha, nənə rɨpko mhə nari riti səvəi tɨprənə i sə Kumwesən rɨno.
11 Porém, já veio Cristo, Sumo Sacerdote dos bens vindouros. E através de um tabernáculo mais excelente e mais perfeito, não construído por mãos humanas {isto é, não deste mundo},
12 Nəpɨn Kristo rɨməuvnimwə ia kwopun ikinan anan, in rɨno m kuatia a nəmwhen ko rɨpkuvnimwə mhə mwi, tɨ nəri nə mə in rɨpkuvehi mhə nɨte nəni mɨne nɨte kwəti kau muvnimwə, mətə in rɨməuvehi atukw a nɨten muvnimwə, mo suatuk tɨ nɨfi rakaien kɨtaha ia noien ərəha me səkɨtaha, nənə suatuk nəha trarə rerɨn.
12 sem levar consigo o sangue de carneiros ou novilhos, mas com seu próprio sangue, entrou de uma vez por todas no santuário, adquirindo-nos uma redenção eterna.
13 Kɨmiaha hiəukurən. Nɨte nəni mɨne nɨte kau mɨne nɨmwrakw ia kwəti kau kɨməuvani əmwesi ia nɨfatə, trɨni mɨnuə pris riti ruvi rərəɡi pen ia iərmama sə rɨməuvehe məmkemɨk ia nəmri Kumwesən, nənə ia noien nəha in ruvehe məmher mwi.
13 Pois se o sangue de carneiros e de touros e a cinza de uma vaca, com que se aspergem os impuros, santificam e purificam pelo menos os corpos,
14 Mə ro nɨpərhienien i rəfo ia nɨte Kristo? In rukurən noien məpi raka. Ia nɨskaiien səvəi Nənɨmwɨn sə ramarə rerɨn, Kristo rɨməuvei pen atukw a in m Kumwesən rəmwhen ia nərimɨru nərəhaien riwən irə kousi əpune kuvei pen m Kumwesən. Nɨte Kristo traikuas ia rerɨmiaha tɨ noien emhə me mə kɨmiaha hiəukurən no tukwiniien nari m Kumwesən sə ramɨru.
14 quanto mais o sangue de Cristo, que pelo Espírito eterno se ofereceu como vítima sem mácula a Deus, purificará a nossa consciência das obras mortas para o serviço do Deus vivo?
15 Ro pen Kristo in iəmə sə ravi sɨmwɨn nərmama mɨne Kumwesən ia nəɡkiariien vi sə kɨnərihi tərini əknekɨn. In ravi sɨmwɨn irəha iamɨnha irə mə səməme Kumwesən raməkwein ia nirəha həukurən nuvehiien narimnari me nəha tuhəpkiwən mhə səməme Kumwesən ruvəni raka mə truvei pen m nərmama me səvənhi. Tɨ nəri nə mə Kristo rɨmamhə, ro pen nemhəien səvənhi rɨneivinari ia nirəha, tukəpwəh nərpwɨnien noien ərəha me səməme həno nəpɨn nəɡkiariien kɨməkupwən kərihi tərini əknekɨn fwe kupwən rauiui ihi irəha.
15 Por isso ele é mediador do novo testamento. Pela sua morte expiou os pecados cometidos no decorrer do primeiro testamento, para que os eleitos recebam a herança eterna que lhes foi prometida.
16 Kɨmiaha hiəukurən. Trɨni mɨnuə iərmama riti rərihi tərini əknekɨn nəɡkiariien riti mə tukəfuai nautə me səvənhi nəpɨn tremhə irə, iərmama nəha traməkeikei mukupwən memhə kurirə irə ko nəɡkiariien sə rɨnərihi tərini əknekɨn.
16 Porque, onde há testamento, é necessário que intervenha a morte do testador.
17 Ro iamɨnhi irə tɨ nəri nə mə nəɡkiariien sə ro iamɨnhi ro nəri auər a irə nəpɨn iərmama nəha ramɨru ihi.
17 Um testamento só entra em vigor depois da morte do testador. Permanece sem efeito enquanto ele vive.
18 Rəmwhen a mwi nəɡkiariien sə Kumwesən rɨməkupwən mərihi tərini əknekɨn ruvehe mo nəɡkiariien riti tukaməkeikei ko, mətə mə netə rɨpkaiu mhə nəɡkiariien nəha ro nəri auər a irə.
18 Por essa razão, nem mesmo o primeiro testamento foi inaugurado sem uma efusão de sangue.
19 Iakani iamɨnhi irə tɨ nəri nə mə nəpɨn Moses rɨni irapw pam raka nəɡkiariien me səvəi Loa m nərmama, nənə kurirə irə in ruvehi nɨmwheri sipsip sə kɨno rəruerəv mɨne rɨɡi nei nəha hisop, meitesi pen ia nɨte kwəti kau mɨne nɨte nəni sə rɨnərapi ia nui, nənə mɨvi rərəɡi pen netə ia nəkukuə səvəi Loa mɨne ia nərmama me pam,
19 Moisés, ao concluir a proclamação de todos os mandamentos da lei, em presença de todo o povo reunido, tomou o sangue dos touros e dos cabritos imolados, bem como água, lã escarlate e hissopo, aspergiu com sangue não só o próprio livro, como também todo o povo,
20 nənə mɨni pen tɨ nirəha mə, “In i netə trərihi tərini əknekɨn nəɡkiariien i Kumwesən rɨməni pehe tukumiaha i mə tiho.”
20 dizendo: Este é o sangue da aliança que Deus contraiu convosco {Ex 24,8}.
21 Ia noien a mwi nəha Moses ruvi rərəɡi pen netə ia nimwə tapolen mɨne narimnari me pam ikɨn səvəi nəfwakiien.
21 E da mesma maneira aspergiu o tabernáculo e todos os objetos do culto.
22 Nɨpərhienien i, ia noien səvəi Loa nəha, ipaka nari m nari me pam netə rəpərhi irəha həuvehe mhəmher. Nənə trɨni mɨnuə netə rəpwəh naiuien, Kumwesən ko rɨpkenouenou mhə noien ərəha me.
22 Aliás, conforme a lei, o sangue é utilizado, para quase todas as purificações, e sem efusão de sangue não há perdão.
23 Ro pen netə raiu tɨ nəpərhiien narimnari me nəha həuvehe mhəmher. Mətə nimwə tapolen nəha mɨne narimnari me səvənhi irəha həuvnhi a narimnari me fwe ia neiai. Mətə narimnari me səvəi nəfwakiien fwe ia neiai, nɨte nərimɨru riti rɨpkəmwhen mhə tɨ nəpərhiien irəha həuvehe mhəmher. Tukaməkeikei kuvehi netə riti sə ramasan məpi raka.
23 Se os meros símbolos das realidades celestes exigiam uma tal purificação, necessário se tornava que as realidades mesmo fossem purificadas por sacrifícios ainda superiores.
24 Kristo rɨpkuvnimwə mhə ia nimwə tapolen ia tɨprənə i sə nərmama həno ia rəɡɨnraha mhəuvnhi a nimwə tapolen pərhien irə, mətə Kristo ruvnimwə atukwatukw ia neiai, nənə təkwtəkwuni nəha in ramərer ia nəmri Kumwesən maməɡkiari tukwini səkɨtaha.
24 Eis por que Cristo entrou, não em santuário feito por mãos de homens, que fosse apenas figura do santuário verdadeiro, mas no próprio céu, para agora se apresentar intercessor nosso ante a face de Deus.
25 Pris asori anan səvəi nəkur Isrel rauvnimwə ia kwopun ikinan anan ia nuk me pam mauvehi nɨte nərimɨru me, mətə Iesu rɨpko mhə iamɨnha irə. In ruvnimwə m kuatia a muvei pen nɨmɨruien səvənhi m Kumwesən.
25 E não entrou para se oferecer muitas vezes a si mesmo, como o pontífice que entrava todos os anos no santuário para oferecer sangue alheio.
26 Ko rauvnimwə nəpɨn me nɨpwran mə in trauvehi nəmisəien ia nei kamarkuaui ia nəpɨn me fwe kɨnəmri vi a tɨprənə muvehe meste pehe təkwtəkwuni. Mətə təkwtəkwuni nəha, trɨpko mhə tui tɨprənə i ro sampam, in rier pehe m kuatia a muvei pen nɨmɨruien səvənhi tɨ nuvehi rakaien noien ərəha, nənə ko rɨpkuvei pen mhə mwi ia nəpɨn riti.
26 Do contrário, lhe seria necessário padecer muitas vezes desde o princípio do mundo; quando é certo que apareceu uma só vez ao final dos tempos para destruição do pecado pelo sacrifício de si mesmo.
27 Kumwesən rɨnəmri raka mə nərmama me pam tuhaməkeikei mhemhə m kuatia a, nənə kurirə irə in trəkiri irəha tɨ noien me səvənraha.
27 Como está determinado que os homens morram uma só vez, e logo em seguida vem o juízo,
28 Ia noien a mwi nəha, Kristo rɨməuvei pen nɨmɨruien səvənhi m kuatia a tɨ nuvehi rakaien noien ərəha səvəi nərmama həpɨk. Nənə in trier pehe mwi ia nuveheien sə ro kəru irə, rɨpko mhə tɨ nuvehi rakaien noien ərəha, mətə in truvehe mwi tɨ nuvehi mɨruien nərmama səməme hameitenhi in.
28 assim Cristo se ofereceu uma só vez para tomar sobre si os pecados da multidão, e aparecerá uma segunda vez, não porém em razão do pecado, mas para trazer a salvação àqueles que o esperam.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.