Hebreus 12
Nǝkukuǝ Ikinan (TNK) vs ARIB
1 Nərmama me nəha hənahatətə ia Kumwesən irəha həmwhen ia iərmama riti sə rani irapw nəfe rɨnətoni ia nənimen mə kɨtaha səukurən nɨniien nɨpərhienien irə. Irəha həpɨk kamhərer kuraukurau ia kɨtaha. Ro iamɨnhi irə pwəh səfraka nari pəmpəm me pam, mɨne noien ərəha sə raməkwtəmhiri əknekɨn kɨtaha, nənə mhaiu ia naiuien nəha Kumwesən rɨnəmri kupwən ia kɨtaha məpwəh nəpouien.
1 Portanto, nós também, pois estamos rodeados de tão grande nuvem de testemunhas, deixemos todo embaraço, e o pecado que tão de perto nos rodeia, e corramos com perseverança a carreira que nos está proposta,
2 Ia nəpɨn me tsaməti pen a ia Iesu nəha in nukune nahatətəien səkɨtaha fwe nukunen meste nəkrəkwerɨn. In rəti ərɡarɨɡ pen ia nei kamarkuaui mətoni naɡienien sə in traɡien irə kurirə. Ro iamɨnhi irə in revən ia nei kamarkuaui mo nəri auər a ia naurɨsien tuko min. Nənə təkwtəkwuni nəha in raməkure ia nɨkare jea mwatuk sə Kumwesən raməkure irə mamərɨmənu.
2 fitando os olhos em Jesus, autor e consumador da nossa fé, o qual, pelo gozo que lhe está proposto, suportou a cruz, desprezando a ignomínia, e está assentado à direita do trono de Deus.
3 Ramasan mə rerɨmiaha tramrhi Iesu mə rɨnəfərer əknekɨn nəpɨn nərmama ərəha me kamhəmwəki in, mamho noien ərəha irə, kamo kɨmiaha hiəreɡi hiənəpou ia nɨmɨruien səkɨmiaha mhəpwəh.
3 Considerai, pois aquele que suportou tal contradição dos pecadores contra si mesmo, para que não vos canseis, desfalecendo em vossas almas.
4 Nərmama me səməme kamho noien ərəha kamho nəmisəien m kɨmiaha. Rəmwhen mə hiamərer ia naruaɡənien riti. Mətə kɨmiaha riti rɨpkemhə mhə ihi ia naruaɡənien nəha.
4 Ainda não resististes até o sangue, combatendo contra o pecado;
5 Kɨmiaha tihəpwəh nenouenouien nəɡkiariien i raməkwein tɨni ia kɨmiaha. Rani mə,
5 e já vos esquecestes da exortação que vos admoesta como a filhos: Filho meu, não desprezes a correção do Senhor, nem te desanimes quando por ele és repreendido;
6 Trɨni mɨnuə Iərɨmənu rokeikei pɨk iərmama riti, nənə traməkeikei məkoui atukwatukw.
6 pois o Senhor corrige ao que ama, e açoita a todo o que recebe por filho.
7 Ro pen tihərer əknekɨn ia nəpɨn sɨkai me. Kumwesən rauvei pehe nəpɨn sɨkai me nəha tɨ nəkoui atukwatukwien kɨmiaha. Noien nəha ramahatən pen mə Kumwesən ramo kɨmiaha rəmwhen mə kɨmiaha nɨpwnətɨn me. Iəkunouihi riti riwən sə tata səvənhi rɨpkəkoui atukwatukw mhə in.
7 É para disciplina que sofreis; Deus vos trata como a filhos; pois qual é o filho a quem o pai não corrija?
8 Kumwesən raməkoui atukwatukw pam nɨpwnətɨn atukwatukw me. Trɨni mɨnuə Kumwesən rəpwəh noien iamɨnha irə ia kɨmiaha nənə nɨpwran nə mə rɨpko mhə nɨpwnətɨn atukwatukw me nə kɨmiaha.
8 Mas, se estais sem disciplina, da qual todos se têm tornado participantes, sois então bastardos, e não filhos.
9 Ia nɨkaren səkɨtaha nərmama, səkɨtaha me fwe tata me hənəkoui atukwatukw kɨtaha fwe kupwən, nənə səsiai irəha. Mətə rəfo ia Tata səvəi nənɨmwɨtaha? Ramasan mə kɨtaha tseiwaiu mhəsiai mwi in mhəpi raka nənə mhəmɨru.
9 Além disto, tivemos nossos pais segundo a carne, para nos corrigirem, e os olhávamos com respeito; não nos sujeitaremos muito mais ao Pai dos espíritos, e viveremos?
10 Tata me səkɨtaha fwe kupwən hənəkoui atukwatukw kɨtaha nəpɨn kwakwa a ia nətərɨɡien a səvənraha. Mətə Kumwesən raməkoui atukwatukw kɨtaha mə trasitu ia kɨtaha, mo kɨtaha səuvehe mho nəkur ikinan me rəmwhen irə.
10 Pois aqueles por pouco tempo nos corrigiam como bem lhes parecia, mas este, para nosso proveito, para sermos participantes da sua santidade.
11 Kɨmiaha hiəukurən. Noien i nəkoui atukwatukwien iərmama nəpɨn kamo ro nəmisəien i. Rɨpko mhə nari riti kamreɡi ramasan irə, mətə kurirə irə trukuə kwənkwan ia nɨmɨruien səvəi nərmama səməme kɨnəkoui irəha irə mheste həpwinari. Kwənkwan nə in i nəmərinuien mɨne natukwatukwien.
11 Na verdade, nenhuma correção parece no momento ser motivo de gozo, porém de tristeza; mas depois produz um fruto pacífico de justiça nos que por ele têm sido exercitados.
12 Ro iamɨnhi irə kɨmiaha hiənəpou rəɡɨmiaha remhə tihaməkeikei mhəuvehi utə rəɡɨmiaha. Mə nukurhumiaha rɨnəpou həvi atukw i pwəh rɨskai.
12 Portanto levantai as mãos cansadas, e os joelhos vacilantes,
13 Tiho suatuk atukwatukw me nɨsumiaha travən irə mə sin ia kɨmiaha nɨsun rərəha nɨsun ko rɨpkərəha anan mhə mier raka mətə trɨpkamasan mwi.
13 e fazei veredas direitas para os vossos pés, para que o que é manco não se desvie, antes seja curado.
14 Tihəmwur mə tiharə amasan ia nəmərinuien kɨmiaha nərmama me pam, nənə mhəmwur mə tiho nɨmɨruien səkɨmiaha ro ikinan. Iərmama sə rɨpko mhə ikinan, ko rɨpkətoni mhə nəmri Iərɨmənu nəpɨn riti.
14 Segui a paz com todos, e a santificação, sem a qual ninguém verá o Senhor,
15 Tihətui amasan kamo kɨmiaha riti rarfai ia namasanien səvəi Kumwesən. Tihətui amasan kamo kɨmiaha riti ruvehe məmwhen ia nuai nei akonə riti sə rukwesər mutə mukuə kwənkwan rərəha. Iərmama sə ro iamɨnha irə tro nərmama həpɨk həuvehe mhəmkemɨk ia noien ərəha.
15 tendo cuidado de que ninguém se prive da graça de Deus, e de que nenhuma raiz de amargura, brotando, vos perturbe, e por ela muitos se contaminem;
16 Tihətui amasan kamo kɨmiaha nərman mɨne nɨpran hiəiri əpnapen kɨmiaha me. Tihətui amasan kamo kɨmiaha riti ro nəri auər a ia narimnari ikinan me rəmwhen Isau rɨno. In rəmri pen nəmri nari ia nasoriien səvəi nəmritaik kuvehi nənimen ia nəveɡɨnien plet kuatia.
16 e ninguém seja devasso, ou profano como Esaú, que por uma simples refeição vendeu o seu direito de primogenitura.
17 Kɨmiaha hiəukurən mə kurirə in rokeikei mə truvehi mwi nasoriien nəha, nənə markut pɨk mə tata səvənhi trəkwein amasan irə, mətə rekəm. Nəri auər a mə Isau rɨnasək pɨk tukwe, mətə ko rɨpkrərɨɡ mhə ia noien nəha sə rɨno.
17 Porque bem sabeis que, querendo ele ainda depois herdar a bênção, foi rejeitado; porque não achou lugar de arrependimento, ainda que o buscou diligentemente com lágrimas.
18 Kɨmiaha hiəpkuvehe mhə ia təkuər riti rəmwhen təkuər Sinae. Fwe kupwən nəkur Isrel həuvən ia təkuər nəha, mhətoni napw rauək. Nəpitəvien reiwaiu mahakwi nari. Həreɡi nɨmətaɡi asori,
18 Pois não tendes chegado ao monte palpável, aceso em fogo, e à escuridão, e às trevas, e à tempestade,
19 mɨne nasəkien səvəi kisɨpw. Həreɡi mwi reri Kumwesən raməɡkiari mɨnraha. Nəpɨn həreɡi nəɡkiariien səvənhi, həni mə irəha həpwəh nokeikeiien mə tuhəreɡi mwi nəɡkiariien nəha.
19 e ao sonido da trombeta, e à voz das palavras, a qual os que a ouviram rogaram que não se lhes falasse mais;
20 Irəha həhekɨr mətəmnɨmwɨn tɨ nəɡkiariien nəha rɨməni mə,
20 porque não podiam suportar o que se lhes mandava: Se até um animal tocar o monte, será apedrejado.
21 Nəpɨn Moses rətoni narimnari me nəha, in mwi rɨreɡi rərəha nənə mɨni mə, “Iou iakɨnehekɨr iakɨnehekɨr, mɨnamətəmnɨmwɨn.”
21 E tão terrível era a visão, que Moisés disse: Estou todo aterrorizado e trêmulo.
22 Mətə kɨmiaha hiəuvəuvehe ia təkuər i Saeon, mɨne taon i imwei Kumwesən sə ramɨru. In i Jerusalem vi fwe ia neiai, kwopun naɡelo me həpɨk hamousəsɨmwɨn irəha me ikɨn mamhaɡien ia nəpɨn me.
22 Mas tendes chegado ao Monte Sião, e à cidade do Deus vivo, à Jerusalém celestial, a miríades de anjos;
23 Hiəuvəuvehe ia nousəsɨmwɨnien asori səvəi nərmama me səvəi Kumwesən səməme həmwhen ia nəmritaik me səvənhi, kɨmərai pen nəɡhɨnraha fwe ia neiai. Hiəuvəuvehe tɨ Kumwesən sə trɨpkəkiri noien səvəi nərmama me pam. Hiəuvəuvehe tɨ nənɨmwi nərmama amasan me kɨno həuvehe mhatukwatukw pam.
23 à universal assembléia e igreja dos primogênitos inscritos nos céus, e a Deus, o juiz de todos, e aos espíritos dos justos aperfeiçoados;
24 Hiəuvəuvehe tɨ Iesu sə ravi sɨmwɨn nərmama mɨne Kumwesən ia nəɡkiariien vi kɨnərihi tərini əknekɨn. Nənə hiəuvəuvehe tɨ netə sə kɨməvi tɨ noien ərəha raməɡkiari mani nəri amasan məpi raka nəfe nɨte Epel rani.
24 e a Jesus, o mediador de um novo pacto, e ao sangue da aspersão, que fala melhor do que o de Abel.
25 Ro iamɨnhi irə kɨmiaha tihaməkeikei mhətui amasan kamo hieikuə a nɨreɡiien Kumwesən nəha raməɡkiari m kɨmiaha. Nəkur kupwən me nəha səməme heikuə a nɨreɡiien nəɡkiariien səvənhi sə iərmama ia təkure tɨprənə rani tɨ nəsuəpwiriien irəha, mətə ko həpkap mhə nəpɨn Kumwesən rərpwɨn noien ərəha səvənraha. Nənə trɨni mɨnuə kɨtaha seikuə a nɨreɡiien nəɡkiariien səvəi Kumwesən sə ruku pen fwe ia neiai muvehe mə trəsuəpwiri kɨtaha, tsəfo map nəpɨn trərpwɨn noien ərəha səkɨtaha?
25 Vede que não rejeiteis ao que fala; porque, se não escaparam aqueles quando rejeitaram o que sobre a terra os advertia, muito menos escaparemos nós, se nos desviarmos daquele que nos adverte lá dos céus;
26 Ia nəpɨn nəha fwe kupwən reri Kumwesən rɨməkiukiu ia tɨprənə, mətə təkwtəkwuni nəha in rəɡkiari m kɨtaha mɨni mə, “Nəpɨn riti mwi nəha ikɨn, iou takɨkiukiu mwi ia tɨprənə. Ia nəpɨn nəha rɨpko mhə tɨprənə əpa trɨkiukiu, neiai mwi trɨkiukiu.”
26 a voz do qual abalou então a terra; mas agora tem ele prometido, dizendo: Ainda uma vez hei de abalar não só a terra, mas também o céu.
27 Nəɡkiariien nəha Kumwesən rɨməni mə, “Nəpɨn riti mwi,” nɨpwran i mə in trɨkiukiu ia narimnari me ia tɨprənə i səməme in rɨno mə truvehi raka irəha. Mətə narimnari me səməme həpwəh nɨkiukiuien irəha tuharə rerɨn.
27 Ora, esta palavra-Ainda uma vez-significa a remoção das coisas abaláveis, como coisas criadas, para que permaneçam as coisas inabaláveis.
28 Ro pen pwəh səni tanak tɨ Kumwesən. Nari riti riwən ko rɨkiukiu ia nɨtətə sə in ramərɨmənu irə. Nənə in ruvəuvei pehe raka nɨtətə nəha m kɨtaha. Ramasan mə tsəfwaki min ia noien sə rerɨn raɡien tukwe ia nɨsiaiien mɨne nehekɨrien,
28 Pelo que, recebendo nós um reino que não pode ser abalado, retenhamos a graça, pela qual sirvamos a Deus agradavelmente, com reverência e temor;
29 tɨ nəri nə mə “Kumwesən səkɨtaha rəmwhen ia napw asori riti sə ramahi əmwesi narimnari me pam.”
29 pois o nosso Deus é um fogo consumidor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.