Hebreus 11
Nǝkukuǝ Ikinan (TNK) vs NTLH
1 Nahatətəien ia Kumwesən ikukurən amasan mə tikuvehi narimnari amasan me ikameitenhi, mani nɨpərhienien ia narimnari me ipkətə mhə ia nənimem.
1 A fé é a certeza de que vamos receber as coisas que esperamos e a prova de que existem coisas que não podemos ver.
2 Nahatətəien iamɨnhi in nəha nəfe kaha kupwən me həno ro Kumwesən rəɡnəɡɨni irəha.
2 Foi pela fé que as pessoas do passado conseguiram a aprovação de Deus.
3 Nahatətəien ro kɨtaha səukurən amasan mə Kumwesən rɨno neiai mɨne tɨprənə mɨne narimnari me pam ia nəɡkiariien səvənhi, mo narimnari me nəha kamətoni həuku pen ia narimnari me kɨpkətoni mhə.
3 É pela fé que entendemos que o Universo foi criado pela palavra de Deus e que aquilo que pode ser visto foi feito daquilo que não se vê.
4 Epel in rɨnahatətə ia Kumwesən, ro pen ruvei pen nari riti m Kumwesən sə ramasan məpi raka səvəi Ken. Nənə tɨ nəri nə mə in rɨnahatətə ia Kumwesən iamɨnhi irə, nənə Kumwesən rɨni irapw mə in iəmə atukwatukw riti, nənə rerɨn raɡien tɨ nuvehiien narimnari me səvənhi. Nɨpərhienien iəmə nəha ruvamhə raka, mətə noien səvəi nahatətəien səvənhi raməɡkiari ihi m kɨtaha.
4 Foi pela fé que Abel ofereceu a Deus um sacrifício melhor do que o de Caim. Pela fé ele conseguiu a aprovação de Deus como homem correto, tendo o próprio Deus aprovado as suas ofertas. Por meio da sua fé, Abel, mesmo depois de morto, ainda fala.
5 Inok rɨnahatətə ia Kumwesən, ro pen kuvehi utə in mə trɨpkemhə mhə, nənə kɨpkətoni mhə mwi in tɨ nəri nə mə Kumwesən rɨməuvehi raka in ia tɨprənə i revən fwe ia neiai. Mətə nəpɨn kɨpkuvehi raka mhə ihi in, Nəkukuə Ikinan rani mə Kumwesən rerɨn raɡien tukwe.
5 Foi pela fé que Enoque escapou da morte. Ele foi levado para Deus, e ninguém o encontrou porque Deus mesmo o havia levado. As Escrituras Sagradas dizem que antes disso ele já havia agradado a Deus.
6 Mətə trɨni mɨnuə iərmama rɨpkahatətə mhə ia Kumwesən, in trəfo mo Kumwesən rerɨn raɡien tukwe? In rɨreirei anan noien, tɨ nəri nə mə iərmama riti rokeikei mə truvehe tɨ Kumwesən, in traməkeikei mɨni nɨpərhienien mə Kumwesən ramarə nənə mamo ramasan m nərmama səməme haməmwur mə tuhətoni in.
6 Sem fé ninguém pode agradar a Deus, porque quem vai a ele precisa crer que ele existe e que recompensa os que procuram conhecê-lo melhor.
7 Noa rɨnahatətə ia Kumwesən. Ro iamɨnhi irə nəpɨn Kumwesən rɨnani pen narimnari me min fwe kupwən səməme nərmama həpwəh ihi nətoniien, Noa ramsiai, mamo nəkwan, nənə muvrhəkɨn nɨtətə asori riti mə truvehimɨru nərmama səməme kamharə ia nəkwai nimwə səvənhi. Ia noien i, Noa ramo pui noien ərəha me səvəi nərmama ia tɨprənə, nənə muvehe iərmama riti sə ratukwatukw ia nəmri Kumwesən tɨ nəri nə mə ramahatətə irə.
7 Foi pela fé que Noé ouviu os avisos de Deus sobre as coisas que iam acontecer e que não podiam ser vistas. Noé obedeceu a Deus e construiu uma barca em que ele e a sua família foram salvos. Assim Noé condenou o mundo e recebeu de Deus a aprovação que vem por meio da fé.
8 Epraham rɨnahatətə ia Kumwesən, ro pen nəpɨn Kumwesən rəkwein in mə trevən ia tənə əpə riti tukuvei pen min, ro nəkwan, mier, mɨreirei mə rauəku.
8 Foi pela fé que Abraão, ao ser chamado por Deus, obedeceu e saiu para uma terra que Deus lhe prometeu dar. Ele deixou o seu próprio país, sem saber para onde ia.
9 In rɨnahatətə ia Kumwesən ro pen in rarə ia tənə nəha Kumwesən rɨno promes mə truvei pen min. Mətə rɨnamarə ia kwopun nəha ia nimwə tapolen rəmwhen a iəpwɨspwɨs riti. Nənə Aesak mɨne Jekop irau nəha Kumwesən rɨno promes mɨnrahar pəri, irau mwi krauarə a ia nimwə tapolen.
9 Pela fé ele morou como estrangeiro na terra que Deus lhe havia prometido. Viveu em barracas com Isaque e Jacó, que também receberam a mesma promessa de Deus.
10 Epraham rɨno iamɨnha irə tɨ nəri nə mə in rameitenhi mə trevən ia taon riti sə ramərer ia təkure nəri skai riti. Taon nəha, Kumwesən rɨno mak irə, nənə mɨno raka ramarə.
10 Porque Abraão esperava a cidade que Deus planejou e construiu, a cidade que tem alicerces que não podem ser destruídos.
11 Sera rɨnahatətə ia Kumwesən, ro pen Kumwesən ruvei pen nɨskaiien min mə tro tɨpwɨn. Nəri auər a mə Sera in rɨnəprənemə anan, mətə rərəhi tɨni tɨ nəri nə mə in rɨnətɨɡite ia Kumwesən sə rɨno promes min.
11 Foi pela fé que Abraão se tornou pai, embora fosse velho demais e a própria Sara não pudesse ter filhos. Ele creu que Deus ia cumprir a sua promessa.
12 Ro pen sətoni mə iərmama kuatia a i Epraham rɨnərɡharə ipaka remhə, mətə rərəhi iəkunouihi riti, nənə nərmama ia kwənəkwus səvənhi həuvehe mhəpɨk mhəmwhen ia kəməhau me ia kəpuapen uə nɨpəkɨr ia nɨkare təsi ko kɨpkəvsini pam mhə irəha.
12 Assim, de um só homem, que estava praticamente morto, nasceram tantos descendentes como as estrelas do céu, tão numerosos como os grãos de areia da praia do mar.
13 Nərmama me i irəha pam kamhahatətə ia Kumwesən. Mətə nəpɨn irəha hemhə, irəha həpwəh ihi nuvehiien narimnari me nəha səməme Kumwesən rɨno promes mə truvei pen mɨnraha. Irəha hamətoni mə narimnari me nəha haməmak isipwɨn ihi tɨ nirəha, mətə rerɨnraha ramaɡien pɨk mə tuhətoni. Nənə irəha haməni irapw mə hamarə ia tɨprənə i mətə irəha həmwhen a iəpwɨspwɨs me. Tɨprənə i rɨpko mhə imwənraha pərhien.
13 Todos esses morreram cheios de fé. Não receberam as coisas que Deus tinha prometido, mas as viram de longe e ficaram contentes por causa delas. E declararam que eram estrangeiros e refugiados, de passagem por este mundo.
14 Nəpɨn nərmama haməɡkiari iamɨnha irə ramahatən pen mə irəha hamətui imwənraha atukwatukw.
14 E aqueles que dizem isso mostram bem claro que estão procurando uma pátria para si mesmos.
15 Kamo rerɨnraha ramrhi tənə nəha həməier irə mə in nəha imwənraha atukwatukw ko hərərɨɡ mwi.
15 Não ficaram pensando em voltar para a terra de onde tinham saído. Se quisessem, teriam a oportunidade de voltar.
16 Mətə irəha həpkrərɨɡ mhə tɨ nəri nə mə hokeikei tənə əpə riti sə ramasan məpi raka, in nəha fwe ia neiai. Ro pen Kumwesən rɨpkaurɨs mhə mə irəha tuhəkwein in mə Kumwesən səvənraha, tɨ nəri nə mə in rɨnəpnəpenə raka ia taon riti səvənraha.
16 Mas, pelo contrário, estavam procurando uma pátria melhor, a pátria celestial. E Deus não se envergonha de ser chamado de o Deus deles, porque ele mesmo preparou uma cidade para eles.
17 Epraham rɨnahatətə ia Kumwesən, ro pen nəpɨn Kumwesən raməkiri nahatətəien səvənhi, rəmrutə Aesak ia təkure nɨfatə. Ia nəpɨn nəha Epraham i Kumwesən rɨno promes me min ramərer mwatuk mə trousi əpune tɨni anan kuatia.
17 Foi pela fé que Abraão, quando Deus o quis pôr à prova, ofereceu o seu filho Isaque em sacrifício . Deus tinha prometido muitos descendentes a Abraão, mas mesmo assim ele estava pronto para oferecer o seu único filho em sacrifício.
18 Kumwesən ruvəni raka tukwe mə, “Epraham, nɨmwipwɨm me səməme tuhəuku pen ia Aesak irəha nə takəvsini irəha mə kwənəkwus me səim.”
18 Deus lhe tinha dito: “Por meio de Isaque é que você terá descendentes.”
19 Mətə Epraham ramərer mwatuk mə trousi əpune tɨni, tɨ nəri nə mə rerɨn rarhi mə Kumwesən rukurən noien iərmama rətui mwi ia nemhəien. Ro pen nəpɨn ruvehi raka tɨni ia nɨfatə rəmwhen mə in rɨnətui mwi ia nemhəien.
19 Abraão reconhecia que Deus era capaz de ressuscitar Isaque, e, por assim dizer, Abraão tornou a receber da morte o seu filho Isaque.
20 Aesak rɨnahatətə ia Kumwesən, ro pen rəfwaki mə Kumwesən trəkwein amasan ia Jekop mɨne Isau, mamɨni irapw narimnari me səməme tuhəpkuvehe ia nəpɨn riti.
20 Foi pela fé que Isaque prometeu bênçãos para o futuro a Jacó e a Esaú.
21 Jekop rɨnahatətə ia Kumwesən, ro pen nəpɨn ipaka remhə, in rəfwaki mə Kumwesən trəkwein amasan ia tɨni Josef mi. In rɨnərpwi kaskɨn mərer əmakəmak, nənə maməɡnəɡɨni Kumwesən.
21 Foi pela fé que Jacó, pouco antes de morrer, abençoou os filhos de José. Ele se apoiou na sua bengala e adorou a Deus.
22 Josef rɨnahatətə ia Kumwesən, ro pen nəpɨn ipaka remhə, in rəɡkiari ia nəpɨn nəha sə kwənəkwus me səvəi nəkur Isrel tuhəier fwe tənə Ijip, mɨni mə tuhəfo ia nɨkəkrin me.
22 Foi pela fé que José, quando estava para morrer, falou da saída dos israelitas do Egito e deu ordens sobre o que deveria ser feito com o seu corpo.
23 Tata mɨne mama səvəi Moses krɨnouahatətə ia Kumwesən, ro pen nəpɨn Moses rətui, irau krouətoni mə in iəkunouihi amasan riti, nənə krouərkwafə i roueste məkwə kahar. Nənə irau kroupkhekɨr mhə nəruien nəɡkiariien səvəi kiɡ.
23 Foi pela fé que os pais de Moisés, quando ele nasceu, o esconderam durante três meses. Eles viram que o menino era bonito e não tiveram medo de desobedecer à ordem do rei.
24 Moses rɨnahatətə ia Kumwesən, ro pen nəpɨn in rupwinari, rəpwəh nəseniien mə tukəkwein in tɨni prən ouihi səvəi Fero, kiɡ səvəi nəkur Ijip.
24 Foi pela fé que Moisés, quando já era adulto, não quis ser chamado de filho da filha de Faraó.
25 In revən marə irəha nərmama me səvəi Kumwesən muvehi pəri nəmisəien irəha mɨnraha. In rokeikei sə nəha məpi raka mə in tramreɡi ramasan ia naɡienien i kamreɡi ramasan irə nəpɨn ouihi a, naɡienien səvəi noien ərəha.
25 Ele preferiu sofrer com o povo de Deus em vez de gozar, por pouco tempo, os prazeres do pecado.
26 Ia nətəien səvənhi, kamo naurɨsien min tɨ Kristo sə trɨpkuvehe ramasan məpi raka nautə me pam ia tənə Ijip. Nətəien səvənhi ro iamɨnha irə tɨ nəri nə mə in raməti pen ia nərəkuien sə Kumwesən truvei pen min.
26 Ele achou que era muito melhor sofrer o desprezo por causa do Messias do que possuir todos os tesouros do Egito. É que ele tinha os olhos fixos na recompensa futura.
27 Moses rɨnahatətə ia Kumwesən, ro pen in rier ia tənə Ijip məpwəh nehekɨrien ia kiɡ nəha sə niemaha raməpi pɨk. In rɨpkəti ərari mhə mə trɨrərɨɡ, mətə ramərer əknekɨn rəmwhen mə in ramətoni Kumwesən i iərmama rɨpkətoni mhə ia nənimen.
27 Foi pela fé que Moisés saiu do Egito, sem ter medo da raiva do rei, e continuou firme, como se estivesse vendo o Deus invisível.
28 In rɨnahatətə ia Kumwesən, ro pen rəmri nəveɡɨnien asori nəha Pasova, məmri mwi noien i nəkur Isrel ho pen netə ia təpinhə ia nimwə me səvənraha kamo aɡelo sə trouraha nəmritaik me rɨrapi irəha hemhə.
28 Pela fé Moisés começou o costume de celebrar a Páscoa e mandou marcar com sangue as portas das casas dos israelitas para que o Anjo da Morte não matasse os filhos mais velhos deles.
29 Nəkur Isrel me nəha hənahatətə ia Kumwesən, ro pen irəha həpi sɨmwɨn ia təsi əruerəv. Irəha hənavən mhəpi sɨmwɨn rəmwhen hamavən ia tɨprənə əvəhak. Mətə nəpɨn nəkur Ijip haməmwur mə tuhəkurirə irəha, təsi rɨrərɨɡ muvehe mousəman irəha həmwhenɨmw.
29 Foi pela fé que os israelitas atravessaram o mar Vermelho como se fosse terra seca. E, quando os egípcios tentaram atravessar, o mar os engoliu.
30 Nəkur Isrel hənahatətə ia Kumwesən, ro pen havən mhəkuraukurau ia nəpai səvəi taon Jeriko meste nəpɨn sefen, nənə nəpai nəha rərkwəpɨr məsas.
30 Foi pela fé que caíram as muralhas de Jericó, depois que os israelitas marcharam em volta delas durante sete dias.
31 Rehap pran səvəi suatuk in rɨnahatətə ia Kumwesən, ro pen in rɨpkemhə mhə irəha nəkur Jeriko səməme hənərui nəkwai Kumwesən. Nəkur Isrel həpwəh nousi əpuneien prən nəha tɨ nəri nə mə rerɨn raɡien mə truvehi iəmə Isrel mi nəha səməmi krɨməuvehe mə trouətoni afafa taon nəha. Irau krauevən fwe ia nimwə səvənhi.
31 Foi pela fé que Raabe, a prostituta, não morreu com os que tinham desobedecido a Deus, pois ela havia recebido bem os espiões israelitas.
32 Mətə ko iapkəɡkiari mhə mwi rəpwəmwɨs. Səiou nəpɨn riwən mə takəɡkiari ia Kiteon, Parak, Samson, Jefta, Kiɡ Tevɨt, Samuel, mɨne profet me.
32 O que mais posso dizer? O tempo é pouco para falar de Gideão, de Baraque, de Sansão, de Jefté, de Davi, de Samuel e dos profetas .
33 Nərmama kupwən me nəha hamahatətə ia Kumwesən, nənə ro pen həuvehi irapw kiɡ me ia naruaɡənien, mho noien atukwatukw me, mhəuvehi nəfe Kumwesən rɨno promes mɨnraha, mhəsisəɡ ia tərhui laeon me,
33 Pela fé eles lutaram contra nações inteiras e venceram. Fizeram o que era correto e receberam o que Deus lhes havia prometido. Fecharam a boca de leões,
34 mhousi əfi napw asori sə rauək, mhap mhəvtənhi nərmama səməme hənuə tuhərai əpune irəha ia nau səvəi naruaɡənien. Irəha nərmama nɨskaiien səvənraha riwən, mətə Kumwesən ruvei pen nɨskaiien mɨnraha, nənə irəha həuvehe mhəskai tɨ naruaɡənien, mho naruaɡən me səvəi tənə əpə me hap.
34 apagaram incêndios terríveis e escaparam de serem mortos à espada. Eram fracos, mas se tornaram fortes. Foram poderosos na guerra e venceram exércitos estrangeiros.
35 Nɨpran nepwɨn nəha ikɨn səməme hənahatətə ia Kumwesən, Kumwesən ro nɨpwnətɨnraha me hətui mwi ia nemhəien. Nərmama nepwɨn mwi səməme hənahatətə ia Kumwesən, irəha hənəseni nərmama səməme haməmwəki irəha ho nəmisəien asori ia nɨpwranraha. Irəha həpkəpwəh mhə nahatətəien səvənraha mə nərmama səməme haməmwəki irəha heivi nari ia nirəha. Irəha hamahatətə ia Kumwesən mə in tro irəha hətui mwi ia nemhəien səvənraha ia nɨmɨruien riti sə ramasan məpi raka.
35 Pela fé mulheres receberam de volta os seus mortos, que ressuscitaram. Outros foram torturados até a morte; eles recusaram ser postos em liberdade a fim de ressuscitar para uma vida melhor.
36 Nənə irəha me nepwɨn, nərmama haməfkəmanə ia nirəha, mamhərisi irəha. Nənə irəha me nepwɨn, nərmama hərihi irəha ia jen, nənə mhəuvehi puvnimwə irəha ia kalapus.
36 Alguns foram insultados e surrados; e outros, acorrentados e jogados na cadeia.
37 Irəha me nepwɨn kɨnəkwi əpune irəha ia kəruəterei. Nənə kərai əmwesi irəha nepwɨn ia so ro nɨpərɨn kəru. Nənə irəha me nepwɨn, kɨnərai əpune irəha ia nau səvəi naruaɡənien. Nənə irəha me nepwɨn hənamarə mamharkahu ia teki nəni mɨne sipsip, nautə səvənraha riwən anan. Nəpɨn me nərmama hamouraha irəha, mamho rərəha anan ia nirəha.
37 Outros foram mortos a pedradas; outros, serrados pelo meio; e outros, mortos à espada. Andaram de um lado para outro vestidos de peles de ovelhas e de cabras; eram pobres, perseguidos e maltratados.
38 Irəha nərmama amasan me. Tɨprənə i rɨpkəmhwen mhə mə irəha tuharə ikɨn. Irəha hamarə əpnapen a fwe ia kwopun akwesakwes ikɨn, mɨne ia təkuər me, mɨne ia nɨpəɡi kəpwier me, mɨne ia nɨpəɡi tənə me.
38 Andaram como refugiados pelos desertos e montes, vivendo em cavernas e em buracos na terra. O mundo não era digno deles!
39 Nɨpərhienien i nərmama kupwən me nəha, irəha pam kani amasan nəɡhɨnraha ipwet mɨne tɨ nahatətəien səvənraha, mətə nəpɨn hənamarə irə həpkuvehi mhə nəfe kɨno promes irə,
39 Porque creram, todas essas pessoas foram aprovadas por Deus, mas não receberam o que ele havia prometido.
40 tɨ nəri nə mə Kumwesən rɨnətə raka fwe kupwən nəfe tro m kɨtaha ramasan məpi raka. Nənə ia nətərɨɡien səvənhi, in rokeikei mə trukupwən mo kɨtaha mɨnraha səuvehe mho kuatia. Ia noien nəha in rukurən noien kɨtaha mɨnraha səuvehe mhatukwatukw pam.
40 Pois Deus tinha preparado um plano ainda melhor para nós, a fim de que, somente conosco, elas fossem aperfeiçoadas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.