Gálatas 3
Nǝkukuǝ Ikinan (TNK) vs NVT
1 Nəkur Kalesia, kɨmiaha hiamarməri! Kɨnəvisau raka Iesu Kristo m kɨmiaha rəmwhen hiənətoni ia nəmrɨmiaha mə remhə ia nei kamarkuaui. Mətə nɨsɨmə nəha həno nɨfeifeiien mhəuvehi raka kɨmiaha?
1 Ó gálatas insensatos! Quem os enfeitiçou? Jesus Cristo não lhes foi explicado tão claramente como se tivessem visto com os próprios olhos a morte dele na cruz?
2 Iakuə takəres nəresien riti tukumiaha i. Fwe kupwən, nəpɨn hiəuvehe vi a mhəuvehi Nənɨmwɨn Ikinan, hiamo nəfe noien ro Kumwesən ruvei pehe Nənɨmwɨn nəha m kɨmiaha? Rosi hiamesi pen Loa səvənhi uə? Kɨmiaha hiəukurən mə rɨpko mhə iamɨnhi. Mətə kɨmiaha hiəreɡi nəɡkiariien amasan səvənhi, mhəni nɨpərhienien irə, ro pen Kumwesən ruvei pehe Nənɨmwɨn səvənhi m kɨmiaha.
2 Deixem-me perguntar apenas uma coisa: vocês receberam o Espírito porque obedeceram à lei ou porque creram na mensagem que ouviram?
3 Rəfo kɨmiaha hiamarməri iamɨnhi irə? Fwe kupwən, nəpɨn hiəuvehe vi a mhahatətə ia Iesu, hiamətɨɡite ia nɨskaiien səvəi Nənɨmwɨn Ikinan. Mətə rəfo nəha təkwtəkwuni, ko hiəuvehe mhatukwatukw ia nɨskaiien atukw səkɨmiaha?
3 Será que perderam o juízo? Tendo começado no Espírito, por que agora procuram tornar-se perfeitos por seus próprios esforços?
4 Mətə rəfo ia nəmisəien me həpɨk hiəuvəreɡi raka tɨ Iesu? Hiaməreɡi auər a uə?
4 Será que foi à toa que passaram por tantos sofrimentos? É claro que não foi à toa!
5 Kumwesən sə rauvei pehe Nənɨmwɨn Ikinan m kɨmiaha, nənə mamo nɨmtətien me ia nəmrɨmiaha, in ramo noien me nəha tɨ nəfe? Tɨ nəri nə mə hiamesi pen Loa? Rekəm! Mətə in ramo noien me nəha tɨ nəri nə mə nəpɨn hiəreɡi nəɡkiariien amasan səvəi Iesu, hiəni nɨpərhienien irə.
5 Volto a perguntar: acaso aquele que lhes deu o Espírito e realizou milagres entre vocês agiu assim porque vocês obedeceram à lei ou porque creram na mensagem que ouviram?
6 Rerɨmiaha tramrhi Epraham fwe kupwən. Nəkukuə Ikinan rani mə Epraham “rɨni nɨpərhienien ia Kumwesən. Nənə tɨ nəri nə mə in rahatətə iamɨnhi, Kumwesən rətə in mə in ratukwatukw ia nənimen.”
6 Da mesma forma, “Abraão creu em Deus, e assim foi considerado justo”.
7 Ro pen kɨmiaha tihaməkeikei mhəukurən mə nərmama səməme kamhahatətə, irəha nəha nɨpwnəti Epraham me.
7 Logo, os verdadeiros filhos de Abraão são aqueles que creem.
8 Nəkukuə Ikinan ruvəni raka fwe kupwən mə Kumwesən trɨni nərmama i rɨpko mhə irəha nəkur Isrel mə irəha hatukwatukw ia nənimen tɨ nəri nə mə kamhahatətə irə. Nəpɨn noien nəha rɨpkuvehe mhə ihi, Nəkukuə Ikinan rɨnəvisau pen nəɡkiariien amasan i m Epraham. Rɨni mə, “Nərmama ia tənəmtənə me pam tuhəuvehi namasanien səiou truku pen ia kwənəkwus səim.”
8 As Escrituras previram esse tempo em que Deus declararia os gentios justos por meio da fé. Ele anunciou essas boas-novas a Abraão há muito tempo, quando disse: “Todas as nações da terra serão abençoadas por seu intermédio”.
9 Ro iamɨnhi irə sətoni mə Kumwesən raməkwein amasan ia nərmama səməme kamhahatətə irə rəmwhen raməkwein amasan ia Epraham tɨ nəri nə mə Epraham ramahatətə irə.
9 Portanto, todos os que creem participam da mesma bênção que Abraão recebeu por crer.
10 Mətə nərmama me pam səməme kamhətɨɡite ia nesi penien Loa mə tro irəha hatukwatukw ia nəmri Kumwesən, Kumwesən raməkwein ərəha ia nirəha. Iakani iamɨnhi irə tɨ nəri nə mə nəɡkiariien i sə kɨmərai pen ia Nəkukuə Ikinan rəuiui irəha. Rɨni mə, “Kumwesən trəkwein ərəha ia nərmama me pam həpko mhə narimnari me pam kɨmərai pen ia nəkukuə səvəi Loa.”
10 Contudo, os que confiam na lei para serem declarados justos estão sob maldição, pois as Escrituras dizem: “Maldito quem não se mantiver obediente a tudo que está escrito no Livro da Lei”.
11 Nənə ruvehe mɨno nukurənien i tɨ nərmama mə iərmama riti riwən ko resi pen Loa nənə muvehe matukwatukw ia nəmri Kumwesən. Rɨno nukurənien i tɨ nəri nə mə Nəkukuə Ikinan rani mə, “Iərmama sə ratukwatukw ia nəmri Kumwesən ia nahatətəien səvənhi, in truvehi nɨmɨruien.”
11 É evidente, portanto, que ninguém pode ser declarado justo diante de Deus pela lei. Pois as Escrituras dizem: “O justo viverá pela fé”.
12 Mətə Loa in ropə ia nahatətəien. Iakani iamɨnhi irə tɨ nəri nə mə Loa rani mə, “Iərmama sə ramo narimnari me pam nəha Loa rani truvehi nɨmɨruien irə.”
12 A lei, porém, não é baseada na fé, pois diz: “Quem obedece à lei viverá por ela”.
13 Mətə Kristo ruvəfi raka nari ia kɨtaha. Loa nəha ko rɨpkəkwein ərəha mhə mwi ia kɨtaha, tɨ nəri nə mə Iesu rɨməuvehi təmwkɨtaha, muvehe mo in iərmama sə Kumwesən raməkwein ərəha irə. Rəmwhen ia nəɡkiariien i kɨmərai pen ia Nəkukuə Ikinan rani mə, “Trɨni mɨnuə kousi əpune iərmama riti nɨpwran rəɡher ia nei, ramahatən pen mə Kumwesən raməkwein ərəha irə.”
13 Mas Cristo nos resgatou da maldição pronunciada pela lei tomando sobre si a maldição por nossas ofensas. Pois as Escrituras dizem: “Maldito todo aquele que é pendurado num madeiro”.
14 Mətə təkwtəkwuni, tɨ nəri nə mə Iesu Kristo remhə iamɨnhi, namasanien sə Kumwesən rɨməuvei pen m Epraham ko ruvehe tɨ nərmama rɨpko mhə irəha nəkur Isrel. Tɨ nəri nə mə kɨtaha samahatətə ia Iesu, səukurən nuvehiien Nənɨmwɨn nəha Kumwesən ruvəni raka mə truvei pehe m kɨtaha.
14 Por meio de Cristo Jesus, os gentios foram abençoados com a mesma bênção de Abraão, para que recebêssemos, pela fé, o Espírito prometido.
15 Piak me, iakuə takɨni noien riti səkɨtaha nərmama, mahatən nəri nəha iakaməɡkiari irə. Nəpɨn iərmama kəru krourai sun nəɡkiariien riti nənə rouərihi nɨpekə tukwe, rəknekɨn tɨ iərmama riti mə trɨfi nɨpekə səvənrau, mərihi atukw a səvənhi riti.
15 Irmãos, apresento-lhes um exemplo da vida diária. Ninguém pode anular ou fazer acréscimos a uma aliança irrevogável.
16 Fwe kupwən, Kumwesən rɨno promes me səvənhi m Epraham mɨne mwipwɨni. Kumwesən rəpwəh nɨniien mə ramo promes me səvənhi m Epraham mɨne “nɨmwipwɨni me.” Nəɡkiariien i mə “Nɨmwipwɨni me” ramɨni nərmama həpɨk. Mətə Kumwesən rɨni mə ramo promes me səvənhi m Epraham “mɨne mwipwɨni.” Nəɡkiariien i “mwipwɨni” ramɨni iərmama kuatia. Mwipwi Epraham nəha Kumwesən rəɡkiari irə in nə Kristo.
16 Pois bem, Deus fez a promessa a Abraão e a seu descendente. Observem que as Escrituras não dizem “a seus descendentes”, como se fosse uma referência a muitos, mas sim “a seu descendente”, isto é, Cristo.
17 Nɨpwrai nəɡkiariien səiou ro iamɨnhi: Fwe kupwən, Kumwesən rɨno promes riti səvənhi m Epraham, marə mɨni mwi mə nəɡkiariien nəha səvənhi traməkeikei mukuə. Nəpɨn nuk fo-hantret-toti rukurau, nənə Loa ruvehe. Mətə Loa nəha ko rɨpkousi ərəɡrəɡi mhə promes nəha Kumwesən rɨnəmri raka m Epraham fwe kupwən.
17 É isto que quero dizer: a lei, que veio 430 anos depois, não pode anular a aliança que Deus estabeleceu com Abraão, pois nesse caso a promessa seria quebrada.
18 Trɨni mɨnuə kɨtaha saməuvehi narimnari me sə Kumwesən rauvei pehe tɨ nəri nə mə samesi pen Loa, noien nəha ramahatən pen mə promes nəha səvəi Kumwesən ruvehe muvəiwən. Nənə ko səpkuvehi mhə narimnari me nəha ruku pen tɨ promes nəha. Mətə Epraham ruvehi narimnari me nəha Kumwesən rɨməuvei pen min tɨ nəri nə mə Kumwesən rɨno promes mə tro iamɨnhi.
18 Portanto, se a herança pudesse ser recebida pela obediência à lei, ela não viria pela aceitação da promessa. No entanto, Deus, em sua bondade, a concedeu a Abraão como promessa.
19 Ro iamɨnhi irə Kumwesən rɨməuvei pehe Loa tɨ nəfe? Tɨ nəri nə mə nərmama kamho noien ərəha me, ro pen in rɨrɨpɨn pen Loa ia promes səvənhi, mə Loa traməmak meste mwipwi Epraham sə promes səvənhi rɨnəɡkiari irə truvehe. Nəpɨn Loa ruvehe irə, naɡelo me həuvei pen m Moses, nənə kɨmaha iahəuvehi ia rəɡi Moses, iəmə sə ramərer ia nɨmwrhenhi Kumwesən mɨne kɨmaha.
19 Qual era, então, o propósito da lei? Ela foi acrescentada à promessa para mostrar às pessoas seus pecados. Mas a lei deveria durar apenas até a vinda do descendente prometido. Por meio de anjos, a lei foi entregue a um mediador.
20 Mətə iərmama sə ramərer ia nɨmwrhenhi iərmama kəru iamɨnha irə mə truvi sɨmwɨn irau, rɨpko mhə səvəi iərmama kuatia nə in, mətə Kumwesən in kuatia a.
20 O mediador, porém, só é necessário quando dois ou mais precisam chegar a um acordo, e Deus é um só.
21 Ro iamɨnhi irə kɨtaha tsəɡkiari ia narimnari me i mhəfni irə? Loa səvəi Kumwesən rərəha mətə promes me səvəi Kumwesən hamasan? Rekəm, kɨtaha ko səpkɨni mhə iamɨnhi irə. Trɨni mɨnuə Kumwesən rɨməuvei pehe loa riti sə rukurən nuvei peheien nɨmɨruien, kɨtaha tsesi pen loa nəha nənə mhəuvehe mhatukwatukw ia nəmri Kumwesən.
21 Existe, portanto, algum conflito entre a lei e as promessas de Deus? De maneira nenhuma! Se a lei fosse capaz de nos conceder nova vida, seríamos declarados justos pela obediência a ela.
22 Mətə rɨpko mhə iamɨnhi irə. Nəkukuə Ikinan rani mə noien ərəha rəuiui nərmama me pam, mərihi tərini irəha. Ro iamɨnhi irə narimnari me pam Kumwesən rɨno promes mə truvei pehe m kɨtaha, kɨtaha səukurən nuvehiien tɨ nəri nə mə səni nɨpərhienien ia Iesu Kristo.
22 Mas as Escrituras afirmam que somos todos prisioneiros do pecado, de modo que nós, os que cremos, recebemos a promessa de libertação apenas pela fé em Jesus Cristo.
23 Fwe kupwən, nəpɨn Kristo rɨpkuvehe mhə ihi mə tsahatətə irə, kɨtaha samarə teɡɨn Loa səvəi Moses. Loa nəha raməkwtəmhiri kɨtaha. Rəmwhen mə samarə ia kalapus mamheitenhi mheste Kristo trɨpkier pehe tukutaha mə tsahatətə irə.
23 Antes que o caminho da fé se tornasse disponível, fomos colocados sob a custódia da lei e mantidos sob a sua guarda, até que essa fé fosse revelada.
24 Fwe kupwən, Loa nəha rasori ia kɨtaha, mamətui tukutaha. Sənamarə teɡɨn Loa nəha meste Kristo ruvehe. Nənə nəpɨn Kristo ruvehe, kɨtaha sahatətə irə mə tsəuvehe mhatukwatukw ia nəmri Kumwesən.
24 Em outras palavras, a lei foi nosso guardião até a vinda de Cristo; ela nos protegeu até que, por meio da fé, pudéssemos ser declarados justos.
25 Mətə təkwtəkwuni nəha, tɨ nəri nə mə Kristo ruvəuvehe raka, nənə samahatətə irə, səpkarə teɡɨn mhə Loa.
25 Agora que veio o caminho da fé, não precisamos mais da lei como guardião.
26 Iakani iamɨnhi irə tɨ nəri nə mə kɨmiaha pam nə nɨpwnəti Kumwesən me tɨ nəri nə mə hiamahatətə ia Iesu Kristo.
26 Pois todos vocês são filhos de Deus por meio da fé em Cristo Jesus.
27 Kɨmiaha pam sə hiəno raka paptaes mə tihəuvehe mho kuatia kɨmiaha Kristo, hiəuvəuvehi raka Kristo rəmwhen hiamarkahu karkahu.
27 Todos que foram unidos com Cristo no batismo se revestiram de Cristo.
28 Nənə təkwtəkwuni rɨpko mhə kɨmiaha nepwɨn nəkur Isrel mɨne nepwɨn rɨpko mhə nəkur Isrel. Rɨpko mhə kɨmiaha nepwɨn nərmama səməme hiamo slef mɨne nepwɨn hiəpko mhə slef. Rɨpko mhə kɨmiaha nepwɨn nɨpran mɨne nepwɨn nərman. Iakɨni iamɨnhi irə tɨ nəri nə mə kɨmiaha pam kuatia a ia Iesu Kristo.
28 Não há mais judeu nem gentio, escravo nem livre, homem nem mulher, pois todos vocês são um em Cristo Jesus.
29 Trɨni mɨnuə səvəi Kristo nə kɨmiaha, nɨpwnəti Epraham me nə kɨmiaha. Kɨmiaha nə nəkwərhakwərha me tihəuvehi narimnari amasan me nəha Kumwesən rɨno raka promes mə truvei pen m Epraham.
29 E agora que pertencem a Cristo, são verdadeiros filhos de Abraão, herdeiros dele segundo a promessa de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.