Atos 8
Nǝkukuǝ Ikinan (TNK) vs NTLH
1 — ausente —
1 E Saulo aprovou a morte de Estêvão. Naquele mesmo dia a igreja de Jerusalém começou a sofrer uma grande perseguição. E todos os cristãos, menos os
2 — ausente —
2 Alguns homens religiosos sepultaram Estêvão e choraram muito por causa da sua morte.
3 Sol mwi ramousari mə trouraha nakalasia me, mauvnimwə ia nimwə me kuatia kuatia, maməkwtəmhiri nərman mɨne nɨpran, mauvehi puvnimwə irəha ia kalapus.
3 Porém Saulo se esforçava para acabar com a igreja. Ele ia de casa em casa, arrastava homens e mulheres e os jogava na cadeia.
4 Mətə irəha nəha hənap kɨrkɨri, mamhəuvən ia kwopun me, mamhəvisau irapw nəɡkiariien amasan səvəi Iesu.
4 Aqueles que tinham sido espalhados anunciavam o evangelho por toda parte.
5 Filip reiwaiu pehe ia taon riti fwe Sameria, maməvisau irapw Iesu Kristo m nərmama me fwe ikɨn.
5 Filipe foi até a capital da Samaria e anunciava Cristo às pessoas dali,
6 Nərmama pam kamhətərɨɡ amasan tɨ nəfe Filip rani, tɨ nəri nə mə raməɡkiari mamo nɨmtətien me.
6 e as multidões ouviam com atenção o que ele dizia. Todos o escutavam e viam os milagres que ele fazia.
7 Nərmama həpɨk nənɨmwɨn ərəha me həier ia nirəha, mamhasək əpwəmwɨs. Nərmama həpɨk mwi nɨsunraha me hemhə, ko həpkavən mhə, həuvehe mhəsanɨn.
7 Os espíritos maus, gritando, saíam de muitas pessoas, e muitos coxos e paralíticos eram curados.
8 Ro pen nəkur ia taon nəha rerɨnraha raɡien asori.
8 E assim o povo daquela cidade ficou muito alegre.
9 Mətə iərmama riti nəɡhɨn nə Saemon, rɨnarə tui kwopti ia taon nəha, mamo nɨmtətien me ia nɨskaiien səvəi nəremhə me, mamo nəkur Sameria nənimenraha ramier. Saemon rani mə in iəmə asori.
9 Morava ali um homem chamado Simão, que desde algum tempo atrás fazia feitiçaria entre os samaritanos e os havia deixado muito admirados. Ele se fazia de importante,
10 Nəkur Sameria me pam kamhətərɨɡ ia nəɡkiariien səvənhi. Nəkwərhakwərha me men meste nəmə asori me kamhəni mə, “Iəmə i rauvehi nɨskaiien səvəi kumwesən nəha kani mə kumwesən asori.”
10 e os moradores de Samaria, desde os mais importantes até os mais humildes, escutavam com muita atenção o que ele dizia. Eles afirmavam: — Este homem é o poder de Deus! Ele é “o Grande Poder”!
11 Irəha kamhətərɨɡ ia nəɡkiariien səvəi Saemon, tɨ nəri nə mə nəpɨn rɨpɨk ramo nɨmtətien me ia nɨskaiien səvəi nəremhə me, mamo nənimenraha ramier.
11 Eles davam atenção ao que Simão fazia porque durante muito tempo ele os havia deixado assombrados com as suas feitiçarias.
12 Mətə nəpɨn Filip raməvisau irapw Iesu Kristo mɨne nɨtətə sə Kumwesən ramərɨmənu irə, nərman me mɨne nɨpran me həni nɨpərhienien ia nəɡkiariien amasan səvənhi. Nənə ko paptaes ia nirəha.
12 Mas eles acreditaram na mensagem de Filipe a respeito da boa notícia do Reino de Deus e a respeito de Jesus Cristo e foram batizados, tanto homens como mulheres.
13 Saemon in mwi rɨni nɨpərhienien ia nəɡkiariien səvəi Filip. Nəpɨn kɨno raka paptaes irə, Saemon rukurirə ia Filip, mamətoni nɨmtətien me mɨne narimnari asori me Filip ramo ia nɨskaiien səvəi Kumwesən. Nəpɨn rətoni, nənimen rier.
13 O próprio Simão também creu. E, depois de ser batizado, acompanhava Filipe de perto, muito admirado com os grandes milagres e maravilhas que ele fazia.
14 Kurirə irə, nəpɨn aposol me fwe Jerusalem həreɡi mə nəkur Sameria həuvəni raka nɨpərhienien ia nəɡkiariien səvəi Kumwesən, hərhi pen Pita mɨne Jon mə trouevən rouətə irəha.
14 Os apóstolos , que estavam em Jerusalém, ficaram sabendo que o povo de Samaria também havia recebido a palavra de Deus e por isso mandaram Pedro e João para lá.
15 Irau kroueiwaiu pen fwe Sameria, rouəfwaki tɨ nirəha mə irəha tuhəuvehi Nənɨmwɨn Ikinan, tɨ nəri nə mə
15 Quando os dois chegaram, oraram para que a gente de Samaria recebesse o Espírito Santo,
16 Nənɨmwɨn Ikinan rɨpkeiwaiu mhə ihi ia nirəha. Mətə kɨno paptaes əpa ia nirəha ia nəɡhi Iesu Iərɨmənu.
16 pois o Espírito ainda não tinha descido sobre nenhum deles. Eles apenas haviam sido batizados em nome do Senhor Jesus.
17 Nəpɨn Pita mɨne Jon krouəmrutə rəɡɨnrau ia nukwənenraha, həuvehi Nənɨmwɨn Ikinan.
17 Aí Pedro e João puseram as mãos sobre eles, e assim eles receberam o Espírito Santo.
18 Saemon rətoni mə aposol mi nəha krouəmrutə rəɡɨnrau ia nukwənenraha, nənə Kumwesən ruvei pen Nənɨmwɨn Ikinan mɨnraha. Ia nəpɨn nəha rətoni, Saemon ruvehi mane mə truvei pen mɨnrau,
18 Simão viu que, quando os apóstolos punham as mãos sobre as pessoas, Deus dava a elas o Espírito Santo. Por isso ofereceu dinheiro a Pedro e a João,
19 mɨni mə, “Rouvei pehe mwi nasoriien nəha miou. Iakokeikei mə takəmrutə rəɡɨk ia nukwəne nərmama pwəh irəha həuvehi Nənɨmwɨn Ikinan.”
19 dizendo: — Quero que vocês me deem também esse poder. Assim, quando eu puser as mãos sobre alguém, essa pessoa receberá o Espírito Santo.
20 Mɨreɡi Pita rɨni pen tukwe in mə, “Pwəh kɨmirau mane səim irouen ia napw, tɨ nəri nə mə ikuə tikuvehi nəmri nəri sə Kumwesən rauvei pen auər a m nərmama.
20 Então Pedro respondeu: — Que Deus mande você e o seu dinheiro para o inferno! Você pensa que pode conseguir com dinheiro o
21 Ikiwən ia wok i səkɨmaha, tɨ nəri nə mə nətərɨɡien səim rɨpkatukwatukw mhə ia nəmri Kumwesən.
21 Você não tem direito de tomar parte no nosso trabalho porque o seu coração não é honesto diante de Deus.
22 Tikəpwəh noien ərəha i ikamo, məfwaki m Iərɨmənu, məres mə ko in renouenou nərəhaien səim, məpwəh nərpwɨnien nətərɨɡien ərəha i ikuə tiko.
22 Arrependa-se, deixe o seu plano perverso e peça ao Senhor que o perdoe por essa má intenção.
23 Iakɨni iamɨnhi irə, tɨ nəri nə mə iakətə mə rerɨm ramakres pɨk. Nərəhaien rɨnərkwi ik.”
23 Vejo que você está cheio de inveja, uma inveja amarga como fel, e vejo também que você está preso pelo pecado.
24 Mɨreɡi Saemon rɨni mə, “Kɨmirau tirouəfwaki miou, rouəres Iərɨmənu mə narimnari me i irauni tuhəpwəh nesteien iou.”
24 Aí Simão disse a Pedro e a João: — Por favor, peçam ao Senhor por mim para que não aconteça comigo nada do que vocês disseram.
25 Kurirə ikɨn Pita mɨne Jon krouni irapw nəɡkiariien səvəi Iərɨmənu ia taon nəha, rouni mə ro nɨpərhienien i. Nəpɨn krouni sampam, krourərɨɡ rauevən fwe Jerusalem. Ia suatuk krauəvisau irapw nəɡkiariien amasan səvəi Iesu m nərmama me ia rukwənu me ia tənə Sameria.
25 Depois de terem dado o seu testemunho e de terem pregado a palavra do Senhor, Pedro e João voltaram para Jerusalém. No caminho eles espalhavam o evangelho em muitos povoados da Samaria.
26 Ia nəpɨn nəha aɡelo riti səvəi Iərɨmənu rɨni pen tɨ Filip i mə, “Tikərer, mevən fwe prehi meste suatuk sə raku pen ia Jerusalem meiwaiu pen fwe Kasa.” (Suatuk nəha rukurau ia kwopun akwesakwes ikɨn.)
26 Um anjo do Senhor disse a Filipe: — Apronte-se e vá para o Sul, pelo caminho que vai de Jerusalém até a cidade de Gaza. (Pouca gente passava por aquele caminho.)
27 Filip rərer mamevən, mətoni iəmə Itiopia riti. Iəmə nəha in Yunik riti. In iəmə asori. Ramətui amasan tɨ mane səvəi Kantis, prən asori sə ramərɨmənu ia nəkur Itiopia. Iəmə nəha ruvavən raka fwe Jerusalem məfwaki m Kumwesən,
27 — ausente —
28 nənə mɨrərɨɡ mamevən fwe imwəni. In raməkure ia kat riti hos ravi, maməvsini nəkukuə nəha Profet Aesea rɨmərai.
28 — ausente —
29 Nənə Nənɨmwɨn Ikinan rɨni pen tɨ Filip i mə, “Tiko mevən ipaka tɨ kat nəha hos ravi.”
29 Então o Espírito Santo disse a Filipe: — Chegue perto dessa carruagem e acompanhe-a.
30 Ro pen Filip raiu mevən ipaka tukwe, mɨreɡi iəmə nəha raməvsini nəkukuə nəha Profet Aesea rɨmərai. Nənə rəres pen in i mə, “Ikaməvsini nəkukuə nəha, mukurən nɨpwran uə rekəm?”
30 Filipe correu para perto da carruagem e ouviu o funcionário lendo o livro do profeta Isaías. Aí perguntou: — O senhor entende o que está lendo?
31 Mɨreɡi iəmə nəha rɨni mə, “Iou takəfukurən nɨpwran? Iərmama riti riwən mə trəusiəre pui pehe miou.” Rɨni pen tɨ Filip i mə trəputə məkure irau min.
31 — Como posso entender se ninguém me explica? — respondeu o funcionário. Então convidou Filipe para subir e sentar-se com ele na carruagem.
32 Nəɡkiariien ia Nəkukuə Ikinan iəmə Itiopia nəha raməvsini in i mə:
32 A parte das Escrituras Sagradas que o funcionário estava lendo era esta: “Ele era como um cordeiro que é levado para ser morto; era como uma ovelha que fica muda quando cortam a sua lã. Ele não disse nada.
33 Ho naurɨsien min, mhəuvei pen nərpwɨnien riti sə rɨpkatukwatukw mhə.
33 Foi humilhado, e foram injustos com ele. Ninguém poderá falar a respeito de descendentes dele, já que a sua vida na terra chegou ao fim.”
34 Iəmə Itiopia nəha rɨni pen tɨ Filip i mə, “Ni pehe ro tukw iou i mə sin nəha profet i raməɡkiari irə? In raməɡkiari atukw a irə uə raməɡkiari ia iərməpə?”
34 O funcionário perguntou a Filipe: — Por favor, me explique uma coisa! De quem é que o profeta está falando isso? É dele mesmo ou de outro?
35 Nənə Filip rɨnaməɡkiari. Ro stat ia nəɡkiariien nəha iəmə Itiopia raməvsini ia Nəkukuə Ikinan, Filip raməvisau nəɡkiariien amasan səvəi Iesu min.
35 Então, começando com aquela parte das Escrituras, Filipe anunciou ao funcionário a boa notícia a respeito de Jesus.
36 Irau krauesi suatuk nəha, rauevən, roueste kwopun riti nui ikɨn. Iəmə Itiopia rɨni mə, “Ətə ro, nui nəha. Ko iako paptaes uə nari riti nəha ro tukuahaɡ iou?”
36 Enquanto estavam viajando, chegaram a um lugar onde havia água. Então o funcionário disse: — Veja! Aqui tem água. Será que eu não posso ser batizado?
37 Mɨreɡi Filip rɨni pen tukwe in mə, “Trɨni mɨnuə ikahatətə pərhien ia Iesu, ikukurən noien paptaes.”
37 [Filipe respondeu: — Se o senhor crê de todo o coração, é claro que pode. E o funcionário disse: — Sim, eu creio que Jesus Cristo é o Filho de Deus.]
38 Ia nəpɨn nəha iəmə Itiopia rɨni mə kat səvənhi sə hos ravi trərer. Irau Filip kroueiwaiu irapw ia nui. Filip ro paptaes irə.
38 Ele mandou parar a carruagem, os dois entraram na água, e Filipe o batizou ali.
39 Nəpɨn irau krouutə pehe ia nui, Nənɨmwɨn səvəi Iərɨmənu ruvehi raka Filip. Iəmə Itiopia rəpwəh mwi nətoniien, mətə ramesi pen suatuk səvənhi mamevən mamaɡien.
39 Quando eles estavam saindo da água, o Espírito do Senhor levou Filipe embora. O funcionário não viu mais Filipe, porém continuou a sua viagem, cheio de alegria.
40 Mətə Filip rətoni mə in ramərer fwe taon nəha Astot. Kurirə ikɨn in revən ia rukwənu me, maməvisau irapw nəɡkiariien amasan səvəi Iesu meste nari fwe taon nəha Sisaria.
40 De repente, Filipe se encontrou na cidade de Azoto e seguiu viagem, anunciando o evangelho por todas as cidades até chegar a Cesareia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.