Atos 24
Nǝkukuǝ Ikinan (TNK) vs NTLH
1 Nəpɨn krirum rukurau, nənə pris asori anan Ananaeas reiwaiu pehe ia Sisaria irəha nəmə asori me nepwɨn səvəi nəkur Isrel mɨne iərmama riti səvəi nəɡkiariien nəɡhɨn nə Tetalas. Irəha həuvehe mə tuhərer ia nəmri Filiks, mhəni irapw nəfe nəha Pol rɨno rerɨnraha rɨpkaɡien mhə tukwe.
1 Cinco dias depois o Grande Sacerdote Ananias foi até Cesareia com alguns líderes do povo e com um advogado chamado Tértulo. Eles se apresentaram ao governador Félix para fazer acusações contra Paulo.
2 Kəkwein Pol ruvnimwə pehe, nənə Tetalas rani irapw nəɡkiariien səvəi nəkur Isrel tɨ Filiks i, mamɨni mə, “Tɨ nəri nə mə ikamərɨmənu amasan ia kɨmaha, iahamarə əpwəmwɨs ia nəmərinuien. Ikɨnəmri amasan narimnari me rɨpɨk mo narəien səkɨmaha nəkur Isrel ruvehe mamasan mwi.
2 Depois que Paulo foi chamado, Tértulo começou a acusação, dizendo: — Excelentíssimo Senhor Governador, o seu governo nos tem trazido um longo tempo de paz, e graças à sua sábia administração muitas reformas necessárias estão sendo feitas para o bem deste povo.
3 Iəmə asori Filiks, ia nəpɨn me rerɨmaha raɡien tɨ narimnari me nəha ikamo, iahaməni tanak tukw ik.
3 Somos muito agradecidos por tudo aquilo que temos recebido em todas as ocasiões e em todos os lugares.
4 Iou iapkokeikei mhə mə takouraha nəpɨn səim, mətə iakase ik mə tikapi kɨmaha, mətərɨɡ ro ia nəɡkiariien kwakwa səkɨmaha.
4 Mas não quero tomar muito do seu tempo e por isso peço que tenha a bondade de nos escutar apenas um pouco mais.
5 Kɨmaha iahətoni mə iəmə i, in iəmə ərəha riti. Ia kwopun me pam rarukwumen nərəhaien, mamo nəkur Isrel kamhəski irəha me. In iəmə asori riti səvəi nərmama me nəha hənati irapw ia nəfwakiien atukwatukw səkɨmaha, mamhesi pen iəmə Nasaret nəha.
5 Nós achamos, de fato, que este homem é uma peste. Ele provoca desordens entre os judeus do mundo inteiro e é também o líder do partido dos nazarenos.
6 — ausente —
6 Além disso tentou profanar o Templo, e então nós o prendemos. Nós íamos julgá-lo de acordo com a nossa Lei ,
7 — ausente —
7 mas o comandante Lísias veio e o tirou de nós à força.
8 Trɨni mɨnuə ikəres pen iəmə i, ikukurən nɨreɡiien raməɡkiari ia narimnari me pam i iahaməni irə.”
8 Aí o próprio Lísias mandou que os acusadores viessem até aqui e fizessem a acusação diante do senhor. Se o senhor fizer perguntas a este homem, ele mesmo confirmará todas as acusações que estamos fazendo contra ele.
9 Nənə nəkur Isrel hasitu ia Tetalas, mhəni mə narimnari me nəha Tetalas rani ro nɨpərhienien.
9 Então os judeus concordaram, dizendo que tudo era verdade.
10 Ia nəpɨn nəha Filiks ranuanu pen m Pol mə trəɡkiari. Nənə Pol rɨni mə, “Iou iakukurən amasan mə nuk rɨpɨk ik iəmə asori sə iakaməkiri nəɡkiariien səvəi nəkur Isrel ia kwopun i. Ro pen rerɨk raɡien mə takɨni irapw nəɡkiariien səiou ia nənimem.
10 O Governador fez sinal para que Paulo falasse. Então ele disse: — Eu sei que há muitos anos o senhor é juiz do povo judeu e por isso eu me sinto à vontade para fazer a minha defesa na sua presença.
11 Ikukurən nətəien mə rɨpkəpi raka mhə ihi nəpɨn twelef iou iakɨməutə pen fwe Jerusalem mə takəfwaki.
11 Como o senhor mesmo pode comprovar, faz apenas doze dias que fui a Jerusalém para adorar a Deus.
12 Ia nəpɨn nəha nəkur Isrel həpkətoni mhə iou iakamousari m iərmama riti. Həpkətoni mhə iou iakarukwumen nərəhaien riti ia nimwə səvəi Kumwesən uə ia nimwəfwaki me səvənraha uə ia kwopun me fwe ia taon.
12 Os judeus não me viram discutindo com ninguém nos pátios do Templo, nem agitando o povo nas suas sinagogas ou em qualquer outro lugar da cidade.
13 Nəɡkiariien me i kamhəni ia nirak təkwtəkwuni rəknekɨn tɨ nirəha mə tuho ikətoni mə nɨpərhienien.
13 E eles não podem provar nenhuma das acusações que agora estão fazendo contra mim.
14 Mətə nəri takɨni pehe tukw ik i ro nɨpərhienien. Iou iərmama riti iakamərer pen ia kuse nəfwakiien i kani mə Suatuk səvəi Iesu. Ia suatuk nəha iakaməfwaki pen m Kumwesən səvəi kaha kupwən me səkɨmaha. Irəha i kamhəni mə suatuk nəha suatuk ikou. Mətə iou iakani nɨpərhienien ia nəɡkiariien me pam kɨmərai pen ia Loa səvəi Moses mɨne nəkukuə me səvəi profet kupwən me.
14 Porém uma coisa confesso ao senhor: eu sigo o Caminho que os judeus dizem ser falso; mas é desse modo que sirvo ao Deus dos nossos antepassados. Creio em tudo o que está escrito na Lei de Moisés e nos livros dos Profetas .
15 Iakaməmri pen əknekɨn nətərɨɡien səiou ia Kumwesən mameitenhi rəmwhen mwi ia nəmə me i mə tɨ nəpɨn riti in ro nərmama səməme həuvamhə hətui mwi, nəkur amasan mɨne nəkur ərəha.
15 Eu e os meus acusadores temos esta mesma esperança em Deus: todos vão ressuscitar, tanto os bons como os maus.
16 Mo pen ia nəpɨn me iakamousari məpwəh noien nari riti sə tro iakreɡi fwe ia rerɨk mə iakɨno nərəhaien ia nəmri Kumwesən uə ia nəmri nərmama.
16 Por isso faço tudo para sempre ter a consciência limpa diante de Deus e das pessoas.
17 Ia nuk me nepwɨn iapkevən mhə fwe ia Jerusalem. Kurirə irə iakevən ikɨn mə takuvei pen narimnari me nepwɨn m Kumwesən, nənə muvei pen mwi mane trasitu ia nərmama me səiou nəkur Isrel.
17 E Paulo continuou: — Depois de ter ficado fora de Jerusalém durante alguns anos, voltei para lá a fim de levar algum dinheiro para o meu próprio povo e para oferecer
18 Iakevən fwe nimwə səvəi Kumwesən mə tako narimnari me nəha. Nəpɨn iakevən mo pam nəfe Loa səvəi Moses rani tɨ noien iou iakəmher ia nəmri Kumwesən, nəkur Isrel me nepwɨn hətə iou. Nərmama me həpwəh nɨpɨkien kɨmaha mɨnraha, nurɨɡrɨɡien asori riwən.
18 Quando estava fazendo isso, depois de eu ter acabado a cerimônia de purificação , alguns judeus me encontraram na área do Templo . Não havia muita gente comigo nem desordem.
19 Mətə nəkur Isrel me nepwɨn səməme həuku pen fwe Esia, irəha mwi fwe nəkwai nimwə nəha. Trɨni mɨnuə irəha hənətə iou iakɨno noien ərəha ramasan pwəh həuvehe mhərer ia nənimem, mhəni irapw.
19 Porém alguns judeus da província da Ásia estavam lá. São eles que devem se apresentar diante do senhor e fazer as acusações, se é que têm alguma coisa contra mim.
20 Mə rekəm pwəh nəmə me i həni irapw tukw ik i nəfe iakɨno rɨpkatukwatukw mhə hənətoni ia nəpɨn nəha iakamərer ia nəmri nəmə asori me səvənraha.
20 Ou então que estes homens que estão aqui digam se, quando eu estive diante do Conselho Superior , eles me acharam culpado de qualquer crime.
21 Mətə niemaha rəpi irəha tɨ nəɡkiariien kuatia a i iakɨməni. Nəpɨn iakamərer ia nəmrɨnraha, iakəɡkiari asori, mɨni mə, ‘Ipwet, iakamərer ia nəmrɨmiaha mə tihəkiri nəɡkiariien səiou, tɨ nəri nə mə iakani pərhien mə nərmama səməme həuvamhə tuhətui mwi.’”
21 Quando estava de pé diante deles, eu apenas disse em voz alta: “Hoje estou sendo julgado por vocês porque creio que os mortos vão ressuscitar.”
22 Filiks rukurən amasan suatuk nəha səvəi Iesu. Ro pen ro sampam ia nəɡkiariien, mɨni mə, “Nəpɨn Lisias, iəmə asori səvəi naruaɡən me, truku pen fwe Jerusalem meiwaiu pehe i, iakɨni irapw nətərɨɡien səiou ia nəɡkiariien me i səkɨmiaha.”
22 Então Félix, que estava bem-informado a respeito do Caminho, deixou a questão para depois, dizendo a eles: — Quando o comandante Lísias chegar, eu resolverei o caso de vocês.
23 Nənə Feliks rɨni pen tɨ iaruaɡən riti səvənhi mə, “Tikətui amasan tɨ iərmama i, mətə ikukurən nuvehi rakaien jen ia rəɡɨn, məseni in pwəh ravən auər a kwopti. Trɨni mɨnuə in me nepwɨn həuvehe mə tuhasitu irə, tikəpwəh nɨniseien irəha.”
23 Ele mandou que o oficial pusesse um guarda para tomar conta de Paulo e ordenou que lhe dessem alguma liberdade e licença para receber ajuda dos amigos.
24 Nəpɨn nepwɨn rukurau, Feliks ruvehe irau pran səvənhi nəɡhɨn nə Trusila. In prən Isrel. Filiks rərhi pen nəɡkiariien mə Pol truvehe. Nənə in rɨreɡi Pol rəɡkiari ia nahatətəien ia Iesu Kristo.
24 Alguns dias mais tarde Félix veio com Drusila, a sua esposa, que era judia. Mandou chamar Paulo e o ouviu falar a respeito da fé em Cristo Jesus.
25 Mətə nəpɨn Pol raməɡkiari ia noien atukwatukw, mɨne noien sə iərmama rəsisəɡ noien ərəha ia nɨmɨruien səvənhi, mɨne nəpɨn sə rauvehe Kumwesən trəkiri nərmama tɨ noien me səvənraha, Filiks rehekɨr, mɨni pen tɨ Pol i mə, “Təkwtəkwuni nəmwhen. Tiko mevən. Tɨ nəpɨn riti, səiou wok riwən, iakəkwein mwi ik.”
25 Mas, quando Paulo começou a falar sobre uma vida correta, o domínio próprio e o Dia do Juízo Final, Félix ficou com medo e disse: — Agora pode ir. Quando eu puder, chamarei você de novo.
26 Ia nəpɨn mwi nəha, Filiks ramətərɨɡ mə rosi Pol truvei pen mane min mə trəseni in rier ia kalapus mamevən. Ro pen raməkwein Pol ia nəpɨn me, maməɡkiari irau min.
26 Além disso Félix esperava que Paulo lhe desse algum dinheiro. Por isso o chamava muitas vezes e conversava com ele.
27 Nuk kəru rukurau, nənə Filiks rəpwəh wok sə rauvehi, mətə rəpwəh Pol raməmak ia kalapus, tɨ nəri nə mə rokeikei mə tro nəkur Isrel həreɡi ramasan tukwe. Nənə Posias Festas ruvehi təmwheki Filiks.
27 Dois anos depois Pórcio Festo ficou no lugar de Félix como governador. Félix queria agradar os judeus; por isso, ao sair, deixou Paulo na prisão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.