Atos 21
Nǝkukuǝ Ikinan (TNK) vs NAA
1 Kɨmaha iahəsəkɨr raka mɨnraha, mhəputə ia nɨtətə, mhəier, nənə mhəuvən atukwatukw ia tənə əmwerɨs nəha Kos. Kɨni rakwakwi irə, iahəuvən ia tənə əmwerɨs nəha Roj. Nənə iahəier ia kwopun nəha, mhəuvən ia taon nəha Patara.
1 Depois de nos separarmos deles, navegamos diretamente para a ilha de Cós. No dia seguinte, chegamos a Rodes, e dali fomos a Pátara.
2 Pol mɨne in me nepwɨn həputə ia nɨtətə riti mhəier|alt="Paul went on a boat like this" src="LB00217B.TIF" size="span" loc="Top of paɡe" copy="Urs Weɡmann" ref="Wok Me 21:1" Ia kwopun nəha iahətoni nɨtətə riti rɨnamevən fwe tənə Fonisia. Nənə iahəputə irə, mhəier,
2 Encontrando um navio que ia para a Fenícia, embarcamos nele, seguindo viagem.
3 mhəuvən mheste iahəti pen mhətoni tənə əmwerɨs nəha Saepras. Nənə iahəukurau ia nɨkaren saot, mhəuvən fwe profens nəha Siria, nənə mheiwaiu pehe ia taon nəha Taea. Nɨtətə səkɨmaha rərer ia kwopun nəha, tɨ nəri nə mə tukpeki parei kaɡo səvənhi fwe ikɨn.
3 Quando a ilha de Chipre já estava à vista, deixando-a à esquerda, navegamos para a Síria e chegamos a Tiro, pois o navio devia ser descarregado ali.
4 Kɨmaha iahəuvarei, mhəuvən mamhətui nərmama me səvəi Iesu. Mhətoni irəha, nənə Nənɨmwɨn Ikinan ro irəha hətoni nəfe tuko ia Pol fwe Jerusalem. Ro pen irəha həni pen tɨ Pol i mə trəpwəh nevənien. Iaharə fwe Taea kɨmaha mɨnraha meste nəfwakiien kuatia.
4 Encontrando os discípulos, permanecemos lá durante sete dias. Movidos pelo Espírito, eles recomendavam a Paulo que não fosse a Jerusalém.
5 Nəpɨn səkɨmaha sampam tahəier irə iahəuvehi suatuk səkɨmaha mamhəuvən, nərman me pam irəha nɨpran me səvənraha mɨne nəkwərhakwərha me səvənraha havən kɨmaha mɨnraha. Iahəier ia taon, mhəuvən fwe nɨpəkɨr. Nənə ia kwopun nəha, iahənɨmwi nukurhumaha mhəfwaki.
5 Passados aqueles dias, saímos para continuar a viagem. Todos os discípulos, cada um com a sua mulher e os seus filhos, nos acompanharam até fora da cidade; e, ajoelhados na praia, oramos.
6 Nəpɨn iahəsəkɨr raka m kɨmaha me, iahəputə ia nɨtətə, mhəier. Nənə irəha hərərɨɡ mhəuvən fwe imwənraha.
6 Despedindo-nos uns dos outros, embarcamos; e eles voltaram para casa.
7 Nɨtətə səkɨmaha rier ia Taea, maiu, muvehe ia taon nəha Toleme. Nənə iahəuvarei, mhəuvən mhətoni piəvtaha me fwe ikɨn, mharə kɨmaha mɨnraha nəpɨn pekɨn.
7 Quanto a nós, concluindo a viagem iniciada em Tiro, chegamos a Ptolemaida, onde saudamos os irmãos, passando um dia com eles.
8 Kɨni rakwakwi irə, iahəputə mwi ia nɨtətə, mhəier, mhəuvehe ia taon nəha Sisaria. Iahəuvarei, mhəuvnimwə ia nimwə səvəi Filip, iərmama riti sə raməvisau irapw nəɡkiariien amasan. In riti ia nərman me nəha irəha pam sefen. Fwe kupwən aposol me hənərpwi rəɡɨnraha ia nirəha mə tuhasitu ia nirəha. Iaharə kɨmaha min.
8 No dia seguinte, partimos e fomos para Cesareia. E, entrando na casa de Filipe, o evangelista, que era um dos sete, ficamos com ele.
9 Səvənhi prən ouihi me kefə. Həpkesi pen mhə ihi iərman. Ia nəpɨn me kamhəni irapw nəɡkiariien sə raku pen tɨ Nənɨmwɨn Ikinan.
9 Filipe tinha quatro filhas solteiras, que profetizavam.
10 Kɨmaha iaharə mheste nəpɨn kahar uə kefə ia kwopun nəha, profet riti nəɡhɨn nə Akapus ruku pen fwe Jutia meiwaiu pehe
10 Demorando-nos ali alguns dias, veio da Judeia um profeta chamado Ágabo,
11 mətə kɨmaha. Nənə in ruvehi kətoti səvəi Pol, mərihi atukw a rəɡɨn mi mɨne nɨsun mi irə, nənə mɨni mə, “Nənɨmwɨn Ikinan rani mə, ‘Nəkur Isrel fwe Jerusalem tuhərihi iamɨnhi iərmama sə səvənhi i kətoti, nənə mhəuvehi pen in ia rəɡi nərmama rɨpko mhə irəha nəkur Isrel.’”
11 que, aproximando-se de nós, pegou o cinto de Paulo e, amarrando com ele os próprios pés e mãos, declarou: — Assim diz o Espírito Santo: É isto que os judeus em Jerusalém farão ao dono deste cinto para entregá-lo nas mãos dos gentios.
12 Nəpɨn iahəreɡi nəɡkiariien nəha, kɨmaha mɨne nərmama ia kwopun nəha iahasək, mamhəres Pol mə trəpwəh nutə penien fwe Jerusalem.
12 Quando ouvimos estas palavras, tanto nós como os daquele lugar rogamos a Paulo que não fosse a Jerusalém.
13 Mətə Pol rɨni mə, “Rəfo hiamasək iamɨnhi irə, mamho rerɨk ramərkwəpɨr? Iakɨnəpnəpenə raka mə tukərihi iou iamɨnhi. Mətə rɨpko mhə in əpa nəha. Trɨni mɨnuə kousi əpune iou fwe Jerusalem tɨ nəɡhi Iesu Iərɨmənu səkɨtaha, iakɨnəpnəpenə raka.”
13 Mas ele respondeu: — O que estão fazendo, ao chorar assim e partir o meu coração? Pois estou pronto não só para ser preso, mas até para morrer em Jerusalém pelo nome do Senhor Jesus.
14 Nənə nəpɨn iahətə mə ko iahəpkɨnise mhə in, iahəpwəh, nənə mhəni mə, “Pwəh tuko rəmwhen Iərɨmənu rokeikei.”
14 Como Paulo não se deixou persuadir, conformados, dissemos: — Seja feita a vontade do Senhor!
15 Kɨmaha iaharə rəpwəmwɨs kwopti ia kwopun nəha. Nənə kurirə irə iahəpnəpenə narimnari me səkɨmaha, nənə mhəier mhəutə pen fwe Jerusalem.
15 Passados aqueles dias, tendo feito os preparativos, fomos para Jerusalém.
16 Nərmama nepwɨn səvəi Iesu fwe Sisaria həuvən kɨmaha mɨnraha, mhəiri pen kɨmaha iahəuvən fwe nimwə səvəi Mɨnason. In iəmə Saepras riti. Rɨməuvehe mo in iərmama riti səvəi Iesu fwe tui. Kɨmaha iahapri fwe nəkwai nimwə səvənhi.
16 Alguns dos discípulos também vieram de Cesareia conosco, trazendo consigo Mnasom, natural de Chipre, velho discípulo, com quem nos deveríamos hospedar.
17 Nəpɨn kɨmaha iahəuvehe ia Jerusalem, piəvtaha me hətə kɨmaha. Rerɨnraha raɡien.
17 Quando chegamos a Jerusalém, os irmãos nos receberam com alegria.
18 Kɨni rakwakwi irə, Pol ruvnimwə kɨmaha min mevən mətə Jemes. Elta me səvəi nəfwakiien irəha mwi fwe ikɨn.
18 No dia seguinte, Paulo foi conosco encontrar-se com Tiago, e todos os presbíteros se reuniram.
19 Pol rɨni ramasan tɨ nirəha i, marə mɨni mwi narimnari me kuatia kuatia sə Kumwesən rɨno ia nəpɨn nəha Pol rɨnamowok fwe kwopun me səvəi nərmama rɨpko mhə irəha nəkur Isrel.
19 E, tendo-os saudado, contou em detalhes o que Deus tinha feito entre os gentios por seu ministério.
20 Nəpɨn irəha həreɡi, həɡnəɡɨni Kumwesən, nənə mhəni pen tɨ Pol i mə, “Piəvmaha, ikɨnətə raka mə nəkur Isrel me taosen m taosen həuvəni raka nɨpərhienien ia Iesu. Nənə irəha pam həskai tɨ Loa səvəi Moses.
20 Ouvindo isso, eles deram glória a Deus e lhe disseram: — Você percebe, irmão, que há milhares de judeus que creram, e todos são zelosos da Lei.
21 Irəha həuvəreɡi raka nərmama kamhəni ik mə ikamevən ia kwopun me səvəi nərmama rɨpko mhə irəha nəkur Isrel, mamahatən nəkur Isrel me pam ia kwopun me nəha mə tuhəpwəh Loa səvəi Moses. Irəha həreɡi mə ikamɨni pen tɨ nirəha i mə tuhəpwəh nuvehiien ninhum m nəkwərhakwərha me səvənraha uə nesi penien narəien səkɨtaha nəkur Isrel.
21 Eles foram informados que você ensina todos os judeus entre os gentios a apostatarem de Moisés, dizendo-lhes que não devem circuncidar os filhos, nem andar segundo os costumes da Lei.
22 Irəha tuhəreɡi mə ikuvəuvehe raka ia kwopun i. Ro iamɨnhi irə, kɨtaha tsəfo irəha?
22 Que faremos, então? Certamente saberão que você já chegou.
23 Tiko nəri kɨmaha tahəni pehe tukw ik i. Nərman kefə ia kwopun i. Fwe kupwən həuvehi kwəsuahi ia nəmri Kumwesən mamhatuakəm tukwe.
23 Faça, portanto, o que vamos dizer: Estão entre nós quatro homens que, voluntariamente, fizeram um voto.
24 Tikuvehi nəmə me i, mo nəfe Loa səvəi Moses rani tɨ noien kɨmiaha mɨnraha hiəmher ia nəmri Kumwesən, muvehi tukwini nəmri narimnari me səvənraha, mo pam, nənə irəha tuhərai nukwənenraha rahatən pen mə natuakəmien səvənraha həno pam. Ia noien nəha nərmama me tuhətoni mhəukurən mə nəɡkiariien me nəha kamɨni ia niram ro neikuəien i. Ikamesi pen ihi Loa səvəi Moses.
24 Leve esses homens, participe da cerimônia de purificação com eles e pague a despesa deles, para que rapem a cabeça. Assim todos saberão que não procede a informação que receberam a respeito de você e que, pelo contrário, você mesmo vive de conformidade com a lei.
25 Mətə nərmama me nəha kamhəni nɨpərhienien ia Iesu, səməme rɨpko mhə irəha nəkur Isrel, kɨmaha iahənərhi pen raka nəkukuə riti mɨnraha, mhəni pen nəkwamaha tɨ nirəha i. Iahəni mə irəha tuhəpwəh naniien nəveɡɨnien sə kɨməuvei pen m nənɨmwi nari me səməme kaməfwaki pen mɨnraha. Tuhəpwəh naniien netə. Tuhəpwəh naniien nərimɨru riti sə kətiri nɨpətəkinuan remhə, mətə netə raməmak ihi ia nusan. Nərman me tuhəpwəh niri əpnapenien nɨpran. Nɨpran me tuhəpwəh nesi pen əpnapenien nərman.”
25 Quanto aos gentios que creram, já lhes transmitimos decisões para que se abstenham das coisas sacrificadas a ídolos, do sangue, da carne de animais sufocados e da imoralidade sexual.
26 Kɨni rakwakwi irə, Pol ruvehi nərman me nəha kefə, mevən, mɨnamo nəfe Loa səvəi Moses rani tɨ noien irəha mɨnraha həmher ia nəmri Kumwesən. In ruvnimwə ia nimwə səvəi Kumwesən, mɨni sas pen tɨ pris me mə nəpɨn sefen trukurau, nənə in mɨne nərman me nəha kefə tuhəmher. Ia nəpɨn nəha nərman me nəha kefə tuhəuvei pen nərimɨru me səvənraha kuatia kuatia mə tukousi əpune kuvei pen m Kumwesən.
26 Então Paulo, levando aqueles homens, no dia seguinte, tendo-se purificado com eles, entrou no templo, acertando o cumprimento dos dias da purificação, até que se fizesse a oferta em favor de cada um deles.
27 Ipaka nəpɨn me nəha sefen həukurau pam. Nənə nəkur Isrel me nepwɨn səməme həuku pen fwe ia Esia hətoni Pol ia nimwə səvəi Kumwesən. Nənə nəpɨn hətoni, həkwtəmhiri in, mamhərhiərhi nərmama me,
27 Quando já estavam por findar os sete dias, os judeus que tinham vindo da província da Ásia, ao verem Paulo no templo, alvoroçaram todo o povo e o agarraram,
28 mamhəkwein əpwəmwɨs mə, “Nəmə Isrel, hasitu! Iəmə i in i ramahatən nərmama ia kwopun me, mamɨni ərəha kɨtaha nəkur Isrel, mamɨni ərəha mwi loa səkɨtaha mɨne kwopun i. Təkwtəkwuni nəha riri nəkur Kris me nepwɨn həuvnimwə pehe i ia nəkwai nimwə səvəi Kumwesən. Ia noien nəha in ramo kwopun ikinan i ruvehe məmkemɨk ia nəmri Kumwesən.”
28 gritando: — Israelitas, socorro! Este é o homem que por toda parte anda ensinando todos a serem contra o povo, contra a Lei e contra este lugar. E mais ainda: introduziu até gregos no templo e profanou este recinto sagrado.
29 (Irəha həni nəɡkiariien nəha tɨ nəri nə mə fwe kupwən hətoni iəmə Efesas nəha Trofimas ramavən irau Pol fwe ia taon. Rerɨnraha rɨrhi mə Pol riri in muvnimwə pehe ia nəkwai nimwə səvəi Kumwesən.)
29 Disseram isso, pois antes tinham visto Trófimo, o efésio, em sua companhia na cidade e pensavam que Paulo o havia levado para dentro do templo.
30 Nəɡkiariien nəha ro nəkur Jerusalem hərer, mhaiu mhəuvehe. Irəha həkwtəmhiri Pol, mhəvi, mhəier irapw ia nimwə səvəi Kumwesən. Təkwtəkwuni a pris me hərəpinhə.
30 Toda a cidade ficou em grande alvoroço, e o povo veio correndo. Agarraram Paulo e o arrastaram para fora do templo; e imediatamente as portas foram fechadas.
31 Nərmama me nəha kamhousi Pol mə tuhousi əpune. Ia nəpɨn nəha nəɡkiariien rutə mevən tɨ iaruaɡən səvəi Rom sə in rasori ia naruaɡən me irəha taosen. In rɨreɡi mə nərmama me pam ia Jerusalem kamho nurɨɡrɨɡien asori.
31 Procurando eles matá-lo, chegou ao conhecimento do comandante das tropas romanas que toda a Jerusalém estava amotinada.
32 Təkwtəkwuni a riri naruaɡən me nepwɨn səvənhi mɨne nəmə asori me səvənraha haiu mheiwaiu tɨ nərmama me. Nəpɨn nərmama me hətoni iəmə asori nəha mɨne naruaɡən me səvənhi, irəha həpwəh nousiien Pol.
32 Então este, levando logo soldados e centuriões, correu para o meio do povo. Ao verem chegar o comandante e os soldados, pararam de espancar Paulo.
33 Iəmə asori səvəi naruaɡən me revən tɨ Pol, mɨni pen tɨ naruaɡən me səvənhi mə tuhəkwtəmhiri in, mhərihi ia jen kəru. Nənə in rəres pen nərmama me i mə, “Nəfe i iərmama? Rɨno nəfe?”
33 O comandante se aproximou e ordenou que Paulo fosse preso e amarrado com duas correntes. Então perguntou quem era e o que havia feito.
34 Nərmama ia nəkuər nəha nepwɨn kamhəni nəɡkiariien riti, nepwɨn kamhəni səpə. Mətə rəknekɨn tɨ iəmə asori səvəi naruaɡən me ko rɨpkreɡi atukwatukw mhə nari riti tɨ nəri nə mə nurɨɡrɨɡien rasori. Ro iamɨnhi irə in rɨni pen tɨ naruaɡən me səvənhi mə tuhəuvehi Pol, mhəuvehi, mhəuvnimwə ia nimwə səvəi naruaɡən me.
34 Na multidão, uns gritavam uma coisa, outros gritavam outra. Não podendo ele, porém, saber a verdade por causa do tumulto, ordenou que Paulo fosse recolhido à fortaleza.
35 Nəpɨn Pol reste kwopun nəha kavən kautə ikɨn, naruaɡən me həvrani in mamhəutə. Irəha ho iamɨnha irə, tɨ nəri nə mə nərmama me niemaha raməpi pɨk irəha.
35 Ao chegar às escadas, foi preciso que os soldados o carregassem, por causa da violência da multidão,
36 Kamhəkurirə ia Pol mɨne naruaɡən me, mamhəkwein əpwəmwɨs mə, “Housi əpune iəmə nəha.”
36 pois a massa de povo o seguia gritando: — Mate-o!
37 Ipaka naruaɡən me həuvehi Pol mhəuvnimwə ia nimwə səvənraha, nənə Pol rɨni pen tɨ iəmə asori səvəi naruaɡən me i mə, “Ko iakəɡkiari ro mik?”
37 E, quando Paulo ia sendo recolhido à fortaleza, disse ao comandante: — Seria possível dizer algo para o senhor? O comandante respondeu: — Você sabe grego?
38 Rosi ik iəmə Ijip nəha fwe kupwən ikrukwumen naruaɡənien riti kɨmiaha nəkur Rom, miri nərman me səməme kamhousi əpune iərmama, irəha pam fo-taosen, hiəuvən fwe kwopun akwesakwes ikɨn?”
38 Você não é, por acaso, aquele egípcio que algum tempo atrás começou uma revolta e levou quatro mil guerrilheiros para o deserto?
39 Mɨreɡi Pol rɨni mə, “Rekəm. Iou iəmə Isrel. Iakɨnətui fwe profens nəha Silisia ia taon nəha Tasas. Iou sitisen riti səvəi taon asori nəha. Iakase ik mə ko ikəseni ro iou iakəɡkiari m nərmama me nəha.”
39 Paulo respondeu: — Eu sou judeu, natural de Tarso, uma importante cidade da Cilícia. E peço ao senhor que me permita falar ao povo.
40 Iəmə asori səvəi naruaɡən me rəseni Pol. Nənə Pol rərer nəha kavən kautə ikɨn, muvehi utə rəɡɨn, mɨrɨpwi tete nərmama me. Nəpɨn irəha həuvehe mhafafa, rəɡkiari mɨnraha ia nəɡkiariien Hipru, mɨni mə,
40 Obtida a permissão, Paulo, em pé na escadaria, fez com a mão sinal ao povo. Fez-se grande silêncio, e ele falou em língua hebraica, dizendo:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.