Atos 1
Nǝkukuǝ Ikinan (TNK) vs VC
1 Iou riti Teofilas:
1 Em minha primeira narração, ó Teófilo, contei toda a seqüência das ações e dos ensinamentos de Jesus,
2 meste nəpɨn nəha in raməvəhaɡ m aposol me səvənhi səməme in rɨnərpwi rəɡɨn ia nirəha. In raməvəhaɡ mɨnraha, mauvei pen nəɡkiariien riti rauku pen tɨ Nənɨmwɨn Ikinan. Nəpɨn ruvei pen pam, kuvehi utə in revən fwe ia neiai.
2 desde o princípio até o dia em que, depois de ter dado pelo Espírito Santo suas instruções aos apóstolos que escolhera, foi arrebatado {ao céu}.
3 Nəpɨn Iesu ruvəreɡi raka nəmisəien səvənhi, rarə mwi nəpɨn foti. Ia nəpɨn me nəha ramier irapw tɨ aposol me nəha. Nəpɨn rɨpɨk ramərer ia nəmrɨnraha, mamo irəha hamətoni mə ruvəmɨru pərhien. Irəha kamhətə in, nənə in rani narimnari me ia nɨkaren səvəi nɨtətə sə Kumwesən ramərɨmənu irə.
3 E a eles se manifestou vivo depois de sua Paixão, com muitas provas, aparecendo-lhes durante quarenta dias e falando das coisas do Reino de Deus.
4 Nəpɨn riti raməni pəri nari irəha mɨnraha, nənə mɨni pen tɨ nirəha i mə, “Tihəpwəh nierien ia Jerusalem, mətə tihameitenhi Nənɨmwɨn Ikinan sə Tata səiou rɨno raka promes mə truvei pehe m kɨmiaha. Hiəuvəreɡi raka iou iakaməɡkiari irə fwe kupwən, mamɨni mə,
4 E comendo com eles, ordenou-lhes que não se afastassem de Jerusalém, mas que esperassem o cumprimento da promessa de seu Pai, que ouvistes, disse ele, da minha boca;
5 ‘Jon rɨno paptaes ia nui, mətə rɨpko mhə tui Kumwesən tro paptaes ia kɨmiaha ia Nənɨmwɨn Ikinan.’”
5 porque João batizou na água, mas vós sereis batizados no Espírito Santo daqui há poucos dias.
6 Nənə nəpɨn riti mwi, nəpɨn aposol me housəsɨmwɨn irəha me, kamhəres pen Iesu i mə, “Iərɨmənu, tikərɨmənu ia nəkur Isrel nəha təkwtəkwuni rəmwhen ia kiɡ kupwən me səvənraha uə rekəm?”
6 Assim reunidos, eles o interrogavam: Senhor, é porventura agora que ides instaurar o reino de Israel?
7 Mətə Iesu rɨni pen tɨ nirəha i mə, “Tata səiou rauvehi nasoriien mɨnəmri raka nəpɨn me pam. Rɨpko mhə səkɨmiaha tihəukurən mə tɨnesən nəpɨn me nəha tuhəier irapw.
7 Respondeu-lhes ele: Não vos pertence a vós saber os tempos nem os momentos que o Pai fixou em seu poder,
8 Mətə nəpɨn Nənɨmwɨn Ikinan truvehe ia kɨmiaha, tihəuvehi nɨskaiien. Nənə tihaməkeikei mhəuvən, mhəvisau irapw iou fwe Jerusalem, mɨne ia kwopun me pam fwe ia tənə Jutia mɨne Sameria, mhəuvən mheste tənəmtənə me pam.”
8 mas descerá sobre vós o Espírito Santo e vos dará força; e sereis minhas testemunhas em Jerusalém, em toda a Judéia e Samaria e até os confins do mundo.
9 Nəpɨn Iesu rɨni pam nəɡkiariien me nəha, kuvehi utə in rautə. Nərmama me səvənhi kamhəti pen mamhətoni in meste nəpuə riti rousəman. Kurirə irə həpkətoni mhə mwi in.
9 Dizendo isso elevou-se da {terra} à vista deles e uma nuvem o ocultou aos seus olhos..
10 Nəpɨn Iesu rautə mamevən, irəha kamhəkwətə ihi ia nɨmaɡouaɡou, nənə təkwtəkwuni a iəmə mi kəru səvənrau tɨnari rəpsan krouier irapw tɨ nirəha, rouərer ia nɨkarenraha,
10 Enquanto o acompanhavam com seus olhares, vendo-o afastar-se para o céu, eis que lhes apareceram dois homens vestidos de branco, que lhes disseram:
11 rouni mə, “Nəmə Kalili! Rəfo hiamərer ia kwopun i, mamhəti utə ia nɨmaɡouaɡou? Iesu i sə kuvehi raka tukumiaha, kuvehi utə revən fwe ia neiai, in truvehe rəmwhen a mwi hiənətoni rautə ia nɨmaɡouaɡou mamevən.”
11 Homens da Galiléia, por que ficais aí a olhar para o céu? Esse Jesus que acaba de vos ser arrebatado para o céu voltará do mesmo modo que o vistes subir para o céu.
12 Kurirə ikɨn aposol me həier ia təkuər nəha kani mə Təkuər Olif mhərərɨɡ mamhəuvən fwe Jerusalem. (Təkuər nəha Olif raməkure ipaka tɨ Jerusalem rəmwhen ia wan kilometa.)
12 Voltaram eles então para Jerusalém do monte chamado das Oliveiras, que fica perto de Jerusalém, distante uma jornada de sábado.
13 Nəpɨn irəha həier pen fwe taon, mhəutə pen fwe ia rum nəha irənhə kwopun kamharə ikɨn. Nəɡhɨnraha me i: Pita, Jon, Jemes, Antru, Filip, Tomas, Patolomiu, Matiu, Jemes tɨni Alfeas, Saemon (iəmə sə kupwən rakurirə ia səməme haməmwur mə tuhəkoui irapw nəkur Rom), mɨne Jutas tɨni Jemes.
13 Tendo entrado no cenáculo, subiram ao quarto de cima, onde costumavam permanecer. Eram eles: Pedro e João, Tiago, André, Filipe, Tomé, Bartolomeu, Mateus, Tiago, filho de Alfeu, Simão, o Zelador, e Judas, irmão de Tiago.
14 Ia nəpɨn me nərmama me nəha nətərɨɡien səvənraha kuatia. Kamhousəsɨmwɨn irəha me, mamhəfwaki. Meri, mama səvəi Iesu, mɨne piəvi Iesu me, mɨne nɨpran səməme kamhəni nɨpərhienien ia Iesu irəha mɨnraha.
14 Todos eles perseveravam unanimemente na oração, juntamente com as mulheres, entre elas Maria, mãe de Jesus, e os irmãos dele.
15 Nəpɨn me nepwɨn həukurau, nənə piəvtaha me housəsɨmwɨn irəha me ia kwopun kuatia. (Irəha pam ipaka tɨ wan hantret twenti.) Nənə Pita rɨskəmter ia rerɨnraha mɨni mə,
15 Num daqueles dias, levantou-se Pedro no meio de seus irmãos, na assembléia reunida que constava de umas cento e vinte pessoas, e disse:
16 “Nərman, piak me, fwe kupwən Nənɨmwɨn Ikinan ruvei pen nəɡkiariien səvənhi m Kiɡ Tevɨt mə trukupwən mɨni irapw Jutas, iəmə sə rɨməiri nərmama me həuvən mhəkwtəmhiri Iesu. Nəɡkiariien nəha ruvəuvehe muvəukuə raka, tɨ nəri nə mə nəɡkiariien me pam kɨmərai pen ia Nəkukuə Ikinan tuhaməkeikei mhəuvehe mhəukuə.
16 Irmãos, convinha que se cumprisse o que o Espírito Santo predisse na escritura pela boca de Davi, acerca de Judas, que foi o guia daqueles que prenderam Jesus.
17 Jutas nəha fwe kupwən Iesu rɨnərpwi rəɡɨn irə mə truvehe mo aposol riti səvənhi kɨmaha min.”
17 Ele era um dos nossos e teve parte no nosso ministério.
18 (Iəmə nəha rɨno noien ərəha, muvehi mane irə, muvehi mevən muvehi nəmri tɨprənə i. Fwe ia tɨprənə nəha in rɨmwei irapw, tɨpwɨn rəpəruə, nəninhə irə rier.
18 Este homem adquirira um campo com o salário de seu crime. Depois, tombando para a frente, arrebentou-se pelo meio, e todas as suas entranhas se derramaram.
19 Nərmama səməme kamharə fwe Jerusalem həreɡi nəvisauien səvənhi, nənə həuvei pen nəɡhi kwopun nəha ia nəɡkiariien səvənraha mə Akeltama. Nɨpwrai nəɡkiariien nəha in i mə Tɨprənə sə Netə Rɨnaiu Ikɨn.)
19 {Tornou-se este fato conhecido dos habitantes de Jerusalém, de modo que aquele campo foi chamado na língua deles Hacéldama, isto é, Campo de Sangue.}
20 Pita rɨrɨpɨn nəɡkiariien mɨni mə, “Nəɡkiariien i sə kɨmərai pen ia nəkukuə nəha Ol Sam raməɡkiari ia Jutas. Rɨni mə,
20 Pois está escrito no livro dos Salmos: Fique deserta a sua habitação, e não haja quem nela habite; e ainda mais: Que outro receba o seu cargo {Sl 68,26; 108,8}.
21 — ausente —
21 Convém que destes homens que têm estado em nossa companhia todo o tempo em que o Senhor Jesus viveu entre nós,
22 — ausente —
22 a começar do batismo de João até o dia em que do nosso meio foi arrebatado, um deles se torne conosco testemunha de sua Ressurreição.
23 Pita rɨni pen pam, nənə irəha həni irapw nəɡhi iərmama kəru. Nəɡhɨnrau Josef mɨne Matias (Josef nəha kaməkwein mwi in mə Pasapas mɨne Jastas.)
23 Propuseram dois: José, chamado Barsabás, que tinha por sobrenome Justo, e Matias.
24 Nənə irəha həfwaki, mhəni mə, “Iərɨmənu, ikukurən nətərɨɡien səvəi nərmama me pam. Tiko mahatən ro m kɨmaha i mə iərman mi sə pəku nəha ikokeikei mə
24 E oraram nestes termos: Ó Senhor, que conheces os corações de todos, mostra-nos qual destes dois escolheste
25 truvehe mo in aposol, muvehi təmwki Jutas, iəmə sə rɨnəpwəh wok nəha mə trevən ia kwopun atukwatukw səvənhi.”
25 para tomar neste ministério e apostolado o lugar de Judas que se transviou, para ir para o seu próprio lugar.
26 Nənə irəha həuini nəri sə ramahatən pen nari mə sin nəha truvehi wok nəha. Nənə nəri nəha rahatən pen mə Matias. Nənə həvsini pen in irəha aposol me eleven.
26 Deitaram sorte e caiu a sorte em Matias, que foi incorporado aos onze apóstolos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.