Atos 10
Nǝkukuǝ Ikinan (TNK) vs NAA
1 Iərmama riti, nəɡhɨn nə Konilias, ramarə fwe Sisaria. In iaruaɡən riti səvəi Rom. In rasori ia naruaɡən me irəha pam hantret. Kani irəha mə Naruaɡən me səvəi Itali.
1 Em Cesareia morava um homem chamado Cornélio, que era centurião de uma companhia do exército chamada Italiana.
2 Konilias in iəməfwaki riti. In mɨne nərmama pam ia nəkwai nimwə səvənhi kamhəsiai Kumwesən. Konilias rauvei pen mane asori m nəkur Isrel trasitu ia nirəha. Ia nəpɨn me raməfwaki m Kumwesən səvənraha.
2 Era piedoso e temente a Deus com toda a sua casa, fazendo muitas esmolas ao povo e orando sempre a Deus.
3 Nəpɨn riti, ipaka tɨ tri klok ia nəruarəv, Konilias rətoni vison riti. Ia vison nəha aɡelo riti səvəi Kumwesən ruvnimwə pehe, mɨni mə, “Konilias.”
3 Um dia, por volta das três horas da tarde, durante uma visão, esse homem viu claramente um anjo de Deus que se aproximou dele e lhe disse:
4 Konilias rəti pen mətoni aɡelo nəha, mehekɨr, mɨni mə, “Iəmə asori, rəfo?”
4 — Cornélio! Este, fixando nele os olhos e possuído de temor, perguntou: — O que é, Senhor? E o anjo lhe disse: — As suas orações e as suas esmolas subiram para memória diante de Deus.
5 Təkwtəkwuni tikərhi pen nərmama me nepwɨn həuvən fwe taon nəha Jopa pwəh həiri iərmama riti nəɡhɨn nə Saemon kani mwi in mə Pita mhəiri mhəuvehe.
5 Agora envie mensageiros a Jope e mande chamar Simão, que também é chamado de Pedro.
6 In ramarə ia nimwə səvəi iərmama riti sə ramo narimnari me ia teki kau. Nəɡhɨn nə Saemon. Nimwə səvənhi ipaka tɨ təsi.”
6 Ele está hospedado com Simão, curtidor, cuja residência está situada à beira-mar.
7 Nəpɨn aɡelo rəpwəh in mamevən, Konilias rəkwein iərmama kəru sə krauo tukwini nari min, məkwein mwi iaruaɡən riti ia nirəha səməme kamho nəkwan. Iaruaɡən nəha in mwi iəməfwaki riti. Irəhar haruvehe
7 Logo que o anjo que lhe falava se retirou, Cornélio chamou dois dos seus servos e um soldado piedoso dos que estavam a seu serviço
8 nənə Konilias rɨni irapw narimnari me pam mɨnrahar, mərhi pen irəhar, harevən fwe Jopa.
8 e, depois de lhes explicar tudo, mandou que fossem a Jope.
9 Kɨni rakwakwi irə, ia kurkwai nəpɨn ia ran, nəpɨn irəhar haruvehe ipaka tɨ taon nəha Jopa, Pita rutə pen fwe təkure nimwə mə trəfwaki.
9 No dia seguinte, enquanto eles viajavam e já estavam perto da cidade de Jope, Pedro subiu ao terraço, por volta do meio-dia, a fim de orar.
10 Rɨreɡi nukumhə rɨnahi, mokeikei mə trəni nari. Nəpɨn irəha kamhəuvani ihi nəveɡɨnien sənəni, in rətoni vison riti.
10 Estando com fome, quis comer; mas, enquanto lhe preparavam a comida, sobreveio-lhe um êxtase.
11 Ia vison nəha rətoni kəpuapen reitehi, nənə, nari riti rəmwhen ia tapolen asori kauvehi ia kona kefə səvənhi rameiwaiu irapw pehe ia tɨprənə.
11 Viu o céu aberto e um objeto como se fosse um grande lençol, que descia do céu e era baixado à terra pelas quatro pontas,
12 Ia nəkwai tapolen nəha, nərimɨru me səpəmsəpə mɨne snek me mɨne menu me i kamhəivə ia nɨmaɡouaɡou.
12 contendo todo tipo de quadrúpedes, répteis da terra e aves do céu.
13 Pita rɨreɡi reri iərmama riti rɨni mə, “Pita, tiko mərer, mousi əpune nəri nə riti, məni.”
13 E ouviu-se uma voz que se dirigia a ele:
14 Mətə Pita rɨni mə, “Rekəm, Iərɨmənu! Iou iapkəni mhə ihi nari riti ikɨməni mə tukəpwəh nəniien, uə nari riti sə rəmkemɨk ia nənimem.”
14 Mas Pedro respondeu: — De modo nenhum, Senhor! Porque nunca comi nada que fosse impuro ou imundo.
15 Mɨreɡi reri iərmama nəha rəɡkiari mwi min mə, “Nəfe Kumwesən rɨməni mə rəmher, tikəpwəh nɨniien mə rəmkemɨk.”
15 Pela segunda vez, a voz lhe falou:
16 Nəɡkiariien nəha ruvehe tɨ Pita m kahar, nənə tapolen nəha kuvehi utə revən fwe ia neiai.
16 Isso aconteceu três vezes, e, em seguida, aquele objeto foi levado de volta para o céu.
17 Kurirə ikɨn Pita ramətərɨɡ mə trəfukurən nɨpwrai vison nəha in rɨnətoni. Iərmama kahar Konilias rərhi pen irəhar, harətui, mharənətə raka nimwə səvəi Saemon, mamharərer ia kwəruə səvənhi fwe iruə.
17 Enquanto Pedro estava perplexo sobre qual seria o significado da visão, eis que os homens enviados por Cornélio, tendo perguntado pela casa de Simão, pararam junto à porta.
18 Irəhar harəkwein pen, mharəres mə, “Iərmama riti nəɡhɨn nə Saemon kani mwi in mə Pita ramarə ia kwopun i uə rekəm?”
18 Chamando, perguntaram se ali estava hospedado Simão, que também é chamado de Pedro.
19 Pita rerɨn ramrhi ihi vison nəha rɨnətoni mamətərɨɡ tukwe. Ia nəpɨn nəha Nənɨmwɨn Ikinan rɨni pen tukwe in mə, “Ətə ro. Iərmama kahar fwe kamharətui ik.
19 Enquanto Pedro meditava a respeito da visão, o Espírito lhe disse: — Estão aí três homens à sua procura.
20 Tikərer, meiwaiu, mevən kɨmiaha mɨnrahar. Tikəpwəh nehekɨrien, tɨ nəri nə mə iou iakərhi pehe irəhar haruvehe.”
20 Portanto, levante-se, desça e vá com eles, sem hesitar; porque eu os enviei.
21 Ro iamɨnhi irə Pita reiwaiu, mevən tɨ iəmənmirəhar nəha, mɨni mə, “Iou i iərmama nə hiamarətui. Hiaruvehe tɨ nəfe?”
21 Então Pedro desceu e disse àqueles homens: — Eu sou a pessoa que vocês estão procurando. O que os traz até aqui?
22 Mɨreɡi harni pen tukwe in mə, “Konilias, iəmə asori riti səvəi naruaɡən me, rərhi pehe kɨmrahar. In iəmə atukwatukw sə ramsiai Kumwesən. Nəkur Isrel me pam həɡnəɡɨni in mə in iəmə amasan riti. Aɡelo ikinan riti səvəi Kumwesən rɨni pen tɨ Konilias i mə trəkwein pehe ik mə tikevən fwe nimwə səvənhi pwəh in rɨreɡi nəɡkiariien səim.”
22 Então disseram: — O centurião Cornélio, homem reto e temente a Deus e tendo bom testemunho de toda a nação judaica, foi instruído por um santo anjo a mandar chamar você para a casa dele e ouvir o que você tem a dizer.
23 Mɨreɡi Pita rɨni pen tɨ nirəhar i mə “Kɨmirəhar tiharuvnimwə pehe pwəh sapri. Trakwakwi a saməuvən.”
23 Pedro, então, convidando-os a entrar, hospedou-os. No dia seguinte, Pedro se aprontou e foi com eles. Também alguns irmãos dos que moravam em Jope foram com ele.
24 Nənə rakwakwi mwi irə, həuvən mhapirapw fwe ia Sisaria. Konilias rameitenhi irəha. In rɨnoeite raka nərmama ia kwənəkwus səvənhi mɨne in me nepwɨn fwe ia nəkwai nimwə səvənhi.
24 No dia seguinte, Pedro chegou a Cesareia. Cornélio estava esperando por eles, tendo reunido os seus parentes e os amigos mais íntimos.
25 Nəpɨn Pita ruvehe ipaka tɨ nimwə səvəi Konilias, Konilias ruvehe, mɨnɨmwi nukurhun mi ia nənimen, mamsiai in.
25 Quando Pedro estava por entrar, Cornélio foi ao seu encontro e, prostrando-se aos pés dele, o adorou.
26 Mətə Pita rɨvi utə, mɨni mə, “Ərer, iou iakəmwhen a ia niram.”
26 Mas Pedro o levantou, dizendo: — Levante-se, porque eu também sou apenas um homem.
27 Irau krouəɡkiari, rouuvnimwə. Nəpɨn Pita rəti pen mətoni nərmama həpɨk hənousəsɨmwɨn raka irəha me,
27 Falando com ele, Pedro entrou, encontrando muitos reunidos ali,
28 in rɨni pen tɨ nirəha i mə, “Kɨmiaha i hiəuvəukurən raka mə Loa səkɨmaha nəkur Isrel raməsisəɡ əknekɨn kɨmaha. Ko iahəpkuvnimwə mhə ia nəkwai nimwə me səvəi nərmama me rɨpko mhə irəha nəkur Isrel uə mamhavən pəri kɨmaha mɨnraha. Mətə Kumwesən ro iakətoni mə ko iakəpwəh nɨniien mə iərmama riti in rəmkemɨk ia nənimen.
28 a quem se dirigiu, dizendo: — Vocês bem sabem que um judeu está proibido de se juntar a um gentio ou de entrar na casa dele. Mas Deus me mostrou que não devo considerar ninguém impuro ou imundo.
29 Ro pen nəpɨn hiəkwein iou mə takuvehe, iakuvehe a, məpwəh nɨniien nari riti. Nənə təkwtəkwuni iakuə takəres kɨmiaha i mə hiəkwein pehe iou tɨ nəfe?”
29 Por isso, uma vez chamado, vim sem vacilar. E agora pergunto: Por que motivo vocês mandaram me chamar?
30 Mɨreɡi Konilias rɨni mə, “Irəkahar ia nəruarəv, rəmwhen təkwtəkwuni, iakaməfwaki ia nəkwai nimwə səiou. Nənə iakətə iərmama riti ramərer ia nənimek. Tɨnari səvənhi rəpsan.
30 Cornélio respondeu: — Faz hoje quatro dias que, mais ou menos por esta hora, às três da tarde, eu estava orando em minha casa. De repente, se apresentou diante de mim um homem vestido com roupas resplandecentes
31 Rɨni pehe tukw iou i mə, ‘Konilias, Kumwesən ruvəreɡi raka nəfwakiien me səim. Rerɨn ramrhi narimnari me səim sə ikauvei pen m nərmama səməme nautə səvənraha riwən.
31 que disse: “Cornélio, a sua oração foi ouvida e as suas esmolas foram lembradas na presença de Deus.
32 Tikərhi pen nərmama nepwɨn həuvən fwe taon nəha Jopa mə tuhəres iərmama riti nəɡhɨn nə Saemon Pita. Ramarə ia nimwə səvəi iərmama riti nəɡhɨn mwi nə Saemon. In iəmə sə ramo narimnari me ia teki kau. Nimwə səvənhi ipaka tɨ təsi.’
32 Envie, pois, alguém a Jope e mande chamar Simão, que também é chamado de Pedro; ele está hospedado na casa de Simão, curtidor, à beira-mar.”
33 Aɡelo nəha rɨni iamɨnhi, ro pen təkwtəkwuni a irə iakərhi pehe nərmama me nepwɨn tukw ik. Ik iko noien amasan muvehe tukumaha i. Təkwtəkwuni kɨmaha pam iahaməkure ia kwopun i ia nəmri Kumwesən, mamheitenhi mə tahəreɡi nəfe nəɡkiariien in ruvei pehe mik mə tikɨni pehe tukumaha i.”
33 Portanto, sem demora, mandei chamá-lo, e você fez muito bem em vir. Agora estamos todos aqui, na presença de Deus, prontos para ouvir tudo o que o Senhor ordenou a você.
34 Ia nəpɨn nəha Pita rɨnaməɡkiari mɨni mɨnuə, “Iakətə pərhien mə Kumwesən ramo rəmnəmwhen ia nərmama me pam.
34 Então Pedro começou a falar. Ele disse: — Reconheço por verdade que Deus não trata as pessoas com parcialidade;
35 Trɨni mɨnuə iərmama riti ramsiai in, mamo noien amasan, Kumwesən trəkwein amasan irə. Nəri auər a mə iəmə nəha in iəmə Isrel uə in iərməpə.
35 pelo contrário, em qualquer nação, aquele que o teme e faz o que é justo lhe é aceitável.
36 — ausente —
36 Esta é a palavra que Deus enviou aos filhos de Israel, anunciando-lhes o evangelho da paz, por meio de Jesus Cristo. Este é o Senhor de todos.
37 — ausente —
37 Vocês sabem o que aconteceu em toda a Judeia, tendo começado na Galileia depois do batismo que João pregou,
38 Kɨmiaha hiəukurən mwi navənien səvəi Iesu, iəmə Nasaret. Fwe kupwən, Kumwesən ruvei pen Nənɨmwɨn Ikinan mɨne nɨskaiien min. Nənə tɨ nəri nə mə Kumwesən ramarə tukwe, Iesu ramevən ia kwopun me, mamo noien amasan. Nərmama səməme kamharə ia rəɡi Setan, in rapeki raka irəha, mamomasan irəha.
38 como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com poder. Jesus andou por toda parte, fazendo o bem e curando todos os oprimidos do diabo, porque Deus estava com ele.
39 Kɨmaha i iahənətoni narimnari me nəha Iesu rɨno fwe tənə səvəi nəkur Isrel mɨne ia Jerusalem. Irəha hərui tərini pen in ia nei kamarkuaui, remhə.
39 E nós somos testemunhas de tudo o que ele fez na terra dos judeus e em Jerusalém. Depois eles o mataram, pendurando-o num madeiro.
40 Mətə ia nəpɨn səro kahar irə, Kumwesən ro in rətui mwi ia nemhəien səvənhi. Kurirə irə Iesu rier irapw tɨ nərmama.
40 Mas Deus o ressuscitou no terceiro dia e concedeu que fosse manifesto,
41 In rɨpkier irapw mhə tɨ nərmama me pam, mətə rier irapw tukumaha i səməme Kumwesən rɨnərpwi rəɡɨn ia kɨmaha mɨni mə tahətoni. Nəpɨn Iesu rɨnətui mwi ia nemhəien səvənhi, kɨmaha iahani pəri nari, mhənɨmwi pəri kɨmaha min.
41 não a todo o povo, mas às testemunhas que foram anteriormente escolhidas por Deus, isto é, a nós que comemos e bebemos com ele, depois que ressurgiu dentre os mortos.
42 In rɨni pehe tukumaha i mə tahaməkeikei mhəvisau m nərmama, mhəni irapw mə Kumwesən ruvəuvehi utə raka in. Iesu nəha in nəha iərmama sə trəkiri noien me səvəi nərmama me pam, nərmama kamhəmɨru mɨne səməme həuvamhə.
42 Jesus nos mandou pregar ao povo e testemunhar que ele foi constituído por Deus como Juiz de vivos e de mortos.
43 Profet kupwən me pam həɡkiari ia Iesu nəha, mamhəni mə nərmama səməme kamhahatətə irə, tɨ nəri nə mə kamhəni nɨpərhienien ia nəɡhɨn, Kumwesən trenouenou noien ərəha me səvənraha, məpwəh nərpwɨnien.”
43 Dele todos os profetas dão testemunho de que, por meio do seu nome, todo o que nele crê recebe remissão dos pecados.
44 Nəpɨn Pita raməɡkiari ihi, Nənɨmwɨn Ikinan reiwaiu ia nərmama me pam nəha kamhətərɨɡ ia nəɡkiariien səvənhi.
44 Enquanto Pedro falava estas palavras, o Espírito Santo caiu sobre todos os que ouviam a mensagem.
45 Nəkur Isrel me nəha kamhəni nɨpərhienien ia Iesu haməuku pen fwe Jopa irəha Pita hamərkərinari tɨ nəri nə mə Kumwesən rərhi irapw Nənɨmwɨn Ikinan, muvei pen mwi m nərmama me nəha rɨpko mhə irəha nəkur Isrel.
45 E os fiéis que eram da circuncisão, que tinham vindo com Pedro, admiraram-se, porque também sobre os gentios foi derramado o dom do Espírito Santo.
46 Hamərkəri asori nari ia nirəha tɨ nəri nə mə kamhəreɡi irəha kamhəɡkiari ia nəɡkiariien me səpəmsəpə, mamhəɡnəɡɨni Kumwesən tɨ narimnari amasan me sə rɨno.
46 Pois eles os ouviam falando em línguas e engrandecendo a Deus. Então Pedro disse:
47 “Ko iərmama riti rəsisəɡ nərmama me nəha mɨni mə tuhəpwəh noien paptaes ia nui? Irəha həuvəuvehi raka Nənɨmwɨn Ikinan rəmwhen mwi ia kɨtaha.”
47 — Será que alguém poderia recusar a água e impedir que sejam batizados estes que, assim como nós, receberam o Espírito Santo?
48 Ro iamɨnhi irə Pita rɨni nəkwan mə tukaməkeikei ko paptaes ia nirəha ia nəɡhi Iesu Kristo. Nəpɨn kɨno raka paptaes ia nirəha, həres pen Pita mə trarə pəpɨm irəha mɨnraha.
48 E ordenou que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Então lhe pediram que permanecesse com eles por alguns dias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.