2 Coríntios 7
Nǝkukuǝ Ikinan (TNK) vs VC
1 Nərmama keikei me səiou, promes me i səkɨtaha. Ro pen pwəh səpərhi atukw a kɨtaha, mhəpeki raka narimnari me pam səməme hamo nɨpwrataha mɨne nənɨmwɨtaha həmkemɨk ia nəmri Kumwesən. Pwəh so mə noien səkɨtaha ratukwatukw pam, mo ikinan i, tɨ nəri nə mə kɨtaha samhekɨr Kumwesən.
1 Depositários de tais promessas, caríssimos, purifiquemo-nos de toda imundície da carne e do espírito, realizando plenamente nossa santificação no temor de Deus.
2 Tihəsevər ia rerɨmiaha tukumaha. Kɨmaha iahəpko mhə rərəha ia iərmama riti. Iahəpkɨvi pen mhə iərmama riti ia kwopun ərəha ikɨn. Iahəpkəmwur mhə mə tahəuvehi nari riti səvəi iərmama riti ia noien ikou.
2 Acolhei-nos dentro do vosso coração. A ninguém temos ofendido, a ninguém temos arruinado, a ninguém temos enganado.
3 Iou iapkɨni mhə nəɡkiariien i, mɨni mə hiəno noien ərəha, rekəm. Iakuvəni raka tukumiaha i mə nəri auər a mə tsəmɨru pəri uə tsemhə pəri, mətə kɨmiaha hiamarə ia nətərɨɡien səkɨmaha ia nəpɨn me.
3 Não vos digo isto por vos condenar, pois já vos declaramos que estais em nosso coração, conosco unidos na morte e unidos na vida.
4 Iou iakamahatətə əknekɨn ia kɨmiaha. Ia nəpɨn me rerɨk ramaɡien tukumiaha. Ia nəmisəien me pam səkɨmaha, kɨmiaha hiamo rerɨk raməpwiuən, mamaɡien pɨk.
4 Tenho grande confiança em vós. Grande é o motivo de me gloriar de vós. Estou cheio de consolação, transbordo de gozo em todas as nossas tribulações.
5 Nəpɨn iahaməuvehe ia profens Masetonia iahəpkapwɨs mhə, mətə ia nəpɨn me nərəhaien rauvehi kɨmaha, nərmama hənuə tuhəvisə m kɨmaha, nənə kɨmaha iahekɨr.
5 De fato, à nossa chegada em Macedônia, nenhum repouso teve o nosso corpo. Eram aflições de todos os lados, combates por fora, temores por dentro.
6 Mətə Kumwesən sə rauvehi utə nətərɨɡien səvəi iərmama sə rerɨn rəpou, ruvehi utə nətərɨɡien səkɨmaha ia nuveheien səvəi Taetas.
6 Deus, porém, que consola os humildes, confortou-nos com a chegada de Tito;
7 Rɨpko mhə nuveheien a səvənhi ruvehi utə nətərɨɡien səkɨmaha, mətə rerɨmaha raɡien mwi tɨ nəɡkiariien səkɨmiaha sə hiəməni pen tukwe in rɨməuvehi utə mwi nətərɨɡien səvənhi. In rɨməni pehe tukumaha mə hiokeikei pɨk mə tihətoni iou, nənə mɨni mə rerɨmiaha rəpou pɨk, hiamərer mwatuk mə tihənise nəɡkiariien ərəha me kamɨni ia nirak. Nəpɨn iakreɡi narimnari me nəha rerɨk raɡien pɨk.
7 e não somente com a sua chegada, mas também com a consolação que ele recebeu de vós. Ele nos contou o vosso ardor, as vossas lágrimas, a vossa solicitude por mim, de modo que ainda mais me regozijei.
8 Rosi nəkukuə kupwən səiou ro kɨmiaha hiəreɡi rərəha, mətə iou iapkreɡi mhə rərəha tukwe. Mətə kupwən iakreɡi rərəha tukwe, tɨ nəri nə mə iakətoni mə nəkukuə nəha rɨno kɨmiaha hiəreɡi rərəha, mətə səvəi nəpɨn ouihi a.
8 Se minha carta vos penalizou, não me arrependo. Se a princípio o senti {porque vejo que, ao menos por um momento, essa carta vos penalizou},
9 Mətə təkwtəkwuni rerɨk ramaɡien, mətə rɨpko mhə rerɨk ramaɡien mə iakɨno kɨmiaha hiəreɡi rərəha, mətə tɨ nəri nə mə nəpɨn hiəreɡi rərəha, hiərərɨɡ ia noien ərəha səkɨmiaha. Kɨmiaha hiəpkouraha mhə kɨmiaha, tɨ nəri nə mə nəpɨn hiəreɡi rərəha, mətə hiaməti pen ia Kumwesən.
9 agora me alegro, não porque fostes entristecidos, mas porque esta tristeza vos levou à penitência. Pois fostes entristecidos segundo Deus, de modo que nenhum dano sofrestes de nossa parte.
10 Nəpɨn səreɡi rərəha rəmwhen sə Kumwesən rokeikei trukuə kwənkwan in i kɨtaha tsəpwəh noien ərəha me səkɨtaha mhəuvehe Kumwesən ruvehimɨru kɨtaha. Nənə rerɨtaha trəpwəh nəpouien tɨ noien nəha. Mətə nəpɨn səreɡi rərəha rəmwhen nərmama səvəi tɨprənə kamhəreɡi trukuə kwənkwan in i kɨtaha tsemhə.
10 De fato, a tristeza segundo Deus produz um arrependimento salutar de que ninguém se arrepende, enquanto a tristeza do mundo produz a morte.
11 Kɨmiaha hiəuvəreɡi raka rərəha rəmwhen sə Kumwesən rokeikei. Nənə hətə ro nəfe raukuə ia kɨmiaha. Hiamo akwauakw mə tukətoni kɨmiaha mə nərəhaien riwən ia kɨmiaha, niemaha raməpi kɨmiaha tɨ noien ərəha səvəi iərmama nəha, kɨmiaha hiaməhekɨr, mamhokeikei pɨk mə tihətə iou, rerɨmiaha raməreuən, mamhərer mwatuk tɨ nəkoui atukwatukwien iərmama sə ramo noien ərəha. Ia noien me pam səkɨmiaha hiənahatən mə hiəpko mhə nari riti rərəha ia narimnari me i.
11 Vede, pois, que solicitude operou em vós a tristeza segundo Deus! Muito mais: que excusas! Que indignação! Que temor! Que ardor! Que zelo! Que severidade! Mostrastes em tudo que não tínheis culpa neste assunto.
12 Iakɨmərai nəkukuə nəha m kɨmiaha, mətə iapkrai mhə m iərmama i sə rɨno noien ərəha. Nənə iapkrai mhə mwi m iərmama sə iərmama nəha rɨno noien ərəha irə, rekəm. Iakɨmərai mə tihətə sas ia nəmri Kumwesən mə hiamokeikei pərhien kɨmaha.
12 Portanto, se vos escrevi, não o fiz por causa daquele que cometeu a ofensa, nem por causa do ofendido; foi para que se manifestasse a vossa dedicação por mim diante de Deus.
13 Ro iamɨnhi irə narimnari me pam nəha haməuvehi utə nətərɨɡien səkɨmaha. Ouəh, nəɡkiariien səvəi Taetas ruvehi utə nətərɨɡien səkɨmaha.
13 Eis o que nos tem consolado. Mas, acima desta consolação, o que nos deixou sobremaneira contentes foi a alegria de Tito, cujo coração tranqüilizastes.
14 Fwe kupwən iakɨməni pen tukwe in mə iakamərpwi iou tukumiaha, nənə kɨmiaha hiəpko mhə iou iakaurɨs. Narimnari me pam səməme iahəməni tukumiaha ho nɨpərhienien. Ia noien a mwi nəha, narimnari me pam ia kɨmiaha iahəməni pen tɨ Taetas i, mamhərpwi kɨmaha tukwe, ho nɨpərhienien.
14 Se me gloriei de vós em presença dele, não fui envergonhado. Pois, assim como tudo o que vos temos dito foi conforme a verdade, assim também o louvor que de vós fizemos a Tito demonstrou-se verdadeiro.
15 Taetas rerɨn ramrhi ihi mə kɨmiaha pam anan hiəno nəkwan, nənə mhehekɨr mhətəmnɨmwɨn nəpɨn hiəseni in mə truvehe mətoni kɨmiaha. Nəpɨn rerɨn rɨrhi narimnari me nəha, nokeikeiien səvənhi ramasori pɨk anan mwi tukumiaha.
15 A sua afeição por vós é cada vez maior, quando se lembra da obediência que todos vós lhe testemunhastes, de como o recebestes com respeito e deferência.
16 Rerɨk ramaɡien pɨk tukumiaha tɨ nəri nə mə iakani nɨpərhienien ia kɨmiaha mə kɨmiaha hiamo noien atukwatukw.
16 Alegro-me por poder contar convosco em tudo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.