1 Coríntios 13
Nǝkukuǝ Ikinan (TNK) vs BKJ
1 Trɨni mɨnuə iakaməɡkiari ia nəɡkiariien əpə me səvəi nərmama mɨne naɡelo me, mətə nokeikeiien riwən ia nirak, iou iakəmwhen a ia təmtəm riti kauəsi ramierɨɡ asori, uə bel kauəsi ramasək.
1 Ainda que eu falasse as línguas dos homens e dos anjos, e não tivesse caridade, eu me tornaria como o bronze ressoante ou um címbalo tilintante.
2 Trɨni mɨnuə iakauvehi nɨskaiien tɨ nɨni irapwien nəɡkiariien sə Kumwesən rauvei pehe, uə iakukurən pam nɨpwrai narimnari me səməme kamhərkwafə mɨne nukurənien me pam, uə nahatətəien sə iakauvehi rɨskai məmwhen mə takuvehi raka təkuər me irə, mətə nokeikeiien riwən ia nirak, iou iakəmwhen a ia nəri auər a.
2 E ainda que eu tivesse o dom de profecia, e entendesse todos os mistérios, e todo o conhecimento, e ainda que eu tivesse toda a fé, de tal maneira que eu pudesse remover montes e não tivesse caridade, eu nada seria.
3 Trɨni mɨnuə iakɨpeki pen pam narimnari me səiou m nərmama me səməme nautə səvənraha riwən, uə iakəseni nɨpwrak mə napw trahi, mətə nokeikeiien riwən ia nirak, noien nəha iakɨno ko rɨpkasitu mhə ia nirak.
3 E ainda que eu distribuísse todos os meus bens para alimentar os pobres, e ainda que eu entregasse o meu corpo para ser queimado, e não tivesse caridade, de nada me aproveitaria.
4 Noien səvəi nokeikeiien ikamo nətərɨɡien səim raməpwəmwɨs, nənə mamo ramasan m nərmama, ik rerɨm rəpwəh nɨrhi ərəhaien nərmama, uə ipkəɡkiari ərpwi mhə, nənə məpwəh nuvehi utəien ik.
4 A caridade é sofredora, e é benigna; a caridade não é invejosa; a caridade não se vangloria, não se envaidece,
5 Noien səvəi nokeikeiien ikəpwəh no penien nərmama, mɨpkəmwur mhə tɨ tɨpwɨm, mɨpko akwauakw mhə niemaha, uə ikəpwəh nəkwtəmhiri əknekɨnien nərəhaien sə iərmama riti rɨno mik ia rerɨm.
5 não se comporta indecentemente, não busca os seus interesses, não se irrita facilmente, não pensa mal;
6 Rerɨm rɨpkaɡien mhə tɨ noien sə rɨpkatukwatukw mhə, mətə rerɨm ramaɡien a tɨ nɨpərhienien.
6 não se regozija com a iniquidade, mas regozija com a verdade;
7 Noien səvəi nokeikeiien ikəvrani nəfe nəɡhɨn kamo mik, ia nəpɨn me ikani nɨpərhienien ia Kumwesən, maməmri pen əknekɨn nətərɨɡien səim irə. Nəpɨn nərəhaien reste ik, mətə ikamərer əknekɨn.
7 sofre todas as coisas; crê em todas as coisas, espera em todas as coisas, suporta todas as coisas.
8 Noien səvəi nokeikeiien ko rɨpkiwən mhə ia nəpɨn riti. Mətə noien səvəi nɨni irapwien nəɡkiariien sə Kumwesən rauvei pehe, uə noien səvəi nəɡkiariien ia nəɡkiariien əpə me, uə noien səvəi nukurənien nari, noien mirəhar nəha tuhariwən.
8 A caridade nunca falha; mas, havendo profecias, elas falharão; havendo línguas, cessarão; havendo conhecimento, desaparecerá.
9 Ro iamɨnhi irə tɨ nəri nə mə ipwet mɨne nukurənien səkɨtaha ro nɨpərpərɨn, nənə nəɡkiariien me i Kumwesən rauvei pehe saməni irapw ro nɨpərpərɨn.
9 Porque em parte conhecemos, e em parte profetizamos.
10 Mətə nəpɨn sə pekɨn trier pehe, sə ro nɨpərpərɨn triwən.
10 Mas, quando o que é perfeito vier, então, o que o é em parte será aniquilado.
11 Nəpɨn iakɨnamouihi, iakaməɡkiari rəmwhen ia iəkunouihi, nukurənien səiou rəmwhen səvəi iəkunouihi, nənə noien səvəi nətərɨɡien səiou rəmwhen səvəi iəkunouihi. Mətə nəpɨn iakuvehe masori, iakəmri noien me səvəi iəkunouihi ia təkutak.
11 Quando eu era criança, falava como criança, entendia como criança, pensava como criança; mas quando eu me tornei homem, eu coloquei de lado as coisas infantis.
12 Ipwet mɨne kɨtaha samətoni rəmwhen saməti pen ia klas sə rakwhakw, mətə ia nəpɨn nəha tsətoni rəmwhen saməti pen ia nəmrɨtaha atukwatukw. Ipwet mɨne iakukurən a nɨpərɨn, mətə ia nəpɨn nəha takukurən amasan pam rəmwhen ia Kumwesən rukurən amasan pam iou nəha təkwtəkwuni.
12 Porque agora vemos através de um espelho, sombriamente; mas então veremos face a face; agora eu conheço em parte, mas então conhecerei como também eu sou conhecido.
13 Nənə təkwtəkwuni noien mirəhar i kahar hamarərer: noien səvəi nahatətəien, noien səvəi neitenhiien nəri amasan mə truvehe, mɨne noien səvəi nokeikeiien. Mətə noien sə ramasan pɨk anan ia nirəhar in i noien səvəi nokeikeiien.
13 E agora permanecem a fé, a esperança e a caridade, estas três; mas a maior destas é a caridade.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Coríntios 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.