1 Coríntios 11
Nǝkukuǝ Ikinan (TNK) vs ACF
1 Kɨmiaha tihaməkeikei mhəuvnhi iou rəmwhen ia iou iakauvnhi Kristo.
1 Sede meus imitadores, como também eu de Cristo.
2 Iakaməɡnəɡɨni kɨmiaha tɨ nəri nə mə hiəpkenouenou mhə iou ia nəpɨn me, nənə mamhəkwtəmhiri noien me səməme iakɨnahatən kɨmiaha irə.
2 E louvo-vos, irmãos, porque em tudo vos lembrais de mim, e retendes os preceitos como vo-los entreguei.
3 Mətə iakokeikei mə kɨmiaha tihəukurən mə kənkapwə nərman me pam nə in nə Kristo, kənkapwə pran nə in nə iərman səvənhi, nənə kənkapwə Kristo nə in nə Kumwesən.
3 Mas quero que saibais que Cristo é a cabeça de todo o homem, e o homem a cabeça da mulher; e Deus a cabeça de Cristo.
4 Trɨni mɨnuə iərman riti ruveɡi kənkapwə maməfwaki uə mani irapw nəɡkiariien sə Kumwesən rɨməuvei pen min, ramo aurɨs Kristo.
4 Todo o homem que ora ou profetiza, tendo a cabeça coberta, desonra a sua própria cabeça.
5 Mətə pran sə rəpwəh nuveɡiien kənkapwə maməfwaki uə rani irapw nəɡkiariien sə Kumwesən rɨməuvei pen min, in ramo aurɨs iərman səvənhi. Noien nəha rəmwhen mə kɨnəkihi nukwəne prən nəha rɨpwiə.
5 Mas toda a mulher que ora ou profetiza com a cabeça descoberta, desonra a sua própria cabeça, porque é como se estivesse rapada.
6 Trɨni mɨnuə pran riti rəpwəh nokeikeiien mə truveɡi kənkapwə iamɨnha irə ramasan mə trərai a nukwənen. Mətə tɨ nəri nə mə ro a naurɨsien mə pran trəkihi nɨmwai nukwənen uə tro kɨpwiə ia kənkapwə, nənə ramasan mə trauveɡi a kənkapwə.
6 Portanto, se a mulher não se cobre com véu, tosquie-se também. Mas, se para a mulher é coisa indecente tosquiar-se ou rapar-se, que ponha o véu.
7 Rərəha mə iərman riti truveɡi kənkapwə tɨ nəri nə mə iərman in rəmwhen ia nənɨmwi nari riti kamətə pen Kumwesən irə mɨne noien amasan səvəi Kumwesən irə. Mətə pran kamətə pen noien amasan səvəi iərman irə.
7 O homem, pois, não deve cobrir a cabeça, porque é a imagem e glória de Deus, mas a mulher é a glória do homem.
8 Ro iamɨnhi irə tɨ nəri nə mə fwe kupwən Kumwesən rɨpkuvehi mhə pran mo iərman irə, mətə in ruvehi iərman mo pran irə.
8 Porque o homem não provém da mulher, mas a mulher do homem.
9 Nənə Kumwesən rəpwəh noien iərman mə in iasitu səvəi pran mətə rɨno pran mə in iasitu səvəi iərman.
9 Porque também o homem não foi criado por causa da mulher, mas a mulher por causa do homem.
10 Ro pen pran traməkeikei muveɡi kənkapwə mə naɡelo me tuhətoni mə in ramsiai iərman səvənhi.
10 Portanto, a mulher deve ter sobre a cabeça sinal de poderio, por causa dos anjos.
11 Mətə tukutaha i səməuvehe mho kuatia kɨtaha Iərɨmənu səkɨtaha, pran ko rɨpko əpa mhə narimnari, nənə iərman mwi ko rɨpko əpa mhə narimnari, irau trouo pəri wok.
11 Todavia, nem o homem é sem a mulher, nem a mulher sem o homem, no Senhor.
12 Ro iamɨnhi irə tɨ nəri nə mə fwe kupwən Kumwesən ruvehi iərman mo pran irə, mətə təkwtəkwuni iərman rətui pehe ia pran. Nənə narimnari me pam haməuku pen tɨ Kumwesən.
12 Porque, como a mulher provém do homem, assim também o homem provém da mulher, mas tudo vem de Deus.
13 Həkiri ro nəri i mə pran sə raməfwaki m Kumwesən, məpwəh nuveɡiien kənkapwə, noien nəha ratukwatukw uə rekəm?
13 Julgai entre vós mesmos: é decente que a mulher ore a Deus descoberta?
14 Noien səkɨtaha nərmama ramahatən kɨmiaha ia nəri i takɨni uə rekəm? Iərman sə nukwənen rəpwəmwɨs ramo aurɨs in,
14 Ou não vos ensina a mesma natureza que é desonra para o homem ter cabelo crescido?
15 mətə trɨni mɨnuə pran riti nukwənen rəpwəmwɨs, rerɨn traɡien tukwe, tɨ nəri nə mə Kumwesən rɨməuvei pen nɨmwai nukwənen min mə trauveɡi kənkapwə.
15 Mas ter a mulher cabelo crescido lhe é honroso, porque o cabelo lhe foi dado em lugar de véu.
16 Mətə trɨni mɨnuə iərmama riti rokeikei mə trəvisə ia noien nəha iakani, nənə iou takɨni iamɨnhi irə mə noien riti mwi riwən nakalasia me səvəi Kumwesən ia kwopun me hamo, mətə həmnəmwhen a.
16 Mas, se alguém quiser ser contencioso, nós não temos tal costume, nem as igrejas de Deus.
17 Ia nəɡkiariien me i takɨni pehe tukumiaha nəha təkwtəkwuni, tapkəɡnəɡɨni mhə kɨmiaha tɨ nəri nə mə nousəsɨmwɨnien səkɨmiaha rɨpkasitu mhə ia kɨmiaha mətə ramouraha a kɨmiaha.
17 Nisto, porém, que vou dizer-vos não vos louvo; porquanto vos ajuntais, não para melhor, senão para pior.
18 Nəri kɨməkupwən kɨni pehe tukw iou i iakreɡi mə nəpɨn kɨmiaha nakalasia me hiamousəsɨmwɨn kɨmiaha me, nənə mamheitehieitehi kɨmiaha me. Nənə rerɨk rɨrhi mə nəɡkiariien me nəha nepwɨn ho nɨpərhienien,
18 Porque antes de tudo ouço que, quando vos ajuntais na igreja, há entre vós dissensões; e em parte o creio.
19 tɨ nəri nə mə tihaməkeikei meitehieitehi kɨmiaha me nənə tukətə mə nɨsɨmə nəha ia kɨmiaha kamho noien atukwatukw.
19 E até importa que haja entre vós heresias, para que os que são sinceros se manifestem entre vós.
20 Nəpɨn hiamousəsɨmwɨn kɨmiaha me mə tihani nəveɡɨnien ikinan səvəi Iərɨmənu səkɨtaha, rɨpko mhə nəveɡɨnien nəha hiamani.
20 De sorte que, quando vos ajuntais num lugar, não é para comer a ceia do Senhor.
21 Iakani iamɨnhi irə tɨ nəri nə mə kɨmiaha kuatia kuatia hiaməmwur ia nənien nari. Kɨmiaha nepwɨn nukumhə ramahi irəha. Nepwɨn kamhənɨmwi nənɨmwiien skai mamhakonə.
21 Porque, comendo, cada um toma antecipadamente a sua própria ceia; e assim um tem fome e outro embriaga-se.
22 Rəfo, rosi nimwə me səkɨmiaha riwən mə tihəkupwən mhəuvən mhəveɡɨn mhənɨmwi fwe ikɨn uə? Uə rəfo, rosi hiamətə ərəha a nakalasia me səvəi Kumwesən, nənə hiokeikei mə tiho aurɨs nərmama nautə səvənraha riwən uə? Takəfni pehe m kɨmiaha? Takəɡnəɡɨni kɨmiaha tɨ noien nəha? Rekəm, ko iapkəɡnəɡɨni mhə kɨmiaha!
22 Não tendes porventura casas para comer e para beber? Ou desprezais a igreja de Deus, e envergonhais os que nada têm? Que vos direi? Louvar-vos-ei? Nisto não vos louvo.
23 Iou iakɨnahatən raka kɨmiaha ia nəɡkiariien sə Iərɨmənu səkɨtaha rɨməuvei pehe miou. Iakɨni mə ia nəpɨn kurirə kəseni pen Iesu Iərɨmənu səkɨtaha ia rəɡi nərmama səməme haməmwəki in, in ruvehi bred,
23 Porque eu recebi do Senhor o que também vos ensinei: que o Senhor Jesus, na noite em que foi traído, tomou o pão;
24 məfwaki mɨni vivi Kumwesən tukwe, nənə məkwsen, mɨni mə, “In i nɨpwrak sə takuvei pen tukumiaha. Kɨmiaha tihaməkeikei mamho iamɨnhi irə mə rerɨmiaha ramrhi iou.”
24 E, tendo dado graças, o partiu e disse: Tomai, comei; isto é o meu corpo que é partido por vós; fazei isto em memória de mim.
25 Rəmwhen a mwi nəpɨn irəha hani raka nari, in ruvehi kap waen, mɨni mə, “Kap i in i nəɡkiariien vi səvəi Kumwesən nɨtek trərihi tərini əknekɨn nəɡkiariien nəha. Tihamarə mamhəuvən nəpɨn tihamənɨmwi ia kap i tihaməkeikei mamho iamɨnhi irə rerɨmiaha tramrhi iou.”
25 Semelhantemente também, depois de cear, tomou o cálice, dizendo: Este cálice é o novo testamento no meu sangue; fazei isto, todas as vezes que beberdes, em memória de mim.
26 Ro iamɨnhi irə nəpɨn hiani bred i, uə hiamənɨmwi kap waen i, hiaməni irapw nemhəien səvəi Iərɨmənu səkɨtaha. Tihamo iamɨnhi irə mamhəuvən mheste in truvehe mwi.
26 Porque todas as vezes que comerdes este pão e beberdes este cálice anunciais a morte do Senhor, até que venha.
27 Ro iamɨnhi irə iərmama sə raməni bred uə ramənɨmwi kap waen i səvəi Iərɨmənu səkɨtaha ia noien riti sə rəpwəh natukwatukwien, in ramo noien ərəha, mamo nəri auər a ia nɨpwrai Iərɨmənu səkɨtaha sə ro ikinan i, mamo mwi nəri auər a ia nɨten sə ro ikinan i.
27 Portanto, qualquer que comer este pão, ou beber o cálice do Senhor indignamente, será culpado do corpo e do sangue do Senhor.
28 Ro pen iərmama riti traməkeikei mukupwən məkiri atukw a noien səvənhi kurirə rəni bred nəha, mənɨmwi kap waen nəha.
28 Examine-se, pois, o homem a si mesmo, e assim coma deste pão e beba deste cálice.
29 In traməkeikei mo iamɨnha irə tɨ nəri nə mə iərmama sə raməni bred nəha, mamənɨmwi kap waen nəha, mətə rɨpkətə sas mhə nɨpwrai Iərɨmənu səkɨtaha, in ravi pehe atukw a nərpwɨnien sə Kumwesən tro min tɨ noien ərəha səvənhi.
29 Porque o que come e bebe indignamente, come e bebe para sua própria condenação, não discernindo o corpo do Senhor.
30 Nəri nəha rɨno mə təkwtəkwuni nəha kɨmiaha hiəpɨk hiaməpou mamhemhə irə, nənə kɨmiaha nepwɨn həuvamhə raka.
30 Por causa disto há entre vós muitos fracos e doentes, e muitos que dormem.
31 Mətə trɨni mɨnuə kɨtaha səkupwən mhəkiri atukw a noien səkɨtaha kurirə sani nəveɡɨnien ikinan, Iərɨmənu səkɨtaha ko rəpwəh nərpwɨnien noien ərəha səkɨtaha.
31 Porque, se nós nos julgássemos a nós mesmos, não seríamos julgados.
32 Nəpɨn Iərɨmənu səkɨtaha rərpwɨn noien ərəha səkɨtaha, in ramo mə trəkoui atukwatukw kɨtaha irə, mə nəpɨn trərpwɨn noien ərəha me səvəi nərmama ia tɨprənə i, nənə kɨtaha tsəpkuvehi mhə nərpwɨnien nəha kɨtaha mɨnraha.
32 Mas, quando somos julgados, somos repreendidos pelo Senhor, para não sermos condenados com o mundo.
33 Ro pen piak me, nəpɨn hiousəsɨmɨn kɨmiaha me mə tihani nəveɡɨnien ikinan, tiheitenhi kɨmiaha me.
33 Portanto, meus irmãos, quando vos ajuntais para comer, esperai uns pelos outros.
34 Trɨni mɨnuə kɨmiaha riti nukumhə rahi, ramasan mə trəni nari fwe imwəni, mə nəpɨn hiousəsɨmwɨn kɨmiaha me, Kumwesən trəpwəh nərpwɨnien noien ərəha səkɨmiaha.
34 Mas, se algum tiver fome, coma em casa, para que não vos ajunteis para condenação. Quanto às demais coisas, ordená-las-ei quando for.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Coríntios 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.