Apocalipse 14
Tuᵽarã Majaroka (TNC) vs VC
1 I'suᵽaka simaraᵽaka be'erõ'õ Sión wãmeika ᵽusiᵽemarã Oveja weiwa'yua uᵽaka imakite rĩkamaᵽakã'ã ñiaraᵽe. Ciento cuarenta y cuatro mil rakamarã ᵽo'imajare kika imaraᵽe. Nakũ'arã kiwãmea, Kiᵽaki wãmeaoka nareka o'ojĩ'amo'mekarã nimaraᵽe.
1 Eu vi ainda: o Cordeiro estava de pé no monte Sião, e perto dele cento e quarenta e quatro mil pessoas que traziam escritos na fronte o nome dele e o nome de seu Pai.
2 Sabe'erõ'õjĩte mabo'ikakurirõ'õᵽi ikuᵽaka sokaarikoraᵽe ate. Ãta jãjia okaayu uᵽaka, wĩᵽoa jãjia ᵽaaika uᵽaka, suᵽabatirã rĩkimarãja arᵽa birebaraka nimarõ'õ uᵽaka sokarĩkamarãᵽe.
2 Ouvia, entretanto, um coro celeste semelhante ao ruído de muitas águas e ao ribombar de potente trovão. Esse coro que eu ouvia era ainda semelhante a músicos tocando as suas cítaras.
3 Botarakamarã maikoribeyu uᵽarã, suᵽabatirã veinticuatro rakamarã ᵽakiarimarã ĩᵽire ruᵽaraᵽaka wãjitãji imaraᵽarã. Nawãjitãji ciento cuarenta y cuatro mil rakamarã mamaka baya koyabaraka imaraᵽarã. Nirã aᵽerã imaberaᵽarã nabayakoyaraᵽaka õñurã. Ritatojo wejeareka imarãte Satanáre jã'merũkiareka waᵽu'rikarã nimaraᵽe.
3 Cantavam como que um cântico novo diante do trono, diante dos quatro Animais e dos Anciãos. Ninguém podia aprender este cântico, a não ser aqueles cento e quarenta e quatro mil que foram resgatados da terra.
4 Waᵽuju rõmitika baariwã'imarĩbeyurã uᵽaka imarika ᵽuᵽajoairã, waᵽuju ima jiyiᵽuᵽayeebeyurã imarĩ, Tuᵽarãte takaja jiyiᵽuᵽayeeirã nimaraᵽe. Suᵽabatirãoka Oveja weiwa'yua uᵽaka imakite a'yu uᵽakaja, kika a'ririjayurã. Ritatojo wejeareka imaraᵽarãre ĩatirã kirirã, Tuᵽarãrirãoka nimaerã ba'irokareka mamarĩ kitããekarã nimaraᵽe.
4 Estes são os que não se contaminaram com mulheres, pois são virgens. São eles que acompanham o Cordeiro por onde quer que vá; foram resgatados dentre os homens, como primícias oferecidas a Deus e ao Cordeiro.
5 Suᵽa imarĩ ĩ'rĩkaoka ᵽakirimaji imaberaᵽaki naka, Tuᵽarãte ĩaika wãjitãji ᵽaremarirã nimaraᵽe.
5 Em sua boca não se achou mentira, pois são irrepreensíveis.
6 Sabe'erõ'õ ĩ'rĩka ángelte mabo'ikakurirõ'õrã wiᵽakã'ã ñiaraᵽe. Iki imaraᵽaki, “Kimakiᵽi ãrĩwa'ri ᵽo'imajare õñia imajiᵽarũkia Tuᵽarã ja'ataikaki”, majaroka o'ariba'imarĩa ãñua bojarimaji. Ritaja ka'iareka dikaoka jariwa'ririmarĩa, suᵽabatirã ᵽo'imajatata jariwa'ririmarĩa, noka imabayu uᵽakaja jairã, suᵽabatirã ritaja wejeareka imarãte sabojarimaji kimaraᵽe.
6 Vi, então, outro anjo que voava pelo meio do céu, tendo um evangelho eterno para anunciar aos habitantes da terra e a toda nação, tribo, língua e povo.
7 Suᵽa imarĩ ikuᵽaka jãjirokaᵽi kijaikoraᵽe:
7 Clamava em alta voz: Temei a Deus, e dai-lhe glória, porque é chegada a hora do seu julgamento. Adorai aquele que fez o céu e a terra, o mar e as fontes.
8 Sabe'erõ'õ aᵽika ángelte wiraᵽaka ñiaraᵽe. Ikuᵽaka kijaikoraᵽe:
8 Outro anjo seguiu-o, dizendo: Caiu, caiu a grande Babilônia, por ter dado de beber a todas as nações do vinho de sua imundície desenfreada.
9 — ausente —
9 Um terceiro anjo seguiu-os, dizendo em alta voz: Se alguém adorar a Fera e a sua imagem, e aceitar o seu sinal na fronte ou na mão,
10 — ausente —
10 há de beber também o vinho da cólera divina, o vinho puro deitado no cálice da sua ira. Será atormentado pelo fogo e pelo enxofre diante dos seus santos anjos e do Cordeiro.
11 Ba'iaja nabaaeka ᵽareaja nare joerãka ũmakaka ᵽuri tiyirũkimarĩa imarãka. I'suᵽaka werikaᵽakiaki uᵽaka imaraᵽakite jiyiᵽuᵽaka õñurã, suᵽabatirã kijẽrãka baaekaoka jiyiᵽuᵽayeewa'ri kiwãmea o'ojĩ'aekarã ba'iaja jũajiᵽarãñurã,— kẽrĩkoraᵽe.
11 A fumaça do seu tormento subirá pelos séculos dos séculos. Não terão descanso algum, dia e noite, esses que adoram a Fera e a sua imagem, e todo aquele que acaso tenha recebido o sinal do seu nome.
12 I'suᵽaka simamaka, Tuᵽarãrirã, kijã'meika yi'ᵽaraka Jesúreoka yi'ririjayurã imarĩ, kire yi'ririja'atarimarĩa sime naro'si.
12 Eis o momento para apelar para a paciência dos santos, dos fiéis, aos mandamentos de Deus e à fé em Jesus.
13 I'sia be'erõ'õ mabo'ikakuriᵽi ikuᵽaka yire sãrĩkoraᵽe:
13 Eu ouvi uma voz do céu, que dizia: Escreve: Felizes os mortos que doravante morrem no Senhor. Sim, diz o Espírito, descansem dos seus trabalhos, pois as suas obras os seguem.
14 I'tojĩrã oko ũmakaka boia ima ᵽemarã ᵽo'imaji uᵽaka imakite ruᵽamaka ñiaraᵽe. Orokaka baaeka bu'ya tuaekaki sara oᵽika rikaiki kimaraᵽe.
14 Eu vi ainda uma nuvem branca, sobre a qual se sentava como que um Filho do Homem, com a cabeça cingida de coroa de ouro e na mão uma foice afiada.
15 Torãjĩrã mae, aᵽika ángel Tuᵽarãte jiyiᵽuᵽaka õrĩriwi'iaᵽi kiᵽoᵽakã'ã ñiaraᵽe. Oko ũmakaᵽemarã ruᵽaraᵽakite jãjirokaᵽi ikuᵽaka ãrĩkoraᵽe:
15 Outro anjo saiu do templo, gritando em voz alta para aquele que estava assentado na nuvem: Lança a tua foice e ceifa, porque é chegada a hora de ceifar, pois está madura a seara da terra.
16 I'suᵽaka kẽᵽakã'ã ã'mitiritirã, ta'teᵽatetirã oko ũmakaka ᵽemarã ruᵽaraᵽakite se'eraᵽe.
16 O Ser que estava assentado na nuvem lançou então a foice à terra, e a terra foi ceifada.
17 I'sia be'erõ'õ, ĩmirã Tuᵽarãte jiyiᵽuᵽaka õrĩriwi'iaᵽi aᵽika ángelte ᵽoraᵽe ate. I'kioka sara oᵽika rikaraᵽaki kiro'si.
17 Outro anjo saiu do templo do céu. Tinha também uma foice afiada.
18 I'sia be'erõ'õ, aᵽika ángel, joeĩjiritẽrĩa ĩarĩrĩrimaji, aᵽika ᵽõ'irã ke'ᵽakã'ã ñiaraᵽe. Toᵽi mae oᵽika sara rikaraᵽakite jãjirokaᵽi ikuᵽaka kẽrĩkoraᵽe:
18 E outro anjo, aquele que tem poder sobre o fogo, saiu do altar e bradou em alta voz para aquele que tinha a foice afiada: Lança a foice afiada e vindima os cachos da vinha da terra, porque maduras estão as suas uvas.
19 I'suᵽaka kẽᵽakã'ã ã'mitiritirã, kisaraᵽi ka'iareka imaraᵽaka õterikia ta'teᵽatetirã ke'eraᵽe. Se'etirã, sokoa bikerũkirõ'õrã sakitaaraᵽe. “Ᵽo'imajare ba'iaja baaika ĩatirã jimarĩa ba'iaja Tuᵽarãte nare jũarũjerãñu”, ãrĩrika uᵽaka sime i'sia.
19 O anjo lançou a sua foice à terra e vindimou a vinha da terra, e atirou os cachos no grande lagar da ira de Deus.
20 Suᵽa imarĩ weje a'riwa'rirã iyaka narĩ'kaᵽa'seraᵽe. Sanarĩ'kaᵽa'semaka riaka uᵽaka sajururaᵽe riwea. Suᵽabatirã trescientos kilómetro rõ'õjĩrã yoerã sajuruwa'raᵽe. I'suᵽaka baawa'ri kawaru wãmujã'ãrõ'õjĩrã ĩkiria saaraᵽe.
20 O lagar foi pisado fora da cidade, e do lagar saiu sangue que atingiu até o nível dos freios dos cavalos pelo espaço de mil e seiscentos estádios.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.