Lucas 15
Haruai NT (TMD_WBT) vs VC
1 Makwam takis pɨb nöbö bla aipam, nöbö mö ap kib mag gwogwo rɨmɨdim bla aipam, Jisas mönö yadmɨd aku nuguŋö, rön, hö nugugu mɨdmä.
1 Aproximavam-se de Jesus os publicanos e os pecadores para ouvi-lo.
2 Makwam Perisi nöbö bla aipam, lo mönö yad nölɨb nöbö bla aipam, Jisas nugwo yad höimöuön yadmä, “Nuŋ pödpöd rɨmɨn nöbö ap kib mag gwogwo röi piaku pön, pɨsaŋ ap mag nɨgiö nɨgön nɨmmɨd?” rɨmä.
2 Os fariseus e os escribas murmuravam: Este homem recebe e come com pessoas de má vida!
3 Aliö rɨmɨdmɨn, Jisas mönö i höd röxön ñɨgö yadöŋa,
3 Então lhes propôs a seguinte parábola:
4 “Nöbö ñɨŋ i, hön sipsip padokwo padök mös mös höuöiliö hö wölu amñaxɨb sö (100) urmɨjöna. Jɨ sipsip paŋyöbö i yöm rɨmɨjön aku, bli pön du mögörɨb ñɨb ñɨb mɨd piaku nɨgön, du hön sipsip nuŋ hölögɨpön aku hölu nugw yönmɨd yönmɨd, höna hölu nugw pöna.
4 Quem de vós que, tendo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa as noventa e nove no deserto e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 Hön sipsip nuŋ aku hölu nugw pön, wä raŋ nugugɨrön, pɨ ragpɨd nuŋwa rol sö nɨgöna.
5 E depois de encontrá-la, a põe nos ombros, cheio de júbilo,
6 Ragpɨd nɨg rag rama hön, nöbö mö nugub nuŋ bla, nöbö mö mögörɨb nɨgiö nuŋ bla, ñɨgö yad wö raŋ, hö röb mɨjöñ aku yajöna, ‘Hölögɨp hön sipsip na aku, hölu nugwön höbkal pɨl aku, ñɨgö nɨ pɨsaŋ wahax pɨnɨm,’ me cöna.
6 e, voltando para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Regozijai-vos comigo, achei a minha ovelha que se havia perdido.
7 Mag aliö akuyöbö mɨ, nöbö mö mɨga akuyöbö, an mɨd ri aböla, ap kib mag gwogwo i rölölɨŋö, rön rɨbyöx nugwöi akuyöbö, adöx yöd röul adö kau sö mɨdöi akuyöbö nugwön wahax peñ; jɨ nöbö mö paŋyöbö i, ap kib mag gwogwo rɨl aku, pödpöd rɨmɨn aliö ailö, rön, röböxmɨjön aku, adöx yöd röul adö kau sö mɨdöi akuyöbö nugwön mɨ wahax pöña.
7 Digo-vos que assim haverá maior júbilo no céu por um só pecador que fizer penitência do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 “Makwam, mö i rɨg silpa mag nuŋ akuyöbö ragpɨd sö mɨjöna. Makwam mag i, ram möl yuö piaku tar pɨñön aku, nuŋ pödpöd cön? Nuŋ hötɨkö ur bɨl yörsak nɨgön, jöujöu walön hölu nugup dumɨd dumɨd rɨg mag nuŋwa nugwön pöna.
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas e perdendo uma delas, não acende a lâmpada, varre a casa e a busca diligentemente, até encontrá-la?
9 Rɨg silpa mag nuŋ aku hölu nugw pön aku, wä raŋ nugugɨrön, nöbö mö nugub nuŋ bla, nöbö mö mögörɨb nɨgiö nuŋ bla, ñɨgö yad wö raŋ, hö röb mɨjöñ aku yajöna, ‘Pɨn rɨg mag paŋyöbö nɨ aku hölu nugwön höbkal pɨl aku, ñɨgö nɨ pɨsaŋ wahax pɨnɨm,’ me cöna.
9 E tendo-a encontrado, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Regozijai-vos comigo, achei a dracma que tinha perdido.
10 Mag aliö akuyöbö mɨ, nöbö mö paŋyöbö i, ap kib mag gwogwo rɨl aku, pödpöd rɨmɨn aliö ailö, rön, röböxmɨjön aku, adöx yöd röul adö kau sö yöraku God ejol nuŋ bla nugwön mɨ ödöriö wahax pöñɨŋö,” röŋa.
10 Digo-vos que haverá júbilo entre os anjos de Deus por um só pecador que se arrependa.
11 Jisas mönö aku yadön yadöŋa, “Nöbö i ha nuŋ mös mɨjön aku.
11 Disse também: Um homem tinha dois filhos.
12 Ha pɨg aku hö nuö yajöna, ‘Acö, ap anɨŋ nöbö hogwa yadlö bla, pɨ nuöm nɨg nɨ bla keir nölö,’ raŋ, nuö ap ñɨŋ nöbö hogwa bla pɨ asɨx hörɨrör nöiöna.
12 O mais moço disse a seu pai: Meu pai, dá-me a parte da herança que me toca. O pai então repartiu entre eles os haveres.
13 Nölaŋ, ha pɨg aku mag metyöbö mɨŋi mɨdön, nuö ap nugwo pɨ nuöm nɨg nölöŋ bla magalɨg sɨm rön, rɨg pön, pön du mögörɨb pad piaku diöna. Du piaku mɨdön, mö kib pɨsaŋ yönön mag gwogwo rɨ gɨrön, rɨg ap nuŋwa pɨrag diön bla, amnör nöbö mö bla nöl pöcöna.
13 Poucos dias depois, ajuntando tudo o que lhe pertencia, partiu o filho mais moço para um país muito distante, e lá dissipou a sua fortuna, vivendo dissolutamente.
14 Alaŋ, rɨg nuŋwa pöraŋ, mögörɨb aku mɨ kiö diba piöna. Makwam ap mag wob nɨmɨb rɨg i mɨdenɨm.
14 Depois de ter esbanjado tudo, sobreveio àquela região uma grande fome e ele começou a passar penúria.
15 Alaŋ, nuŋ duön, nöbö mögörɨb akuyöbö mɨnöbö ñɨŋ i yad nugwaŋ, nugwo hön urɨb mabö aku yad nɨgöna.
15 Foi pôr-se ao serviço de um dos habitantes daquela região, que o mandou para os seus campos guardar os porcos.
16 Makwam nugwo kiö diba pɨla kiö wöröxön, hön urmɨdöi woprö uñ bla bli nɨmnö, cön aku, jɨ nöbö mö bli nugwo ap mag nöleñ.
16 Desejava ele fartar-se das vagens que os porcos comiam, mas ninguém lhas dava.
17 Makwam rɨb mag nuŋwa yöx nugup dumɨd rɨb wä mag aku haŋ yajöna, ‘Acö na mabö rɨ nölmɨdöi nöbö bla, ap mag mɨga mɨda. Nɨ yörɨk mɨdla, nɨ kiö diba wöröxmɨdla.
17 Entrou então em si e refletiu: Quantos empregados há na casa de meu pai que têm pão em abundância... e eu, aqui, estou a morrer de fome!
18 Makwam, nɨ mögörɨb kɨ röböxön, acö mɨd yöra höbkal duön, nugwo yajɨna, “God mämäg il rol nuŋ aku rɨ gwogwam rön, mämäg il rol nagö aku rɨ gwogwam rön, rɨl aku,
18 Levantar-me-ei e irei a meu pai, e dir-lhe-ei: Meu pai, pequei contra o céu e contra ti;
19 nagö nɨ ha nɨ me rön yadmɨjɨnö. Nɨ mabö rɨ nölɨb nöbö nagö i röxg yad nɨgö cɨnö,” cɨnö,’ cöna.
19 já não sou digno de ser chamado teu filho. Trata-me como a um dos teus empregados.
20 Rɨb aku yöx nugwön, acö rama höbkal dinö, rön, yajöna. Du mɨdaŋ, nuö nuŋ nɨc pad piaku irmär nugwöna. Nuö nɨc nugwön, mɨ ödöriö ögwö yöxöna. Nuŋ rɨmgör ipalɨp du nɨc pɨ wobön, pɨ algun nɨmöna.
20 Levantou-se, pois, e foi ter com seu pai. Estava ainda longe, quando seu pai o viu e, movido de compaixão, correu-lhe ao encontro, lançou-se-lhe ao pescoço e o beijou.
21 Nuö akuyöbö alaŋ, nɨc yajöna, ‘Acö, God mämäg il rol nuŋ aku rɨ gwogwam rön, mämäg il rol nagö aku rɨ gwogwam rön, rɨl akuyöbö, nagö nɨ ha nɨ me rön yadmɨjɨnö,’ cöna.
21 O filho lhe disse, então: Meu pai, pequei contra o céu e contra ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Aliö cön aku, jɨ nuö nuŋwa mabö rɨ nölɨb nöbö nuŋ akuyöbö ñɨgö yajöna, ‘Ñɨŋ yadkap ör du wölɨj mɨxɨl dib na aku rag hö nugwo yöm nölön, imag nuŋ aku riŋ nɨg nölön, yam uña röb nölön, ri.
22 Mas o pai falou aos servos: Trazei-me depressa a melhor veste e vesti-lha, e ponde-lhe um anel no dedo e calçado nos pés.
23 Akuyöbö alön, du hön kau ha mau wä ödöriö aku pal pön du urɨŋ, pɨsaŋ wahax pön ap pɨjep diba nɨmnɨŋa.
23 Trazei também um novilho gordo e matai-o; comamos e façamos uma festa.
24 Ha na aku aŋadö wöröxɨb maga röŋ aku, jɨ weik nuŋ höbkal kömö mɨda. Höd nuŋ aŋadö yöm röŋ aku, jɨ weik ha na höbkal pɨlö,’ cöna. Nuö aliö rɨmɨn, ñɨŋ du hön kau ha pal pön hön, ap mag urɨŋ, pɨsaŋ wahax pöña.
24 Este meu filho estava morto, e reviveu; tinha se perdido, e foi achado. E começaram a festa.
25 “Makwam ha nuŋ höd aku, mabö rɨb bla rɨ yön pörön röböx, höbkal ramɨxrö womiöx hö gɨ nugwaŋ, cöjɨŋ bɨyöj palön, höx wödön, mɨ wahax pɨ gɨr mɨjöña.
25 O filho mais velho estava no campo. Ao voltar e aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 Akuyöbö almɨdɨŋ, ha höda nuö mabö rɨ nölɨb nöbö i nugwo yad nugwön yajöna, ‘Pödpöd rɨmɨdöi?’ cöna.
26 Chamou um servo e perguntou-lhe o que havia.
27 Yad nugwaŋ, yajöna, ‘Nauö nagö pɨgnaŋ wöröxö rön mönö, jɨ weik höbkal höm, nauö hön kau ha maua mɨxɨñ wä aku pal urɨm nɨm gɨrön wahax pɨmɨdöiŋö,’ cöna.
27 Ele lhe explicou: Voltou teu irmão. E teu pai mandou matar um novilho gordo, porque o reencontrou são e salvo.
28 Aliö raŋ, nugwo ölɨsö diba wölaŋ, rama ram möl yuadö duen; rɨŋö yör bör mɨjöna. Nuö piöŋö rɨŋö bö duön, ‘Haŋ ram möl yuadö duŋö,’ rön, nugwo mönö höimöliö nɨgön yajöna.
28 Encolerizou-se ele e não queria entrar, mas seu pai saiu e insistiu com ele.
29 Nuö ha höd nuŋwa mönö nölön höimöliö yadmɨdaŋ, nuŋ paiŋö yajöna, ‘Nɨ mönö nagö yadlö akuyöbö öim öim mai duön, nag mabö rɨb nöbö nagö i röxg mɨdön, mabö nagö öim öim rɨmön rɨmön kɨm mɨga yöna. Makwam nɨ hön meme ha i nölaŋ, nöbö mö nugub nɨ bla pɨsaŋ pal ur nɨmön wahax pölöl.
29 Ele, então, respondeu ao pai: Há tantos anos que te sirvo, sem jamais transgredir ordem alguma tua, e nunca me deste um cabrito para festejar com os meus amigos.
30 Makwam ha nagö aku, ap nuöm nɨg nölmö bla rag duön, mö kib pɨsaŋ yönön mag gwogwo rɨ gɨrön, rɨg ap nuŋwa magalɨg amnör nöbö mö bla nöl pörön höm, naŋ nugwo uliöxön, hön kau ha maua mɨxɨñ wä ödöriö aku pailaŋö!’ cöna.
30 E agora, que voltou este teu filho, que gastou os teus bens com as meretrizes, logo lhe mandaste matar um novilho gordo!
31 Aliö rɨmɨdaŋ, nuö nɨc nöbö höda nugwo yajöna, ‘An nuarö öim mɨdöl makwam, ap nɨ bla magalɨg nagö pɨnö.
31 Explicou-lhe o pai: Filho, tu estás sempre comigo, e tudo o que é meu é teu.
32 Pɨgnaŋ nagö aku aŋadö wöröxɨb maga röŋ aku, jɨ weik nuŋ höbkal kömö mɨda. Nuŋ aŋadö yöm röŋ aku, jɨ weik nugwo hölu nugwön höbkal pɨla. Makwam, an mɨ ödöriö wahax pɨnɨm,’ cönɨŋö,” röŋa.
32 Convinha, porém, fazermos festa, pois este teu irmão estava morto, e reviveu; tinha se perdido, e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.