João 11

Haruai NT (TMD_WBT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ram yöj agrö Betani yöbö nöbö i ap röŋa. Ib nuŋwa Lasaras. Nöbö aku, nölöunɨŋ nuŋwa mös mɨdmɨdöia; i Maria, i Mata.
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele morava em Betânia com suas irmãs, Maria e Marta.
2 Maria aku, Jisas nugwo yamsö pɨlö nuŋwa wel röbö hör nölön, yöj panö nuŋwa pɨ mɨxsa örɨx aböŋ mö aku. Haul nuŋwa Lasaras ap röŋa.
2 Foi Maria, a irmã de Lázaro, que mais tarde derramou perfume caro nos pés do Senhor e os enxugou com os cabelos.
3 Lasaras nölöunɨŋ hogwa Jisas nugwo mönö pɨn abön yadmä, “Nöbö Dib! Nöbö madmag yöbö nagö aku ap rö,” rɨmä.
3 As duas irmãs enviaram um recado a Jesus, dizendo: “Senhor, seu amigo querido está muito doente”.
4 Makwam Jisas mönö yad abim aku nugwön yadöŋa, “Nuŋ ap rɨ makwam jɨ nuŋ aŋadö wöröxen. God nuŋ keir nugwa aku, nuŋ ölɨsö mag nuŋwa keir raŋ, nöbö mö bla God ib nuŋwa aipam, God Ha ib nuŋwa aipam yadɨŋ bɨl sö diönɨŋö, rön, rö,” röŋa.
4 Quando Jesus ouviu isso, disse: “A doença de Lázaro não acabará em morte. Ela aconteceu para a glória de Deus, para que o Filho de Deus receba glória por meio dela”.
5 Jisas nuŋ Mata, Maria, Lasaras nɨmamañö adaku ñɨgö madmag nɨgmɨda.
5 Jesus amava Marta, Maria e Lázaro.
6 Lasaras ap röŋ mönö aku nugwön, Jisas nuŋ Lasaras nuguba yadkap duölöŋ; mögörɨb mɨdöŋ yöra wop mös alɨg mɨdöŋa.
6 Ouvindo, portanto, que Lázaro estava doente, ficou mais dois dias onde estava.
7 Wop mös pɨnmɨn, nöbö nuŋ akuyöbö ñɨgö yadöŋa, “Mögörɨb Judia höbkal duŋö,” röŋa.
7 Depois, disse a seus discípulos: “Vamos voltar para a Judeia”.
8 Aliö rɨmɨn, nöbö nuŋ bla yadmä, “Mönö yad nölɨb nöbö. Idöm yoŋwör kwo, Juda nöbö bla nagö rɨg röd palɨba rɨmɨdim aku, jɨ nagö iswob höbkal mögörɨb akwör duba rɨmɨdlö ä?” rɨmä.
8 Os discípulos se opuseram, dizendo: “Rabi, apenas alguns dias atrás o povo da Judeia tentou apedrejá-lo. Ainda assim, o senhor vai voltar para lá?”.
9 Aliö rɨmɨn, Jisas yadöŋa, “Ñɨŋ nugwöia, wop paŋyöbö i, aua akuyöbö möl sö mɨda. Nöbö mö mil alɨg yönmɨjöñ bla, mögörɨb mil aku mil ab gɨ mɨdaŋ, ap bli ñɨŋ pölöpösöx abaŋ pɨn bɨreñ.
9 Jesus respondeu: “Há doze horas de claridade todos os dias. Durante o dia, as pessoas podem andar com segurança. Conseguem enxergar, pois têm a luz deste mundo.
10 Makwam nöbö mö pɨxmag yuö bö yönmɨjöñ bla, mil ñɨŋa mɨdölaŋ, ap bli ñɨŋ pölöpösöx abaŋ pɨn bɨcöñɨŋö,” röŋa.
10 À noite, porém, correm o risco de tropeçar, pois não há luz”.
11 Jisas aliö rön, mönö i kwo ñɨgö yadön yadöŋa, “Nöbö nugub ana Lasaras inɨmö hölɨmmɨda; jɨ nɨ duön nugwo yadmön öbɨl diönɨŋö,” röŋa.
11 E acrescentou: “Nosso amigo Lázaro adormeceu, mas agora vou despertá-lo”.
12 Jisas aliö rɨmɨn, nöbö nuŋ bla paiŋö yadmä, “Nöbö Dib. Nuŋ hölɨmmɨdö, rɨlö aku, kömö nɨgönɨŋö,” rɨmä.
12 Os discípulos disseram: “Senhor, se ele dorme é porque logo vai melhorar!”.
13 Jisas nuŋ Lasaras mödö wöröxöŋ aku nugwön, “Lasaras inɨmö hölɨmmɨdö,” röŋa. Makwam nöbö nuŋ bla Jisas mönö nuŋwa nugwön, Lasaras hör inɨmö hölɨmmɨdö, rɨ rɨbyöx nugumä.
13 Pensavam que Jesus falava apenas do repouso do sono, mas ele se referia à morte de Lázaro.
14 Nöbö nuŋ bla nugwölɨbör mɨdmä nugwön Jisas ñɨgö wöxnö yadön yadöŋa, “Lasaras mödö wöröxa.
14 Então ele disse claramente: “Lázaro está morto.
15 Makwam nɨ Lasaras pɨsaŋ mɨdölmön wöröx aku, ñɨgö, me rön, wahax pɨla. Aliö al aku, ñɨŋ mönö na nugw pɨb maga nɨga. Makwam Lasaras mɨd yöra duŋö,” röŋa.
15 E, por causa de vocês, eu me alegro por não ter estado lá, pois agora vocês vão crer de fato. Venham, vamos até ele”.
16 Jisas aliö rɨmɨn, Tomas Didimas nuŋ Jisas nöbö adö bli ñɨgö yadöŋa, “An magalɨg mönö yad nölɨb nöbö ana pɨsaŋ mögörɨb Judia duŋ, nugwo pɨl pal nɨgön, anɨŋ aipam pɨl pal nɨgɨŋ,” me röŋa.
16 Tomé, apelidado de Gêmeo, disse aos outros discípulos: “Vamos até lá também para morrer com Jesus”.
17 Makwam ñɨŋ ram yöj lɨglɨg agrö Betani uröpɨnmɨn, nöbö mö bla Jisas nugwo yadmä, “Lasaras wöröxɨm hogw pɨlɨm, wop mös mös padɨxö,” rɨmä.
17 Quando Jesus chegou a Betânia, disseram-lhe que Lázaro estava no túmulo havia quatro dias.
18 Makwam ram yöj lɨglɨg agrö Betani aku, Jerusalem il yöra, kilomita akuyöbö mös paŋ mɨdmɨd aku,
18 Betânia ficava a cerca de três quilômetros de Jerusalém,
19 Lasaras wöröxɨm, Juda nöbö mö mɨga hön, Mata Maria mö hödpɨg hogwa ögwö yöxön imön möb nɨgmɨdmä.
19 e muitos moradores da região tinham vindo consolar Marta e Maria pela perda do irmão.
20 Makwam Jisas hömɨdö, rɨmɨn, Mata nugwön, pɨgnɨŋ Maria nugwo rama röböxön, Jisas nuguba duöŋa.
20 Quando Marta soube que Jesus estava chegando, foi ao seu encontro. Maria, porém, ficou em casa.
21 Mata nuŋ du Jisas nugwo nugwön yadöŋa, “Nöbö Dib. Nagö yörɨk mɨdlaxisöŋö, haul na Lasaras wöröxölöx.
21 Marta disse a Jesus: “Se o Senhor estivesse aqui, meu irmão não teria morrido.
22 Makwam nɨ nugula, weik God nugwo ap agapɨm yad nugumɨjɨnö aku, rɨg yajɨnö mag akwör cönɨŋö,” röŋa.
22 Mas sei que, mesmo agora, Deus lhe dará tudo que pedir”.
23 Aliö rɨmɨn, Jisas yadöŋa, “Haul nagö höbkal öbiönɨŋö,” röŋa.
23 Jesus lhe disse: “Seu irmão vai ressuscitar”.
24 Aliö rɨmɨn, Mata yadöŋa, “Nɨ nugula mönö diba yadɨb wop aku öbiönɨŋö,” röŋa.
24 “Sim”, respondeu Marta. “Ele vai ressuscitar quando todos ressuscitarem, no último dia.”
25 Aliö rɨmɨn, Jisas yadöŋa, “Nɨ keir rɨmön nöbö mö öbiöña; nɨ keir rɨmön nöbö mö kömö mɨjöña. Nöbö mö nɨ nugw pön wöröxöñ akuyöbö, kömö mɨjöña.
25 Então Jesus disse: “Eu sou a ressurreição e a vida. Quem crê em mim viverá, mesmo depois de morrer.
26 Nöbö mö kömö mɨdön nɨ nugw pöñ akuyöbö, wöröxeñ; öim öim kömö mɨjöña. Mönö yadmɨdɨl kɨ nugw pɨlanö owa?” röŋa.
26 Quem vive e crê em mim jamais morrerá. Você crê nisso, Marta?”.
27 Jisas aliö rɨmɨdmɨn, Mata yadöŋa, “Nöbö Dib. Yöwä, nɨ nugula, naŋ mɨ Krais aku, God Ha nuŋwa mögörɨb kɨ hönɨŋö, röi akwör,” me röŋa.
27 “Sim, Senhor”, respondeu ela. “Eu creio que o senhor é o Cristo, o Filho de Deus, aquele que veio ao mundo da parte de Deus.”
28 Mata mönö aku yadön, rama höbkal duön, pɨgnɨŋ nuŋwa Maria nugwo rɨmɨj möl piaku mönömɨm rön yadöŋa, “Mönö yad nölɨb nöbö mödö ha; nagö mɨkai me rön yad nugumɨdö,” röŋa.
28 Em seguida, voltou para casa. Chamou Maria à parte e disse: “O Mestre está aqui e quer ver você”.
29 Maria mönö aku nugwön rɨmgör öbɨlön, Jisas nugwo nuguba duöŋa.
29 Maria se levantou de imediato e foi até ele.
30 Makwam Jisas nuŋ ram yöj lɨglɨg agrö Betani hölöŋ; Mata nugwo nugwöŋ yör akwör mɨdöŋa.
30 Jesus tinha ficado fora do povoado, no lugar onde Marta havia se encontrado com ele.
31 Maria nuŋ aliö ipalɨp dumɨn, Juda nöbö mö nugwo pɨsaŋ ram möl yuadö mɨdim piaku rɨbyöx nugumä, nöbäpö hogwaj kwo imɨba dumɨdö, rön, dumɨn nugugɨrön mai dumä.
31 Quando as pessoas que estavam na casa viram Maria sair apressadamente, imaginaram que ela ia ao túmulo de Lázaro chorar e a seguiram.
32 Maria du Jisas nugwön, mɨdöŋ yödpɨlö il yöra mödömödö pɨlön yadöŋa, “Nöbö Dib, nagö yörɨk mɨdlaxisöŋö, haul na wöröxölöx!” me röŋa.
32 Assim que chegou ao lugar onde Jesus estava e o viu, caiu a seus pés e disse: “Se o Senhor estivesse aqui, meu irmão não teria morrido”.
33 Makwam Maria aipam, Juda nöbö mö nuŋ pɨsaŋ hem piaku aipam immɨdmä aku nugwön, Jisas höbwab rɨb madmag nuŋwa mɨ ödöriö ögwö diba röŋa.
33 Quando Jesus viu Maria chorar, e o povo também, sentiu profunda indignação e grande angústia.
34 Almɨn, Jisas yadöŋa, “Nugwo hogw pɨlöi pikai?” röŋa. Aliö rɨmɨn, yadmä, “Han du nuguŋö,” rɨmä.
34 “Onde vocês o colocaram?”, perguntou. Eles responderam: “Senhor, venha e veja”.
35 Jisas mäp röbö pɨnöŋa.
35 Jesus chorou.
36 Jisas mäp röbö pɨnmɨdöŋ aku nugwön, Juda nöbö mö piaku nugwön yadmä, “Nugwi! Nuŋ Lasaras nugwo mɨ ödöriö madmag nɨgö!” rɨmä.
36 As pessoas que estavam por perto disseram: “Vejam como ele o amava!”.
37 Bli piöŋö yadmä, “Nuŋ nöbö mämäg we wölöŋ aku nugwo rɨmɨn mämäga ix nugwöŋ aku, pödpöd rɨmɨn ap nöbö kɨ nugwo röŋ aku rɨmɨn kömö nɨgölöŋ?” rɨmä.
37 Outros, porém, disseram: “Este homem curou um cego. Não poderia ter impedido que Lázaro morresse?”.
38 Makwam Jisas iswob höbwab rɨb madmag nuŋwa mɨ ödöriö ögwö diba rɨmɨn, Lasaras nugwo hogw pɨlim hogw möla uröpɨnöŋa. Nöbäpö hogw pɨlim aku, rɨg möl i hogw pɨlmä; makwam rɨg dib i pɨ mölaja idɨx gɨmɨn mɨdöŋa.
38 Jesus, sentindo-se novamente indignado, chegou ao túmulo, uma gruta com uma pedra fechando a entrada.
39 Makwam Jisas nuŋ nöbö bla yadöŋa, “Rɨg aku pɨ abnö,” röŋa. Jisas aliö rɨmɨn, nöbö Lasaras wöröxöŋ aku nölöunɨŋ nuŋwa Mata yadöŋa, “Nöbö Dib, nöbäpö aku wöröxɨm hogw pɨlɨm, wop mös mös padɨxa aku, mɨ hölɨŋ gwogwo hönɨŋö,” röŋa.
39 “Rolem a pedra para o lado”, ordenou. “Senhor, ele está morto há quatro dias”, disse Marta, a irmã do falecido. “O mau cheiro será terrível.”
40 Aliö rɨmɨn, Jisas paiŋö yadöŋa, “Nagö agamö rɨl? Nagö yadla, ‘Nɨ nugw pɨ mɨjɨnö aku, God ölɨsö nuŋwa keir nugunaŋö,’ rɨlö,” röŋa.
40 Jesus respondeu: “Eu não lhe disse que, se você cresse, veria a glória de Deus?”.
41 Jisas aliö rɨmɨn, rɨg aku pɨ abɨm, Jisas pisö rɨ laxiö nugwön yadöŋa, “Acö, nɨ nagö yad nugumön nɨ nugulö aku, nagö wä rö rɨmɨdla.
41 Então rolaram a pedra para o lado. Jesus olhou para o céu e disse: “Pai, eu te agradeço porque me ouviste.
42 Nɨ nagö yad nugumön nɨ öim nugulö aku mödö nugula. Makwam mönö yadmɨdɨl kɨ, nöbö mö yörɨk öbɨl gɨ mɨdöi pik, nagör nɨ agal abman höm aku nugw pɨŋ, me rön, yadmɨdlö,” röŋa.
42 Tu sempre me ouves, mas eu disse isso por causa de todas as pessoas que estão aqui, para que elas creiam que tu me enviaste”.
43 Jisas aliö rön, ajmöla aj halön yadöŋa, “Lasaras, nagö rɨŋö yörɨk hö!” röŋa.
43 Então Jesus gritou: “Lázaro, venha para fora!”.
44 Jisas aliö rɨmɨn, wölɨj iŋ wajmag nugwo wobön, haŋaj mämäg yuö wölɨj wobön, pön du hogw pɨlim wölɨj piaku, aliö mɨdmɨn nugugɨrön, nöbäpö högi mɨŋ aku öbɨl wölɨj waba alɨg röpɨn rɨŋadö höŋa. Höm, Jisas nöbö akuyöbö ñɨgö yadöŋa, “Nugwo wobim wölɨj piaku yau abɨŋ duaŋ,” me röŋa. Aliö rɨmɨn, rɨg yadöŋ mag akuyöbö rɨmä.
44 E o morto saiu, com as mãos e os pés presos com faixas e o rosto envolto num pano. Jesus disse: “Desamarrem as faixas e deixem-no ir!”.
45 Juda nöbö mö Maria nugwo nuguba hem piaku, Jisas Lasaras nugwo rɨm öbɨlöŋ aku nugwön, nöbö mö mɨg mɨŋa Jisas nuŋ Krais öim pöx mɨdmɨdöl Nöbö aku, me rön, nugwo nugw pɨmä.
45 Muitos dos judeus que estavam com Maria creram em Jesus quando viram isso.
46 Makwam bli höbkal Perisi nöbö mɨdim yöra duön, Jisas rɨg röŋ akuyöbö ñɨgö yad nölmä.
46 Alguns, no entanto, foram aos fariseus e contaram o que Jesus tinha feito.
47 Yad nölmɨn, Perisi nöbö bla aipam, God ap höjöpal ur nölɨb nöbö dib bla aipam, ñɨŋ Juda Kansol mönö pɨ asɨx nɨgmɨdöi nöbö dib akuyöbö ñɨgö wö rɨmɨn, du mögum rɨmɨn, ñɨgö yadmä, “Nöbö aku ap rölɨbä mɨga akwör rɨmɨd aku, an pödpöd cɨnɨŋ?
47 Então os principais sacerdotes e fariseus reuniram o conselho dos líderes do povo. “Que vamos fazer?”, perguntavam uns aos outros. “Sem dúvida, este homem realiza muitos sinais.
48 An nugwön röböxɨŋ, nuŋ paŋ mag akwör raŋ duaŋ, nöbö mö magalɨg nugwo nugw pön, kiŋ an, me rɨmɨjöñ aku, Rom nöbö dib piaku hön, God höjöpalɨb ram an aku rɨ gwogwam rön, anɨŋ Juda nöbö mö rɨ ajö nɨgön, cöñɨŋö,” rɨmä.
48 Se permitirmos que continue assim, logo todos crerão nele. Então o exército romano virá e destruirá nosso templo e nossa nação.”
49 Makwam kɨm akwör, nöbö i nugwo yad nɨgɨm, nuŋ God ap höjöpal ur nölɨb nöbö dib ödöriö mɨdöŋa. Nöbö aku ib nuŋwa Kaiapas. Nuŋ mögum rɨmɨdim mibɨl aku mönö yadön yadöŋa, “Ñɨgö rɨb nɨgöl.
49 Caifás, o sumo sacerdote naquele ano, disse: “Vocês não sabem o que estão dizendo!
50 Nɨ ñɨgö yadmɨdla, nöbö paŋyöbö i wöröxaŋ an magalɨg kömö dinɨŋ aku wä; an magalɨg wöröxnɨŋ aku gwogwo cönɨŋö,” röŋa.
50 Não percebem que é melhor para vocês que um homem morra pelo povo em vez de a nação inteira ser destruída?”.
51 Kaiapas nuŋ mönö yadöŋ aku, nuŋ keir yadölöŋ; nuŋ God ap höjöpal ur nölɨb nöbö dib ödöriö kɨm aku mɨdöŋ aku mɨ, nuŋ ap agap apɨm mai cön akuyöbö rɨbyöx nugwön, Jisas nuŋ Juda nöbö mö bla ñɨgö me rön wöröxönɨŋö, rön, mönö aku yadöŋa.
51 Não disse isso por si mesmo, mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus morreria pela nação inteira.
52 Makwam Juda ada ñɨgör yöi; nöbö mö God halöu ha nuŋ pɨba rɨmɨd piaku magalɨg pɨ nɨgiö nɨgön nɨgaŋ, il nuŋwa paŋyöbö iör mɨjöñɨŋö, rön, wöröxönɨŋö, rön, mönö aku yadöŋa.
52 E não apenas por aquela nação, mas para reunir em um só corpo todos os filhos de Deus espalhados ao redor do mundo.
53 Makwam, wop aku ila nɨgön, Juda nöbö dib piaku Jisas nugwo pödpöd rön pɨl pal nɨgnɨŋö, rön, öim mönö akwör yad nugup uhömɨdmä.
53 Daquele dia em diante, começaram a tramar a morte de Jesus.
54 Juda nöbö dib bla Jisas nugwo pɨl pal nɨgɨba rɨmɨdim aku nugwön, Jisas nuŋ mögörɨb ñɨŋ Judia wöxnö yönmɨdöl; nuŋ nöbö nuŋ bla pɨsaŋ mögörɨb Judia yöra röd du Epraim tauna uröpɨnön, mögörɨb rɨg kap rɨb piaku du mɨdmɨdöia.
54 Por essa razão, Jesus parou de andar no meio do povo. Foi para um lugar próximo do deserto, para o povoado de Efraim, onde permaneceu com seus discípulos.
55 Makwam Juda ada Pasopa wop dib ñɨŋ aku womiöx igöp hömɨdöŋa nugwön, nöbö mö mɨga mögörɨb ñɨŋ keir bla röböxön, an God mämäg il rola nöbö mö lei wä mɨdön, Pasopa ap nɨmɨŋö, rön, mabö adö ñɨŋa maduar ör rɨg rɨmɨdöi mag akuyöbö rɨba Jerusalem dumä.
55 Faltava pouco tempo para a festa judaica da Páscoa, e muita gente de toda a região chegou a Jerusalém para participar da cerimônia de purificação, antes que a Páscoa começasse.
56 Ñɨŋ Jerusalem du nɨgön Jisas hölu nugw mɨdmä. Ñɨŋ duön God höjöpalɨb rama ram möl yuadö du mɨdön, Jisas mɨkai, me rön, nuö nuö yad nugwön yadmä, “Ñɨŋ agö rɨbɨm yöx nugwöi? Nuŋ Pasopa wop kɨ hönɨŋönö wöhö?” rɨmä.
56 Continuavam procurando Jesus e, estando eles no templo, perguntavam uns aos outros: “O que vocês acham? Será que ele virá para a Páscoa?”.
57 Makwam God ap höjöpal ur nölɨb nöbö dib bla aipam, Perisi nöbö bla aipam, mönö i yadmä, “Nöbö mö i Jisas nugumɨjön aku, nuŋ hö anɨŋ yadaŋ, an du Jisas nugwo pɨ cɨcɨ nɨgnɨŋö,” rɨmä.
57 Enquanto isso, os principais sacerdotes e fariseus deram ordem para que, se alguém soubesse onde Jesus estava, o denunciasse de imediato, a fim de que o prendessem.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.