Atos 13

MÖNÖ KÖMÖ (TMD) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Taun dib Adiok yöraku God mönö yadɨb nöbö bli, God mönö yad nölɨb nöbö bli mɨdmä. Nöbö piaku, i Banabas; i Simion. Nöbö Simion aku nugwo Nöbö Pɨx me rɨmɨdmä. Nöbö i Lusias, nuŋ Sairini taun yöbö. Nöbö i Maneyen, nuŋ Kiŋ Herod nöbö nugub nuŋ i. Nöbö i Sol.
1 Havia então na Igreja de Antioquia profetas e doutores, entre eles Barnabé, Simão, apelidado o Negro, Lúcio de Cirene, Manaém, companheiro de infância do tetrarca Herodes, e Saulo.
2 Makwam wop i ñɨŋ ap nɨmölön, Nöbö Diba akwör höjöpal gɨr mɨdɨm nugugɨrön, Inöm Leia nuŋ ñɨgö yadöŋa, “Ñɨŋ Banabas Sol yöŋö yadɨŋ, nɨ mabö ñɨgö yad nɨgɨm aku rɨŋ duaŋ,” me röŋa.
2 Enquanto celebravam o culto do Senhor, depois de terem jejuado, disse-lhes o Espírito Santo: Separai-me Barnabé e Saulo para a obra a que os tenho destinado.
3 Inöm Leia aliö rɨmɨn, ñɨŋ ap mag nɨmölön, God höjöpalön, Banabas Sol yöŋö ñɨgö imaga yöcmac sö nɨgön, God ñɨgö nöbö hogwa nugwidɨx mɨdaŋ, me rön, ñɨgö yad abmä. |alt="Pauljr map" src="PAULJR1.tif" size="col"
3 Então, jejuando e orando, impuseram-lhes as mãos e os despediram.
4 — ausente —
4 Enviados assim pelo Espírito Santo, foram a Selêucia e dali navegaram para a ilha de Chipre.
5 — ausente —
5 Chegados a Salamina, pregavam a palavra de Deus nas sinagogas dos judeus. Tinham com eles João para auxiliá-los.
6 Makwam Banabas Sol yöŋö nöbö mö Saipras mɨdim piaku ñɨgö God Mönö yad nölɨp dumɨd dumɨd, taun dib Pepos uröpɨnön, Juda nöbö i kɨj cokwöi öimöb rɨb nöbö i möigw palmä. Nöbö aku ib nuŋwa Ba-Jisas. Nuŋ inakmönö hörön yadöŋa, “Nɨ God mönö yadɨb nöbö i,” me röŋa.
6 Percorreram toda a ilha até Pafos e acharam um judeu chamado Barjesus, mago e falso profeta,
7 Taun dib Pepos aku, Saipras gapman nöbö dib ödöriö mɨdmɨda, ib nuŋwa Segias Polas. Nöbö aku nuŋ rɨbyöx nugw ri abmɨdöŋa. Nuŋ Banabas Sol yöŋö, God Mönö nɨ yad nölɨŋ nugunö, rön, ñɨgö yadmɨn hön nugwo God Mönö yad nölmä. Makwam kɨj cokwöi öimöb rɨb nöbö aku nuŋ nöbö dib aku nöbö nugub nuŋ i.
7 que vivia na companhia do procônsul Sérgio Paulo, homem sensato. Este chamou Barnabé e Saulo, e exprimiu-lhes o desejo de ouvir a palavra de Deus.
8 Nöbö Ba-Jisas aku, Grik mönö yadön nugwo Elimas me rɨmɨdmä. Banabas Pol yöŋö ñɨŋ Segias Polas nugwo God Mönö wä aku yad nölmɨn, nuŋ rɨmɨj pal audiöx nugw ri aböŋa, jɨ kɨj öimöb rɨb nöbö aku nugwön, Banabas Pol mönö gwogwo yadön göj göj yadyöxön, Segias Polas Jisas mönö aku nugw pönɨŋö, rön, nugwo yadöŋa, “Nöbö hogw aku inakmönö hörmɨdöi aku nugumɨjɨnö,” röŋa.
8 Mas Élimas, o Mago - pois assim é interpretado o seu nome -, se lhes opunha, procurando desviar da fé o procônsul.
9 Sol ib nuŋwa i Pol me rɨmɨdmä. Inöm Leia nuŋ Pol nugwo yuö kwo aja wölön rɨb wä nölmɨn nugugɨrön, kɨj öimöb rɨb nöbö aku nugwo cɨx nugugu mɨdön yadöŋa,
9 Então Saulo, chamado também Paulo, cheio do Espírito Santo, cravou nele os olhos e disse-lhe:
10 “Nagö kɨjaki ha yöx pön höŋa; mag gwogwo akwör rɨlö. Ap kai kai wä mɨd aku röböxön, nöbö mö akuyöbö ñɨgö inakmönö hörön rɨmɨdlö. Nagö öim öim Nöbö Diba mönö mɨ nuŋ aku pön inakmönö hörön aliö nɨgmɨdlö. Nagö wop kai rɨ gwogwam rɨmɨdlö mag aku röböxnanö?
10 Filho do demônio, cheio de todo engano e de toda astúcia, inimigo de toda justiça, não cessas de perverter os caminhos retos do Senhor!
11 Almɨdlö aku, God raŋ, wop mɨdöy mämäg nagö we wölaŋ naiö mila nugwöinaŋö,” röŋa.
11 Eis que agora está sobre ti a mão do Senhor e ficarás cego. Não verás o sol até nova ordem! Caíram logo sobre ele a escuridão e as trevas, e, andando à roda, buscava quem lhe desse a mão.
12 Banabas Pol yöŋö ñɨŋ Nöbö Diba mönö aku nugwo yad nölmɨdmɨn aku nugwön, Segias Polas nuŋ aiö röŋa. Makwam, Ba-Jisas rɨg röŋ mag aku nugwön, nuŋ Jisas nugw pöŋa.
12 À vista deste prodígio, o procônsul abraçou a fé, admirando vivamente a doutrina do Senhor.
13 Makwam Pol nöbö nuŋ bla pɨsaŋ bɨyöja pön, Pepos röböxön, Pega taun, mögörɨb Pampilia yöraku dumä. Du mɨdön, Jon Mak nuŋ ñɨŋ nöbö hogwa röböxön höbkal Jerusalem duöŋa.
13 Paulo e os seus companheiros navegaram de Pafos e chegaram a Perge, na Panfília, de onde João, apartando-se deles, voltou para Jerusalém.
14 Ñɨŋ piöŋö Pega taun röböxön, taun dib Adiok mögörɨb dib Pisidia yuadö dumä. Du mɨdön, Juda God höjöpalɨb wop aku, Juda mögum rɨb rama duön, römɨd gɨ mɨdmä.
14 Mas eles, deixando Perge, foram para Antioquia da Pisídia. Ali entraram em dia de sábado na sinagoga, e sentaram-se.
15 Juda mögum rama nugwidɨx mɨdmɨdöi nöbö bla öbɨlön, Mosɨs lo mönö kai kɨtöŋ rɨba bli aipam, God mönö yadɨb nöbö piaku kai kɨtim rɨb bli aipam, mämäg nɨg nugwön nöbö mö mɨdim akuyöbö ñɨgö yadmä. Ñɨŋ mönö yad pörön, nöbö i yad abɨm Banabas Pol yöŋö römɨd mɨdim yöra duön yadöŋa, “Ha ruai. Nöbö mö kɨyöbö nugw pɨb mönö bli mɨjön aku, an yad nölɨŋ nuguŋö,” rɨmä.
15 Depois da leitura da lei e dos profetas, mandaram-lhes dizer os chefes da sinagoga: Irmãos, se tendes alguma palavra de exortação ao povo, falai-a.
16 Aliö rɨmɨn, Pol öbɨlön mönö yadɨba imaga pabɨlön yadöŋa, “Ñɨŋ Juda nöbö mö bla aipam, Juda nöbö mö yöi God höjöpal gɨr mɨdöi bla aipam, mönö yadɨba rɨmɨdɨl kɨ rɨmɨj pal nugwi.
16 Paulo levantou-se, fez um sinal com a mão e falou: Homens de Israel e vós que temeis a Deus, ouvi.
17 God nuŋ maduar ör nöso auso nöbö an bla pöŋa. God aku nuŋ Isrel nöbö mö God an pal. Mai ñɨŋ mögörɨb Ijip du mɨdmä, God ñɨgö nugwidɨx mɨd ri abmɨn, yöx pön hem halöu ha akuyöbö mɨga mɨdmä. Nöbö dib Pero ñɨgö dueñɨŋö, röŋ aku, jɨ God ölɨsö nuŋ maga rön, ñɨgö yölɨŋ pön höm Ijip rɨŋadö hömä.
17 O Deus do povo de Israel escolheu nossos pais e exaltou este povo no tempo em que habitava na terra do Egito, de onde os tirou com o poder de seu braço.
18 Ñɨŋ kɨm padokwo padök paŋyöbö i höuöiliö hö pɨn du adokwebö mɨj bö (40) mögörɨb rɨg kap piaku mɨdön, God mönö rödön ap kib mag gwogwo ususör rɨmɨdmä, jɨ God ñɨgö nugwidɨx mɨd ri aböŋa.
18 Por espaço de quarenta anos alimentou-os no deserto.
19 Makwam höd mögörɨb Kenan nöbö mö rɨgwoŋ hörɨrör akuyöbö mɨj sö mɨdmɨdmä, jɨ God nöbö mö nuŋwa nugwidɨx mɨd ri abön ölɨsö mag nuŋwa nölmɨn, nöbö mö rɨgwoŋ hörɨrör akuyöbö mɨj sö höd mɨdmɨdim akuyöbö ñɨgö pɨsaŋ nuö nuö pön, bli rɨbɨx abön bli pɨl pal nɨgön, mögörɨb aku ñɨŋ aŋö pɨmä.
19 Destruiu sete nações na terra de Canaã e distribuiu-lhes por sorte aquela terra durante quase quatrocentos e cinqüenta anos.
20 Ñɨŋ Ijip mɨdɨm kɨm yönöŋa iŋ wödön, mögörɨb rɨg kap piaku mɨdɨm kɨm yönöŋa iŋ wödön, nöbö mö rɨbɨx abön mögörɨb ñɨŋ aŋö pɨm aku mɨdim kɨm yönöŋa aipam iŋ wödɨmdɨm, kɨm akuyöbö po hadred pipti (450) yönöŋa.
20 Em seguida, lhes deu juízes até o profeta Samuel.
21 nöbö mö Isrel bla ñɨŋ Samuel nugwo yadmä, ‘Nagö kiŋ i yad nɨgaŋ, anɨŋ nöbö mö magalɨg nugwidɨx mɨdaŋ,’ me rɨmä. Aliö rɨmɨn, God nuŋ Kis ha nuŋwa Sol nugwo yad nɨgmɨn, kiŋ ñɨŋa mɨdmɨda. Nöbö aku Benjamin hödɨga yöxɨp duön yöxɨp duön yöx nɨgmä. Sol kiŋ ñɨŋa mɨdmɨn, kɨm padokwo padök paŋyöbö i höuöiliö hö pɨn du adokwebö mɨj bö (40) yönöŋa.
21 Pediram então um rei, e Deus lhes deu, por quarenta anos, Saul, filho de Cis, da tribo de Benjamim.
22 Makwam mai God nuŋ rɨmɨn Sol kiŋ mɨdölöŋ. God nuŋ Depid kiŋ ñɨŋa yad nɨgöŋa. God nuŋ Depid mönö yadön yadöŋa, ‘Höbwab rɨb madmag nɨ keir rɨbyöxɨl mag akwör, Jesi ha nuŋwa Depid höbwab rɨb madmag nuŋwa algör paŋ rɨb akwör yöxa; ap agap apɨm raŋ, me rön nugun aku, nuŋ paŋ mag akwör cönɨŋö,’ röŋa.
22 Depois, Deus o rejeitou e mandou-lhes Davi como rei, de quem deu este testemunho: Achei Davi, filho de Jessé, homem segundo o meu coração, que fará todas as minhas vontades.
23 “Makwam God nuŋ rɨmɨn, Depid halöu ha yöxɨm yöxɨp höuöilmel rön, Jisas nugwo yöx pön hömä. Makwam, God höd mönö ölɨsö yad nɨgöŋ akuyöbö, nuŋ Isrel nöbö mö ñɨgö Kömö Pɨb Nöbö i yad aböŋa.
23 De sua descendência, conforme a promessa, Deus fez sair para Israel o Salvador Jesus.
24 Makwam Jisas ila nɨgön mabö rölöŋ mag aku, Jon nuŋ hön, Isrel nöbö mö ñɨgö yadöŋa, ‘Ap kib mag gwogwo röi aku, pödpöd rɨmɨn aliö alölɨŋö, rön, röböxɨŋ, ñɨgö röbö pal nöinö,’ röŋa.
24 João tinha pregado, desde antes da sua vinda, o batismo do arrependimento a todo o povo de Israel.
25 Jon mabö nuŋwa rɨ pörɨba rɨmɨdöŋ wop mibɨl aku, nöbö mö akuyöbö ñɨgö yadöŋa, ‘Ñɨŋ nɨ nöbö kai, me rön, rɨbyöx nugwöi? Nöbö Dib öim pöx mɨdmɨdöi nöbö aku, nɨ yöi. Nöbö aku mai höna. Yam uñ nuŋ aku pɨ naga yaub maga mɨdölö,’ röŋa.
25 Terminando a sua carreira, dizia: Eu não sou aquele que vós pensais, mas após mim virá aquele de quem não sou digno de desatar o calçado.
26 “Nöböhöd möhöd nɨ, ñɨŋ bli Ebraham halöu ha nuŋwa mɨdöia; ñɨŋ bli Juda nöbö mö yöi jɨ God höjöpalöia. Krais nöbö mö kömö pɨb mönö Jon yad nöl mɨdmɨd aku, God nuŋ anɨŋ, me rön, yadöŋa.
26 Irmãos, filhos de Abraão, e os que entre vós temem a Deus: a nós é que foi dirigida a mensagem de salvação.
27 Jerusalem nöbö mö bla aipam, nöbö dib ñɨŋ bla aipam, Jisas nuŋ Krais aku hö, rön nugwölim. Jisas nugwo pɨl pal nɨgɨŋ wöröxaŋ, me rɨmä aku, God mönö yadɨb nöbö piaku mönö kai kɨtim mag akwör rɨmä. Makwam God höjöpainöb Juda mögum rɨb rama öim hömɨdöi aku, ñɨŋ mönö kai kɨtim mönö mag aku öim öim nugumɨdöia.
27 Com efeito, os habitantes de Jerusalém e os seus magistrados não conheceram Jesus, e, sentenciando-o, cumpriram os oráculos dos profetas, que cada sábado são lidos.
28 Ñɨŋ Jisas ap gwogwo i rönö wöhö, rön, hölu wöhö nugwön, gapman nöbö dib Pailot nugwo yadmä, ‘Nagö yadaŋ nugwo pɨl pal nɨgɨŋ,’ me rɨmä.
28 Embora não achassem nele culpa alguma de morte, pediram a Pilatos que lhe tirasse a vida.
29 Makwam God Mönö rɨg yadöŋ mag akuyöbö, magalɨg Jisas nugwo rɨmä. Mai nöbö mö nuŋ bla hön, nöbäpö högia pɨ öröu pön du rɨg möl hogw pɨlmä.
29 Depois de realizarem todas as coisas que dele estavam escritas, tirando-o do madeiro, puseram-no num sepulcro.
30 Hogw pɨlim aku, jɨ God rɨmɨn höbkal öbɨlöŋa.
30 Mas Deus o ressuscitou dentre os mortos.
31 Nuŋ öbɨlön kömö mɨdmɨn nugugɨrön, nöbö mö nuŋ pɨsaŋ Galili yöbö Jerusalem hem piaku, nugwo wop mɨga akwör nugwim akuyöbö, wopik Isrel nöbö mö ñɨgö Jisas mönö wä aku yad nölmɨdöia.
31 Durante muitos dias apareceu àqueles que com ele subiram da Galiléia a Jerusalém, os quais até agora são testemunhas dele junto ao povo.
32 “Makwam an nöbö hogwa höl kɨ, ñɨgö Krais mönö wä aku yad nölɨba höla. God maduar ör nöso auso nöbö an bla ñɨgö mönö ölɨsö yad nɨgön cɨnö röŋ mönö akwör rɨbyöx nugugu mɨdön,
32 Nós vos anunciamos: a promessa feita a nossos pais,
33 God nuŋ Jisas nugwo pɨ pabɨl nölöŋa. Alöŋ aku nöso auso nöbö bla nugwölim aku, jɨ an halöu ha yöx nɨgɨb ñɨŋ bla wopik nugwöla. Depid nuŋ God Mönö Sam rɨb aku Wopal agñɨŋ rɨbyöbö kai kɨtön yadöŋa,
33 Deus a tem cumprido diante de nós, seus filhos, suscitando Jesus, como também está escrito no Salmo segundo: Tu és meu Filho, eu hoje te gerei {Sl 2,7}.
34 God nuŋ rɨmɨn, Jisas öbɨlöŋ makwam, mai wöröxön mɨxɨñ nuŋwa lɨdu pɨn pal dubä maga nɨgöl. Mönö aku God Mönö rɨb mɨŋi aliö mɨda:
34 Que Deus o ressuscitou dentre os mortos, para nunca mais tornar à corrupção, ele o declarou desta maneira: Eu vos darei as coisas sagradas prometidas a Davi {Is 55,3}.
35 Makwam God Mönö rɨb mɨŋi aliö mɨda:
35 E diz também noutra passagem: Não permitirás que teu Santo experimente a corrupção {Sl 15,10}.
36 “Makwam Depid nuŋ God mabö nuŋwa yad nɨgöŋ aku, nöbö mö nuŋwa mɨdmɨdim wop aku rɨp duön wöröxöŋa. Makwam Depid nuŋ wöröxɨm, nuö nöhönɨŋ nöbö ñɨgö hogw pɨlmɨdim yöra pön du hogw pɨlɨm, mɨxɨñ nuŋwa lɨdu pɨn pal duöŋa.
36 Ora, Davi, depois de ter servido em vida aos desígnios de Deus, morreu. Foi reunido a seus pais e experimentou a corrupção.
37 Jɨ God nuŋ rɨmɨn öbɨlöŋ Nöbö aku, mɨxɨñ nuŋwa lɨdu pɨn pal duölöŋ.
37 Mas aquele a quem Deus ressuscitou não experimentou a corrupção.
38 “Makwam, nöböhöd möhöd nugwi. Jisas nuŋ wöröxön öbɨlöŋ makwam, God ap kib mag gwogwo röi aku nugwön röböxön mönö wä aku ñɨgö yad nölmɨdöla.
38 Sabei, pois, irmãos, que por ele se vos anuncia a remissão dos pecados.
39 An Juda lo mönö adakwör nugwön rɨmɨjnɨŋ aku, God ap kib mag gwogwo röl aku nugw gör mɨjöna. Jɨ Jisas pɨl pal nɨgɨm wöröxöŋ makwam, an Jisas nugw pɨmɨjɨnɨŋ aku, God ap kib mag gwogwo röl aku nugwön, röböxön, anɨŋ nöbö mö kömö wä nɨ, me cöna.
39 Todo aquele que crê é justificado por ele de tudo aquilo que não pôde ser pela Lei de Moisés.
40 Makwam God mönö yadɨb nöbö piaku maduar ör rɨg yadim mag akuyöbö anɨŋ alölaŋ, me rön, rɨb aku yöx nugw ri aböña. Ñɨŋ yadmä,
40 Cuidai, pois, que não venha sobre vós o que foi dito pelos profetas:
41 ‘Ñɨŋ nöbö mö nɨ albeñ albeñ nölöi piaku nugwi!
41 Vede, ó desprezadores, pasmai e morrei de espanto. Pois eu vou realizar uma obra em vossos dias, obra a que não creríeis, se alguém vo-la contasse {Hab 1,5}.
42 Pol Banabas yöŋö mönö aku yadön, Juda mögum rɨb ram aku rɨŋadö röu dum nugugɨrön, nöbö mö bla yadmä, “God höjöpalɨb wop maiyöbö aku höuöil hön, mönö aku an bli kwo aipam yad nöinö,” rɨmä.
42 Ao saírem, rogavam que lhes repetissem essas palavras no sábado seguinte.
43 Nöbö mö mögum rɨ mɨdim ram aku röböxön, hörɨrör dumɨn nugugɨrön, Juda nöbö mö ödöriö bli aipam, nöbö mö piakuyöbö Juda ada nugumɨdöi akuyöbö nugw pim nöbö mö bli aipam, Pol Banabas yöŋö mai dumä. Pol Banabas ödöi mibɨl yöra du gɨrön, nöbö mö akuyöbö ñɨgö yadmä, “‘God anɨŋ uliöxön pɨ ri abön rö,’ rön, rɨb aku yöx nugu gɨrön mɨjɨnö,” rɨmä.
43 Depois que a assembléia terminou, muitos judeus e prosélitos devotos seguiram Paulo e Barnabé, os quais com muitas palavras os exortavam a perseverar na graça de Deus.
44 Makwam Juda God höjöpalɨb wop maiyöbö aku, taun dib aku mɨdim nöbö mö akuyöbö magalɨg Nöbö Diba mönö nuguba hö mögum rɨmä.
44 No sábado seguinte, afluiu quase toda a cidade para ouvir a palavra de Deus.
45 Makwam Juda nöbö dib bla, nöbö mö mɨga ödöriö hömɨdmä aku nugumɨn, ölɨsö wölɨm, Pol Banabas nöbö hogwa nugwön rɨb gwogwo yöxmä. Pol mönö bɨl kai nöbö mö piaku yadöŋ aku nugwo yad höimöuön, ib nuŋwa yadɨp pɨmag pɨn du nɨgmä.
45 Os judeus, vendo a multidão, encheram-se de inveja e puseram-se a protestar com injúrias contra o que Paulo falava.
46 Juda nöbö bla almɨdɨm, Pol Banabas yöŋö ipöxölim; paiŋö mönö ölɨsö yadön yadmä, “God Mönö wä aku ñɨgö Juda nöbö mö höd yadɨŋö, röl aku, jɨ ñɨŋ mönö wä aku pölön, an öim mɨdɨb mag aku nugw pɨb maga mɨdölö, röi aku makwam, wopik Juda nöbö mö yöi akuyöbö ñɨgö yad nöinɨŋa.
46 Então Paulo e Barnabé disseram-lhes resolutamente: Era a vós que em primeiro lugar se devia anunciar a palavra de Deus. Mas, porque a rejeitais e vos julgais indignos da vida eterna, eis que nos voltamos para os pagãos.
47 Aku agapɨm: Nöbö Diba anɨŋ yadön mönö aliö yadöŋa,
47 Porque o Senhor assim no-lo mandou: Eu te estabeleci para seres luz das nações, e levares a salvação até os confins da terra {Is 49,6}.
48 Juda nöbö mö yöi piaku mönö aku nugwön, mɨ ödöriö wahax pön, Nöbö Diba mönö aku mɨ mönö waiö, me rɨmä. Makwam, nöbö mö God, öim öim mɨdɨŋ, me rön, yad nɨgöŋ nöbö mö piaku magalɨg mönö wä aku nugw pɨmä.
48 Estas palavras encheram de alegria os pagãos que glorificavam a palavra do Senhor. Todos os que estavam predispostos para a vida eterna fizeram ato de fé.
49 Makwam Nöbö Diba mönö mag aku, mögörɨb piaku magalɨg yad nölmɨn duöŋa.
49 Divulgava-se, assim, a palavra do Senhor por toda a região.
50 Alöŋ aku, Juda nöbö mö bla nugumɨn ölɨsö wölɨm, du Adiok mö dib God nugw pim bli aipam, mögörɨb piaku nugwidɨx mɨdmɨdim nöbö dib bli aipam ñɨgö yadmɨn, ñɨŋ du nöbö mö mɨga akwör pön hön, Pol Banabas yöŋö ñɨgö rɨ gwogwam, rön, mögörɨb ñɨŋ piaku yad rɨŋö bö abmä.
50 Mas os judeus instigaram certas mulheres religiosas da aristocracia e os principais da cidade, que excitaram uma perseguição contra Paulo e Barnabé e os expulsaram do seu território.
51 Aliö yad rɨŋö bö abɨm, nöbö hogwa ñɨŋ Adiok röböx du gɨrön, mönö wä pön hö yad nölöla ñɨŋ pölöiŋö, rön, yamsö ñɨŋa bɨcep cep bla pɨlɨl rɨ abön taun dib Aikoniam dumä.
51 Estes sacudiram contra eles o pó dos seus pés, e foram a Icônio.
52 Makwam Inöm Leia nuŋ Jisas nugw pim nöbö mö piaku yuö kwo aja wölmɨn, ñɨŋ mɨ ödöriö wahax pɨ gɨr mɨdmä.
52 Os discípulos, por sua vez, estavam cheios de alegria e do Espírito Santo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.