Hebreus 6
GOD IMI WENG (TLF) vs VC
1 — ausente —
1 Pelo que, transpondo os ensinamentos elementares da doutrina de Cristo, procuremos alcançar-lhe a plenitude. Não queremos agora insistir nas noções fundamentais da conversão, da renúncia ao pecado, da fé em Deus,
2 — ausente —
2 a doutrina dos vários batismos, da imposição das mãos, da ressurreição dos mortos e do julgamento eterno.
3 Kale kanube God iyo ise boyo, “Tambaliim o,” agela umdii, bota kanuman-temup ko.
3 Isto faremos, se Deus o permitir.
4 — ausente —
4 Porque aqueles que foram uma vez iluminados saborearam o dom celestial, participaram dos dons do Espírito Santo,
5 — ausente —
5 experimentaram a doçura da palavra de Deus e as maravilhas do mundo vindouro e, apesar disso, caíram na apostasia,
6 — ausente —
6 é impossível que se renovem outra vez para a penitência, visto que, da sua parte, crucificaram de novo o Filho de Deus e publicamente o escarneceram.
7 Unang tinum nuyo kafin ulutap kale, suun kup wep uyo malaak abe-buluta, kafin uyo tambala-bom-nuluta, unang tinum imi unan-kalin digin-bilip uyo dong daga-e-buluta kale, boyo God yagal tebe kafin tambal koyo tiin mola bom-nuluta, unan-kalin uyo kupka-em-nuubu ko.
7 O terreno que recebe chuvas freqüentes e fornece ao agricultor boas searas, é abençoado por Deus.
8 Kuta kanube kafin koyo ifuul mafak so minte sok ningiling so sino uta kup mitam tebemu umdii, kafin boyo tunanu kale, mep so God iyo, kufak daali binimanuk o age-nalata, at kwaala tebe ken tebelan o angbu kale, nuyo kuguup mafak uyo kupkata kuguup tambal uta kup waafulum o ageta ko.
8 O que produz só espinhos e abrolhos, é abandonado, não demora que será amaldiçoado e acabará sendo incendiado.
9 Atin duubal ibe. God imi asok umik ugobe dupkaa yang iinemin bomi sang uyo iluum weng ipmi kobeli kuta, niyo fen utamsi kale, ibo kulutap ke mafaganan-temaalip kale, God iyo tebe ibo dong dogobe-nala e, imtamo ilami abiip unon-tema ko.
9 Embora vos falemos desse modo, caríssimos, temos a melhor idéia a vosso respeito e de vossa salvação.
10 Kale ibo God imi aget uyo kobe-silip kale, ise bota tebe ibo kanumin o agan-buluta, Krais imi unang tinum iyo dong daga-em tebesip kale, God iyo kuguup tambal uta kup kupka-emin tinum kale, dogobeta God iyo ipmi ogok kem-nak-bilip umi aget uyo ilumanan-temaala binim kale, imtamo ilami abiip unon-tema ko.
10 Deus não é injusto e não esquecerá vossas obras e a caridade que mostrastes por amor de seu nome, vós que servistes e continuais a servir os santos.
11 Kale numi aget fugunin uyo ki, alugum ibo kanube titil kup fagalin kup bom-nilipta, ipmi God imi ilak dugamin uyo fomtuup waafu-bom-nilip e, God imi imdulan-tema uyo fen-bom kanum kwep abe-bilipta, unanbu top ipmi binimanan-temip kwek diliit kelin o ageta ko.
11 Desejamos, apenas, que ponhais todo o empenho em guardar intata a vossa esperança até o fim,
12 Kale unang tinum iip maak maak iyo God imi ilak uyo do-nilipta, yuut daal tebemin binim ke-bom-nilipta, ilami ogok uyo waafulin kup kem-nuubip kale, bilip iyo bomi diim ilep alugum mufekmufek siin God imi bogo-nala, “Nalami man kelin imi kobelan-temi o,” age-se uyo kululan-temip kale, ipkil mungkup daal uyo tebemin ba kale, bilip imi kuguup bota ku waafuu kwep abe-bom-nilipta o ageta ko.
12 e que, longe de vos tornardes negligentes, sejais imitadores daqueles que pela fé e paciência se tornam herdeiros das promessas.
13 Kale dok ita tebe God iyo dupkan ke iit iinsaala kale, God iyo bemi win uta kufo-nalata, bogo-nala, “Beyo nitaba kale, atin tuluun weng uta kup bagan-bii o,” agelan-temaala kale, sugayok God tebe Abraham imi weng kwep daabe-se uyo, ilami win uta kup kufo-nalata, weng uyo kwep daa
13 Quando Deus fez a promessa a Abraão, como não houvesse ninguém maior por quem jurar, jurou por si mesmo,
14 bogobe-nala e,
14 dizendo: Em verdade eu te abençoarei, e multiplicarei a tua posteridade {Gn 22,16s}.
15 Kale agelata, Abraham iyo yuut daal tebebe-numu binim fen-balata, biita aaltam kota God imi, “Man dopkelan-temi o,” age-se iyo dobela do-se ko.
15 E Abraão, esperando com paciência, alcançou a realização da promessa.
16 Kale unang tinum numi bogo-nulup, “Nimi weng bagan-bii boyo atin tuluun bagan-bii o,” agan-kalin bomi kuguup uyo kanumin kale, nuyo wengaal digin-bulupta, kanube tinum maak tebe God imi win uyo kufo bogo-nala, “God iyo nitaba kale, atin tuluun weng uta kup bagan-bii o,” agela umdii, utamupta e, nugum beyo dam bagan-be kalaa age-nulupta, wengaal digin-bulup boyo kupkalan-temup ko.
16 Os homens, com efeito, juram por quem é maior do que eles, e o juramento serve de garantia e põe fim a toda controvérsia.
17 Kale sugayok uyo God imi aget fugunin uyo, nuyo tol kafalebelita, utamipta e, aafen God imi aget fugunin uyo fupkela kup-kiit mo kup-kalaak mo kelan-temaala kalaa agelin o age-nalata, weng alop maak kwego dego ke Abraham imi bogobe-se kale, maak uyo, weng kwep daa bogobe-nala, “Kapmi man ilop iyo dong dogobelan-temi o,” age-nala e minte, maak uyo, kuntuk saanemin weng uyo bogobe-nala, “Niyo God kale, weng kwep daapkeli koyo atin tuluun waafulan-temi o,” age no ke-se ko.
17 Por isso, querendo Deus mostrar mais seguramente aos herdeiros da promessa a imutabilidade da sua resolução, interpôs o juramento.
18 Kale minte God imi weng alop boyo fupkela kup-kiit mo kup-kalaak mo kelan-temaalu kale minte, God iyo dogobeta ise weng alop boyo maak ilo kolan-temaala kale, nuyo utamupta e, God imi, “Kapmi man ilop o,” age-se boyo Israel kasel so Kristen unang tinum so alugum numi sang uyo bogobe-se kalaa age-nulupta, bilii meng God imi miit tem iinom waalanupta, weng alop bota tebe numi aget tem uyo kuntuk mobe-suu kale, nuyo God imi weng kwep daa-nala, “Numi dong dogobelan-temi o,” age-se bomi deng uyo tebe-bom-nulupta, ise boyo kwep aget tem daa bom-nulupta, fen-sulupta o ageta ko.
18 Por este ato duplamente irrevogável, pelo qual o próprio Deus se proibia de desdizer-se, encontramos motivo de profunda consolação, nós que pusemos nossa perspectiva em alcançar a esperança proposta.
19 Kale God imi tebe mufekmufek sang maak bogobe-nala, “Fen-bilipta o,” age-se boyo numi tiinemin tonamin umi dong dogopmu titil fagagamin umdii kulbu ko. Kale minte numi tinum fen tebesup iyo Yesus ita kale, Yesus beyo tinum amem miton ko age hetpris ita kup ilim kaal afaligen kup-diisip umi magaang tem ku-tele tam God imi abiin amem unan-nuuba ulutap ke-nalata, tam God imi tibit kun diim tam un-se ko.
19 Esperança esta que seguramos qual âncora de nossa alma, firme e sólida, e que penetra até além do véu, no santuário
20 Kale Yesus imi mitam tinum amem miton ke suun kup nuuba boyo ki, Melkisedek ilatap atamta, beyo nuyo dong daga-eman o age-nalata, beyo isiik bon tem tam am amem kutam uyo tam un-se ko.
20 onde Jesus entrou por nós como precursor, Pontífice eterno, segundo a ordem de Melquisedec.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.