Lucas 9

I Fiyowe Uret (TIY) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Fénsélimud Jesusey de folo bra ruwo kuyugén. Atin niraya no bero barakat inok géuwaa roy de déméruun brab géféféraréyo roy de saitan.
1 Tendo Jesus convocado os doze, deu-lhes poder e autoridade sobre todos os demônios, e para efetuarem curas.
2 Brab sénugu Jesuse bero muret fantag bé kéféguléw i Tuluse bé de étéwén, brab muwa bé de déméruun.
2 Também os enviou a pregar o reino de Deus e a curar os enfermos.
3 Atin bénréhén bero mano, “Kagom muwit éntingayén, fiyon fo ké tugé, taloo no réban, fiyon amaén, brab kurta, taloo no lékasa kom kégal.
3 E disse-lhes: Nada leveis para o caminho: nem bordão, nem alforje, nem pão, nem dinheiro; nem deveis ter duas túnicas.
4 Fiyon atiy lawie témayakuf begom, bati gom diyo taman tagaké kom i nan ingéd.
4 Na casa em que entrardes, ali permanecei e dali saireis.
5 Buluk wén no ingéd énda tayakuféy de étéw begom, tékédan gom diyo, brab tag-tag gom i de bubuk sébuwan dob de sékéy gom émfégétigan bé kukuméy Tuluse bero.”
5 E onde quer que não vos receberem, ao sairdes daquela cidade, sacudi o pó dos vossos pés em testemunho contra eles.
6 Tidéw béno, ménagéw i de kuyugén ni ménangéy dob de ségiyo-giyo ingéd muret bé Fiyowe Uret, brab muwa ro do déméruun diyo.
6 Então, saindo, percorriam todas as aldeias, anunciando o evangelho e efetuando curas por toda parte.
7 Bé béno, i Herode, sani méguléwe dob Galilea, énggélingoo noy de rigoné Jesuse. Toow fo ménggaif brab énda gésobuto no de, non wén i do étéw ménbéréh ro bé Juan Bautistawe méntébule non maro ké Juan i Jesuse.
7 Ora, o tetrarca Herodes soube de tudo o que se passava e ficou perplexo, porque alguns diziam: João ressuscitou dentre os mortos;
8 Brab i de dumo béréhé roy Jesuse Elias méntéfégito. Brab i de dumo béréhé roy Jesusey toowe fo énggétah sénarigoy Tuluse muret méntébule.
8 outros: Elias apareceu; e outros: Ressurgiu um dos antigos profetas.
9 Endob ménbéréh i Herode mano, “Fénkéléng guy uléw Juane. Endob ati ni gélingoo ku fantag bé de ni?” Méuyot de ké gito noy Jesuse.
9 Herodes, porém, disse: Eu mandei decapitar a João; quem é, pois, este a respeito do qual tenho ouvido tais coisas? E se esforçava por vê-lo.
10 Amun énggéséfule i de apostol Jesus, bénréh roy de rénigo ro. Tidéw béno, nuwitén bero saén mangéy dob sébaane ingéd féndawét Betsaida.
10 Ao regressarem, os apóstolos relataram a Jesus tudo o que tinham feito. E, levando-os consigo, retirou-se à parte para uma cidade chamada Betsaida.
11 Médooy de étéw énggégélingo fantag bé ni brab ménfuray ro bero. Méoror i Jesuse bé kégito nuwe bero, brab nuretén beroy fantage bé kéféguléw i Tuluse bé de étéwén. Fén-adi-adi né soy de déméruun bero.
11 Mas as multidões, ao saberem, seguiram-no. Acolhendo-as, falava-lhes a respeito do reino de Deus e socorria os que tinham necessidade de cura.
12 Amun sémingkufén, i de folo bra ruwo gétéw kuyug Jesuse ménangéy ro dob Beene brab ménbéréh ro maro, “Enda i batioy de étéw ni dini. Féagéwém bero inok mangéy ro dob de ingéd gédét dini. Diyo gébéléy ro amaé ro brab diyo ro so fidong.”
12 Mas o dia começava a declinar. Então, se aproximaram os doze e lhe disseram: Despede a multidão, para que, indo às aldeias e campos circunvizinhos, se hospedem e achem alimento; pois estamos aqui em lugar deserto.
13 Endob ménbéréh i Jesuse dob de kuyugén mano, “Iraya kom bero amaé ro.”
13 Ele, porém, lhes disse: Dai-lhes vós mesmos de comer. Responderam eles: Não temos mais que cinco pães e dois peixes, salvo se nós mesmos formos comprar comida para todo este povo.
14 (Wén i limo ngibu do lagéy diyo.)
14 Porque estavam ali cerca de cinco mil homens. Então, disse aos seus discípulos: Fazei-os sentar-se em grupos de cinquenta.
15 Atin nodoroy de kuyugén i bénréh Jesuse bero.
15 Eles atenderam, acomodando a todos.
16 Tidéw béno, éndot Jesusey limowe timan fan brab ruwowe timan sédo, atin léménéngag dob lawayo brab ménfésalamat dob Tuluse. Tidéw béno, sénbaad-baadén i de fan brab de sédo, brab nirayén dob de kuyugén inok saaré ro dob de étéw.
16 E, tomando os cinco pães e os dois peixes, erguendo os olhos para o céu, os abençoou, partiu e deu aos discípulos para que os distribuíssem entre o povo.
17 I kéluhanay de étéw ménama ro médoo taman ménbésor ro. Tidéw béno, ténimu i de kuyug Jesusey de sama i de amaén brab ménféno i foloe bra ruwo timan dakél biton.
17 Todos comeram e se fartaram; e dos pedaços que ainda sobejaram foram recolhidos doze cestos.
18 Wén i no, i Jesuse ségétéwén saén démasal ménfélébu. Brab i de kuyugén ménangéy ro dob Beene. Atin fénénginsaa Jesuse bero mano, “Ati kébéréh i de médoo étéw ké ati Begéne ni?”
18 Estando ele orando à parte, achavam-se presentes os discípulos, a quem perguntou: Quem dizem as multidões que sou eu?
19 Séménumbul ro maro, “Wén i de émbéréh maro, Juan Bautista go kun. I de dumo maro, Elias go kun. Brab i de dumo maro, Beemey énggétahe sénarigoy Tuluse kun méntébule.”
19 Responderam eles: João Batista, mas outros, Elias; e ainda outros dizem que ressurgiu um dos antigos profetas.
20 Tidéw béno, ménénginsa i Jesuse man mano, “Dob begome, ati kébéréh gome ‘fantag bé Begéne?’ ”
20 Mas vós, perguntou ele, quem dizeis que eu sou? Então, falou Pedro e disse: És o Cristo de Deus.
21 Atin bénréh Jesuse bero mano, “Kagom béréhén i ni dob ségiyowe.”
21 Ele, porém, advertindo-os, mandou que a ninguém declarassem tal coisa,
22 Atin féntaus Jesusey kébéréh ne mano, “I Nga i Kéilawane, sani Begéne, médooy rasayé kuwe. Brab ikaay de odoroy de Judio brab de odoroy de fadi brab de témoro bé kitabe, brab féléhué ro Begén. Endob dob gétéléwo nuwe gétérésangan, tébuleu.”
22 dizendo: É necessário que o Filho do Homem sofra muitas coisas, seja rejeitado pelos anciãos, pelos principais sacerdotes e pelos escribas; seja morto e, no terceiro dia, ressuscite.
23 Atin ménbéréh man i Jesuse mano, “Buluk atiy méuyote furay Begén, kailangan diguré noy kaane kétayan inok odoro noy kétayay Tuluse. Tidéw béno, kailanga no fédayday bé de kérégénon ségiléw bé Begéne, fiyon fo ké féléhuén dob kruse.
23 Dizia a todos: Se alguém quer vir após mim, a si mesmo se negue, dia a dia tome a sua cruz e siga-me.
24 Non atiy méuyote émféraru bé kéuyag ne, méléhu. Endob i méléhue bé kéfuray ne Begén, gédoté noy umule magufusa.
24 Pois quem quiser salvar a sua vida perdê-la-á; quem perder a vida por minha causa, esse a salvará.
25 Ufama, fiyon fo ké i ségétéwe étéw gédoté noy kéluhanay éntingayéne dob duniyae ni, énda i atagén buluk méléhu atin mangéy dob emfernowe.
25 Que aproveita ao homem ganhar o mundo inteiro, se vier a perder-se ou a causar dano a si mesmo?
26 Buluk atiy mémalawe muret fantag bé kéunur ne Begén, brab mémala so fantag bé de kébéréh gu, malané ku so buluk séfuleu moso réméndawu brab réméndaw i Boh guwe brab de télaki no.
26 Porque qualquer que de mim e das minhas palavras se envergonhar, dele se envergonhará o Filho do Homem, quando vier na sua glória e na do Pai e dos santos anjos.
27 Béréhé ku begom i toowe, wén i do dumo begom énda méléhu ro taman gégito bé kéféguléw i Tuluse bé de étéwén.”
27 Verdadeiramente, vos digo: alguns há dos que aqui se encontram que, de maneira nenhuma, passarão pela morte até que vejam o reino de Deus.
28 Waléw gétérésangan tidéw bé kébéréh Jesuse bé de ni, nuwitén i Pedrowe, brab Juane, brab Santiagowe, atin ménangéy ro dob rotor i tuduke démasal.
28 Cerca de oito dias depois de proferidas estas palavras, tomando consigo a Pedro, João e Tiago, subiu ao monte com o propósito de orar.
29 I lala Jesuse démasal, i falas ne ménfégalin, brab i kégal ne ménwaléy fute réméndaw.
29 E aconteceu que, enquanto ele orava, a aparência do seu rosto se transfigurou e suas vestes resplandeceram de brancura.
30 Sonom béno, méntékow méntéfégitoy ruwowe gétéw lagéy ménsébéréh bé Jesuse. I ni do étéw, been i Moisese brab Eliase, sani do méntélataén sénarigoy Tuluse muret bé kébéréh ne.
30 Eis que dois varões falavam com ele: Moisés e Elias,
31 Réméndaw soy de falas ro. Atin sébéréh-béréh ro bé Jesuse fantag bé kéléhu ne dob Jerusalem moso sabaf been i funay Tuluse séménugu de dob duniyae.
31 os quais apareceram em glória e falavam da sua partida, que ele estava para cumprir em Jerusalém.
32 I Pedrowe brab dumo nuwe énggéfidong. Endob amun énggétékénal ro, énggito roy kéréndaw Jesuse brab de ruwo gétéw dumo no téménindég.
32 Pedro e seus companheiros achavam-se premidos de sono; mas, conservando-se acordados, viram a sua glória e os dois varões que com ele estavam.
33 Amun féganayén tagak i de ruwo gétéw étéw i Jesuse, sénbérého Pedrowe mano, “Maistéro, toow fo fiyo non dob ni tom. Rémigo gey téléw timan dung-dung. Sébaan i kaame de, sébaan i ka Moisese de, brab sébaan i ka Eliase de.” (Enda gétiga noy béréhé nuwe ni.)
33 Ao se retirarem estes de Jesus, disse-lhe Pedro: Mestre, bom é estarmos aqui; então, façamos três tendas: uma será tua, outra, de Moisés, e outra, de Elias, não sabendo, porém, o que dizia.
34 Amun émbéréh sénay Pedrowe, méntékow i rawéne méntégalung dob berowe. Brab ménggilak i de kuyugén ké météléb ro bé rawéne.
34 Enquanto assim falava, veio uma nuvem e os envolveu; e encheram-se de medo ao entrarem na nuvem.
35 Atin wén i béréhe tidéw dob rawéne ni mano, “Been i niy Nga guwe fénémili gu. Fégélingo gom.”
35 E dela veio uma voz, dizendo: Este é o meu Filho, o meu eleito; a ele ouvi.
36 Amun téménrén i béréhe ni, énggito roy sébaa Jesuse saén. I de kuyugén méntanék ro fantag bé ni, brab bé béno énda i ségétéw nureto ro bé de énggito ro.
36 Depois daquela voz, achou-se Jesus sozinho. Eles calaram-se e, naqueles dias, a ninguém contaram coisa alguma do que tinham visto.
37 Bé sébaane de fuweh, léménudug ro tidéw dob tuduke, atin bénalak i médoowe étéw i Jesuse.
37 No dia seguinte, ao descerem eles do monte, veio ao encontro de Jesus grande multidão.
38 Wén i ségétéwe lagéy dob kérara ruwe téménabar mano, “Maistéro, téngténgém i nga guwe. Been i buntunge nga gu lagéy. Ongoté ku dob Beeme uwaé mo damén.
38 E eis que, dentre a multidão, surgiu um homem, dizendo em alta voz: Mestre, suplico-te que vejas meu filho, porque é o único;
39 Wén i no rahukoy saitane, atin tékow gékes. Atin i lowoh ne témingkog brab rémbéw i ba ne. Sénga tékélid gémédam, fédawéto no, brab mérugay na fo tékédanay saitane.
39 um espírito se apodera dele, e, de repente, o menino grita, e o espírito o atira por terra, convulsiona-o até espumar; e dificilmente o deixa, depois de o ter quebrantado.
40 Nongot gu bé de kuyugém ké féféraréyé roy saitane, éndob énda gagané ro de.”
40 Roguei aos teus discípulos que o expelissem, mas eles não puderam.
41 Ménbéréh i Jesuse dob de ménlimud mano, “Enda sémarig gom bé Tuluse, brab toow gom do tete étéw. Lugoténun sétafik begom. Enda gétiga ku ké ati nay kérugay i kétingkél guwe sétafik begom.” Atin bénréh Jesuse dob ni lagéy mano, “Uwitém diniy nga ma nan.”
41 Respondeu Jesus: Ó geração incrédula e perversa! Até quando estarei convosco e vos sofrerei? Traze o teu filho.
42 Amun fégédét i ngae ni dob Jesuse, rénahukoy saitane man brab méntuwar fulad-fulad. Tidéw béno téméningkog man. Atin fénféraréy Jesusey saitane, brab i ngae ni ménadi-adi. Tidéw béno, fénséfule Jesuse man mangéy dob boh ne.
42 Quando se ia aproximando, o demônio o atirou no chão e o convulsionou; mas Jesus repreendeu o espírito imundo, curou o menino e o entregou a seu pai.
43 Ménggaif i kéluhanay de étéw bé barakat i Tuluse. Atin amun kéluhanay de étéw ménggaif ro bé no rénigo Jesuse, ménbéréh dob de kuyugén mano,
43 E todos ficaram maravilhados ante a majestade de Deus. Como todos se maravilhassem de quanto Jesus fazia, disse aos seus discípulos:
44 “Kagom lifotén i béréhé kuwe ni begom. I Nga i Kéilawane, sani Begéne, fékéfo séko bé de étéw sébanil Begén.”
44 Fixai nos vossos ouvidos as seguintes palavras: o Filho do Homem está para ser entregue nas mãos dos homens.
45 Endob bé béno gai, i de kuyugén énda énggésobuto roy béréhé nuwe. Bénunéyén bero inok énda gétiga roy atag ne. Atin mémala ro de ménginsa ké ati atag ne.
45 Eles, porém, não entendiam isto, e foi-lhes encoberto para que o não compreendessem; e temiam interrogá-lo a este respeito.
46 Wén i no sébaan fuweh, ménséédél i de kuyugén ké ati isuwe bero toow gérotor.
46 Levantou-se entre eles uma discussão sobre qual deles seria o maior.
47 Enggésobuto Jesuse ké atiy diyoe dob itunga ruwe. Mélaw éndotén i ségétéwe nga atin féntindégén dob tébing ne.
47 Mas Jesus, sabendo o que se lhes passava no coração, tomou uma criança, colocou-a junto a si
48 Atin bénréhén bero mano, “Fiyon atiy étéwe témayakuf bé ngae loo bé ni sabaf bé kéunur ne Begén, tayakufé no so Begén. Brab atiy témayakufe Begén, tayakufé no soy Tuluse ménféuwit Begén. Non atiy toowe térifantad bé begome, beeney toowe gérotor.”
48 e lhes disse: Quem receber esta criança em meu nome a mim me recebe; e quem receber a mim recebe aquele que me enviou; porque aquele que entre vós for o menor de todos, esse é que é grande.
49 Tidéw béno, ménbéréh i Juane mano, “Maistéro, énggito gey i ségétéwe étéw démédél do saitan nusarén i dawét me fégéféraréyén. Endob génlé gey non békén dumo tom.”
49 Falou João e disse: Mestre, vimos certo homem que, em teu nome, expelia demônios e lho proibimos, porque não segue conosco.
50 Bang Jesuse, “Kagom géléén de. Non i békéne sébanil betom, dumo tom.”
50 Mas Jesus lhe disse: Não proibais; pois quem não é contra vós outros é por vós.
51 Amun gédétén i Jesuse démiyat dob lawayo, bénabaén fo ménsaréw mangéy Jerusalem.
51 E aconteceu que, ao se completarem os dias em que devia ele ser assunto ao céu, manifestou, no semblante, a intrépida resolução de ir para Jerusalém
52 Méntah i Jesuse séménugu bé de kuyugén mangéy dob sébaane ingéd dob sakuf i Samariawe inok tafaya ro gono no diyo.
52 e enviou mensageiros que o antecedessem. Indo eles, entraram numa aldeia de samaritanos para lhe preparar pousada.
53 Endob i de étéw diyo dob Samaria, énda ténayakuf ro de non gétiga ro ségétéw Judio mangéy Jerusalem.
53 Mas não o receberam, porque o aspecto dele era de quem, decisivamente, ia para Jerusalém.
54 I Santiagowe brab Juane, amun énggito roy ni, ménbéréh ro maro, “Kadnan, méuyot go de ké mongot gey aféy tidéw dob lawayo inok métuwég ro?”
54 Vendo isto, os discípulos Tiago e João perguntaram: Senhor, queres que mandemos descer fogo do céu para os consumir?
55 Endob séménling i Jesuse atin génléén bero.
55 Jesus, porém, voltando-se os repreendeu [e disse: Vós não sabeis de que espírito sois].
56 Tidéw béno, méntaus ro mangéy dob ségiyowe gonon.
56 [Pois o Filho do Homem não veio para destruir as almas dos homens, mas para salvá-las.] E seguiram para outra aldeia.
57 Amun taus ro nén, i ségétéwe étéw ménsébéréh bé Jesuse mano, “Modoru Beem, fiyon fo ké ati ayo muwe de.”
57 Indo eles caminho fora, alguém lhe disse: Seguir-te-ei para onde quer que fores.
58 Séménumbul i Jesuse mano, “I de kufés, wén i tosong ahuro ro. Brab i de kloh manok, wén i salag ro. Endob i Nga i Kéilawane, sani Begéne, énda i gono ku témérén. Mélaw toow go fo kérégénan amuk modor go Begén.”
58 Mas Jesus lhe respondeu: As raposas têm seus covis, e as aves do céu, ninhos; mas o Filho do Homem não tem onde reclinar a cabeça.
59 Atin bénréhén dob ségiyowe étéw mano, “Furay go Begén.”
59 A outro disse Jesus: Segue-me! Ele, porém, respondeu: Permite-me ir primeiro sepultar meu pai.
60 Séménumbul i Jesuse mano, “Félébéngém bé de étéw énda munur ro Begén i de ménléhu ro. Endob i beeme, agéw go mangéy muret fantag bé kéféguléw i Tuluse bé de étéwén.”
60 Mas Jesus insistiu: Deixa aos mortos o sepultar os seus próprios mortos. Tu, porém, vai e prega o reino de Deus.
61 Wén man i ségiyowe étéw ménbéréh mano, “Kadnan, modoru Beem. Endob tungkasénu na mangéy mégétaw dob de lukés gu.”
61 Outro lhe disse: Seguir-te-ei, Senhor; mas deixa-me primeiro despedir-me dos de casa.
62 Séménumbul i Jesuse mano, “Enda i ségétéw étéw démadu atin séméling. Loo so bé de kuyug gu. Buluk séméling ro, énda métoror ro ké féguléwoy Tuluse bero.”
62 Mas Jesus lhe replicou: Ninguém que, tendo posto a mão no arado, olha para trás é apto para o reino de Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.