Lucas 7
I Fiyowe Uret (TIY) vs ARA
1 Amun énggilidén i Jesuse témoro bé de étéw, ménagéw mangéy Kafernaum.
1 Tendo Jesus concluído todas as suas palavras dirigidas ao povo, entrou em Cafarnaum.
2 Atin diyo i ségétéwe Romano kafitay de sundalo. Wén i sugu-sugué nuwe déméruun gédétén méléhu. Toow fo mégédaw i kafitane de.
2 E o servo de um centurião, a quem este muito estimava, estava doente, quase à morte.
3 Mélaw amun énggélingoo noy fantage bé Jesuse, séménugu bé de dumo bé de odoroy de Judio mongot bé Jesuse témukaw damén dob lawi ne inok méuwa i sugu-sugué nuwe.
3 Tendo ouvido falar a respeito de Jesus, enviou-lhe alguns anciãos dos judeus, pedindo-lhe que viesse curar o seu servo.
4 Amun ménangéy ro dob Jesuse, ménfégédaw-gédaw ro de maro, “I ni étéw médait ké tabanga mo damén.
4 Estes, chegando-se a Jesus, com instância lhe suplicaram, dizendo: Ele é digno de que lhe faças isto;
5 Non mégédaw betom do Judio, brab beeney ménférigowe bé lawi geye féngadafan dini.”
5 porque é amigo do nosso povo, e ele mesmo nos edificou a sinagoga.
6 Mélaw ménodor i Jesuse bero. Amun éndaén mérayuén dob lawie ni ayo ro, i kafitane ni séménugu bé de dumo no malak bé Jesuse inok méréh de bé éndaén tausén, non énda médait kun i kafitane témanggaf bé Jesuse.
6 Então, Jesus foi com eles. E, já perto da casa, o centurião enviou-lhe amigos para lhe dizer: Senhor, não te incomodes, porque não sou digno de que entres em minha casa.
7 Fénbéréh i kafitane mano, “Toow go fo gérotor étéw, atin mélaw énda métororu malak Beem. Toow go fo barakatan, mélaw fiyon fo ké béréhé mo saén, ‘Adi-adi’, gétuwa kuy waléy adi-adiy sugu-sugué kuwe.
7 Por isso, eu mesmo não me julguei digno de ir ter contigo; porém manda com uma palavra, e o meu rapaz será curado.
8 Gétuwa kuy ni non wén i mas gérotor sundalo sémugu begén. Brab wén soy do sundalo sugué ku. Atin buluk béréhé ku, ‘Angéy go diyoo’, mangéy diyo. Brab buluk maku, ‘Enggomén’, témingé ro. Brab buluk béréhé ku dob de sugu-sugué ku, ‘Rigo gom i ni’, rigoné ro.”
8 Porque também eu sou homem sujeito à autoridade, e tenho soldados às minhas ordens, e digo a este: vai, e ele vai; e a outro: vem, e ele vem; e ao meu servo: faze isto, e ele o faz.
9 Amun énggélingoo Jesusey ni, ménggaif de. Brab séménling dob de étéw furay dob Beene brab ménbéréh mano, “Béréhé ku begom, fiyon fo ké dob de Judio, énda i énggito gu kéféngintoow loo bé ni étéw.”
9 Ouvidas estas palavras, admirou-se Jesus dele e, voltando-se para o povo que o acompanhava, disse: Afirmo-vos que nem mesmo em Israel achei fé como esta.
10 Tidéw béno, amun ménséfule i de sénugu dob lawi i kafitane, énggito roy sugu-suguéne ni adi-adi nén.
10 E, voltando para casa os que foram enviados, encontraram curado o servo.
11 Enda mérugayén tidéw béno, ménagéw i Jesuse dob ingéde féndawét Nain. Ménodor i de kuyugén brab médoowe do étéw.
11 Em dia subsequente, dirigia-se Jesus a uma cidade chamada Naim, e iam com ele os seus discípulos e numerosa multidão.
12 Atin amun ménggumah ro dob béngaway no ingéd, ménggébalaka roy de étéw méntidéw dob no ingéd. Ténanggung roy bangkaye, mangéy ro lémbéng. I bangkaye ni buntung nga lagéy i libune baléw. Wén i médoowe étéw tidéw dob no ingéd ménodor ro may lémbéng bé no kénogo lagéy.
12 Como se aproximasse da porta da cidade, eis que saía o enterro do filho único de uma viúva; e grande multidão da cidade ia com ela.
13 Atin amun énggitoy Kadnane Jesus i baléwo no, ménuray i éna nuwe de. Atin ménbéréh mano, “Ina, kago kémérew.”
13 Vendo-a, o Senhor se compadeceu dela e lhe disse: Não chores!
14 Atin ménangéy i Jesuse dob niroo nuwe. Tidéw béno, kénuwahén atin méntétudoy i de ménuwit de. Atin ménbéréh i Jesuse mano, “Adih, tek go!”
14 Chegando-se, tocou o esquife e, parando os que o conduziam, disse: Jovem, eu te mando: levanta-te!
15 Sonom béno, méntek i kénogo lagéye brab ménbéréh. Atin niray Jesuse dob idéng ne.
15 Sentou-se o que estivera morto e passou a falar; e Jesus o restituiu a sua mãe.
16 Toow fo ménggaif i de étéw de diyo atin dénayéw roy Tuluse maro, “Ay niy toowe fo gérotor sarigoy Tuluse muret bé kébéréh ne, ménggumah dob betome. Ménlus i Tuluse mangéy dob begeye inok tabanga no begey do fénémilién.”
16 Todos ficaram possuídos de temor e glorificavam a Deus, dizendo: Grande profeta se levantou entre nós; e: Deus visitou o seu povo.
17 Atin mélaw i urete fantag bé Jesuse ménlégéb dob Judea, brab dob de ségiyo-giyo ingéd géliwét de.
17 Esta notícia a respeito dele divulgou-se por toda a Judeia e por toda a circunvizinhança.
18 Brab i de kuyug Juan nuret ro dob beeney kéluhanay ni rénigo Jesuse.
18 Todas estas coisas foram referidas a João pelos seus discípulos. E João, chamando dois deles,
19 Atin sénugu Juaney ruwowe bé de kuyugén mangéy ménginsa dob Jesuse maro, “Beeme bay no bénréh Juane gégumah ongot-ongoté key, taloo no fatut ongot-ongot gey na ségiyo?”
19 enviou-os ao Senhor para perguntar: És tu aquele que estava para vir ou havemos de esperar outro?
20 Amun énggumahay de étéw niy Jesuse, fénénginsaa ro maro, “Sénugu Juan Bautistawe begey mangéy ménginsa ké Beeme bay Kristowe bénréh Juane gégumah ongot-ongoté key, taloo no fatut ongot-ongot gey na ségiyo?”
20 Quando os homens chegaram junto dele, disseram: João Batista enviou-nos para te perguntar: És tu aquele que estava para vir ou esperaremos outro?
21 Bé béno so, fén-adi-adi Jesusey de médoo déruunan brab do rénahuko saitan, brab nuwaén soy médoowe do langafén inok gégito ro.
21 Naquela mesma hora, curou Jesus muitos de moléstias, e de flagelos, e de espíritos malignos; e deu vista a muitos cegos.
22 Atin sénumbulo Jesusey de sénugu Juan mano, “Séfule gom brab uret gom dob Juaney de énggito gom rénigo gu brab de énggélingoo kom. I de langafén énggégito, brab de fikat énggéagéw, brab de bokongén énggégélingo, brab de fémuteén ménadi-adi, brab de ménléhu méntébule. Brab ureté key i Fiyowe Uret dob de méskinan.
22 Então, Jesus lhes respondeu: Ide e anunciai a João o que vistes e ouvistes: os cegos veem, os coxos andam, os leprosos são purificados, os surdos ouvem, os mortos são ressuscitados, e aos pobres, anuncia-se-lhes o evangelho.
23 Atin toow fo méoror i étéwe énda ruwo-ruwoy kéféngintoow ne Begén.”
23 E bem-aventurado é aquele que não achar em mim motivo de tropeço.
24 Amun ménuleén i de kuyug Juan, ménbéréh i Jesuse dob de médoo étéw fantag bé Juane mano, “Ati nangéy gome ténéngténg dob gonone énda i étéw de bati? Ségétéw maak kéroon faniréy réfuruhe? Békén, non i kéunur Juane énda méfélukén loo bé kéroone.
24 Tendo-se retirado os mensageiros, passou Jesus a dizer ao povo a respeito de João: Que saístes a ver no deserto? Um caniço agitado pelo vento?
25 Aw ménangéy gom diyo inok téméngténg gom ségétéw étéw toow fo fiyoy kégal ne? Békén, non i de étéw kémégal ro fiyo brab do kawasa, énda bati ro dob de gonon énda i étéw de bati. Yamula bati ro dob de toow fo fiyo lawi kay de datu.
25 Que saístes a ver? Um homem vestido de roupas finas? Os que se vestem bem e vivem no luxo assistem nos palácios dos reis.
26 Ati nangéy gome ténéngténg? Ségétéw étéw sénarigoy Tuluse muret? Hoo, éndob béréhé ku begom, i Juane békén saén sénarigon muret bé kébéréh i Tuluse.
26 Sim, que saístes a ver? Um profeta? Sim, eu vos digo, e muito mais que profeta.
27 I Juane niy fantage bé ni Ménsulat Kébéréh i Tuluse amun bénréh i Tuluse Begén mano, ‘Sugué kuy sugu-sugué kuwe métah Beem. Been i témafaye bé kégumah me métah Beem.’ ”
27 Este é aquele de quem está escrito:
28 Atin féntaus Jesusey kébéréh ne mano, “Béréhé ku begom, énda i toow na fo gérotor bé Juane bé kéluhanay de étéw ménumah. Endob bé gaiy kéféguléw i Tuluse bé de étéwén, i kéluhanay de térifantad étéw sakuf i Tuluse, toow ro na fo gérotor bé Juane béleewe ni.”
28 E eu vos digo: entre os nascidos de mulher, ninguém é maior do que João; mas o menor no reino de Deus é maior do que ele.
29 Amun énggélingoo roy kébéréh Jesuse, i kéluhanay de étéw fiyon foy de lémiful kémubra do buwis, énggélolo roy aguwoy Tuluse katabuwan. Beroy de bénautiso Juan.
29 Todo o povo que o ouviu e até os publicanos reconheceram a justiça de Deus, tendo sido batizados com o batismo de João;
30 Endob i de Fariseo brab de témoro bé kitabe, ménika ro rémigo bé kétayay Tuluse. Atin berowey de énda bénautis Juan.
30 mas os fariseus e os intérpretes da Lei rejeitaram, quanto a si mesmos, o desígnio de Deus, não tendo sido batizados por ele.
31 Atin ménbéréh i Jesuse man mano, “Ati féségiléwo kuwe bé de étéw méuyag béleewe ni? Ati ségiléwo ruwe?
31 A que, pois, compararei os homens da presente geração, e a que são eles semelhantes?
32 Ségiléw ro bé de nga ménsar dob fadiyane brab mika ro mégérémét. Tabar i de dumo ro bero maro, ‘I begeye ménségagung gey, éndob énda ménsayaw gom. Brab léméninggéng gey linggéng ménléhuon, éndob énda kéménrew gom.’
32 São semelhantes a meninos que, sentados na praça, gritam uns para os outros:
33 Non ménangéy diniy Juan Bautistawe ménfuwasa brab énda méninémén arak. Brab bénréh gom, ‘Sénaitanan.’
33 Pois veio João Batista, não comendo pão, nem bebendo vinho, e dizeis: Tem demônio!
34 Endob i Nga i Kéilawane, sani Begéne, ménangéyu dini, brab mamau atin minému. Brab ménbéréh gom, ‘Ay niy ségétéwe étéw arumén mama brab miném arak, brab wén i dumo no do lémiful kémubra buwis brab do tete étéw.’
34 Veio o Filho do Homem, comendo e bebendo, e dizeis: Eis aí um glutão e bebedor de vinho, amigo de publicanos e pecadores!
35 Endob fégétigay Tulusey métintuwe dob kéluhanay de ngaén.”
35 Mas a sabedoria é justificada por todos os seus filhos.
36 Atin wén i ségétéwe Fariseo, féndawét Simon, séménéngkat bé Jesuse mangéy dob lawi ne mama. Mélaw ménodor i Jesuse ménangéy diyo brab ménsar ro mama.
36 Convidou-o um dos fariseus para que fosse jantar com ele. Jesus, entrando na casa do fariseu, tomou lugar à mesa.
37 Brab wén i ségétéwe tete libun dob no ingéd. Amun énggétiga noy Jesuse ménangéy mama dob no lawi, ménangéy so diyo ménuwit katiya toow fo fiyo, ménféno mamut nor balilaga.
37 E eis que uma mulher da cidade, pecadora, sabendo que ele estava à mesa na casa do fariseu, levou um vaso de alabastro com unguento;
38 Amun ménfégédét dob Jesuse, téménindég gédét dob de sékéyén kémérew. Atin i de énloén léménuyut dob de sékéy Jesus. Brab ténrafo no bé buk ne brab narékén i de sékéyén. Brab lénulawa no bé mamute nor.
38 e, estando por detrás, aos seus pés, chorando, regava-os com suas lágrimas e os enxugava com os próprios cabelos; e beijava-lhe os pés e os ungia com o unguento.
39 Amun énggito Simoney ni, ménbéréh dob fédéw ne mano, “Buluk Jesusey ségétéwe sarigoy Tuluse muret bé kébéréh ne, gélolo no damén ké atiy ni libun mémiraw de, ségétéw libun tete.”
39 Ao ver isto, o fariseu que o convidara disse consigo mesmo: Se este fora profeta, bem saberia quem e qual é a mulher que lhe tocou, porque é pecadora.
40 Endob ménbéréh i Jesuse mano, “Simon, wén i béréhé kuwe Beem.”
40 Dirigiu-se Jesus ao fariseu e lhe disse: Simão, uma coisa tenho a dizer-te. Ele respondeu: Dize-a, Mestre.
41 Atin bénréh Jesusey ni binuwaya mano, “Wén i ruwowe étéw énggéutong dob ségétéwe émféélét kurta. I ségétéwe de énggéutong limo ratuh, brab i ségétéwe de limo folo saén.
41 Certo credor tinha dois devedores: um lhe devia quinhentos denários, e o outro, cinquenta.
42 Amun énda i fégébayad ro de, fénsagada no bero, inok éndaén kailanga roy mayade. Na fénginsaa ku beem, ati isuwe toow na fo méimu bé étéwe ni ménféutong bero?”
42 Não tendo nenhum dos dois com que pagar, perdoou-lhes a ambos. Qual deles, portanto, o amará mais?
43 Séménumbul i Simone mano, “Karangé ku, i toowe de méimu, been i énggéutonge médoo.”
43 Respondeu-lhe Simão: Suponho que aquele a quem mais perdoou. Replicou-lhe: Julgaste bem.
44 Tidéw béno, séménling i Jesuse dob libune ni, brab ménbéréh man dob Simone mano, “Enggito moy rénigoy ni libun? Ménahuru dob lawi me, éndob énda méniray go wayég fégéurah gu bé de sékéy gu, loo bé adat tome do Judio fatut rigoné mo damén. Endob i ni libun fénreén i de sékéy gu bé de énloén, brab ténrafo no bé buk ne.
44 E, voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês esta mulher? Entrei em tua casa, e não me deste água para os pés; esta, porém, regou os meus pés com lágrimas e os enxugou com os seus cabelos.
45 I beeme, énda narékém Begén loo bé adat tome témayakuf bé de kana. Endob i ni libun, tidéw fanay kégumah gu, énda téménréno marék bé de sékéy gu.
45 Não me deste ósculo; ela, entretanto, desde que entrei não cessa de me beijar os pés.
46 Enda so lénulawa moy uléw guwe nor. Endob i ni libun, lénulaw noy sékéy guwe bé mamute nor.
46 Não me ungiste a cabeça com óleo, mas esta, com bálsamo, ungiu os meus pés.
47 Mélaw béréhé ku beem, giton i dakéle kéimuén non i de médoo do salaén ménfésagadén. Endob i étéwe kloh saén fénsagadan, kloh soy kéimu ne.”
47 Por isso, te digo: perdoados lhe são os seus muitos pecados, porque ela muito amou; mas aquele a quem pouco se perdoa, pouco ama.
48 Atin bénréhén bé libune ni mano, “Di, i kéluhanay de salaém fénsagadanén.”
48 Então, disse à mulher: Perdoados são os teus pecados.
49 Atin i de étéw bero ménama diyo ménsébéréh-béréh i de fédéw ro maro, “Ati keeyén i ni étéw géfésagad do sala?”
49 Os que estavam com ele à mesa começaram a dizer entre si: Quem é este que até perdoa pecados?
50 Atin bénréh Jesuse man dob libune ni mano, “I kéféngintoow mey funay Tuluse ménukas beem. Taus go mule, atin kago émbuku.”
50 Mas Jesus disse à mulher: A tua fé te salvou; vai-te em paz.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.