Lucas 4

I Fiyowe Uret (TIY) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Atin i Jesuse fénémanduoy Rémogor i Tuluse, ménule tidéw dob wayége Jordan, brab fénanangguwit i Rémogor i Tuluse mangéy dob de gonon énda i étéw de bati.
1 Jesus, cheio do Espírito Santo, voltou do rio Jordão e foi conduzido pelo Espírito no deserto,
2 Amun diyoén i Jesuse, ménggégumah i odoroy de saitan féndawét Satanas inok téngkade noy Jesuse rémigo tete. I kérugay i ni éfot folo gétérésangan. Bé do no gai, énda ménama i Jesuse, atin toow fo ménlayaf.
2 onde foi tentado pelo diabo durante quarenta dias. Não comeu nada durante todo esse tempo, e teve fome.
3 Ménggégumah i Satanase dob Beene brab ménbéréh mano, “Amuk Beemey Nga i Tuluse, féwaléyém amaén i de batéw ni.”
3 Então o diabo lhe disse: “Se você é o Filho de Deus, ordene que esta pedra se transforme em pão”.
4 Endob séménumbul i Jesuse mano, “Wén i Ménsulate Kébéréh i Tuluse mano, ‘Békén amaén saén i funay étéwe méuyag.’ ”
4 Jesus, porém, respondeu: “As Escrituras dizem: ‘Uma pessoa não vive só de pão’”.
5 Tidéw béno, méntékow nuwit Satanasey Jesuse mangéy dob gérotore gonon. Brab fénténgténgén dey kéluhanay de ingéd dob duniyae.
5 Então o diabo o levou a um lugar alto e, num momento, lhe mostrou todos os reinos do mundo.
6 Atin ménbéréh i Satanase mano, “Buluk lingkuwédo mo begén brab féngadafé mo begén, iray gu beem i kéluhanay ature méguléw bé de ni inok médayéw go. Géiraya ku kuwagib i étéwe fémilié ku magatur bé kéluhanay de ni, non begéney wéne atura no bé de ni béleewe.
6 “Eu lhe darei a glória destes reinos e autoridade sobre eles, pois são meus e posso dá-los a quem eu quiser”, disse o diabo.
7 Lingkuwédonu brab féngadafénu, atin kéluhanay de ni gédoté mo.”
7 “Eu lhe darei tudo se me adorar.”
8 Endob séménumbul i Jesuse mano, “Wén i Ménsulate Kébéréh i Tuluse mano, ‘Lingkuwéd go saén dob adafay Kadnane Tulusém. Been saén i féngadafé muwe.’ ”
8 Jesus respondeu: “As Escrituras dizem: ‘Adore o Senhor, seu Deus, e sirva somente a ele’”.
9 Tidéw béno, nuwit Satanase mangéy dob ingéde Jerusalem, brab nuwitén mangéy dob toowe gérotor bérungoy lawi i Tuluse. Atin ménsébéréh man bé Jesuse mano, “Amuk Beemey Nga i Tuluse, antéfor go.
9 Então o diabo o levou a Jerusalém, até o ponto mais alto do templo, e disse: “Se você é o Filho de Deus, salte daqui.
10 Non wén i Ménsulate Kébéréh i Tuluse mano, ‘Suguéy Tulusey de télaki no démiyaga Beem,
10 Pois as Escrituras dizem: ‘Ele ordenará a seus anjos que o protejam.
11 brab sakémé ro Beem inok énda émfali go bé de batéw dob fantade, fiyon i de sékéyém.’ ”
11 Eles o sustentarão com as mãos, para que não machuque o pé em alguma pedra’”.
12 I Jesuse séménumbul mano, “Endob wén soy Ménsulate Kébéréh i Tulus mano, ‘Kago téngkadén i Kadnane Tulusém rémigo bé kétaya muwe rigonén.’ ”
12 Jesus respondeu: “As Escrituras dizem: ‘Não ponha à prova o Senhor, seu Deus’”.
13 Atin i Satanas ténéngkadén i Jesuse rémigo tete bé médoowe ségiyo-giyo kéténgkadén de. Endob énda génaga né de. Tidéw béno, ténagakén i Jesuse singkow.
13 Quando o diabo terminou de tentar Jesus, deixou-o até que surgisse outra oportunidade.
14 Tidéw béno, ménséfule i Jesuse mangéy Galilea, brab i barakat i Rémogor i Tuluse dob Beene. Atin i urete fantag bé Jesuse méraan ménlégéb dob de ingéd diyo.
14 Então Jesus, cheio do poder do Espírito, voltou para a Galileia. Relatos a seu respeito se espalharam rapidamente por toda a região.
15 Atin téménoro i Jesuse dob de lawi féngadafan kay de Judio brab kéluhanay de étéw dénayéw ro.
15 Ele ensinava nas sinagogas, e todos o elogiavam.
16 Tidéw béno, énggégumah i Jesuse dob Nasaret, sani gono nuwe ménruk. Atin bé gaiwe kétérén, ménahur dob lawie féngadafan loo bé adat ne, atin téménindég inok basané noy Ménsulate Kébéréh i Tuluse.
16 Quando Jesus chegou a Nazaré, cidade de sua infância, foi à sinagoga no sábado, como de costume, e se levantou para ler as Escrituras.
17 Brab wén i niraye de basanén sénulat i Méntélatae sarigoy Tuluse muret féndawét Isaias, brab amun nukabén, énggébasa na noy ménsulate diyo mano,
17 Entregaram-lhe o livro do profeta Isaías, e ele o abriu e encontrou o lugar onde estava escrito:
18 “I Rémogor i Tuluse ay ni dob Begéne, non fénémilién Begén inok muret bé Fiyowe Uret dob de méskinan. Sénuguén Begén inok muretu fantag bé kétangéye bé de ménkalabusu, brab émféséfule bé de fiyo kéténgténg i de langafén, brab témabang bé de kéfasangan.
18 “O Espírito do Senhor está sobre mim, pois ele me ungiu para trazer as boas-novas aos pobres. Ele me enviou para anunciar que os cativos serão soltos, os cegos verão, os oprimidos serão libertos,
19 Atin sénuguén Begén muret fantag bé bélintuwae fégétigay Tulusey kégédaw ne bé de kéilawan.”
19 e que é chegado o tempo do favor do Senhor”.
20 Tidéw béno, amun énggilid i kébasa nuwe de, dénili noy ni basanén, atin fénséfuleén dob sugu-suguéne gémalbék dob féngadafane. Atin ménsar i Jesuse inok témoro. Atin ténéngténg i kéluhanay de étéw diyo.
20 Jesus fechou o livro, devolveu-o ao assistente e sentou-se. Todos na sinagoga o olhavam atentamente.
21 Atin ménbéréh mano, “Bé ni gai, i ni ménsulat méntuman dob adafa kome.”
21 Então ele começou a dizer: “Hoje se cumpriram as Escrituras que vocês acabaram de ouvir”.
22 Tidéw béno, i kéluhanay de étéw diyo énggédayéwo roy Jesuse, brab ménggaif ro bé kéfiyoy de kébéréhén. Mélaw ménséfénginsa ro maro, “Aw békén bay ni nga Josehe saén?”
22 Todos falavam bem dele e estavam admirados com as palavras de graça que saíam de seus lábios. Contudo, perguntavam: “Não é esse o filho de José?”.
23 Atin ménbéréh i Jesuse mano, “Béréhé kom sékoy sébaane binuwaya mano, ‘Amuk beemey muwae, uwaém i lowoh me. Non amuk beemey ségétéwe tintu sarigoy Tuluse, rigo moy de mékégaif galbék dini dob kaame ingéd ségiléw bé de rénigo mo kun dob Kafernaum.’ ”
23 Então ele disse: “Sem dúvida, vocês citarão para mim o ditado: ‘Médico, cure a si mesmo’, ou seja, ‘Faça aqui, em sua cidade, o mesmo que fez em Cafarnaum’.
24 Féntaus Jesusey kébéréh ne mano, “I toowe béréhé ku begom, énda i ségétéw sarigoy Tuluse tayakufén dob kaane gonon.
24 Eu, porém, lhes digo a verdade: nenhum profeta é aceito em sua própria cidade.
25 Endob béréhé ku begom i toowe fantag bé gai Eliase. Enda fénrana i Tuluse de bé téléwe gébélintuwa brab éném gétérésang kélungonon. Atin énggégumah i lénggobé dob de ni gonon. Bé béno gai, médooy de baléw do libun Judio.
25 “Por certo havia muitas viúvas necessitadas em Israel no tempo de Elias, quando o céu se fechou por três anos e meio e uma fome terrível devastou a terra.
26 Endob fiyon ségétéw bé no do baléw dumo tom Judio dob Israel, énda fénfégédét i Tulusey Eliase dob berowe. Yamula sénugu i Tuluse mangéy dob ségétéwe libun baléw békén Judio dob sébaane ingéd féndawét Sarepta dob Sidon.
26 E, no entanto, Elias não foi enviado a nenhuma delas, mas sim a uma estrangeira, uma viúva de Sarepta, na região de Sidom.
27 Loo so bé gai Eliseawe ségétéw so sarigoy Tuluse. Wén i do médoo étéw déméruun fémute bé de dumo tom Judio. Endob énda i ségétéw bero fén-adi-adi saliyu bé ségétéwe étéw békén Judio féndawét Naaman tidéw Siria.”
27 E havia muitos leprosos em Israel no tempo do profeta Eliseu, mas o único que ele curou foi Naamã, o sírio”.
28 Atin i de kéluhanay de étéw diyo dob lawie féngadafan toow ro fo ménkérit bé kégélingo ruwe bé ni bénréh Jesuse.
28 Quando ouviram isso, aqueles que estavam na sinagoga ficaram furiosos.
29 Mélaw dénédél ro taman dob uruk i tuduke diyo, sani féntindégo ro bé karowe ingéd, inok dérié ro damén dob fingase inok mélawu.
29 Levantaram-se, expulsaram Jesus da cidade e o arrastaram até a beira do monte sobre o qual a cidade tinha sido construída. Pretendiam empurrá-lo precipício abaixo,
30 Endob ménagéw i Jesuse témara dob kérara ruwe atin méntaus magéw ténagakén bero.
30 mas ele passou por entre a multidão e seguiu seu caminho.
31 Atin méntaus i Jesuse léménudug mangéy Kafernaum sani sébaane ingéd sakuf i Galileawe. Diyo bé gaiy kétéréne, téménoro dob de étéw dob lawie féngadafan.
31 Então Jesus foi a Cafarnaum, uma cidade na Galileia, onde ensinava na sinagoga aos sábados.
32 Atin éngkéségiyonan i de étéw bé de kétoroén non énda saén ténoroén i kéfégitung i de ségiyo étéw. Yamula ténoroén i kaane kéfégitung.
32 Ali também o povo ficou admirado com seu ensino, pois ele falava com autoridade.
33 Atin diyo dob lawie féngadafan, wén i étéwe rénahukoy saitane. Brab ménkes toow fo métanug mano,
33 Certa ocasião, estando ele na sinagoga, um homem possuído por um demônio, um espírito impuro, gritou:
34 “Adéhoyoy! Ati amungé muwe begey, Jesus tidéw Nasaret? Ménangéy go ba dini inok binasané mo begey? Enggétiga key ké ati Beeme. Beem i Mékétéfuwe tidéw dob Tuluse.”
34 “Por que vem nos importunar, Jesus de Nazaré? Veio para nos destruir? Sei quem é você: o Santo de Deus!”.
35 Endob génlé Jesusey saitane ni mano, “Kago selekén, brab tékédan go.” Sonom béno, ténuwar i saitaney étéwe ni rénahuko no. Atin méntékédan brab énda ménkaid i étéwe ni.
35 Jesus o repreendeu, dizendo: “Cale-se! Saia deste homem!”. Então o espírito jogou o homem no chão à vista da multidão e saiu dele, sem machucá-lo.
36 Atin éngkéségiyonan ro kéluhanan. Brab ménsébéréh-béréh ro maro, “Ati ni kébéréh? Dob kébéréh ne saén wén i barakatén. Sugué noy saitane tékédan atin modor tékédan.”
36 Admirado, o povo exclamava: “Que autoridade e poder ele tem! Até os espíritos impuros lhe obedecem e saem quando ele ordena!”.
37 Atin i urete fantag bé Jesuse ménlégéb dob de kéluhanay de ingéd diyo.
37 E as notícias a respeito de Jesus se espalharam pelos povoados de toda a região.
38 Tidéw béno, méntékédan i Jesuse tidéw dob lawie féngadafan brab ménangéy dob lawi Simone, atin diyo i térima Simone libun déméruun toow fo méduf. Atin nongot roy Jesuse bé uwaé no.
38 Depois de sair da sinagoga naquele dia, Jesus foi à casa de Simão, onde encontrou a sogra dele muito doente, com febre alta. Quando os presentes suplicaram por ela,
39 Atin téménindég i Jesuse dob tébing i libune ni, atin féntékéda noy kééduf ne. Sonom béno, ménadi-adiy libune ni. Atin méntek dénuwoto no bero.
39 Jesus se pôs ao lado da cama e repreendeu a febre, que a deixou. Ela se levantou de imediato e passou a servi-los.
40 Amun mélédén i térésange, i de médoo do étéw wén i déméruu ro, nuwit ro dob Jesuse inok uwaé no bero. Atin kénuwah Jesuse bero brab ménadi-adi ro kéluhanan.
40 Quando o sol se pôs, as pessoas trouxeram seus familiares enfermos até ele. Qualquer que fosse a doença, ao pôr as mãos sobre eles, Jesus curava a todos.
41 Fénféraréyén soy médoowe saitan. Brab ménkes ro maro, “Beemey Nga i Tuluse.” Endob génléén bero inok métanék ro, non énggétiga roy Beeney Kristowe.
41 Muitos estavam possuídos por demônios, que saíam gritando: “Você é o Filho de Deus!”. Jesus, no entanto, os repreendia e não permitia que falassem, pois sabiam que ele era o Cristo.
42 Amun géfuwénén, méntékédan i Jesuse ménangéy dob sébaane gonon énda i étéw de bati. Endob i de étéw sélédé ro brab ménangéy ro dob Beene brab nongot ro ké énda damén tagaké no bero.
42 Logo cedo na manhã seguinte, Jesus retirou-se para um lugar isolado. As multidões o procuravam por toda parte e, quando finalmente o encontraram, suplicaram que não as deixasse.
43 Endob bénréhén bero mano, “I funa kuwe sénugu mangéy dini inok ureté ku dob de dumo ingéd i Fiyowe Uret fantag bé kéféguléw i Tuluse dob de étéwén. Mélaw fatut ureté ku dob de dumo ingéd.”
43 Ele, porém, disse: “Preciso anunciar as boas-novas do reino de Deus também em outras cidades, pois para isso fui enviado”.
44 Atin i Jesuse ménagéw ménuret dob de féngadafan dob Judea.
44 E continuou a anunciar sua mensagem nas sinagogas da Judeia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.