Lucas 15

I Fiyowe Uret (TIY) vs BKJ

Sair da comparação
1 Wén i no sébaan fuweh, amun ténoro Jesusey de étéw, ménggégumah i de médoo lémiful kubrador brab de tete étéw mangéy mégélingo.
1 Então, aproximaram-se dele todos os publicanos e pecadores para ouvi-lo.
2 Wén soy do Fariseo brab do témoro bé kitabé diyo. Atin sabaf bé kéika ruwe bé de tete étéw, ménriklamo ro maro, “I ni lagéy méuyot témayakuf bé de tete étéw brab séréngan na bero mama.”
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este homem recebe pecadores, e come com eles.
3 Mélaw nureto Jesuse bero do binuwaya mano,
3 E ele lhes falou esta parábola, dizendo:
4 “Amuk i ségétéwe begom wén i mératu bili-bili no brab méntadin i sébaane de, ati rigoné muwe? Békén ba tagaké moy siyowe de folo bra siyow dob fétabtabane, atin angéyé mo sélédén i sébaane de méntadin taman gito mo?
4 Qual de vós é o homem que, tendo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove, e vai atrás da perdida até encontrá-la?
5 Tidéw béno, buluk gito mo, duwalé mo mule toow fo méoror.
5 E, tendo-a encontrado, regozijando-se, a põe sobre seus ombros.
6 Brab tabaré moy de dumo mo brab béréhé mo dob berowe, ‘Toowu fo méoror non énggito guy méntadine bili-bili gu. Enggomén, rémigo tom karagiya.’ ”
6 E ele chegando em casa, chama os seus amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque eu encontrei a minha ovelha que estava perdida.
7 Atin féntaus Jesusey kébéréh ne mano, “Loo so bé niy Tuluse. Toow fo méoror amuk wén i ségétéw tete étéw gésénule brab tagaké noy tetee adatén, atin rigoné noy kétayay Tuluse. Mas méoror i Tuluse bé ni ségétéw étéw ménggésénule bé kéoror ne bé de siyow folo bra siyow fiyo étéw énda kailanga roy gésénulee.”
7 Eu vos digo, que assim haverá mais alegria no céu por um pecador que se arrepende, do que por noventa e nove pessoas justas que não necessitam de arrependimento.
8 Ménuret man i Jesuse ségiyo binuwaya mano, “Wén i ségétéwe libun wén i folo timan balilaga félatahén. Atin méntadin i sébaane de. Ati rigoné nuwe? Témumon solo brab kodosé noy lawi ne sélédé no taman gito noy ni sébaan félata méntadin.
8 Ou qual mulher que, tendo dez peças de prata, e perdendo uma peça, não acende a candeia, e varre a casa, buscando com diligência até encontrá-la?
9 Tidéw béno, tabaré noy de dumo no brab béréhé no bero mano, ‘Toow fo méororu non énggito guy félata guwe méntadin. Enggomén, rémigo tom karagiya.’ ”
9 E, tendo-a encontrado, ela chama as amigas e as vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque encontrei a peça que eu havia perdido.
10 Féntaus Jesusey kébéréh ne mano, “Béréhé ku begom man, i de télakiy Tuluse toow ro fo méoror amuk wén i ségétéw tete étéw gésénule brab tagaké noy tetee adatén atin rigoné noy kétayay Tuluse.”
10 Assim eu vos digo que há alegria na presença dos anjos de Deus por um só pecador que se arrepende.
11 Atin nuret Jesusey gétéléwe binuwaya mano, “Wén i ségétéwe étéw lagéy wén i ngaén ruwo gétéw lagéy.
11 E ele disse: Certo homem tinha dois filhos;
12 Wén i no sébaan fuweh i tuwaréye bé de ngaén ménangéy dob boh ne mano, ‘Boh, irayém begén i baad guwe bé de languntaman katom.’ Mélaw i boh ne bénaadén i kéluhanay languntama ruwe dob ruwowe gétéw ngaén.
12 e o mais jovem deles disse ao seu pai: Pai, dá-me a parte dos bens a que tenho direito. E ele dividiu-lhes os seus haveres.
13 Enda mérugayén tidéw béno, i tuwaréye bé de ngaén fénbéléyén i kéluhanay kaane baad. Atin ménagéw ménangéy dob mérayue ingéd, brab nuwitén i kurta ne. Diyo séninggulaén i kéluhanay kurta ne bé kédufang ne.
13 E poucos dias depois, o filho mais jovem, ajuntando tudo, partiu para uma terra distante, e ali desperdiçou os seus bens com uma vida desordeira.
14 Tidéw béno, ménggumah i dakéle lénggob dob kéluhanay sugud i no dakél ingéd. Atin toow fo mélayaf i dufange ni étéw, non éndaén i kurtaén.
14 E, havendo ele gastado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 Mélaw ménahur dob sébaane galbék kay ségétéwe bati diyo. Sénuguén dob fantad ne émféama babuy. Non bé toowén fo mélayaf,
15 E ele foi e juntou-se a um dos cidadãos daquela terra, e ele o enviou aos seus campos para alimentar os porcos.
16 méningar bé amaéy de babuy. Endob énda i mirayan de kéama.
16 E ele desejava encher o seu estômago com as cascas que os porcos comiam; e nenhum homem lhe dava nada.
17 Tidéw béno, énggétiga noy kédufang ne atin ménggitung mano, ‘I kéluhanay de sugu-suguéy boh guwe, gaba-gabay de amaé ro. Endob ay niwu méléhu mélayaf.
17 E ele caindo em si, disse: Quantos servidores de meu pai têm pão suficiente e de sobra, e eu aqui pereço de fome!
18 Séfuleu mangéy dob boh guwe brab béréhé ku diyo, Boh, ménsalau dob Tuluse brab dob beeme.
18 Levantar-me-ei, e irei para o meu pai, e lhe direi: Pai, eu pequei contra o céu e perante ti;
19 Endaén médaitu fédawété mo ngaém. Endob fégédaw go begén. Rigo mo begén sébaan bé de sugu-sugué mo.’ ”
19 e não sou mais digno de ser chamado teu filho; faze-me como um dos teus servidores.
20 “Mélaw ménule. Amun mérayu séna dob lawi ruwe, énggitoy boh ne brab mén-uray i éna nuwe de. Léménéntu bénalakén i nga ne nékéfén brab narékén.
20 E ele, levantando-se, foi para seu pai. Mas, ele estando ainda longe do caminho, seu pai o viu, e teve compaixão, e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço, e o beijou.
21 Atin ménbéréh i nga ne mano, ‘Boh, ménsalau dob Tuluse brab dob beeme. Endaén médaitu fédawéto mo ngaém.’
21 E o filho lhe disse: Pai, eu pequei contra o céu e à tua vista, e não sou mais digno de ser chamado teu filho.
22 Endob i boh ne ténawagén i de sugu-sugué no brab bénréhén bero mano, ‘Féraan gom. Uwit gom i toowe fo fiyo kégal brab fékégal gom de. Fétisingo kom brab fésafatoso kom.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei a melhor veste, e vesti-o, e ponde-lhe um anel em sua mão, e calçados em seus pés;
23 Atin sumbali gom i kagéne toow fo bobo nati safi. Rémigo tom dakél karagiya.
23 e trazei aqui um novilho cevado, e matai-o; e comamos e alegremo-nos;
24 Non i nga guwe maak ménléhu, éndob béleewe ni méuyag. Maak méntadin, éndob béleewe ni énggiton.’ Tidéw béno, rénigo roy dakéle karagiya.
24 porque este meu filho estava morto, e vive novamente; tinha-se perdido, e foi achado. E eles começaram a alegrar-se.
25 “Endob béno so, ménggégumah i ofoe ngaén lagéy tidéw dob de galbéko no. Amun gédétén dob lawie, ménggaif bé énggélingoo noy kantawe brab énggito noy de étéw mésayaw.
25 Ora, o seu filho mais velho estava no campo; e vindo, ao aproximar-se da casa, ele ouviu a música e as danças.
26 Mélaw ténabarén i ségétéwe bé de sugu-sugué ro brab ménénginsa ké ati rigoné ruwe.
26 E ele chamou um dos servos, e perguntou o que significavam aquelas coisas.
27 Séménumbul i ni sugu-suguén mano, ‘Ménséfule i tuwaréy me. Sénugu i boh me begey séménumbali bobo nati safi, non i tuwaréy me ménséfule énda i sugsugén.’
27 E ele lhe disse: O teu irmão chegou; e teu pai matou o novilho cevado, porque ele o recebeu são e salvo.
28 Tidéw béno, toow fo ménkérit i ofo ne lagéy, brab énda méntausén dob lawie. Mélaw i boh ne ménsut brab ménfégédaw-gédaw inok mahur dob lawie.
28 E ele se irritou e não queria entrar; portanto, saindo o pai, lhe rogava.
29 Endob bénréhén dob boh ne mano, ‘Géménalbéku bé firoye gébélintuwa brab énda fénlis guy fénrigo muwe begén. Endob énda foy nirayém begén fiyon sébaan kambing inok rémigowu karagiya begey i de dumo gu.
29 E, ele respondendo, disse ao seu pai: Eis que eu te sirvo há tantos anos, e em nenhum momento eu transgredi um mandamento teu; contudo, tu nunca me deste um cabrito, para que eu pudesse me alegrar com os meus amigos;
30 Endob i ni ngaém ménraréy, brab séninggulaén i éntingayéne nirayém de bé de kédufanga no. Endob amun ménule, sénumbalio mo bé boboe nati safi.’
30 mas, vindo este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as prostitutas, mataste-lhe o novilho cevado.
31 Séménumbul i boh ne mano, ‘Adu, bati go dini sénga tékélid brab i éntingayéne kagén, kaam so.
31 E, ele lhe disse: Filho, tu sempre estás comigo, e tudo o que eu tenho é teu.
32 Endob fatut rémigo tom karagiya inok féténgténg tom i kéoror tome non i tuwaréy me maak ménléhu, éndob béleewe méuyag. Brab maak méntadin, éndob béleewe énggiton.’ ”
32 Mas era necessário fazer festa e regozijarmo-nos; porque este teu irmão estava morto, e vive novamente; tinha-se perdido, e foi achado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.