Lucas 14
I Fiyowe Uret (TIY) vs ARIB
1 Wén i no sébaan fuweh gai kétérén, ménangéy i Jesuse mama dob lawi i ségétéwe odoroy de Fariseo. Atin i de sébanil bé Jesuse ténulik ro inok gito roy funa ruwe de témébo.
1 Tendo Jesus entrado, num sábado, em casa de um dos chefes dos fariseus para comer pão, eles o estavam observando.
2 Diyo soy ségétéwe rémambuk. Atin ménfégédét dob Jesuse.
2 Achava-se ali diante dele certo homem hidrópico.
3 Atin fénénginsaa Jesusey de Fariseo brab de témoro bé kitabé mano, “Fakay ba dob kitab tomey muwae bé gaiwe kétérén?”
3 E Jesus, tomando a palavra, falou aos doutores da lei e aos fariseus, e perguntou: É lícito curar no sábado, ou não?
4 Endob ménantés ro. Mélaw génamak Jesusey étéwe déméruun atin nuwaén brab ménadi-adi. Tidéw béno, fénagéwén.
4 Eles, porém, ficaram calados. E Jesus, pegando no homem, o curou, e o despediu.
5 Atin fénénginsaa Jesusey de étéw témulik mano, “Buluk wén i nga gom taloo no safi gom ménlawu dob kalute ménalém wén i wayég de bé gaiwe kétérén, békén ba fagayasé kom bégéngén mésut dob kalute fiyon fo ké gai kétérén?”
5 Então lhes perguntou: Qual de vós, se lhe cair num poço um filho, ou um boi, não o tirará logo, mesmo em dia de sábado?
6 Endob ménantés ro non énda i éntingayén késumbul ro de.
6 A isto nada puderam responder.
7 Atin wén i de étéw sénéngkat ro mama diyo ménuyot ro mésar dob de fiyo saran kay de gérotor étéw. Amun énggito Jesusey ni, nuretén beroy ni binuwaya mano,
7 Ao notar como os convidados escolhiam os primeiros lugares, propôs-lhes esta parábola:
8 “Amuk wén i séméngkat begom déméngan bé sébaane uyot, kagom mésar dob de fiyo saran, non amuk wén i do étéw toow na fo gérotor sénéngkat, karoy de fiyo saran.
8 Quando por alguém fores convidado às bodas, não te reclines no primeiro lugar; não aconteça que esteja convidado outro mais digno do que tu;
9 Tidéw béno, i séménéngkate begom fégédét inok kédané no begom dob de sara kom brab fégaliné no begom mangéy dob mase na gérifantad gonon. Atin been i funa kome mémala.
9 e vindo o que te convidou a ti e a ele, te diga: Dá o lugar a este; e então, com vergonha, tenhas de tomar o último lugar.
10 Yamula, buluk sénéngkat gom, angéy gom sar dob de gérifantad saran inok i séménéngkate mangéy fégédét dob begome brab émbéréh mano, ‘Do adih, énggomén, diyo gom dob de fiyo ni saran.’ I ni géiray begom fiyo kéfégadat dob téngaangay de médoo étéw.
10 Mas, quando fores convidado, vai e reclina-te no último lugar, para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, sobe mais para cima. Então terás honra diante de todos os que estiverem contigo à mesa.
11 Non i kéluhanay de étéw félangka-langka waléy ro gérifantad. Brab i kéluhanay de étéw térifantad waléy ro gérotor.”
11 Porque todo o que a si mesmo se exaltar será humilhado, e aquele que a si mesmo se humilhar será exaltado.
12 Tidéw béno, ménbéréh i Jesuse dob gefee ni karagiya mano, “Buluk rémigo go karagiya, kago séngkatén say de gélolo mo, do dumo mo, brab do samungém, brab do étéw kawasa dumo mo ségédét. Buluk rigoné moy ni, sémuli ro so séméngkat beem inok gésulio ro beem.
12 Disse também ao que o havia convidado: Quando deres um jantar, ou uma ceia, não convides teus amigos, nem teus irmãos, nem teus parentes, nem os vizinhos ricos, para que não suceda que também eles te tornem a convidar, e te seja isso retribuído.
13 Yamula, amuk rémigo go karagiya, séngkatém i de méskinan, de fikat, de kimoyén, brab do langafén.
13 Mas quando deres um banquete, convida os pobres, os aleijados, os mancos e os cegos;
14 Mélaw féfiyonéy Tuluse beem fiyon fo ké énda gésulio ro beem. Sulioy Tuluse beem bé gaiwe kétébule i de métintu étéw.”
14 e serás bem-aventurado; porque eles não têm com que te retribuir; pois retribuído te será na ressurreição dos justos.
15 I ségétéwe bé de ménsar mama, ménbéréh mano, “Toow fo méoror i de étéw mama beroy Tuluse dob kéféguléw ne.”
15 Ao ouvir isso um dos que estavam com ele à mesa, disse-lhe: Bem-aventurado aquele que comer pão no reino de Deus.
16 Amun énggélingoo Jesusey ni, nuretén i sébaane binuwaya mano, “Wén i ségétéwe étéw lagéy réménigo dakél karagiya brab séménéngkat médoo étéw.
16 Jesus, porém, lhe disse: Certo homem dava uma grande ceia, e convidou a muitos.
17 Amun énggégumah i gaiy ni karagiya, i ni étéw sénuguén i sugu-sugué nuwe mangéy méréh dob de étéw sénéngkat ro, ‘Méntafayén i kéluhanane. Enggomén, angéy gomén dob karagiyae ni.’
17 E à hora da ceia mandou o seu servo dizer aos convidados: vinde, porque tudo já está preparado.
18 Endob énda ménangéy ro diyo. Yamula bénréh roy de funa ro énda géangéy diyo. I sébaane de mano, ‘Bukué ku, énda géangéyu diyoan, non mantuwu séna ménléy fantad, angéyé ku téngténgén.’
18 Mas todos à uma começaram a escusar-se. Disse-lhe o primeiro: Comprei um campo, e preciso ir vê-lo; rogo-te que me dês por escusado.
19 I géruwowe de ménbéréh mano, ‘Bukué ku, énda géangéyu diyoan, non mantuwu séna ménléy folo timan safi brab magéwu angéyé ku bero langunén.’
19 Outro disse: Comprei cinco juntas de bois, e vou experimentá-los; rogo-te que me dês por escusado.
20 I gétéléwe de ménbéréh mano, ‘Bukué ku, énda géangéyu diyoan, non mantuwu séna ménawag.’
20 Ainda outro disse: Casei-me e portanto não posso ir.
21 I sugu-suguéne ni ménule brab bénréhén dob lagéye gefe karagiya i kéluhanay de ni. Mélaw toow fo ménkérit i ni gefe karagiya. Tidéw béno, bénréhén dob sugu-sugué nuwe mano, ‘Fagayas go, angéy go dob de agéwon brab dob de kalsada, brab uwitém diniy de méskinan do étéw, do kimoyén, do langafén, brab do fikat.’
21 Voltou o servo e contou tudo isto a seu senhor: Então o dono da casa, indignado, disse a seu servo: Sai depressa para as ruas e becos da cidade e traze aqui os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.
22 Atin ménagéw i ni sugu-suguén. Tidéw béno, ménséfule mangéy dob gefee ni karagiya, brab bénréhén de mano, ‘Rénigo guy sénugu me begén, éndob énda séna féno i lawie bé étéwe.’
22 Depois disse o servo: Senhor, feito está como o ordenaste, e ainda há lugar.
23 Atin i gefee ni karagiya bénréhén dob sugu-sugué nuwe mano, ‘Agéw go mangéy dob de agéwon mangéy dob de kloh ingéd brab fiyon dob de tuduk, brab uwitém i de étéw diyo mangéy dini, méuyotu de ké méféno étéw i lawi guwe ni.
23 Respondeu o senhor ao servo: Sai pelos caminhos e valados, e obriga-os a entrar, para que a minha casa se encha.
24 Endob i de étéw sénéngkat gu sungu, énda gétem-tem ro bé de amaén ténafay gu.’ ”
24 Pois eu vos digo que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.
25 Wén i no sébaan fuweh, amun ménagéw i Jesuse, ménodor i de médoo do étéw géliwét de. Atin sénlingén bero mano,
25 Ora, iam com ele grandes multidões; e, voltando-se, disse-lhes:
26 “Fiyon atiy méuyote modor Begén, éndob mas nay kéimu ne bé de lukésén, brab bawag ne, brab de ngaén, brab de dumo no sétiman idéng, brab i kaane lowoh, énda médaitén waléy kuyug gu.
26 Se alguém vier a mim, e não aborrecer a pai e mãe, a mulher e filhos, a irmãos e irmãs, e ainda também à própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Atin fiyon atiy étéwe énda fédaydayén bé de kérégénon fiyon fo ké féléhuén dob kruse, énda médaitén waléy kuyug gu.
27 Quem não leva a sua cruz e não me segue, não pode ser meu discípulo.
28 Ufama, buluk wén i méuyot rémigo lawi, békén ba mésar na métah inok fégitungé no ké firoy i laga i kérigowe de, inok gétiga no ké wén i katabuwan kurtaén fégéfégilidén de?
28 Pois qual de vós, querendo edificar uma torre, não se senta primeiro a calcular as despesas, para ver se tem com que a acabar?
29 Buluk féngganayén saén i kérigo nuwe de, atin énda géfégilidén de, waléy sébayat i de étéw gégito de.
29 Para não acontecer que, depois de haver posto os alicerces, e não a podendo acabar, todos os que a virem comecem a zombar dele,
30 Maro, ‘Dufang i ni étéw. Féngganayén saén i kérigo nuwe de, éndob énda géfégilidén de.’
30 dizendo: Este homem começou a edificar e não pode acabar.
31 Taloo no, i ségétéwe datu mangéy sétiboh bé sébanile de datu. Békén ba mésar na métah brab fégitungé no ké gagané no bé foloé ngibu sundalo no kuntra bé ruwowe folo ngibu sundaloy sébanile de?
31 Ou qual é o rei que, indo entrar em guerra contra outro rei, não se senta primeiro a consultar se com dez mil pode sair ao encontro do que vem contra ele com vinte mil?
32 Buluk gékarangay datue ni bé énda gégagay kaane sundalo, émféuwit sarigo no mangéy malak bé sébanile de datu amuk mérayu séna inok méréh bé éndaén sétiboh ro.”
32 No caso contrário, enquanto o outro ainda está longe, manda embaixadores, e pede condições de paz.
33 Féntaus Jesusey kébéréh ne mano, “Ségiléw so bé begome. Amuk méuyot gom waléy kuyug gu, kailangan tagak gom i kéluhanay gulaané kome.”
33 Assim, pois, todo aquele dentre vós que não renuncia a tudo quanto possui, não pode ser meu discípulo.
34 Tidéw béno, nuret Jesusey sébaane binuwaya fantag bé késégiléw i timuse bé de kuyugén mano, “I timuse fiyo. Endob buluk mékédan i kétasik ne, éndaén i nonomén brab éndaén géséfule i kétasik ne.
34 Bom é o sal; mas se o sal se tornar insípido, com que se há de restaurar-lhe o sabor?
35 Enda fiyo no bé fantade taloo no bé abunowe. Fatut ibérén saén. Tuntay gom i ni énggélingoo kom.”
35 Não presta nem para terra, nem para adubo; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.