João 20

I Fiyowe Uret (TIY) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Amun toow fo géfuwén bé Duminggue de, kémélungon séna, ménagéw i libune féndawét Maria Magdalena mangéy dob lébénge. Atin énggito no ménkédan i batéwe dob béngaway lébénge.
1 No primeiro dia da semana, Maria Madalena foi ao sepulcro de madrugada, sendo ainda escuro, e viu que a pedra estava revolvida.
2 Mélaw léménéntu mangéy dob Pedrowe brab ségétéwe ni bé de kuyug Jesus toow fo kégédawa no. Brab bénréhén mano, “Kénda roy bangkay i Kadnane dob lébénge brab énda gétiga key i fénggono ruwe de.”
2 Então, correu e foi ter com Simão Pedro e com o outro discípulo, a quem Jesus amava, e disse-lhes: Tiraram do sepulcro o Senhor, e não sabemos onde o puseram.
3 Tidéw béno, i Pedrowe beroy ségétéwe ni kuyug Jesuse, ménagéw ro mangéy dob lébénge.
3 Saiu, pois, Pedro e o outro discípulo e foram ao sepulcro.
4 Léménéntu ro atin énggétah énggumah dob lébéngey dumo Pedrowe kuyugén non toow na fo méraan.
4 Ambos corriam juntos, mas o outro discípulo correu mais depressa do que Pedro e chegou primeiro ao sepulcro;
5 Atin ménkudung-kudung sémarir, éndob énda ménahurén. Enggito no saén i de safut.
5 e, abaixando-se, viu os lençóis de linho; todavia, não entrou.
6 Tidéw béno, énggégumah i Pedrowe, atin ménahur i beene dob lébénge brab énggito noy de safut ménumbuk.
6 Então, Simão Pedro, seguindo-o, chegou e entrou no sepulcro. Ele também viu os lençóis,
7 Enggito no soy safute fénggébaus bé uléw Jesuse. Enda ménlawékén dob de dumo safut, éndob méndilin dob ségiyowe gonon.
7 e o lenço que estivera sobre a cabeça de Jesus, e que não estava com os lençóis, mas deixado num lugar à parte.
8 Tidéw béno, ménahur soy ségétéwe ni kuyug dumo Pedrowe, sani énggétahe énggumah dob lébénge. Atin amun énggito no, ménunur.
8 Então, entrou também o outro discípulo, que chegara primeiro ao sepulcro, e viu, e creu.
9 Bé ni gai énda séna gésobuto roy Ménsulate Kébéréh i Tuluse fantag bé Jesuse tébule.
9 Pois ainda não tinham compreendido a Escritura, que era necessário ressuscitar ele dentre os mortos.
10 Tidéw béno, ménule i de ruwo ni gétéw kuyug.
10 E voltaram os discípulos outra vez para casa.
11 Endob i Mariahe kémérew dob liyuy lébénge. Bé lala ne kémérew, ménkudung-kudung sémarir dob bukag i lébénge.
11 Maria, entretanto, permanecia junto à entrada do túmulo, chorando. Enquanto chorava, abaixou-se, e olhou para dentro do túmulo,
12 Atin énggito noy ruwowe gétéw télaki kéménégal fute, ménsar ro dob féniroone bé bangkay Jesuse. I ségétéwe de ménsar fingé dob uléw ne atin i ségétéwe de fingé dob sékéy ne.
12 e viu dois anjos vestidos de branco, sentados onde o corpo de Jesus fora posto, um à cabeceira e outro aos pés.
13 Atin ménbéréh ro maro, “Di, ati funa muwe kémérew?”
13 Então, eles lhe perguntaram: Mulher, por que choras? Ela lhes respondeu: Porque levaram o meu Senhor, e não sei onde o puseram.
14 Tidéw béno, séménling brab énggito noy Jesuse téménindég diyo, éndob énda énggélolo no de ké Beeney Jesuse.
14 Tendo dito isto, voltou-se para trás e viu Jesus em pé, mas não reconheceu que era Jesus.
15 Atin bang Jesuse, “Di, ati funa muwe kémérew? Ati sélédé muwe?”
15 Perguntou-lhe Jesus: Mulher, por que choras? A quem procuras? Ela, supondo ser ele o jardineiro, respondeu: Senhor, se tu o tiraste, dize-me onde o puseste, e eu o levarei.
16 Tidéw béno, bang Jesuse, “Maria.”
16 Disse-lhe Jesus: Maria! Ela, voltando-se, lhe disse, em hebraico: Raboni (que quer dizer Mestre)!
17 Amun énggélolo Mariahe Beeney Jesuse, ménbéréh i Jesuse mano, “Kago gamakén Begén, non énda séna énggéuleu mangéy dob Abay guwe Tulus. Endob ay go dob de tuwaréy gu brab béréhém bero, mangéyu dob Abay guwe sani Tulus guwe. Been soy Abay gome brab Tulus gom.”
17 Recomendou-lhe Jesus: Não me detenhas; porque ainda não subi para meu Pai, mas vai ter com os meus irmãos e dize-lhes: Subo para meu Pai e vosso Pai, para meu Deus e vosso Deus.
18 Mélaw ménagéw i Maria Magdalenahe nangéyén bénréh dob de kuyug bé énggito noy Kadnane brab ati de bénréhén de.
18 Então, saiu Maria Madalena anunciando aos discípulos: Vi o Senhor! E contava que ele lhe dissera estas coisas.
19 Amun kélungononén bé no Duminggu, i de kuyug Jesus ménsélimud ro dob lawie atin kénandado roy de fintu non mégilak ro bé odoroy de Judio. Atin tékow énggito roy Jesuse téménindég dob kérara ruwe. Atin ménbéréh mano, “Fiyoy de fédéw gom damén.”
19 Ao cair da tarde daquele dia, o primeiro da semana, trancadas as portas da casa onde estavam os discípulos com medo dos judeus, veio Jesus, pôs-se no meio e disse-lhes: Paz seja convosco!
20 Tidéw béno, fénténgténgén beroy de fali dob de kémérén brab tébing ne. Atin i de kuyugén toow ro fo ménoror non énggito ro.
20 E, dizendo isto, lhes mostrou as mãos e o lado. Alegraram-se, portanto, os discípulos ao verem o Senhor.
21 Tidéw béno, ménbéréh man i Jesuse mano, “Fiyoy de fédéw gom damén. Sugué ku begom loo bé késugu i Abay guwe Begén.”
21 Disse-lhes, pois, Jesus outra vez: Paz seja convosco! Assim como o Pai me enviou, eu também vos envio.
22 Tidéw béno, niyufén bero brab ménbéréh mano, “Tanggaf gom i Rémogor i Tuluse.
22 E, havendo dito isto, soprou sobre eles e disse-lhes: Recebei o Espírito Santo.
23 Amuk fésagada kom i ségétéwe bé de salaén, émfésagadan. Buluk énda fésagada kom de, énda émfésagadan no.”
23 Se de alguns perdoardes os pecados, são-lhes perdoados; se lhos retiverdes, são retidos.
24 I ségétéwe bé de folo bra ruwo kuyug Jesuse féndawét Tomas (féndawét so “Séfing”) énda diyoén bé no gai méntéfégitoy Jesuse.
24 Ora, Tomé, um dos doze, chamado Dídimo, não estava com eles quando veio Jesus.
25 Mélaw i de dumo no kuyug nuret ro dob beene maro, “Enggito gey i Kadnane”.
25 Disseram-lhe, então, os outros discípulos: Vimos o Senhor. Mas ele respondeu: Se eu não vir nas suas mãos o sinal dos cravos, e ali não puser o dedo, e não puser a mão no seu lado, de modo algum acreditarei.
26 Ménifus i ségéfadiyane tidéw béno, ménsélimud man i de kuyug Jesus brab diyo soy Tomase. Fiyon fo ké i de fintu ménkandado, tékow méntéfégitoy Jesuse téménindég dob kérara ruwe. Atin i Jesuse ménbéréh mano, “Fiyoy de fédéw gom damén.”
26 Passados oito dias, estavam outra vez ali reunidos os seus discípulos, e Tomé, com eles. Estando as portas trancadas, veio Jesus, pôs-se no meio e disse-lhes: Paz seja convosco!
27 Tidéw béno, ménbéréh i Jesuse dob Tomase mano, “Téngténgém i de ni. Fédiyoém i de dau kémérém dob de kémér gu, brab féahurém i kémér me dob tébing guwe ni. Kagonén magalang-galang. Unur go Begén.”
27 E logo disse a Tomé: Põe aqui o dedo e vê as minhas mãos; chega também a mão e põe-na no meu lado; não sejas incrédulo, mas crente.
28 Tidéw béno, ménbéréh i Tomase mano, “Beemey Kadna kuwe brab Tulus gu.”
28 Respondeu-lhe Tomé: Senhor meu e Deus meu!
29 Atin bang Jesuse, “Aw munur go Begén non énggito mo Begén? Toow fo méoror i de munur Begén fiyon fo ké énda séna énggito ro Begén.”
29 Disse-lhe Jesus: Porque me viste, creste? Bem-aventurados os que não viram e creram.
30 Médoo na do mékégaif rénigo Jesuse énggitoy de kuyugén éndob énda ménsulatén dob ni libro.
30 Na verdade, fez Jesus diante dos discípulos muitos outros sinais que não estão escritos neste livro.
31 Ménsulat i de ni inok munur gom bé Jesusey Kristowe, sani Nga i Tuluse. Atin sabaf bé kéunur gome bé Jesuse gédoté kom i umule magufusa.
31 Estes, porém, foram registrados para que creiais que Jesus é o Cristo, o Filho de Deus, e para que, crendo, tenhais vida em seu nome.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.