Hebreus 11

I Fiyowe Uret (TIY) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Ati kéunure? Wén i kéunur tom amuk tintu gétiga tom gédoté tom i de ongot-ongoté tom, sani de éntingayén énda séna gito tom de.
1 Ora, a fé é o firme fundamento das coisas que se esperam e a prova das coisas que se não veem.
2 I de énggéétah do étéw, fénsuwat roy Tuluse sabaf bé kéunur ruwe.
2 Porque, por ela, os antigos alcançaram testemunho.
3 Sabaf bé kéunur tome bé Tuluse, énggésobuto tom i kélimbag ne bé duniyae ni dob kébéréh ne saén. Lénimbagén i kéluhanay de énggiton tidéw dob de énda do giton.
3 Pela fé, entendemos que os mundos, pela palavra de Deus, foram criados; de maneira que aquilo que se vê não foi feito do que é aparente.
4 I Abele bé do gétah, sabaf bé kéunur ne, nirayén i toowe na fo fiyo tulak dob Tuluse bé tulake niray i ofo ne Kain. Sabaf bé kéunur ne, kénarang i Tuluse métintu, non ténayakufén i tulak ne. Atin sabaf bé kéunur ne, wén soy kétoroén dob betome fiyon fo ké ménléhuén.
4 Pela fé, Abel ofereceu a Deus maior sacrifício do que Caim, pelo qual alcançou testemunho de que era justo, dando Deus testemunho dos seus dons, e, por ela, depois de morto, ainda fala.
5 Atin i Enoke, sabaf bé kéunur ne, énda ménléhuén. Yamula féndiyat i Tuluse atin éndaén énggitoy de étéw de non diyoén dob lawayo. Wén i Ménsulate Kébéréh i Tuluse fantag bé Enoke bé ménsuwat i Tuluse de bé énda séna déméniyatén de.
5 Pela fé, Enoque foi trasladado para não ver a morte e não foi achado, porque Deus o trasladara, visto como, antes da sua trasladação, alcançou testemunho de que agradara a Deus.
6 Atin amuk énda munur i ségétéwe étéw bé Tuluse, énda géfésuwata noy Tuluse. Non i étéwe fégédét dob Tuluse, kailangan munur bé wén i Tulus brab barasay Tulusey kéluhanay de séméléd de.
6 Ora, sem fé é impossível agradar-lhe, porque é necessário que aquele que se aproxima de Deus creia que ele existe e que é galardoador dos que o buscam.
7 Atin i Noehe bé do gétah sabaf bé kéunur ne, réménigo barko. Non amun bénréh i Tuluse dob beene bé wén i gégumah dakél dunuk, ménunur de. Mélaw nodoro noy sugu i Tuluse rémigo barko. Atin énda mélaw ménléné i Noehe brab de samungén fiyon fo ké kénukum i Tulusey de ségiyo étéw dob duniyae ni. Atin mélaw sabaf bé kéunur ne, fénggito Noehe bé tete i de kéilawan. Atin fénwaléy i Tuluse métintuy Noehe sabaf bé kéunur ne.
7 Pela fé, Noé, divinamente avisado das coisas que ainda não se viam, temeu, e, para salvação da sua família, preparou a arca, pela qual condenou o mundo, e foi feito herdeiro da justiça que é segundo a fé.
8 Atin i Abrahame so, sabaf bé kéunur ne, nodoro noy kébéréh i Tuluse bé kétawag i Tuluse de brab sénuguén mangéy dob ségiyowe ingéd inok gédoté noy fantade fénasad i Tuluse irayén de. Mélaw ténagakén i kaane ingéd sabaf bé kéunur ne, fiyon fo ké énda gétiga noy ayo nuwe de.
8 Pela fé, Abraão, sendo chamado, obedeceu, indo para um lugar que havia de receber por herança; e saiu, sem saber para onde ia.
9 Atin sabaf bé kéunur ne, ménbati i Abrahame diyo dob fantado no, sani fénasad i Tuluse irayén de. Ménbati diyo maak ségétéw miloh saén fiyon fo ké been i niy fantade fénasad i Tuluse irayén de. Ménbati dob safute lawi rénigo no loo so bé nga ne Isak brab bebe né Jakob. Bero soy fénasaday Tuluse de irayén i fantade ni.
9 Pela fé, habitou na terra da promessa, como em terra alheia, morando em cabanas com Isaque e Jacó, herdeiros com ele da mesma promessa.
10 I Abrahame ni, nongot-nongotén i ingéde dob lawayo, sani ingéde bénantak i Tuluse brab rigoné no brab énda mékédano taman sa taman.
10 Porque esperava a cidade que tem fundamentos, da qual o artífice e construtor é Deus.
11 Atin sabaf bé kéunur ne, i Abrahame ménwaléy boh, fiyon fo ké toowén fo lukés loo soy bawag ne Sarah. Endob fiyon fo ké lukés ron fo toow, séménarig ro dob Tuluse bé tumané noy fasad ne.
11 Pela fé, também a mesma Sara recebeu a virtude de conceber e deu à luz já fora da idade; porquanto teve por fiel aquele que lho tinha prometido.
12 Atin mélaw fiyon fo ké toow fo lukésén i Abrahame ni brab éndaén géféoboro noy bawag ne, ménwaléy so katufuay médoowe étéw. Ségiléw ro bé kédooy de gitoon dob lawayo brab de farék dob dénsaane.
12 Pelo que também de um, e esse já amortecido, descenderam tantos, em multidão, como as estrelas do céu, e como a areia inumerável que está na praia do mar.
13 I de ni do étéw ménunur bé Tuluse, ménléhu ro bé gaiwe énda séna énggédot roy fantade fénasad i Tuluse irayén bero. Gido loo, énda téménrén ro ménunur, non gétiga roy wén i gaiwe moso gédoté roy nan ongot-ongoté ro, sani fénasad i Tuluse bero. Atin fénggito ro bé békén tintu ingéd roy duniyae ni, yamula i tintuwe ingéd ro dob lawayo diyo.
13 Todos estes morreram na fé, sem terem recebido as promessas, mas, vendo-as de longe, e crendo nelas, e abraçando- as, confessaram que eram estrangeiros e peregrinos na terra.
14 Atin i de étéw béleewe ni loo bé niy kébéréh ruwe, fégito ro békén dob fantade niy tintuwe ingéd ro, yamula dob lawayo diyo.
14 Porque os que isso dizem claramente mostram que buscam uma pátria.
15 Non i ro Abrahame, énda ménggundoy ro bé ingéde fénled ro. Amuk ménggundoy ro de, wén soy gai géséfule ro mangéy diyo.
15 E se, na verdade, se lembrassem daquela de onde haviam saído, teriam oportunidade de tornar.
16 Yamula, ménuyot ro fo mangéy bati dob ségiyowe ingéd, sani toowe na fo fiyo ingéd dob lawayo diyo. Atin i Tuluse énda mélaw mémala no ké fédawétén Tulus ro. Non ténafayén i ingéde batioy de ni étéw.
16 Mas, agora, desejam uma melhor, isto é, a celestial. Pelo que também Deus não se envergonha deles, de se chamar seu Deus, porque já lhes preparou uma cidade.
17 — ausente —
17 Pela fé, ofereceu Abraão a Isaque, quando foi provado, sim, aquele que recebera as promessas ofereceu o seu unigênito.
18 — ausente —
18 Sendo-lhe dito: Em Isaque será chamada a tua descendência, considerou que Deus era poderoso para até dos mortos o ressuscitar.
19 Non gétiga Abrahame gétébuleoy Tuluse soy Isake. Atin maak ténébule i Tuluse so non amuk énda génlé i Tulusey Abrahame, féléhué noy nga ne Isak.
19 E daí também, em figura, ele o recobrou.
20 Atin i Isake amun lukésén, sabaf bé kéunur ne bé Tuluse, nongotén dob Tuluse bé féfiyoné no mosoy de ngaén, ro Jakob brab Isaw.
20 Pela fé, Isaque abençoou Jacó e Esaú, no tocante às coisas futuras.
21 Atin i Jakobe, sabaf bé kéunur ne bé Tuluse, amun gédétén méléhu, nongotén dob Tuluse bé féfiyoné noy séngae bebeén, sani de nga i nga ne Jose. Rénigo noy ni bé lala ne séménanday dob tugé ne fénéngadafén i Tuluse.
21 Pela fé, Jacó, próximo da morte, abençoou cada um dos filhos de José e adorou encostado à ponta do seu bordão.
22 Atin i Josehe so, sabaf bé kéunur ne bé Tuluse, amun gédétén méléhu, bénréhén i fantage bé kéésut i de séfuén, sani de Judio, tidéw Egipto. Atin bénréhén so bé fatut uwité roy bangkay ne ké mésut ro.
22 Pela fé, José, próximo da morte, fez menção da saída dos filhos de Israel e deu ordem acerca de seus ossos.
23 Atin i de lukés Moises, sabaf bé kéunur ruwe, bénunéy roy nga ruwe Moises taman téléw gétérésang kélungonon i idad ne. Non i datue dob Egipto, sénuguén bé féléhuén i kéluhanay de nga lagéy i de Judio. Endob i de lukés Moisese énda ménggilak ro mémélis bé ni sugu, non ménunur ro bé Tuluse. Atin énggito ro toow fo fiyoy nga ruwe.
23 Pela fé, Moisés, já nascido, foi escondido três meses por seus pais, porque viram que era um menino formoso; e não temeram o mandamento do rei.
24 Atin i Moisese ni so, sabaf bé kéunur ne bé Tuluse, amun métuwanén étéw, ménika de ké fédawétén nga i libune nga i Datue dob Egipto. Rénigo noy ni fiyon fo ké toow fo fiyoy goho nuwe dob lawi i datue gono no ménruk.
24 Pela fé, Moisés, sendo já grande, recusou ser chamado filho da filha de Faraó,
25 Endob sabaf bé kéunur ne, mas ménuyot mérasay séréngan bé de dumo no do étéw i Tuluse bé singkowe saén kéféguyaya muwit sala.
25 escolhendo, antes, ser maltratado com o povo de Deus do que por, um pouco de tempo, ter o gozo do pecado;
26 Fénggitungén, mas fiyo ké mérarék i de étéw de sabaf bé kéunur ne bé Kristowe gégumah moso bé kéluhanay de ungangén dob Egipto gédoté no. Non gétiga no toow na fo fiyoy baras ne gédoté no tidéw dob Tuluse moso.
26 tendo, por maiores riquezas, o vitupério de Cristo do que os tesouros do Egito; porque tinha em vista a recompensa.
27 Atin sabaf bé kéunur ne, méntékédan i Moisese dob Egipto fiyon fo ké mékérit i Datue de, non énda mégilakén. Atin ménfédayday dob de gai do mérégén non maak gito noy éndae giton Tulus manangguwit de.
27 Pela fé, deixou o Egito, não temendo a ira do rei; porque ficou firme, como vendo o invisível.
28 Atin sabaf bé kéunur ne, rénigo noy kandulie féndawét “Témara”. Mélaw sénuguén i de Judio mémirik bé dara i bili-biliwe dob de fintu i de lawi ro inok i télakiwe méméléhu taraa no saén i lawi i de Judio atin énda féléhué noy de ofo nga dob séngae lawi loo bé rénigo nuwe dob de étéw dob Egipto.
28 Pela fé, celebrou a Páscoa e a aspersão do sangue, para que o destruidor dos primogênitos lhes não tocasse.
29 Atin sabaf bé kéunur ruwe bé Tuluse, amun ménsut i de Judio tidéw Egipto énggéifar ro dob dogote féndawét “Furo Dogot” maak ménagéw ro dob tikare fantad. Endob amun ténundug i de sundalo tidéw Egipto bero atin téménlama ro mifar, ménléné ro kéluhanan non ménséfule i wayége.
29 Pela fé, passaram o mar Vermelho, como por terra seca; o que intentando os egípcios, se afogaram.
30 Atin sabaf bé kéunur i de Judio, ménrundas i émbagére diding géliwét bé ingéd i de sébanil bero féndawét Jeriko. Non ménodor ro bé sugu i Tuluse bé agéwé ro liwétén sénga fuweh taman fitéw gétérésangan. Tidéw béno, rénundas i Tuluse.
30 Pela fé, caíram os muros de Jericó, sendo rodeados durante sete dias.
31 Endob bati diyo so dob Jerikoy sundale libun féndawét Rahab. Atin sabaf so bé kéunur ne, énda ménléhuén séréngan bé de étéw dob ingéd ne do mémélis bé de sugu i Tuluse. Non ténayakufén i de sénarigoy odoroy de Judio, sani de sénugu ro témulik bé kébagér i no ingéd. Endob sénékém ro saén i kétulik ruwe de.
31 Pela fé, Raabe, a meretriz, não pereceu com os incrédulos, acolhendo em paz os espias.
32 Témérénun muret fantag bé de énggéétah do étéw ménunur bé Tuluse, loo bé ro Gideone, ro Barak, Samson, Jeffe, Dabid, Samuel brab sénarigoy Tuluse muret bé kébéréh ne. Non kulang i gai guwe muret fantag bé kéluhana ruwe.
32 E que mais direi? Faltar-me-ia o tempo contando de Gideão, e de Baraque, e de Sansão, e de Jefté, e de Davi, e de Samuel, e dos profetas,
33 I de dumo bero, sabaf bé kéunur ruwe, ménsétiboh ro bé de ségiyo do dakél ingéd atin téménaban ro. Méngguléw ro métintu, atin énggédot roy fénasad i Tuluse. Atin i de dumo bero énggétigémo roy ba i de mérayar brab do émbaraw dakél binatang féndawét leon inok énda gékekeo ro bero.
33 os quais, pela fé, venceram reinos, praticaram a justiça, alcançaram promessas, fecharam as bocas dos leões,
34 Atin i de dumo bero sabaf bé kéunur ruwe, énda méntuwég ro dob de toow fo dakél do aféy. Atin i de dumo bero énda ménléhu ro bé de sundang i de sébanil bero. Fiyon fo ké mélubay ro, ménwaléy ro émbagér sabaf bé kéunur ruwe inok gétabana roy de sundalo sébanil bero tidéw dob de ségiyo ingéd.
34 apagaram a força do fogo, escaparam do fio da espada, da fraqueza tiraram forças, na batalha se esforçaram, puseram em fugida os exércitos dos estranhos.
35 Atin wén soy de libun bero méntébule i de nga ro sabaf bé kéunur ruwe.
35 As mulheres receberam, pela ressurreição, os seus mortos; uns foram torturados, não aceitando o seu livramento, para alcançarem uma melhor ressurreição;
36 I de dumo bé de munur, déniyangka ro bero brab bénadas ro bero. Atin i de dumo bero, nikét ro brab fénrisu ro bero.
36 E outros experimentaram escárnios e açoites, e até cadeias e prisões.
37 I de dumo bero, ménléhu ro bé kéibérone bero batéw. Atin i de dumo bero, sénufak ro bero bé ragarie. Atin i de dumo bero, téniboh ro bero bé sundange atin ménléhu ro. Atin i de dumo bero, énda i do kégal ro saliyu bé kulit i de bili-bili brab do kulit kambing. Toow ro fo méskinan brab toow ro fo ménrasay.
37 Foram apedrejados, serrados, tentados, mortos a fio de espada; andaram vestidos de peles de ovelhas e de cabras, desamparados, aflitos e maltratados
38 Atin i de dumo bé de munur ni, énggétagaka roy de lawi ro brab ménangéy ro bati dob de gonon énda i do étéw de bati brab dob de tuduk, brab dob de takub brab dob de tosong fantad non férasayén ro. Enggiton énda fo médait i de tete étéw sétifon dob duniyae ni bé de ni do fiyo étéw munur bé Tuluse.
38 (homens dos quais o mundo não era digno), errantes pelos desertos, e montes, e pelas covas e cavernas da terra.
39 Toow fo ménsuwat i Tuluse bé de ni do étéw sabaf bé kéunur ruwe. Gido loo, énda séna énggédot roy fénasad i Tuluse irayén bero.
39 E todos estes, tendo tido testemunho pela fé, não alcançaram a promessa,
40 Non bénantak i Tuluse betom i toowe na fo fiyo aguwon. Mélaw kailanga ro ongot-ongot betom do étéw béleewe, inok tumané noy fasad ne bero séréngan betom.
40 provendo Deus alguma coisa melhor a nosso respeito, para que eles, sem nós, não fossem aperfeiçoados.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.