Atos 18

I Fiyowe Uret (TIY) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Amun énggilid i ni, méntékédan i Pablowe dob Atenas brab ménangéy dob ingéde féndawét Korinto.
1 Algum tempo depois, Paulo deixou Atenas e foi para Corinto.
2 Diyo énggébalaka noy ségétéwe Judio féndawét Akila tidéw Ponto. Mantu séna énggumah tidéw Italia beroy bawag ne féndawét Prisila, non i datue féndawét Klaudio, féntékéda noy kéluhanay de Judio diyo dob Roma. Atin nangéy Pablowe bero lénangu.
2 Ali encontrou um judeu chamado Áquila, natural do Ponto, que havia chegado recentemente da Itália com sua esposa, Priscila, depois que Cláudio César expulsou todos os judeus de Roma.
3 Atin ménbati diyo non ségiléw i galbék ruwe Akilawe rémigo tulda. Brab ténabanga no bero gémalbék.
3 Paulo foi morar e trabalhar com eles, pois eram fabricantes de tendas, como ele.
4 Sénga gai kétérén, ménangéy i Pablowe dob lawie féngadafay de Judio, atin ménsébéréh bé de étéw diyo inok i de Judio brab de békén Judio waléy ro géunur bé Kristowe.
4 Todos os sábados, Paulo ia à sinagoga e buscava convencer tanto judeus como gregos.
5 Amun énggumah i ro Silase brab Timoteowe tidéw Masedonia, éndaén géménalbék i Pablowe saliyu bé kéuret ne fantag bé Jesuse. Nuretén dob de Judioy Jesusey Kristowe, sani fénémili i Tuluse méguléw.
5 Depois que Silas e Timóteo chegaram da Macedônia, Paulo se dedicou totalmente à pregação da palavra e testemunhava aos judeus que Jesus era o Cristo.
6 Amun ménwaléy ro sébanil bé Pablowe brab bénrého ro do tete, ténagtag Pablowey de bubuk sébuwan dob kégal ne, brab ménbéréh mano, “Békénén kagén aturan ké énda méfukas gom. Yamula do begom soy séndito kom de. Tidéw béleewe ni mangéyun muret dob de békén Judio.”
6 Mas, quando eles se opuseram a Paulo e o insultaram, ele sacudiu o pó da roupa e disse: “Vocês são responsáveis por sua própria destruição! Eu sou inocente. De agora em diante, pregarei aos gentios”.
7 Mélaw méntékédan diyo brab ménangéy bati dob lawi i ségétéwe lagéy békén Judio méngintulus féndawét Titio Justo. Ménsédoror i lawi ne dob lawie féngadafay de Judio.
7 Então saiu dali e foi à casa de Tício Justo, um gentio temente a Deus que morava ao lado da sinagoga.
8 Atin i lagéye féndawét Krispo, beeney méguléwe bé lawie féngadafan. I ni lagéy tintu fo ménunur bé Kadnane, loo soy kéluhanay de samungén. Atin wén i de médoo do ségiyo étéw dob Korinto énggélingoo roy Fiyowe Uret, brab ménunur ro brab ménfébautis ro.
8 Crispo, o líder da sinagoga, e toda a sua família creram no Senhor. Muitos outros em Corinto também ouviram Paulo, creram e foram batizados.
9 Wén i no sébaan kélungonon, i Pablowe wén i énggétéginéfo no brab i Kadnane ménsébéréh de mano, “Kago mégilak! Fétausém i kéuret me. Fiyon fo ké ati mérigowe, kago térénon i galbék me.
9 Certa noite, o Senhor falou a Paulo numa visão: “Não tenha medo! Continue a falar e não se cale,
10 Non démoyunu modor beem. Enda gésug-sug go non médooy de kagén étéw dob ni ingéd.”
10 pois estou com você, e ninguém o atacará nem lhe fará mal, porque muita gente nesta cidade me pertence”.
11 Mélaw ménbati diyo bé rugay i ségébélintuwae bra ném gétérésang kélungonon témoro bé kébéréh i Tuluse.
11 Então Paulo permaneceu ali um ano e meio, ensinando a palavra de Deus.
12 Amun ménwaléy gobernador i lagéye féndawét Galion dob Akaya, ménsélimud i de Judio brab kénéfo roy Pablowe brab nuwit ro dob adafay gobernadore ni inok kukumé no.
12 Quando Gálio se tornou governador da Acaia, alguns judeus se levantaram contra Paulo e o levaram diante do governador para ser julgado.
13 Atin bénréh ro maro, “I ni lagéy, féféngintulusé noy de étéw bé békéne fatut dob kitab geye.”
13 Eles o acusaram de convencer as pessoas a adorar a Deus de maneira contrária à lei judaica.
14 Amun émbéréhén damén i Pablowe, ménbéréh i gobernador Galione dob de Judio mano, “Amuk tete i rénigo nuwe taloo no énda nodoro noy kukumay de Romano, fakay gétingkélo ku begom do Judio brab begén i kémukum de.
14 Mas, assim que Paulo começou a apresentar sua defesa, Gálio se voltou para os acusadores e disse: “Ouçam, judeus! Se sua queixa envolvesse algum delito ou crime grave, eu teria motivo para aceitar o caso.
15 Endob i de ni funa kom de sébanil, been say fantage bé de dawét brab de kébéréh dob kagome kitab. Mélaw begom séden i kémukum de, non békén begén i kémukum de.”
15 Mas, como se trata apenas de uma questão de palavras e nomes e da sua lei, resolvam isso vocês mesmos. Recuso-me a julgar essas coisas”.
16 Brab féntékéda no bero dob gonone ni kémukum.
16 E os expulsou do tribunal.
17 Tidéw béno, kénéfo roy lagéye méguléw bé lawie féngadafay de Judio féndawét Sostenes brab lénubag ro dob téngaangay gonone kémukum. Endob féndaya Galione saén, brab énda méntete i fédéw ne de.
17 A multidão agarrou Sóstenes, o novo líder da sinagoga, e o espancou ali mesmo, no tribunal. Gálio, no entanto, não se importou com isso.
18 Amun ménggilid i ni, ménbati nay Pablowe dob Korinto bé ménfiroye gétérésangan. Tidéw béno, ménggétaw dob de dumo no munur bé Kristowe. Amun énggumah dob Senkrea, ménfétébungow non méntumanén i fasade rénigo no. Tidéw béno, ménda barko bero ro Prisila brab Akila mangéy Siria.
18 Paulo ainda permaneceu em Corinto por algum tempo. Então se despediu dos irmãos e foi a Cencreia, onde raspou a cabeça, de acordo com o costume judaico para marcar o fim de um voto. Em seguida, partiu de navio para a Síria, levando consigo Priscila e Áquila.
19 Amun énggumah ro dob Efeso, ténagak Pablowey ro Akilawe brab Prisilawe atin ménangéy dob lawie féngadafay de Judio. Atin diyo ménsébéréh bé de Judio.
19 Chegaram ao porto de Éfeso, onde Paulo os deixou. Enquanto estava ali, foi à sinagoga para debater com os judeus.
20 Atin nongot ro dob beene ké férugay na bati dob berowe. Endob énda ménagayu no.
20 Eles pediram que ficasse mais tempo, mas ele recusou.
21 Yamula amun mégétawén, bénréhén bero mano, “Amuk kétayay Tuluse, séfuleu so mangéy dini.” Tidéw béno, ménda barko brab méntékédan dob Efeso.
21 Ao despedir-se, Paulo disse: “Voltarei depois, se Deus quiser”. Então zarpou de Éfeso.
22 Amun déménunggu dob Sesaria ménangéy i Pablowe Jerusalem inok angéyé no ségifaén i de munur bé Kristowe diyo. Tidéw béno, méntaus mangéy Antiokia.
22 A parada seguinte foi no porto de Cesareia, de onde subiu a Jerusalém e visitou a igreja. Em seguida, voltou para Antioquia.
23 Atin ménbati saén diyo bé ménfiroye géfadiyan. Tidéw béno ménagéwén man. Atin ménawét man dob de gonon dob sakuf i de ingéd féndawét Galasia brab Frigia brab fénégétén i kéunur i kéluhanay de kuyug Jesus diyo.
23 Depois de passar algum tempo ali, voltou pela Galácia e pela Frígia, visitando e fortalecendo todos os discípulos.
24 Atin wén i ségétéwe Judio féndawét Apolos tidéw Alejandria, énggumah dob Efeso. Toow fo fiyo muret brab tintu fo gétiga noy Ménsulate Kébéréh i Tuluse.
24 Enquanto isso, chegou a Éfeso vindo de Alexandria, no Egito, um judeu chamado Apolo. Era um orador eloquente que conhecia bem as Escrituras.
25 Méntoro fo bé fantage bé Agéwoy Kadnane. Atin toow fo émbagér i kéuret ne brab kétoro ne fantag bé Jesuse. Katabuwan fo brab toow i kétoro ne, éndob i gétiga nuwe saén i kébautis Juane.
25 Tinha sido instruído no caminho do Senhor e ensinava a respeito de Jesus com profundo entusiasmo e exatidão, embora só conhecesse o batismo de João.
26 Atin méngganay fébaraw émbéréh dob lawie féngadafay de Judio diyo, atin énggélingoo ro Akilawe brab Prisilawe. Mélaw nuwit ro mangéy dob lawi ruwe brab nuret ro dob beeney kéluhanay éndae séna gétiga no fantag bé Agéwoy Tuluse.
26 Quando o ouviram falar corajosamente na sinagoga, Priscila e Áquila o chamaram de lado e lhe explicaram com mais exatidão o caminho de Deus.
27 Tidéw béno, ménuyot i Apolose mangéy Akaya. Mélaw i de dumo no munur bé Kristowe dob Efeso, ténabanga ro atin séménulat ro dob de dumo ro munur bé Kristowe dob Akaya inok tayakufé ro ké gégumah diyo. Atin amun énggégumah i Apolose diyo, toow fo dakél i kétabang ne bé de étéw do ménwaléy munur bé Kristowe sabaf bé kégédaw i Tuluse.
27 Apolo queria percorrer a Acaia, e os irmãos de Éfeso o incentivaram. Escreveram uma carta aos discípulos de lá, pedindo que o recebessem bem. Ao chegar, foi de grande ajuda àqueles que, pela graça, haviam crido,
28 Non tabanan i de Judio de ké séédél ro dob téngaangay de médoo étéw. Non tidéw dob Ménsulate Kébéréh i Tuluse fénggélolo noy Jesuse, Beeney Kristowe.
28 pois, em debates públicos, refutava os judeus com fortes argumentos. Usando as Escrituras, demonstrava-lhes que Jesus é o Cristo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.