Atos 13

I Fiyowe Uret (TIY) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Diyo dob Antiokia, wén i de sénarigoy Tuluse muret bé kébéréh ne brab do témoro. I de ni, ro Bernabe, Saulo, Simeon (féndawét so mitam lagéy), Lusio (tidéw Sirin), brab Manaen (sani dumo Herode ménggésééruk).
1 Havia então na Igreja de Antioquia profetas e doutores, entre eles Barnabé, Simão, apelidado o Negro, Lúcio de Cirene, Manaém, companheiro de infância do tetrarca Herodes, e Saulo.
2 Wén i no sébaan fuweh, amun ménéngadaf ro dob Tuluse brab ménfuwasa ro, i Rémogor i Tuluse ménbéréh mano, “Iray gom Begén i ro Bernabewe brab Saulowe inok rigoné roy galbéke fénémili gu iray gu bero.”
2 Enquanto celebravam o culto do Senhor, depois de terem jejuado, disse-lhes o Espírito Santo: Separai-me Barnabé e Saulo para a obra a que os tenho destinado.
3 Mélaw ménfuwasa ro brab déménasal ro brab ténégé roy ro Bernabewe brab Saulowe. Tidéw béno sénugu ro bero.
3 Então, jejuando e orando, impuseram-lhes as mãos e os despediram.
4 Atin i Bernabewe brab Saulowe do sénugu i Rémogor i Tuluse, ménagéw ro mangéy Selusia, atin tidéw Selusia ménda ro barko mangéy dob bungéde féndawét Siprus. Ménodor soy Juan Markose.
4 Enviados assim pelo Espírito Santo, foram a Selêucia e dali navegaram para a ilha de Chipre.
5 Amun téménéfad ro dob ingéde Salamis, nuret roy kébéréh i Tuluse dob de lawi féngadafay de Judio. Atin téménabang soy Juan Markose.
5 Chegados a Salamina, pregavam a palavra de Deus nas sinagogas dos judeus. Tinham com eles João para auxiliá-los.
6 Atin amun énggéifara ronén i ni bungéd mangéy dob ingéde Pafos, diyo énggébalaka roy béliyane ségétéw Judio féndawét Bar-Jesus. (I dawét ne Elimas dob késébéréhe Griego.) Bénréhén been kun i sénarigoy Tuluse muret bé kébéréh ne.
6 Percorreram toda a ilha até Pafos e acharam um judeu chamado Barjesus, mago e falso profeta,
7 Brab i ni béliyan, been i dumoy ségétéwe gobernador dob no bungéd féndawét Sergio Paulo, toow fo métilédtéd. Atin i ni gobernador féntawagén i ro Bernabewe brab Saulowe non méuyot mégélingo bé kébéréh i Tuluse.
7 que vivia na companhia do procônsul Sérgio Paulo, homem sensato. Este chamou Barnabé e Saulo, e exprimiu-lhes o desejo de ouvir a palavra de Deus.
8 Endob i béliyane ni Elimas, toow fo ménsébanil bero. Atin ténulama no balengén i fédéw i ni gobernador inok énda munurén.
8 Mas Élimas, o Mago - pois assim é interpretado o seu nome -, se lhes opunha, procurando desviar da fé o procônsul.
9 Tidéw béno, i Saulowe (féndawét so Pablo) toow fo fénémanduoy Rémogor i Tuluse. Atin fénandangén fo toow i ni béliyan.
9 Então Saulo, chamado também Paulo, cheio do Espírito Santo, cravou nele os olhos e disse-lhe:
10 Brab ménbéréh i Pablowe mano, “I beema nan, nga Satanas go! Tintu sébanil go bé kéluhanay fiyowe. Ménféno go bé tugie brab akar. Atin télamané mo féwaléyén tugi i toowe tidéw dob Kadnane.
10 Filho do demônio, cheio de todo engano e de toda astúcia, inimigo de toda justiça, não cessas de perverter os caminhos retos do Senhor!
11 Bé béni so, kukuméy Tuluse beem bé waléy go langafén brab mérugay énda gégito go.”
11 Eis que agora está sobre ti a mão do Senhor e ficarás cego. Não verás o sol até nova ordem! Caíram logo sobre ele a escuridão e as trevas, e, andando à roda, buscava quem lhe desse a mão.
12 Atin i gobernadore ni ménunur bé Kristowe amun énggito noy ni ménrigo. Toow fo ménggaif bé kétoroe fantag bé Kadnane.
12 À vista deste prodígio, o procônsul abraçou a fé, admirando vivamente a doutrina do Senhor.
13 Atin i Pablowe brab de dumo no ménda ro man barko dob Pafos, brab énggégumah ro dob gonone féndawét Perga sakuf i ingéde féndawét Pamfilia. Endob i Juan Markose ménsésuway bero atin ménséfule mangéy Jerusalem.
13 Paulo e os seus companheiros navegaram de Pafos e chegaram a Perge, na Panfília, de onde João, apartando-se deles, voltou para Jerusalém.
14 Atin tidéw Perga, méntaus ro mangéy Antiokia sakuf i ingéde Pisidia. Atin bé gaiwe kétérén, ménahur ro dob lawie féngadafay de Judio brab ménsar ro.
14 Mas eles, deixando Perge, foram para Antioquia da Pisídia. Ali entraram em dia de sábado na sinagoga, e sentaram-se.
15 Amun énggilid i kébasawe bé de kitab sénulat Moisese brab de sénulat i de sénarigoy Tuluse, i de odoron dob lawie féngadafan fénbéréh roy ro Pablowe brab Bernabewe maro, “Do dumo gey, amuk wén i kéuyoto kom béréhé kom dob de étéw ni émféfiyo bé de fédéw ro, kagom séko méangga, béréh gom so bero.”
15 Depois da leitura da lei e dos profetas, mandaram-lhes dizer os chefes da sinagoga: Irmãos, se tendes alguma palavra de exortação ao povo, falai-a.
16 Mélaw téménindég i Pablowe brab séniniyasa no bero bé de kémérén inok mantés ro. Tidéw béno, ménbéréh mano, “Do dumo gu do Judio, brab begome do étéw békén Judio do méngintulus, toow gom fégélingo.
16 Paulo levantou-se, fez um sinal com a mão e falou: Homens de Israel e vós que temeis a Deus, ouvi.
17 I Tuluse féngadafé tom do Judio, i ménémilie bé de katufua tom. Atin fénwaléyén bero médoo amun ménbati ro dob mérayue ingéd Egipto. Endob fénésut i Tuluse so bero tidéw Egipto bé barakat ne.
17 O Deus do povo de Israel escolheu nossos pais e exaltou este povo no tempo em que habitava na terra do Egito, de onde os tirou com o poder de seu braço.
18 Atin téningkéloy Tuluse bero bé ménfote folo gébélintuwa dob gonone énda i étéw de bati.
18 Por espaço de quarenta anos alimentou-os no deserto.
19 Amun énggilid ténaba noy de fitéw timan ingéd dob Kanaan, nirayén i fantade ni dob de Judio.
19 Destruiu sete nações na terra de Canaã e distribuiu-lhes por sorte aquela terra durante quase quatrocentos e cinqüenta anos.
20 I kérugay i kéluhanay de ni fot ratuh bra limo folo gébélintuwa.
20 Em seguida, lhes deu juízes até o profeta Samuel.
21 Tidéw béno, i de Judio ménongot ro dob Tuluse datu ro. Atin fénémili i Tulusey ségétéwe lagéy féndawét Saulo nga Kis tidéw dob katufua Benjamene. Atin ménwaléy datu roy Saulowe bé ménfote folo gébélintuwa.
21 Pediram então um rei, e Deus lhes deu, por quarenta anos, Saul, filho de Cis, da tribo de Benjamim.
22 Amun kénday Tulusey Saulowe, Dabid i fénwaléy ne datu ro. Bénréh i Tuluse mano, ‘Enggito guy Dabide, nga Jessewe, kénsuwata ku. Rigoné noy kétaya kuwe.’ ”
22 Depois, Deus o rejeitou e mandou-lhes Davi como rei, de quem deu este testemunho: Achei Davi, filho de Jessé, homem segundo o meu coração, que fará todas as minhas vontades.
23 Atin féntaus Pablowey kébéréh ne mano, “Jesusey ségétéwe bé de séfu Datu Dabid. Brab Beeney fénwaléy i Tuluse Mémukas bé de étéw Judio loo bé fénasad ne.
23 De sua descendência, conforme a promessa, Deus fez sair para Israel o Salvador Jesus.
24 Amun énda séna féngganay Jesusey galbék ne, i Juan Bautistawe, nuretén dob kéluhanay de étéw do Judio bé fatut ro gésénule bé de sala ro brab fébautis ro.
24 João tinha pregado, desde antes da sua vinda, o batismo do arrependimento a todo o povo de Israel.
25 Atin amun gédétén gilid i galbék Juane, bénréhén dob de étéw mano, ‘Békén katabuwan i kékarang gome begén. Non békénu Kristo sani ongot-ongoté kome. Endob gégumah gétundug begén. Atin gérotor na begén brab fiyon foy ikét i safatos ne, énda médaitu de mukoh.’ ”
25 Terminando a sua carreira, dizia: Eu não sou aquele que vós pensais, mas após mim virá aquele de quem não sou digno de desatar o calçado.
26 Atin féntaus Pablowey kébéréh ne mano, “Do dumo gu do séfu Abraham, brab de begom do békén Judio do méngintulus so, betom i fén-uwitoy Tuluse bé ni Fiyo Uret fantag bé Mémukase.
26 Irmãos, filhos de Abraão, e os que entre vós temem a Deus: a nós é que foi dirigida a mensagem de salvação.
27 I de étéw dob Jerusalem brab de odoro ro énda énggétiga ro de ké Jesusey Mémukase. Brab énda énggésobuto roy ménsulate kébéréh i de sénarigoy Tuluse muret bé kébéréh ne fiyon fo ké bénasa ro sénga fadiyan bé de gai kétérén. Endob fiyon fo ké loo bé ni, ténuma ro soy ménsulate bé kékukum ro bé Jesuse.
27 Com efeito, os habitantes de Jerusalém e os seus magistrados não conheceram Jesus, e, sentenciando-o, cumpriram os oráculos dos profetas, que cada sábado são lidos.
28 Atin fiyon fo ké énda i funa ro kémukum bé Jesuse, nongot ro so dob Pilatowe féléhuén i Jesuse.
28 Embora não achassem nele culpa alguma de morte, pediram a Pilatos que lhe tirasse a vida.
29 Amun énggétumana ron i kéluhanay Ménsulate Kébéréh i Tuluse fantag bé Jesuse, kénda roy bangkay ne dob kruse brab lénébéng ro dob takube.
29 Depois de realizarem todas as coisas que dele estavam escritas, tirando-o do madeiro, puseram-no num sepulcro.
30 Endob ténébule i Tulusey Jesuse.
30 Mas Deus o ressuscitou dentre os mortos.
31 Atin dob ménfiroye gétérésangan, médoo gule méntéfégitoy Jesuse dob de étéw ménodor de amun ménagéw mangéy Jerusalem tidéw Galilea bé gétahe. Atin béleewe ni, beroy ménurete dob de Judio.
31 Durante muitos dias apareceu àqueles que com ele subiram da Galiléia a Jerusalém, os quais até agora são testemunhas dele junto ao povo.
32 — ausente —
32 Nós vos anunciamos: a promessa feita a nossos pais,
33 — ausente —
33 Deus a tem cumprido diante de nós, seus filhos, suscitando Jesus, como também está escrito no Salmo segundo: Tu és meu Filho, eu hoje te gerei {Sl 2,7}.
34 Atin féntaus Pablowey kébéréh ne mano, “Ay niy bénréh i Tuluse fantag bé kétébule ne bé Jesuse inok énda mérénah i lowoh ne mano, ‘Tintu iray gu begom i kéluhanay kéfiyonone loo bé fénasad guwe dob Dabide.’
34 Que Deus o ressuscitou dentre os mortos, para nunca mais tornar à corrupção, ele o declarou desta maneira: Eu vos darei as coisas sagradas prometidas a Davi {Is 55,3}.
35 Atin bénréhén so dob Tuluse mano, ‘Enda fédayaé moy lowoh i fiyowe sugu-sugué mo mérénah.’ ”
35 E diz também noutra passagem: Não permitirás que teu Santo experimente a corrupção {Sl 15,10}.
36 Atin féntaus Pablowe man i kébéréh ne mano, “I ni sulat békén fantag bé Dabide, non amun énggilid rénigo Dabidey kénsuwatay Tuluse, ménléhu brab lénébéng dob sékuloy de katufua no atin ménrénah i lowoh ne.
36 Ora, Davi, depois de ter servido em vida aos desígnios de Deus, morreu. Foi reunido a seus pais e experimentou a corrupção.
37 Endob ténébule i Tulusey Jesuse, énda ménrénah i lowoh ne.
37 Mas aquele a quem Deus ressuscitou não experimentou a corrupção.
38 Mélaw do dumo gu, fatut gétiga kom i sabaf bé Jesuse saén i géureto keye begom, wén i kéfésagadén bé de sala gom.
38 Sabei, pois, irmãos, que por ele se vos anuncia a remissão dos pecados.
39 Atin i kéluhanay de méginugut dob Beene émfésagad i de sala ro. Enda émfésagad gom sabaf bé kéodoro kome bé de kitab sénulat Moisese.
39 Todo aquele que crê é justificado por ele de tudo aquilo que não pôde ser pela Lei de Moisés.
40 Mélaw, ingat gom inok énda mérigo dob begomey bénréh i de sénarigoy Tuluse maro,
40 Cuidai, pois, que não venha sobre vós o que foi dito pelos profetas:
41 ‘Téngténg gom, begom i de démiyangka bé Tuluse. Mégaif gom bé rigoné kuwe bé béni brab méléhu gom non énda méngginugut gom de, fiyon fo ké wén i téménoro de begom.’ ” Been i niy bénréh Pablowe.
41 Vede, ó desprezadores, pasmai e morrei de espanto. Pois eu vou realizar uma obra em vossos dias, obra a que não creríeis, se alguém vo-la contasse {Hab 1,5}.
42 Tidéw béno, ménsutén i Pablowe brab Bernabewe tidéw dob lawie ni féngadafan. Atin bé lala ruwe mésut, rénafit i de étéw man bero séfule bé gétunduge gai kétérén inok ureto ro man bero ségule fantag bé de ni.
42 Ao saírem, rogavam que lhes repetissem essas palavras no sábado seguinte.
43 Amun ménsutén i kéluhanane, médooy de Judio brab do békén Judio do ménggéodor bé kéféngintulus i de Judio, ménodor ro bé ro Pablowe brab Bernabewe. Atin i de ni apostol, nureto ro bero bé fétausé roy kétayakuf ruwe bé kégédaw i Tuluse bero.
43 Depois que a assembléia terminou, muitos judeus e prosélitos devotos seguiram Paulo e Barnabé, os quais com muitas palavras os exortavam a perseverar na graça de Deus.
44 Amun dob gétunduge man gai kétérén, gédét kéluhanay de étéw dob no ingéd ménangéy ro dob lawie féngadafan inok mégélingo ro man bé kébéréh i Kadnane.
44 No sábado seguinte, afluiu quase toda a cidade para ouvir a palavra de Deus.
45 Atin toow fo méndaléw i de Judio amun énggito roy de médoo do étéw. Mélaw ménbéréh ro sébanil bé de béréhé Pablo, brab fénéngiras ro.
45 Os judeus, vendo a multidão, encheram-se de inveja e puseram-se a protestar com injúrias contra o que Paulo falava.
46 Endob toow na fo ménfébaraw émbéréh i ro Pablowe brab Bernabewe maro, “Fatut ureté key i kébéréh i Tuluse dob begome do Judio sungu. Endob amun ménika gom de, fénggito gom énda médait gom gégédot bé umule magufusa. Mélaw tagaké key begom brab mangéy gey muret dob de békén Judio.
46 Então Paulo e Barnabé disseram-lhes resolutamente: Era a vós que em primeiro lugar se devia anunciar a palavra de Deus. Mas, porque a rejeitais e vos julgais indignos da vida eterna, eis que nos voltamos para os pagãos.
47 Non been i niy sugue niray i Kadnane begey mano, ‘Féuwit gu begom maak do solo dob de étéw békén Judio, inok i kéluhanay étéwe dob duniyae ni gélingoo roy kéuret gome brab méfukas ro.’ ”
47 Porque o Senhor assim no-lo mandou: Eu te estabeleci para seres luz das nações, e levares a salvação até os confins da terra {Is 49,6}.
48 I de étéw békén Judio, amun énggélingoo roy ni kéuret Pablowe brab Bernabewe, toow ro fo ménoror brab dénayéw roy kébéréh i Kadnane. Atin i de étéw fénémili i Tuluse gégédot bé umule magufusa, ménunur ro bé Kristowe.
48 Estas palavras encheram de alegria os pagãos que glorificavam a palavra do Senhor. Todos os que estavam predispostos para a vida eterna fizeram ato de fé.
49 Atin i kébéréh i Kadnane ménlalag dob kéluhanay de gonon dob no ingéd.
49 Divulgava-se, assim, a palavra do Senhor por toda a região.
50 Endob i de Judio rénimbur roy de odoron do lagéy dob no ingéd brab de gérotor libun do békén Judio do méngintulus. Atin féngganaya roy kéférasay ruwe bé ro Pablowe brab Bernabewe brab fénféraréy ro bero dob no ingéd.
50 Mas os judeus instigaram certas mulheres religiosas da aristocracia e os principais da cidade, que excitaram uma perseguição contra Paulo e Barnabé e os expulsaram do seu território.
51 Mélaw i de apostol ni, ténagtag roy de bubuk sébuwan dob de sékéy ro inok féfégétiga ro bé de étéw bé kukuméy Tuluse bero. Atin méntaus ro mangéy Ikonium.
51 Estes sacudiram contra eles o pó dos seus pés, e foram a Icônio.
52 Atin i de munur dob Antiokia dob sakuf i ingéde Pisidia, toow ro fo ménoror brab fénémanduoy Rémogor i Tuluse bero.
52 Os discípulos, por sua vez, estavam cheios de alegria e do Espírito Santo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.