Romanos 9

Timbe NT (TIM_TBL) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Nâ Kristogât akmâ den bunŋe maktere nâŋgâŋet. Heakŋe hanne mem pagalembo nâŋgâm heŋgemgom makyeŋgiwe.
1 Digo a verdade em Jesus Cristo, não minto; a minha consciência me dá testemunho pelo Espírito Santo:
2 Nâŋe nâŋgât ginbailupne Yuda gâtŋe yâkgât akmâ nâŋgâyeŋgire biwine umatŋe dondâ akmap.
2 sinto grande pesar, incessante amargura no coração.
3 Aregât hin nâŋgân mon? Anutuŋe Yuda luâk galalupne yâkgât akmâ hepun nekmâ âmâ meyekbiap are nâŋgâm owâiân.
3 Porque eu mesmo desejaria ser reprovado, separado de Cristo, por amor de meus irmãos, que são do mesmo sangue que eu, segundo a carne.
4 Yuda luâk nengât kotnenŋe siâ Israegât kâmotlupŋe are Anutuŋe nâŋgât mândulupnerâm ikiŋaet pagaleŋe hekatyeŋgiep. Hain akmâ âmâ Anutu olop dewatiwaigât pat akto den kârikŋe makmâ miawak yeŋgiep. Akto sumbegât emetŋe aregât hin akŋetgât dâpŋe keiŋe hekatyeŋgiep. Akto siân wan me wan hârok yeŋgiwian dâm makmâ hâre yeŋgiep.
4 Eles são os israelitas; a eles foram dadas a adoção, a glória, as alianças, a lei, o culto, as promessas
5 Dâ Yuda nengât hakulupnenŋe amâ luâk kautŋe mali. Akto Anutuŋe nanŋe huŋgunaŋdo giep are amâ nengât hutnenŋânba miawagep. Yâk âmâ wan me wan hârok nengât kautŋe malep, yâk âmâ Anutu aregât nenŋe nâŋgaŋdenŋe humoŋe humo kârikŋe talaŋbiap. A bundâk.
5 e os patriarcas; deles descende Cristo, segundo a carne, o qual é, sobre todas as coisas, Deus bendito para sempre. Amém.
6 Dâ ya makyeŋgiân aregât hin bo dâwaen, “Yuda luâkŋe wan akmai aregât Anutugât den yeukŋe agep.” bo dâwaen. Israe gâlân ba miawagion âmâ Israe luâk bunŋe hârokŋe ârândâŋ bo agi.
6 Não quer dizer, porém, que a palavra de Deus tenha falhado. Porque nem todos os que descendem de Israel são verdadeiros israelitas,
7 Dâ Abrahamgât uliklupŋe miawagi are âmâ kâmotlupŋe bunŋe gai bo agi. Gârâmâ aregât Anutuŋe makto Moseŋe hin kulemgoep, “Abraham gâŋgât nanŋe Isakagât kâlegenlupŋe amâ gâŋgât pat akbai.”
7 como nem todos os descendentes de Abraão são filhos de Abraão; mas: É em Isaac que terás uma descendência que trará o teu nome {Gn 21,12}.
8 Den aregât keiŋe hin tatâp. Abrahamgât kâlegen gâtŋe hârok âmâ Anutuŋe mândulupnerâm bo yeŋgonmap. Anutuŋe makmâ hâriewân miawagi yâkŋeak Abrahamgât kâlelupŋe bunŋe agion.
8 Isto é, não são os filhos da carne que são filhos de Deus, mas os filhos da promessa é que serão considerados como descendentes.
9 Aregât Anutugât denŋe hin talep a bunŋe agep, “Hombaŋ kakŋân sop miawakto Sara nanaŋ mem mandoân purikatbian.”
9 Realmente, a palavra da promessa é esta: Por este tempo virei, e Sara terá um filho {Gn 18,10}.
10 Akto areâk bo. Rebeka âmâ luâkŋe hakunenŋe Isaka yâk olop manmâ nanaŋ lâuwâ megolak tepŋe agep.
10 E não somente ela, senão também Rebeca, que concebeu {dois filhos} de um só homem, Isaac, nosso patriarca.
11 Tepŋe akto nanaŋ lâuwâ bo miawakmâ maliat ain bâleŋe me âlepŋe bo agialân Anutuŋe yâk yetgât hin magep, “Teuŋande emiŋaet hoŋ manbiâp.”
11 Antes mesmo que fossem nascidos, e antes que tivessem feito bem ou mal algum {para que fosse confirmada a liberdade da escolha de Deus,
12 Amâ Anutu ikiŋe hanŋaet den are kârikŋe agâk gât nâŋgâm nanaŋ manman yetŋaet bo makmâ kârigiep. Ikiŋaet hanŋaet mem potat yelekmâ kinmâ hain magep.
12 que depende não das obras, mas daquele que chama}, foi dito a Rebeca: O mais velho servirá o mais moço {Gn 25,23}.
13 Aregât Anutugât den bikŋe hin tatâp, “Nâŋe Yakobo âmâ han kalem agaŋmâ okot âlep nâŋgân. Dâ Esau âmâ hâkâŋ agaŋdân.”
13 Como está escrito: Amei Jacó, porém aborreci Esaú {Ml 1,3}.
14 Akto aregât gain dâweren? Anutuŋe wan me wan mendo bo ârândâŋ akmap? A borondâŋe.
14 Que diremos, pois? Haverá injustiça em Deus? De modo algum!
15 Ulikŋân Anutuŋe Mose hin magaŋep, “Luâk me âmbâle siâ are okot âlep agaŋdere ârândâŋ akmap. Akto luâk me âmbâle siâ han kalem agaŋdere ârândâŋ akmap.” dâep.
15 Porque ele disse a Moisés: Farei misericórdia a quem eu fizer misericórdia; terei compaixão de quem eu tiver compaixão {Ex 33,19}.
16 Aregât keiŋe hin. Anutuŋe luâk hanyeŋaet me âiyeŋaet bo nâŋgâyeŋgimap. Anutu ikiŋe han kalemŋaelâk nâŋgâm makmâ potat nenekmap.
16 Dessa forma, a escolha não depende daquele que quer, nem daquele que corre, mas da misericórdia de Deus.
17 Aregât keiŋe Anutugât denŋande Parao hin magaŋep, “Nâ gâŋgâlân kârikŋene mem miap pandere hân ârândâŋ ariâkgât dâm kat gegân.”
17 Por isso, diz a Escritura ao faraó: Eis o motivo por que te suscitei, para mostrar em ti o meu poder e para que se anuncie o meu nome por toda a terra {Ex 9,16}.
18 Aregât Anutuŋe âmâ luâk siâ han kalem agaŋberâm âmâ âlepŋe agaŋbiap. Dâ luâk siâ han biwiŋe gisapkoaŋberâm âmâ âlepŋe gisapkoaŋbiap. Amâ ârândâŋ akmap.
18 Portanto, ele tem misericórdia de quem quer, e endurece a quem quer.
19 Are oyaŋmâ yeŋgâlân gâtŋe siâŋe hin makniŋbiap mon? “Anutuŋe wan me wan akberâm dâmbo luâkŋe bo miawagâk gât horat kalaŋbiapgât dop bo tatâp aregât Anutuŋe luâk nengât nâŋgâmbo bâlimap are bo ârândâŋ aktâp.” dâm makniŋbiap mon?
19 Dir-me-ás talvez: Por que ele ainda se queixa? Quem pode resistir à sua vontade?
20 Wei gâmâ luâgâk. Wangât Anutu den hâuŋe magaŋbiat? Aregât den dopŋe hin makbe. Wangât umbâŋe luâk umbâ mâŋgimap are hin magaŋbop, “Gâ wangât tiripne hain are mâŋginegen?”
20 Mas quem és tu, ó homem, para contestar a Deus? Porventura o vaso de barro diz ao oleiro: Por que me fizeste assim?
21 Aregât umbâ mâŋgimap luâk arekŋe hân numŋe mem umbâ bikŋe luâk yâk yeŋgât pat mâŋgiwop. Dâ bikŋe dua bau yâk yeŋgât mâŋgimbo ârândâŋ akbiap.
21 Ou não tem o oleiro poder sobre o barro para fazer da mesma massa um vaso de uso nobre e outro de uso vulgar?
22 Amâ Anutuŋe kuk akto kârikŋeŋe tektekŋân kato ekbaigât umbâ bikŋe hogom panyekbiapgât nâŋgâyeŋgim bo hâkâŋ akyeŋgiep.
22 {Onde, então, está a injustiça} em ter Deus, para mostrar a sua ira e manifestar o seu poder, suportado com muita paciência os objetos de ira preparados para a perdição,
23 Hain akyeŋgim umbâ bikŋe han kalamŋaet pat maleine beirâ egâliaŋ pagaleŋân kâmot katnenegâk gât nâŋgâmbo yendâp. Umbâ are nengâlân egâliaŋ unsambe nengiepgât menenekmâ manmap.
23 mostrando as riquezas da sua glória para com os objetos de misericórdia, que de antemão preparou para a glória?
24 Dâ aregât amâ Yuda luâk âmbâleâk bo. Hân siâ siâ Yuda luâk bo manmai aregât nen han kalemŋaet pat aknegât oloŋ nenegep.
24 {Esses somos nós, que ele chamou não só dentre os judeus, mas também dentre os pagãos.} É o que ele diz em Oséias:
25 Akto Anutuŋe propete Hosea hin magaŋdo kulemgoep, “Luâk kâmot ambo bo akyeŋgiân yâk nâŋgât luâk âmbâlelupne yeŋgonmâ makyeŋgiwian. Akto âmbâle okot han kalemŋe bâlâk malep yâk nâŋgât dâtâne dâm konbian.”
25 Chamarei meu povo ao que não era meu povo, e amada a que não era amada.
26 Akto den siâ hin, “Nâŋe ye nâŋgât luâk âmbâlelupne bo dâm makyeŋgiân ain kotyeŋe Anutu manman amboŋaet nanne baratne yeŋgonbian.” dâep.
26 E no lugar mesmo em que lhes foi dito: Vós não sois meu povo, ali serão chamados filhos de Deus vivo {Os 2,1}.
27 Dâ areâk bo. Yesaiaŋe Israegât hin magep, Kembuŋe hânân denŋaet bunŋe dowâgâk mem miap pando kârigewiap aregât Anutuŋe hin dâep, “Israegât kâlelupŋe haruân nupi yendâp aregât dop miawakmâ manbai nâŋe hutŋânba konok konok mem oloŋyektere manman âlepŋân manbai.” dâep.
27 A respeito de Israel, exclama Isaías: Ainda que o número de filhos de Israel fosse como a areia do mar, só um resto será salvo;
28 — ausente —
28 porque o Senhor realizará plenamente e prontamente a sua palavra sobre a terra {10,22s}.
29 Akto Yesaiaŋe beirâ miawakbiapgât hin magep, “Humonenŋe kâmot kârikŋe Humo Amboyeŋande hutnenŋânba konok konok bo oloŋ nenekto dâine âmâ Sodom Gomora itiŋ gulam agiat hain are akbâen.”
29 E ainda como predisse Isaías: Se o Senhor dos exércitos não nos tivesse deixado um rebento, ficaríamos como Sodoma, seríamos como Gomorra {Is 1,9}.
30 Aregât ire gain dâweren? Hin mon? Luâk Anutugât kotŋe bonâŋgâmaiŋe âlepŋe akŋetgât bo nâŋgâmâk watmâ manmai yâk âlepŋe manmaigât memai. Are amâ Kristo nâŋgaŋmaigât memai.
30 Então que diremos? Que os gentios, que não buscavam a justiça, alcançaram a justificação, a que vem da fé,
31 Dâ Israe luâk den kârikŋe lokom kinbiâ Anutuŋe yekto huraguâkgât kârikŋe agi. Kârikŋe akmâ den kârikŋe bo lokom âlepŋe bo akmâ âmâ umale agi.
31 ao passo que Israel, que procurava uma lei que desse a justificação, não a encontrou.
32 Amâ wangât? Hingât. Yuda luâk âmbâle arekŋe Kristo nâŋgâ aŋbaigât pat bo wali. Yân agak memeyeŋe aregât âlepŋe aknegât hain agi. Are amâ dâwân kât yiep ain keiyeŋe kondo kâwâwâŋ kârâyi.
32 Por quê? Porque Israel a buscava como fruto não da fé, e sim das obras. E tropeçou na pedra do escândalo,
33 Aregât Anutuŋe hin makto Yesaiaŋe kulemgoep, “Nâŋgâi. Nâ Sioŋ gimbâŋân kât siâ katere tatbiap. Arekŋe keiyeŋe erâmbo peŋ panyekbiap. Akto kât humo katberân ain kom heweweŋ panbai. Dâ siâŋe nâŋgaŋbiap âmâ bo pâpkom aŋun aŋgiwiap.”
33 como está escrito: Eis que ponho em Sião uma pedra de escândalo, um rochedo que faz cair; quem nele crer não será confundido {Is 8,14; 28,16}.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.